Mateus 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Ijjăš Ɣisa ḍarăt-a-wen turăft n-aman, ijlăy ejănš s-taɣrəmt ta-net.
1 Entrando Jesus num barco, atravessou o mar e foi para a sua própria cidade.
2 Diha-dăɣ hin-əwwăḍăn a-s ăddinăt-da-dăɣ, ămisawăyăn ănabdon insan făll-asəftăɣ. Inhăy Ɣisa immun-năsăn ɣas, innă i-anăbdon: «Alyaḍ-in, wăr təkkesăd ăṭṭăma, ibăkkaḍăn-năk, ătwănšăn-ak.»
2 Alguns homens trouxeram-lhe um paralítico, deitado numa cama. Vendo a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: "Tenha bom ânimo, filho; os seus pecados estão perdoados".
3 Diha-dăɣ d-innă a-wen-dăɣ, a dd-əggădăn ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, ad-jannen dăɣ-iman-năsăn: «Wa ənta, ăskafăr.»
3 Diante disso, alguns mestres da lei disseram a si mesmos: "Este homem está blasfemando! "
4 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa ihăn inəzjam-năsăn, a-wen-dăɣ a făl hasăn-inna: «Ma itajjăn erk ənniyăt-wa-dăɣ dăɣ-ulhawăn-năwăn?
4 Conhecendo Jesus seus pensamentos, disse-lhes: "Por que vocês pensam maldosamente em seus corações?
5 Ma ojărăn tărăɣse jer-ad-tənnəd i-ăwadəm: ‹Ătwănšăn-ak ibăkkaḍăn-năk›, d-ad-has-tənnəd: ‹Ǝbdəd, ərjəš?›
5 Que é mais fácil dizer: ‘Os seus pecados estão perdoados’, ou: ‘Levante-se e ande’?
6 Ašăl-i, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s Ăgg-ăgg-adəm, ijraw făll-ărori n-ăkall turhajăt n-tenăšše n-ibăkkaḍăn.» Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-anăbdon: «Ǝbdəd, əḍkəl asəftăɣ-năk, əqqəl ehăn-năk.»
6 Mas, para que vocês saibam que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados" — disse ao paralítico: "Levante-se, pegue a sua maca e vá para casa".
7 Ibdăd, iqqăl ehăn-net.
7 Ele se levantou e foi.
8 Tărmăɣ tamətte ta tənhăyăt a-wa ijăn, ad-tiimələn ăddinăt Măssinăɣ-i ikfăn dăgg-adəm tădabit togdăhăt d-a-wa-dăɣ.
8 Vendo isso, a multidão ficou cheia de temor e glorificou a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ifăl Ɣisa dihen ḍarăt-a-wen, inhăy ănarmas n-tiwse s-isəm-net Mătti ăqqiima dăɣ-edăgg n-ălxidmăt-net, iɣrʼ-e, innʼ-as: «Ǝlkəm-ahi»; ibdăd Mătti, ilkăm-as.
9 Passando por ali, Jesus viu um homem chamado Mateus, sentado na coletoria, e disse-lhe: "Siga-me". Mateus levantou-se e o seguiu.
10 Ăsmăjarăt Mătti Ɣisa s-ehăn-net ḍarăt-a-wen. Itaɣăyma Ɣisa dăɣ-edăgg wa n-imənsiwăn a-s erk ăddinăt han inarmasăn n-tiwse ăjjootnen da-dăɣ, osăn-dd, ănɣăymăn dăr-s ənta d-inəṭṭulab-net.
10 Estando Jesus em casa, foram comer com ele e seus discípulos muitos publicanos e "pecadores".
11 Ǝnhăyăn-t hărăt dăɣ-kăl-faris t-əllanen dihen ɣas, ənnăn i-inəṭṭulab-net: «Ma isaharăn ălɣalim-năwăn imənsiwăn d-inarmasăn n-tiwse d-erk ăddinăt-wi-dăɣ?»
11 Vendo isso, os fariseus perguntaram aos discípulos dele: "Por que o mestre de vocês come com publicanos e ‘pecadores’? "
12 Islʼ-asăn Ɣisa ɣas, innă: «Ăddinăt ăssoxătnen, wăr-ămɣatărăn s-lăxtur; imarhinăn a săr-s ămiɣatărnen.»
12 Ouvindo isso, Jesus disse: "Não são os que têm saúde que precisam de médico, mas sim os doentes.
13 Innʼ-asăn daɣ: «Ma ămoos ălmăɣna n-a-wa s-inna Măssinăɣ dăɣ-măjrăd-net:
13 Vão aprender o que significa isto: ‘Desejo misericórdia, não sacrifícios’. Pois eu não vim chamar justos, mas pecadores".
