Romanos 3
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Adiš, əndek abăraj wa ihăn tumast n-ăgg-Ălyăhud? Meɣ daɣ: amili-i-dăɣ, ma infa?
1 Qual é, pois, a vantagem do judeu? Ou qual a utilidade da circuncisão?
2 Ila tănfo măqqărăt ed kăl-Ălyăhud əntăneḍ a făll-dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ măjrăd-net.
2 Muita, sob todos os aspectos. Principalmente porque aos judeus foram confiados os oráculos de Deus.
3 Nəssan a-s wăr has-ăsjădăn, ed, wăr-ămešălăn a-wa hasăn-innă măšan hakd a-wen-dăɣ, ajăn a-wen a hin-ăsibăṭṭălăn ălɣădalăt n-Măssinăɣ-hasăn? Ăbo, wăr-ămmukkăn a-wen ed,
3 E daí? Se alguns não creram, a incredulidade deles virá desfazer a fidelidade de Deus?
4 kunta dăgg-adəm raẓẓăn dăɣ-tənna-năsăn, Măssinăɣ, tidət ɣas a t-dd-təffalăt s-əmmək wa s-tăn-innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
4 De maneira nenhuma! Seja Deus verdadeiro, e mentiroso, todo homem, segundo está escrito: Para seres justificado nas tuas palavras e venhas a vencer quando fores julgado.
5 Măšan, kunta iba n-iqqud-nănăɣ ənta, a iẓaẓharăn iqqud wa n-Măssinăɣ, ma nənnă dăɣ-a-wen? Ămăra, edăwănne wa ităjj ăgg-adəm dăɣ-isəstanăn-net a hawăn-tajjăɣ năkk-dăɣ. Ak ajăn Măssinăɣ-i-dăɣ, wăr-oɣed făl-a-s innin itakkăs dăɣ-năɣ ălxaqq?
5 Mas, se a nossa injustiça traz a lume a justiça de Deus, que diremos? Porventura, será Deus injusto por aplicar a sua ira? (Falo como homem.)
6 Aa făw ed ənnăr ha wăla-dăɣ tafrăɣt tiyyăt ɣas Măssinăɣ, əndek əmmək wa s-mad-išrăɣ ăddunya?
6 Certo que não. Do contrário, como julgará Deus o mundo?
7 Ămmukkăn a-s dăɣ-a-wa jănneɣ, əllan-t ăddinăt jannănen a-s: kunta bahu wa janneɣ, isinfiləl-dd tidət i-ad-iwwaḍ semɣar făll-isəm n-Măssinăɣ, adiš mafăl hi-itəggar uḍlem, tumasăɣ anăsbăkkaḍ bănnan?
7 E, se por causa da minha mentira, fica em relevo a verdade de Deus para a sua glória, por que sou eu ainda condenado como pecador?
8 Adiš šămad isălan əntăneḍ-den-dăɣ, nilbaset ɣas i-ad-dd-tarəw tăllăbăst-nănăɣ-en-dăɣ imărkedăn. Tordam a-s bahu šund-wen-dăɣ, hălăɣ ad-t-səssăɣrăɣ. Ăddinăt wi tiwəynen ănnămimatăn šund-win-dăɣ, iskar ăššăreɣa wa dăr-ănihăjjăn ɣur-Măssinăɣ.
8 E por que não dizemos, como alguns, caluniosamente, afirmam que o fazemos: Pratiquemos males para que venham bens? A condenação destes é justa.
9 Adiš, əndek tidət dăɣ-a-wa-dăɣ? Ak, ajăn năkkăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud, nufa ăddinăt wi iyyăḍnen? Ma n-əmmək? Ǝssəjrăhăɣ-kăwăn-in a-s kăl-Ălyăhud hakd inəẓẓulam, wăr-əẓleyăn, ănnihăḍ dăɣ-săn abăkkaḍ iket-dăɣ-năsăn.
9 Que se conclui? Temos nós qualquer vantagem? Não, de forma nenhuma; pois já temos demonstrado que todos, tanto judeus como gregos, estão debaixo do pecado;
10 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-hanăɣ-ăssewăl əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
10 como está escrito: Não há justo, nem um sequer,
11 wăr t-illa-i ijrahăn hărăt,
11 não há quem entenda, não há quem busque a Deus;
12 Oškan iket-dăɣ-năsăn, wăr-ăɣnen hărăt,
12 todos se extraviaram, à uma se fizeram inúteis; não há quem faça o bem, não há nem um sequer.
13 A-wa dd-izajjărăn imawăn-năsăn,
13 A garganta deles é sepulcro aberto; com a língua, urdem engano, veneno de víbora está nos seus lábios,
14 Laqqănăn ăddinăt, sasmamăn fălla-săn
14 a boca, eles a têm cheia de maldição e de amargura;
15 ărorădăn iji n-iman,
15 são os seus pés velozes para derramar sangue,
16 edăgg əmmărăn-dăɣ,
16 nos seus caminhos, há destruição e miséria;
17 A-wa s-itawănna tabarăt n-ălxer, wăr hen zăbo-net,
17 desconheceram o caminho da paz.
18 wăr ha tuksəḍa n-Măssinăɣ tiṭṭawen-năsăn.»
18 Não há temor de Deus diante de seus olhos.
19 Nəssan ya a-s a-wa innă alămăr wa n-Mosa iket-net, innʼ-en i-ăddinăt əssannen s-alămăr-en, hakd a-wen-dăɣ, han-tăn-i ăsisăndărnen. A-wen, ădduuttăt i-ad-wăr-itəmmil ăwadəm itabărajăn dat-Măssinăɣ ed ăddunya iket-dăɣ-net, a iwar uḍlem dat-Măssinăɣ.
