Romanos 3
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Adiš, əndek abăraj wa ihăn tumast n-ăgg-Ălyăhud? Meɣ daɣ: amili-i-dăɣ, ma infa?
1 Qual é, então, a vantagem do judeu? Ou qual a utilidade da circuncisão?
2 Ila tănfo măqqărăt ed kăl-Ălyăhud əntăneḍ a făll-dd-ăzzăbbăt Măssinăɣ măjrăd-net.
2 Muita, sob todos os aspectos. Principalmente porque aos judeus foram confiados os oráculos de Deus.
3 Nəssan a-s wăr has-ăsjădăn, ed, wăr-ămešălăn a-wa hasăn-innă măšan hakd a-wen-dăɣ, ajăn a-wen a hin-ăsibăṭṭălăn ălɣădalăt n-Măssinăɣ-hasăn? Ăbo, wăr-ămmukkăn a-wen ed,
3 E então? Se alguns não creram, será que a incredulidade deles anulará a fidelidade de Deus?
4 kunta dăgg-adəm raẓẓăn dăɣ-tənna-năsăn, Măssinăɣ, tidət ɣas a t-dd-təffalăt s-əmmək wa s-tăn-innă əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
4 De modo nenhum! Seja Deus verdadeiro, e todo ser humano, mentiroso, como está escrito: “Para que sejas justificado nas tuas palavras e venhas a vencer quando fores julgado.”
5 Măšan, kunta iba n-iqqud-nănăɣ ənta, a iẓaẓharăn iqqud wa n-Măssinăɣ, ma nənnă dăɣ-a-wen? Ămăra, edăwănne wa ităjj ăgg-adəm dăɣ-isəstanăn-net a hawăn-tajjăɣ năkk-dăɣ. Ak ajăn Măssinăɣ-i-dăɣ, wăr-oɣed făl-a-s innin itakkăs dăɣ-năɣ ălxaqq?
5 Mas, se a nossa injustiça evidencia a justiça de Deus, que diremos? Seria Deus injusto por aplicar a sua ira? Falo em termos humanos.
6 Aa făw ed ənnăr ha wăla-dăɣ tafrăɣt tiyyăt ɣas Măssinăɣ, əndek əmmək wa s-mad-išrăɣ ăddunya?
6 É claro que não. Do contrário, como Deus julgará o mundo?
7 Ămmukkăn a-s dăɣ-a-wa jănneɣ, əllan-t ăddinăt jannănen a-s: kunta bahu wa janneɣ, isinfiləl-dd tidət i-ad-iwwaḍ semɣar făll-isəm n-Măssinăɣ, adiš mafăl hi-itəggar uḍlem, tumasăɣ anăsbăkkaḍ bănnan?
7 E, se a minha mentira faz com que aumente a verdade de Deus para a sua glória, por que ainda sou condenado como pecador?
8 Adiš šămad isălan əntăneḍ-den-dăɣ, nilbaset ɣas i-ad-dd-tarəw tăllăbăst-nănăɣ-en-dăɣ imărkedăn. Tordam a-s bahu šund-wen-dăɣ, hălăɣ ad-t-səssăɣrăɣ. Ăddinăt wi tiwəynen ănnămimatăn šund-win-dăɣ, iskar ăššăreɣa wa dăr-ănihăjjăn ɣur-Măssinăɣ.
8 E por que não dizemos, como alguns caluniosamente afirmam que o fazemos: “Pratiquemos o que é mau, para que nos venha o que é bom”? A condenação destes é justa.
9 Adiš, əndek tidət dăɣ-a-wa-dăɣ? Ak, ajăn năkkăneḍ-i n-kăl-Ălyăhud, nufa ăddinăt wi iyyăḍnen? Ma n-əmmək? Ǝssəjrăhăɣ-kăwăn-in a-s kăl-Ălyăhud hakd inəẓẓulam, wăr-əẓleyăn, ănnihăḍ dăɣ-săn abăkkaḍ iket-dăɣ-năsăn.
9 Que se conclui? Temos nós alguma vantagem? Não, de forma nenhuma. Pois já temos demonstrado que todos, tanto judeus como gregos, estão debaixo do pecado.
10 Isălan n-a-wen-dăɣ a dăɣ-hanăɣ-ăssewăl əlkəttab n-Măssinăɣ a-s innă:
10 Como está escrito: “Não há justo, nem um sequer,
11 wăr t-illa-i ijrahăn hărăt,
11 não há quem entenda, não há quem busque a Deus.
12 Oškan iket-dăɣ-năsăn, wăr-ăɣnen hărăt,
12 Todos se desviaram e juntamente se tornaram inúteis; não há quem faça o bem, não há nem um sequer.
13 A-wa dd-izajjărăn imawăn-năsăn,
13 A garganta deles é sepulcro aberto; com a língua enganam, veneno de víbora está nos seus lábios.
14 Laqqănăn ăddinăt, sasmamăn fălla-săn
14 A boca, eles a têm cheia de maldição e amargura;
15 ărorădăn iji n-iman,
15 os seus pés são velozes para derramar sangue.
16 edăgg əmmărăn-dăɣ,
16 Nos seus caminhos, há destruição e miséria;
17 A-wa s-itawănna tabarăt n-ălxer, wăr hen zăbo-net,
17 eles não conhecem o caminho da paz.
18 wăr ha tuksəḍa n-Măssinăɣ tiṭṭawen-năsăn.»