14 Osăn-dd inəṭṭulab n-Exya Ɣisa ḍarăt-a-wen, ənnăn-as: «Mafăl năkkăneḍ d-kăl-faris nətuẓam dehiyyăn, a-s ija a-wen, inəṭṭulab wi-năk, wăr tuẓamăn?»
14 Então os discípulos de João vieram perguntar-lhe: "Por que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não? "
15 Issăɣlăy-tăn Ɣisa tangalt dăɣ-hasăn-inna: «Ajăn kăl-tuksest ilzam-tăn ăẓum tăn-ăẓiẓăkănẓărăn a ikka ămaẓlay illʼ-e jere-săn? Ǝlkamăn išilan-wi dăɣ-tăn-mad-ifəl ămaẓlay, dihen, ad-əjrəwăn s-ăẓum.
15 Jesus respondeu: "Como podem os convidados do noivo ficar de luto enquanto o noivo está com eles? Virão dias quando o noivo lhes será tirado; então jejuarão.
16 Wăr t-illa ere itəggatăn tikəst i-temălsit wăššărăt s-taswəḍt n-tabdoɣt tăynayăt; afăl ija a-wen, ad-dd-tărkəb taswəḍt ta tăynayăt temălsit, tăj amənd ojărăn wənnin.
16 "Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha, pois o remendo forçará a roupa, tornando pior o rasgo.
17 Ăddinăt, wăr təjjən aman n-lăɣnăb ăynaynen, ăxxiimmărnen dăɣ-ijdad; ere ijăn a-wen har kăfăn aman-ənnin dăɣ-ijdad, ad-has-səbbuqqen ijdad-net, ifut dăɣ-lăɣnăb hakd-dăɣ dăɣ-ijdad. Aman n-lăɣnăb ăynaynen, ăxxiimmărnen, iddidăn ăynaynen a dăɣ-tăn-itajj ăwadəm, dihen, wăr-e ifut măssi-săn dăɣ-wi wăla wi.»
17 Nem se põe vinho novo em vasilhas de couro velhas; se o fizer, as vasilhas se rebentarão, o vinho se derramará e as vasilhas se estragarão. Pelo contrário, põe-se vinho novo em vasilhas de couro novas; e ambos se conservam".
18 Ămmiijrăd Ɣisa i-tamətte dăɣ-isălan-win-dăɣ a-s a ənḍărrăn-dăɣ, iyyăn dăɣ-imănnăhăḍăn n-taɣrəmt-en-dăɣ da-dăɣ t-dd-osăn, irkăɣ data-s, innʼ-as: «Talyaḍt-in, iket tăt-ăba măšan nidawet săr-s, sənsəd fălla-s ăfuss-năk, ad-dd-təddăr.»
18 Falava ele ainda quando um dos dirigentes da sinagoga chegou, ajoelhou-se diante dele e disse: "Minha filha acaba de morrer. Vem e impõe a tua mão sobre ela, e ela viverá".
19 Ibdăd Ɣisa, ăddew dăr-s ənta d-inəṭṭulab-net.
19 Jesus levantou-se e foi com ele, e também os seus discípulos.
20 Igla har šik-dăɣ tamăḍt tiyyăt lat măraw iwətyan d-əssin ijammăḍ-tăt ašni da-dăɣ dd-mălăt ḍara-s, ḍăs afăr n-erăswăy-net
20 Nisso uma mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, chegou por trás dele e tocou na borda do seu manto,
21 ed a-s tăjj a-wen-dăɣ, janna dăɣ-iman-net: «Afăl ḍăsăɣ wăla-dăɣ erăswăy-net, ad-əzzəyăɣ.»
21 pois dizia a si mesma: "Se eu tão-somente tocar em seu manto, ficarei curada".
22 Innăḍ-dd săr-s Ɣisa, inhăy-tăt, innʼ-as: «Talyaḍt-in, wăr təkkesăd ăṭṭăma, ăzozăy-kăm immun-năm.» Təzzăy tamăḍt ăssaɣăt-wen-dăɣ.
22 Voltando-se, Jesus a viu e disse: "Ânimo, filha, a sua fé a curou! " E desde aquele instante a mulher ficou curada.
23 A-s hin-iwwăḍ Ɣisa d-inəṭṭulab-net ehăn n-emănnăhăḍ, inhăy imăwatăn n-tiɣnab ti n-uḍəf n-iba d-ăddinăt wi hasăn-hallănen, ăsikălăl a-wen-dăɣ iket-net, ja tăkat dăɣ-išənnawăn.
