Mateus 9
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ijjăš Ɣisa ḍarăt-a-wen turăft n-aman, ijlăy ejănš s-taɣrəmt ta-net.
1 Jesus entrou num barco, voltou para o lado oeste do lago e chegou à sua cidade .
2 Diha-dăɣ hin-əwwăḍăn a-s ăddinăt-da-dăɣ, ămisawăyăn ănabdon insan făll-asəftăɣ. Inhăy Ɣisa immun-năsăn ɣas, innă i-anăbdon: «Alyaḍ-in, wăr təkkesăd ăṭṭăma, ibăkkaḍăn-năk, ătwănšăn-ak.»
2 Então algumas pessoas trouxeram um paralítico deitado numa cama. Jesus viu que eles tinham fé e disse ao paralítico:
3 Diha-dăɣ d-innă a-wen-dăɣ, a dd-əggădăn ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, ad-jannen dăɣ-iman-năsăn: «Wa ənta, ăskafăr.»
3 Aí alguns mestres da Lei começaram a pensar: — Este homem está
4 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa ihăn inəzjam-năsăn, a-wen-dăɣ a făl hasăn-inna: «Ma itajjăn erk ənniyăt-wa-dăɣ dăɣ-ulhawăn-năwăn?
4 Porém Jesus sabia o que eles estavam pensando e disse:
5 Ma ojărăn tărăɣse jer-ad-tənnəd i-ăwadəm: ‹Ătwănšăn-ak ibăkkaḍăn-năk›, d-ad-has-tənnəd: ‹Ǝbdəd, ərjəš?›
5 O que é mais fácil dizer ao paralítico: “Os seus pecados estão perdoados” ou “Levante-se e ande”?
6 Ašăl-i, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s Ăgg-ăgg-adəm, ijraw făll-ărori n-ăkall turhajăt n-tenăšše n-ibăkkaḍăn.» Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-anăbdon: «Ǝbdəd, əḍkəl asəftăɣ-năk, əqqəl ehăn-năk.»
6 Pois vou mostrar a vocês que eu, o Então disse ao paralítico:
7 Ibdăd, iqqăl ehăn-net.
7 O homem se levantou e foi para casa.
8 Tărmăɣ tamətte ta tənhăyăt a-wa ijăn, ad-tiimələn ăddinăt Măssinăɣ-i ikfăn dăgg-adəm tădabit togdăhăt d-a-wa-dăɣ.
8 Quando o povo viu isso, ficou com medo e louvou a Deus por dar esse poder a seres humanos.
9 Ifăl Ɣisa dihen ḍarăt-a-wen, inhăy ănarmas n-tiwse s-isəm-net Mătti ăqqiima dăɣ-edăgg n-ălxidmăt-net, iɣrʼ-e, innʼ-as: «Ǝlkəm-ahi»; ibdăd Mătti, ilkăm-as.
9 Jesus saiu dali e, no caminho, viu um cobrador de impostos, chamado Mateus, sentado no lugar onde os impostos eram pagos. Jesus lhe disse: Mateus se levantou e foi com ele.
10 Ăsmăjarăt Mătti Ɣisa s-ehăn-net ḍarăt-a-wen. Itaɣăyma Ɣisa dăɣ-edăgg wa n-imənsiwăn a-s erk ăddinăt han inarmasăn n-tiwse ăjjootnen da-dăɣ, osăn-dd, ănɣăymăn dăr-s ənta d-inəṭṭulab-net.
10 Mais tarde, enquanto Jesus estava jantando na casa de Mateus, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram e sentaram-se à mesa com Jesus e os seus discípulos.
11 Ǝnhăyăn-t hărăt dăɣ-kăl-faris t-əllanen dihen ɣas, ənnăn i-inəṭṭulab-net: «Ma isaharăn ălɣalim-năwăn imənsiwăn d-inarmasăn n-tiwse d-erk ăddinăt-wi-dăɣ?»
11 Alguns fariseus viram isso e perguntaram aos discípulos: — Por que é que o mestre de vocês come com os cobradores de impostos e com outras pessoas de má fama?
12 Islʼ-asăn Ɣisa ɣas, innă: «Ăddinăt ăssoxătnen, wăr-ămɣatărăn s-lăxtur; imarhinăn a săr-s ămiɣatărnen.»
12 Jesus ouviu a pergunta e respondeu:
13 Innʼ-asăn daɣ: «Ma ămoos ălmăɣna n-a-wa s-inna Măssinăɣ dăɣ-măjrăd-net:
13 Vão e procurem entender o que quer dizer este trecho das
14 Osăn-dd inəṭṭulab n-Exya Ɣisa ḍarăt-a-wen, ənnăn-as: «Mafăl năkkăneḍ d-kăl-faris nətuẓam dehiyyăn, a-s ija a-wen, inəṭṭulab wi-năk, wăr tuẓamăn?»
