Romanos 3
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Adiš, əndek abăraj wa ihăn tumast n-ăgg-Ălyăhud? Meɣ daɣ: amili-i-dăɣ, ma infa?
1 Então qual é a vantagem de ser judeu? Será que ser circuncidado tem algum valor?
2 Ila tănfo măqqărăt ed kăl-Ălyăhud əntăneḍ a făll-dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ măjrăd-net.
2 Tem, sim, e de muitas maneiras! E a primeira vantagem é que Deus entregou a sua mensagem aos cuidados dos judeus.
3 Nəssan a-s wăr has-ăsjădăn, ed, wăr-ămešălăn a-wa hasăn-innă măšan hakd a-wen-dăɣ, ajăn a-wen a hin-ăsibăṭṭălăn ălɣădalăt n-Măssinăɣ-hasăn? Ăbo, wăr-ămmukkăn a-wen ed,
3 Mas, se alguns não foram fiéis, será que por isso Deus vai ser infiel?
4 kunta dăgg-adəm raẓẓăn dăɣ-tənna-năsăn, Măssinăɣ, tidət ɣas a t-dd-təffalăt s-əmmək wa s-tăn-innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
4 De modo nenhum! Que Deus continue a ser verdadeiro, mesmo que todas as pessoas sejam mentirosas. Como dizem as Escrituras Sagradas a respeito dele: “Que fique provado que tu tens razão quando falas e que sejas vencedor quando fores julgado.”
5 Măšan, kunta iba n-iqqud-nănăɣ ənta, a iẓaẓharăn iqqud wa n-Măssinăɣ, ma nənnă dăɣ-a-wen? Ămăra, edăwănne wa ităjj ăgg-adəm dăɣ-isəstanăn-net a hawăn-tajjăɣ năkk-dăɣ. Ak ajăn Măssinăɣ-i-dăɣ, wăr-oɣed făl-a-s innin itakkăs dăɣ-năɣ ălxaqq?
5 Mas, se as injustiças que cometemos servem para mostrar que Deus age com justiça, o que é que podemos dizer? Que Deus é injusto quando nos castiga? (Eu falo aqui como as pessoas costumam falar.)
6 Aa făw ed ənnăr ha wăla-dăɣ tafrăɣt tiyyăt ɣas Măssinăɣ, əndek əmmək wa s-mad-išrăɣ ăddunya?
6 É claro que não! Se Deus não fosse justo, como poderia julgar o mundo?
7 Ămmukkăn a-s dăɣ-a-wa jănneɣ, əllan-t ăddinăt jannănen a-s: kunta bahu wa janneɣ, isinfiləl-dd tidət i-ad-iwwaḍ semɣar făll-isəm n-Măssinăɣ, adiš mafăl hi-itəggar uḍlem, tumasăɣ anăsbăkkaḍ bănnan?
7 Mas digamos que a minha mentira faz com que a verdade de Deus fique mais clara, aumentando assim a glória dele. Nesse caso, por que é que devo ainda ser condenado como pecador?
8 Adiš šămad isălan əntăneḍ-den-dăɣ, nilbaset ɣas i-ad-dd-tarəw tăllăbăst-nănăɣ-en-dăɣ imărkedăn. Tordam a-s bahu šund-wen-dăɣ, hălăɣ ad-t-səssăɣrăɣ. Ăddinăt wi tiwəynen ănnămimatăn šund-win-dăɣ, iskar ăššăreɣa wa dăr-ănihăjjăn ɣur-Măssinăɣ.
8 Então por que não dizer: “Façamos o mal para que desse mal venha o bem”? Na verdade alguns têm me caluniado, dizendo que eu afirmo isso. Porém eles serão condenados como merecem.
9 Adiš, əndek tidət dăɣ-a-wa-dăɣ? Ak, ajăn năkkăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud, nufa ăddinăt wi iyyăḍnen? Ma n-əmmək? Ǝssəjrăhăɣ-kăwăn-in a-s kăl-Ălyăhud hakd inəẓẓulam, wăr-əẓleyăn, ănnihăḍ dăɣ-săn abăkkaḍ iket-dăɣ-năsăn.