18 Não há temor de Deus diante de seus olhos.”
19 Nəssan ya a-s a-wa innă alămăr wa n-Mosa iket-net, innʼ-en i-ăddinăt əssannen s-alămăr-en, hakd a-wen-dăɣ, han-tăn-i ăsisăndărnen. A-wen, ădduuttăt i-ad-wăr-itəmmil ăwadəm itabărajăn dat-Măssinăɣ ed ăddunya iket-dăɣ-net, a iwar uḍlem dat-Măssinăɣ.
19 Ora, sabemos que tudo o que a lei diz é dito aos que vivem sob a lei, para que toda boca se cale, e todo o mundo seja culpável diante de Deus.
20 A-wen ălmăɣna-net a-s wădden amišəl n-a-wa innă alămăr a hanăɣ-ihakkăn idəm dat-Măssinăɣ ed wăr t-ihʼ ăššăk a-s a-wa innă alămăr, indăr i-dăgg-adəm ad-t-ămašălăn. Ǝnta-den-dăɣ a-wa ăssiitbătăn a-s ăgg-adəm-i-dăɣ, tidət-dăɣ a-s anăsbăkkaḍ a ămoos.
20 Porque ninguém será justificado diante de Deus por obras da lei, pois pela lei vem o pleno conhecimento do pecado.
21 Ămăra, a-wa hanăɣ-ihakkăn idəm dat-Măssinăɣ, ăsnăfalăl-anăɣ-t-dd. Iktab dăɣ-alămăr d-a-wa ənnăn əlkəttabăn wi n-ănnăbităn,
21 Mas, agora, sem lei, a justiça de Deus se manifestou, sendo testemunhada pela Lei e pelos Profetas.
22 ăsdătten iket-dăɣ-năsăn a-s immun s-ƔisaĂlmasex a ihakkăn imumənăn idəm dat-Măssinăɣ, a-wen, wăr săr-s iẓley dăgg-adəm.
22 É a justiça de Deus mediante a fé em Jesus Cristo, para todos e sobre todos os que creem. Porque não há distinção,
23 Dăgg-adəm iket-dăɣ-năsăn a ofăn abăkkaḍ, ibḍʼ-en a-wen d-ănnur n-Măssinăɣ
23 pois todos pecaram e carecem da glória de Deus,
24 măšan, hakd a-wen-dăɣ, iɣtăs Măssinăɣ dăɣ-ănnuɣmăt-net n-a-s ere omănăn s-Ɣisa Ălmasex-dăɣ, ad-ikrəš idəm dat-Măssinăɣ ed ămoos-as Ɣisa Ălmasex, Ămaɣlas wa has-in-inaššăn ibăkkaḍăn-net bănnan.
24 sendo justificados gratuitamente, por sua graça, mediante a redenção que há em Cristo Jesus,
25 Măssinăɣ dăɣ-tărha-net i-iqqud, ija Ɣisa tasəbḍărt i-ad-isəlməd s-iqqud, inɣăl ašni-net făll-tajəttewt, ămmut dăɣ-idăggan-nănăɣ i-ad-iẓəl ibăkkaḍăn-nănăɣ. Ibda, Măssinăɣ dăɣ-taẓidert-net, wăr-išreɣ ibăkkaḍăn wi ămešălăn ăddinăt
25 a quem Deus apresentou como propiciação, no seu sangue, mediante a fé. Deus fez isso para manifestar a sua justiça, por ter ele, na sua tolerância, deixado impunes os pecados anteriormente cometidos,
26 măšan ămăra, takute n-tăfaṣke-ta-dăɣ ijă a hanăɣ-salmadăt s-iqqud n-a-wa ija, a-wen-dăɣ a hanăɣ-isalmadăn a-s ila tărna n-ad-ăkf idəm dat-Măssinăɣ i-ere wa omănăn s-Ɣisa.
26 tendo em vista a manifestação da sua justiça no tempo presente, a fim de que o próprio Deus seja justo e o justificador daquele que tem fé em Jesus.
27 Ǝndek ɣas a-wa dăɣ-mad-ăbbărăj ăgg-adəm? Wăr t-illa ed ămăra, immun s-ƔisaĂlmasex a iɣallăsăn wădden amišəl n-a-wa ifrăḍ alămăr.
27 Onde fica, então, o orgulho? Foi totalmente excluído. Por meio de que lei? A lei das obras? Não! Pelo contrário, por meio da lei da fé.
28 Ǝnta-den-dăɣ a-wa hanăɣ-isawănnen a-s: immun a ihakkăn ăgg-adəm idəm dat-Măssinăɣ wădden amišəl n-a-wa fălla-s ifrăḍ alămăr.
28 Concluímos, pois, que o ser humano é justificado pela fé, independentemente das obras da lei.
29 Meɣ daɣ a tordam a-s Măssinăɣ-i-dăɣ, i n-kăl-Ălyăhud wădden in-inəẓẓulam?
29 Ou seria Deus apenas Deus dos judeus? Será que não é também Deus dos gentios? Sim, também dos gentios,
30 I năsăn lab iket-dăɣ-năsăn ed Măssinăɣ, iyyăn ɣas, ənta a ihakkăn ere wa săr-s omănăn idəm, tawset t-lăt-dăɣ, jer-ti n-kăl-Ălyăhud-i jănen amili hărăt wăla ti n-inəẓẓulam-i wăren əja amili hărăt.
30 visto que Deus é um só, o qual justificará o circunciso a partir da fé e o incircunciso por meio da fé.
31 Ajăn a-wen-š ălmăɣna-net a hin-ikkasăn alămăr wa n-ănnăbi Mosa făl-a-s innin nənna a-s immun a ihʼ ălfăyda? Ăbo, wăr nənnă a-wen, alămăr, ihʼ edăgg-net.
31 Anulamos, então, a lei por meio da fé? De modo nenhum! Pelo contrário, confirmamos a lei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.