23 Quando ele chegou à casa do dirigente da sinagoga e viu os flautistas e a multidão agitada,
24 Omăr s-ad-əzjărăn ăddinăt fălla-s ed innʼ-asăn: «Tarat, wăr tăt-ăba, eḍəs ɣas a ja.» Jăn-t tekăškăšt.
24 disse: "Saiam! A menina não está morta, mas dorme". Todos começaram a rir dele.
25 Təzjăr fălla-s tamətte ɣas, ijjăš ehăn wa dăɣ-tənsa talyaḍt, irmăs-tăt-dd s-ăfuss, tənkăr-dd.
25 Depois que a multidão se afastou, ele entrou e tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ǝntăjăn isălan n-a-wen-dăɣ dăɣ-teje-ten-dăɣ iket-net.
26 A notícia deste acontecimento espalhou-se por toda aquela região.
27 Ašăl iyyăn, irjaš Ɣisa a-s t-ăɣrăn əssin iməddorɣal, ăsiɣăren, jannen-as: «Ya Ăgg-Dawəd, aḍən-anăɣ tăhanint!»
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, clamando: "Filho de Davi, tem misericórdia de nós! "
28 Iwwăḍ-in Ɣisa ehăn wa ikka, əjjăšăn-t-dd fălla-s iməddorɣal ənnin n-əssin ɣas, innʼ-asăn: «Ak tidət-dăɣ a-s təflasăm a-s ăddobeɣ ad-arăɣ tiṭṭawen-năwăn?» Ǝnnăn-as: «Ălɣalim, nəflas a-wen.»
28 Entrando ele em casa, os cegos se aproximaram, e ele lhes perguntou: "Vocês crêem que eu sou capaz de fazer isso? " Eles responderam: "Sim, Senhor! "
29 Iḍăs Ɣisa tiṭṭawen-năsăn, innʼ-asăn: «Itwəjjet-awăn a-wa dăr-ogdăh immun-năwăn.»
29 E ele, tocando nos olhos deles, disse: "Que lhes seja feito segundo a fé que vocês têm! "
30 Ămerănăt tiṭṭawen-năsăn măšan, ikna asəmmăhəḍ dăɣ-săn, innʼ-asăn: «He kăwăneḍ! Wăr jem isălan n-a-wa ijăn dăɣ-ăwadəm wălʼ iyyăn»,
30 E a visão deles foi restaurada. Então Jesus os advertiu severamente: "Cuidem para que ninguém saiba disso".
31 măšan, əzjărăn ehăn fălla-s ɣas, əffăyăn isălan dăɣ-ăkall iket-net.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia por toda aquela região.
32 Diha-dăɣ d-əglăn iməddorɣal, a-s amălšon iyyăn s-ikras alšin wa t-ihăn iləs-net da-dăɣ săr-s dd-ăwwăyăn ăddinăt.
32 Enquanto eles se retiravam, foi levado a Jesus um homem endemoninhado que não podia falar.
33 Ikkăs dăɣ-s Ɣisa alšin wa t-ihăn, ad-itamăjrad. Təqqăl-dd tamətte ɣas torʼ emm, janna: «Wăr kăla ătwănhăy šund a-wa-dăɣ dăɣ-ăkall wa n-Iṣrayil.»
33 Quando o demônio foi expulso, o mudo começou a falar. A multidão ficou admirada e disse: "Nunca se viu nada parecido em Israel! "
34 Măšan, kăl-faris əntăneḍ a jannen: «A-wa tărna n-Iblis-i n-ămănokal n-alšinăn a-s itakkăs alšinăn dăɣ-ăddinăt.»
34 Mas os fariseus diziam: "É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa demônios".
35 Ăllil Ɣisa ḍarăt-a-wen iɣărman d-tidbi iket-năsnăt, isaɣra dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, ixaṭṭăb Ălənžil wa n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, izizuy ăddinăt dăɣ-turhənnawen d-ălɣibăn.
35 Jesus ia passando por todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando as boas novas do Reino e curando todas as enfermidades e doenças.
36 Inhăy Ɣisa tamətte ta tăjjet has-təlkămăt ɣas, tănɣʼ-e tăhanint-net; inhăy fălla-săn aləḍḍeš d-ezărri, olăhăn-as ɣas d-tihatten wăren la amăḍan.
36 Ao ver as multidões, teve compaixão delas, porque estavam aflitas e desamparadas, como ovelhas sem pastor.
37 Innăḍ-dd s-inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Ašəkrəš ăggolăt, əttăɣam ijjət măšan, wăr-əjjətăn inaxdimăn t-olăynen.
37 Então disse aos seus discípulos: "A seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Ădəlăt măssi-s n-ašəkrəš i-ad-dd-išəmmišəl inaxdimăn olăynen ašəkrəš-net.»
38 Peçam, pois, ao Senhor da seara que envie trabalhadores para a sua seara".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.