9 Então será que nós, os judeus, estamos em melhor situação do que os não judeus? De modo nenhum! Já mostrei que todos, judeus e não judeus, estão debaixo do poder do pecado.
10 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-hanăɣ-ăssewăl əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
10 Como dizem as Escrituras Sagradas: “Não há uma só pessoa que faça o que é certo;
11 wăr t-illa-i ijrahăn hărăt,
11 não há ninguém que tenha juízo; não há ninguém que adore a Deus.
12 Oškan iket-dăɣ-năsăn, wăr-ăɣnen hărăt,
12 Todos se desviaram do caminho certo, todos se perderam. Não há mais ninguém que faça o bem, não há ninguém mesmo.
13 A-wa dd-izajjărăn imawăn-năsăn,
13 Todos mentem e enganam sem parar. Da língua deles saem mentiras perversas, e dos seus lábios saem palavras de morte, como se fossem veneno de cobra.
14 Laqqănăn ăddinăt, sasmamăn fălla-săn
14 A boca deles está cheia de terríveis maldições.
15 ărorădăn iji n-iman,
15 Eles se apressam para matar.
16 edăgg əmmărăn-dăɣ,
16 Por onde passam, deixam a destruição e a desgraça.
17 A-wa s-itawănna tabarăt n-ălxer, wăr hen zăbo-net,
17 Não conhecem o caminho da paz
18 wăr ha tuksəḍa n-Măssinăɣ tiṭṭawen-năsăn.»
18 e não aprenderam a temer a Deus .”
19 Nəssan ya a-s a-wa innă alămăr wa n-Mosa iket-net, innʼ-en i-ăddinăt əssannen s-alămăr-en, hakd a-wen-dăɣ, han-tăn-i ăsisăndărnen. A-wen, ădduuttăt i-ad-wăr-itəmmil ăwadəm itabărajăn dat-Măssinăɣ ed ăddunya iket-dăɣ-net, a iwar uḍlem dat-Măssinăɣ.
19 Nós sabemos que tudo o que a lei diz é dito para os que vivem debaixo da lei. Isso a fim de que todos parem de se justificar e a fim de que todas as pessoas do mundo fiquem debaixo do julgamento de Deus.
20 A-wen ălmăɣna-net a-s wădden amišəl n-a-wa innă alămăr a hanăɣ-ihakkăn idəm dat-Măssinăɣ ed wăr t-ihʼ ăššăk a-s a-wa innă alămăr, indăr i-dăgg-adəm ad-t-ămašălăn. Ǝnta-den-dăɣ a-wa ăssiitbătăn a-s ăgg-adəm-i-dăɣ, tidət-dăɣ a-s anăsbăkkaḍ a ămoos.
20 Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda, porque a lei faz com que as pessoas saibam que são pecadoras.
21 Ămăra, a-wa hanăɣ-ihakkăn idəm dat-Măssinăɣ, ăsnăfalăl-anăɣ-t-dd. Iktab dăɣ-alămăr d-a-wa ənnăn əlkəttabăn wi n-ănnăbităn,
21 Mas agora Deus já mostrou que o meio pelo qual ele aceita as pessoas não tem nada a ver com lei . A Lei de Moisés e os Profetas dão testemunho do seguinte:
22 ăsdătten iket-dăɣ-năsăn a-s immun s-ƔisaĂlmasex a ihakkăn imumənăn idəm dat-Măssinăɣ, a-wen, wăr săr-s iẓley dăgg-adəm.
22 Deus aceita as pessoas por meio da fé que elas têm em Jesus Cristo. É assim que ele trata todos os que creem, pois não existe nenhuma diferença entre as pessoas.