19 Ora, sabemos que tudo o que a lei diz, aos que vivem na lei o diz para que se cale toda boca, e todo o mundo seja culpável perante Deus,
20 A-wen ălmăɣna-net a-s wădden amišəl n-a-wa innă alămăr a hanăɣ-ihakkăn idəm dat-Măssinăɣ ed wăr t-ihʼ ăššăk a-s a-wa innă alămăr, indăr i-dăgg-adəm ad-t-ămašălăn. Ǝnta-den-dăɣ a-wa ăssiitbătăn a-s ăgg-adəm-i-dăɣ, tidət-dăɣ a-s anăsbăkkaḍ a ămoos.
20 visto que ninguém será justificado diante dele por obras da lei, em razão de que pela lei vem o pleno conhecimento do pecado.
21 Ămăra, a-wa hanăɣ-ihakkăn idəm dat-Măssinăɣ, ăsnăfalăl-anăɣ-t-dd. Iktab dăɣ-alămăr d-a-wa ənnăn əlkəttabăn wi n-ănnăbităn,
21 Mas agora, sem lei, se manifestou a justiça de Deus testemunhada pela lei e pelos profetas;
22 ăsdătten iket-dăɣ-năsăn a-s immun s-ƔisaĂlmasex a ihakkăn imumənăn idəm dat-Măssinăɣ, a-wen, wăr săr-s iẓley dăgg-adəm.
22 justiça de Deus mediante a fé em Jesus Cristo, para todos [e sobre todos] os que creem; porque não há distinção,
23 Dăgg-adəm iket-dăɣ-năsăn a ofăn abăkkaḍ, ibḍʼ-en a-wen d-ănnur n-Măssinăɣ
23 pois todos pecaram e carecem da glória de Deus,
24 măšan, hakd a-wen-dăɣ, iɣtăs Măssinăɣ dăɣ-ănnuɣmăt-net n-a-s ere omănăn s-Ɣisa Ălmasex-dăɣ, ad-ikrəš idəm dat-Măssinăɣ ed ămoos-as Ɣisa Ălmasex, Ămaɣlas wa has-in-inaššăn ibăkkaḍăn-net bănnan.
24 sendo justificados gratuitamente, por sua graça, mediante a redenção que há em Cristo Jesus,
25 Măssinăɣ dăɣ-tărha-net i-iqqud, ija Ɣisa tasəbḍărt i-ad-isəlməd s-iqqud, inɣăl ašni-net făll-tajəttewt, ămmut dăɣ-idăggan-nănăɣ i-ad-iẓəl ibăkkaḍăn-nănăɣ. Ibda, Măssinăɣ dăɣ-taẓidert-net, wăr-išreɣ ibăkkaḍăn wi ămešălăn ăddinăt
25 a quem Deus propôs, no seu sangue, como propiciação, mediante a fé, para manifestar a sua justiça, por ter Deus, na sua tolerância, deixado impunes os pecados anteriormente cometidos;
26 măšan ămăra, takute n-tăfaṣke-ta-dăɣ ijă a hanăɣ-salmadăt s-iqqud n-a-wa ija, a-wen-dăɣ a hanăɣ-isalmadăn a-s ila tărna n-ad-ăkf idəm dat-Măssinăɣ i-ere wa omănăn s-Ɣisa.
26 tendo em vista a manifestação da sua justiça no tempo presente, para ele mesmo ser justo e o justificador daquele que tem fé em Jesus.
27 Ǝndek ɣas a-wa dăɣ-mad-ăbbărăj ăgg-adəm? Wăr t-illa ed ămăra, immun s-ƔisaĂlmasex a iɣallăsăn wădden amišəl n-a-wa ifrăḍ alămăr.
27 Onde, pois, a jactância? Foi de todo excluída. Por que lei? Das obras? Não; pelo contrário, pela lei da fé.
28 Ǝnta-den-dăɣ a-wa hanăɣ-isawănnen a-s: immun a ihakkăn ăgg-adəm idəm dat-Măssinăɣ wădden amišəl n-a-wa fălla-s ifrăḍ alămăr.
28 Concluímos, pois, que o homem é justificado pela fé, independentemente das obras da lei.
29 Meɣ daɣ a tordam a-s Măssinăɣ-i-dăɣ, i n-kăl-Ălyăhud wădden in-inəẓẓulam?
29 É, porventura, Deus somente dos judeus? Não o é também dos gentios? Sim, também dos gentios,
30 I năsăn lab iket-dăɣ-năsăn ed Măssinăɣ, iyyăn ɣas, ənta a ihakkăn ere wa săr-s omănăn idəm, tawset t-lăt-dăɣ, jer-ti n-kăl-Ălyăhud-i jănen amili hărăt wăla ti n-inəẓẓulam-i wăren əja amili hărăt.
30 visto que Deus é um só, o qual justificará, por fé, o circunciso e, mediante a fé, o incircunciso.
31 Ajăn a-wen-š ălmăɣna-net a hin-ikkasăn alămăr wa n-ănnăbi Mosa făl-a-s innin nənna a-s immun a ihʼ ălfăyda? Ăbo, wăr nənnă a-wen, alămăr, ihʼ edăgg-net.
31 Anulamos, pois, a lei pela fé? Não, de maneira nenhuma! Antes, confirmamos a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.