23 Dăgg-adəm iket-dăɣ-năsăn a ofăn abăkkaḍ, ibḍʼ-en a-wen d-ănnur n-Măssinăɣ
23 Todos pecaram e estão afastados da presença gloriosa de Deus.
24 măšan, hakd a-wen-dăɣ, iɣtăs Măssinăɣ dăɣ-ănnuɣmăt-net n-a-s ere omănăn s-Ɣisa Ălmasex-dăɣ, ad-ikrəš idəm dat-Măssinăɣ ed ămoos-as Ɣisa Ălmasex, Ămaɣlas wa has-in-inaššăn ibăkkaḍăn-net bănnan.
24 Mas, pela sua graça e sem exigir nada, Deus aceita todos por meio de Cristo Jesus, que os salva. Deus ofereceu Cristo como sacrifício para que, pela sua morte na cruz, Cristo se tornasse o meio de as pessoas receberem o perdão dos seus pecados, pela fé nele. Deus quis mostrar com isso que ele é justo. No passado ele foi paciente e não castigou as pessoas por causa dos seus pecados; mas agora, pelo sacrifício de Cristo, Deus mostra que é justo. Assim ele é justo e aceita os que creem em Jesus.
25 Măssinăɣ dăɣ-tărha-net i-iqqud, ija Ɣisa tasəbḍărt i-ad-isəlməd s-iqqud, inɣăl ašni-net făll-tajəttewt, ămmut dăɣ-idăggan-nănăɣ i-ad-iẓəl ibăkkaḍăn-nănăɣ. Ibda, Măssinăɣ dăɣ-taẓidert-net, wăr-išreɣ ibăkkaḍăn wi ămešălăn ăddinăt
25 — ausente —
26 măšan ămăra, takute n-tăfaṣke-ta-dăɣ ijă a hanăɣ-salmadăt s-iqqud n-a-wa ija, a-wen-dăɣ a hanăɣ-isalmadăn a-s ila tărna n-ad-ăkf idəm dat-Măssinăɣ i-ere wa omănăn s-Ɣisa.
26 — ausente —
27 Ǝndek ɣas a-wa dăɣ-mad-ăbbărăj ăgg-adəm? Wăr t-illa ed ămăra, immun s-ƔisaĂlmasex a iɣallăsăn wădden amišəl n-a-wa ifrăḍ alămăr.
27 Será que temos motivo para ficarmos orgulhosos? De modo nenhum! E por que não? Será que é porque obedecemos à lei? Não; não é. É porque cremos em Cristo.
28 Ǝnta-den-dăɣ a-wa hanăɣ-isawănnen a-s: immun a ihakkăn ăgg-adəm idəm dat-Măssinăɣ wădden amišəl n-a-wa fălla-s ifrăḍ alămăr.
28 Assim percebemos que a pessoa é aceita por Deus pela fé e não por fazer o que a lei manda.
29 Meɣ daɣ a tordam a-s Măssinăɣ-i-dăɣ, i n-kăl-Ălyăhud wădden in-inəẓẓulam?
29 Ou será que Deus é somente Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos não judeus? Claro que é!
30 I năsăn lab iket-dăɣ-năsăn ed Măssinăɣ, iyyăn ɣas, ənta a ihakkăn ere wa săr-s omănăn idəm, tawset t-lăt-dăɣ, jer-ti n-kăl-Ălyăhud-i jănen amili hărăt wăla ti n-inəẓẓulam-i wăren əja amili hărăt.
30 Deus é um só e aceitará os judeus na base da sua fé e também aceitará os não judeus por meio da fé que eles têm.
31 Ajăn a-wen-š ălmăɣna-net a hin-ikkasăn alămăr wa n-ănnăbi Mosa făl-a-s innin nənna a-s immun a ihʼ ălfăyda? Ăbo, wăr nənnă a-wen, alămăr, ihʼ edăgg-net.
31 Será que isso quer dizer que, por causa da fé, nós tratamos a lei como se ela não valesse nada? Não; de modo nenhum! Pelo contrário, afirmamos que a lei tem valor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.