14 Então os discípulos de João Batista chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Por que é que nós e os
15 Issăɣlăy-tăn Ɣisa tangalt dăɣ-hasăn-inna: «Ajăn kăl-tuksest ilzam-tăn ăẓum tăn-ăẓiẓăkănẓărăn a ikka ămaẓlay illʼ-e jere-săn? Ǝlkamăn išilan-wi dăɣ-tăn-mad-ifəl ămaẓlay, dihen, ad-əjrəwăn s-ăẓum.
15 Jesus respondeu:
16 Wăr t-illa ere itəggatăn tikəst i-temălsit wăššărăt s-taswəḍt n-tabdoɣt tăynayăt; afăl ija a-wen, ad-dd-tărkəb taswəḍt ta tăynayăt temălsit, tăj amənd ojărăn wənnin.
16 — Ninguém usa um retalho de pano novo para remendar uma roupa velha; pois o remendo novo encolhe e rasga a roupa velha, aumentando o buraco.
17 Ăddinăt, wăr təjjən aman n-lăɣnăb ăynaynen, ăxxiimmărnen dăɣ-ijdad; ere ijăn a-wen har kăfăn aman-ənnin dăɣ-ijdad, ad-has-səbbuqqen ijdad-net, ifut dăɣ-lăɣnăb hakd-dăɣ dăɣ-ijdad. Aman n-lăɣnăb ăynaynen, ăxxiimmărnen, iddidăn ăynaynen a dăɣ-tăn-itajj ăwadəm, dihen, wăr-e ifut măssi-săn dăɣ-wi wăla wi.»
17 Ninguém põe vinho novo em
18 Ămmiijrăd Ɣisa i-tamətte dăɣ-isălan-win-dăɣ a-s a ənḍărrăn-dăɣ, iyyăn dăɣ-imănnăhăḍăn n-taɣrəmt-en-dăɣ da-dăɣ t-dd-osăn, irkăɣ data-s, innʼ-as: «Talyaḍt-in, iket tăt-ăba măšan nidawet săr-s, sənsəd fălla-s ăfuss-năk, ad-dd-təddăr.»
18 Enquanto Jesus estava falando ao povo, um chefe religioso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — A minha filha morreu agora mesmo! Venha e ponha as mãos sobre ela para que viva de novo.
19 Ibdăd Ɣisa, ăddew dăr-s ənta d-inəṭṭulab-net.
19 Então Jesus foi com ele, e os seus discípulos também foram.
20 Igla har šik-dăɣ tamăḍt tiyyăt lat măraw iwətyan d-əssin ijammăḍ-tăt ašni da-dăɣ dd-mălăt ḍara-s, ḍăs afăr n-erăswăy-net
20 Certa mulher, que fazia doze anos que estava com uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele.
21 ed a-s tăjj a-wen-dăɣ, janna dăɣ-iman-net: «Afăl ḍăsăɣ wăla-dăɣ erăswăy-net, ad-əzzəyăɣ.»
21 Pois ela pensava assim: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Innăḍ-dd săr-s Ɣisa, inhăy-tăt, innʼ-as: «Talyaḍt-in, wăr təkkesăd ăṭṭăma, ăzozăy-kăm immun-năm.» Təzzăy tamăḍt ăssaɣăt-wen-dăɣ.
22 Jesus virou, viu a mulher e disse: E naquele momento a mulher ficou curada.
23 A-s hin-iwwăḍ Ɣisa d-inəṭṭulab-net ehăn n-emănnăhăḍ, inhăy imăwatăn n-tiɣnab ti n-uḍəf n-iba d-ăddinăt wi hasăn-hallănen, ăsikălăl a-wen-dăɣ iket-net, ja tăkat dăɣ-išənnawăn.
23 Depois Jesus foi para a casa do chefe religioso. Quando viu os que tocavam música fúnebre e viu a multidão numa confusão geral,
24 Omăr s-ad-əzjărăn ăddinăt fălla-s ed innʼ-asăn: «Tarat, wăr tăt-ăba, eḍəs ɣas a ja.» Jăn-t tekăškăšt.
24 disse: Então começaram a caçoar dele.
25 Təzjăr fălla-s tamətte ɣas, ijjăš ehăn wa dăɣ-tənsa talyaḍt, irmăs-tăt-dd s-ăfuss, tənkăr-dd.
25 Logo que a multidão saiu, Jesus entrou no quarto em que a menina estava, pegou-a pela mão, e ela se levantou.
26 Ǝntăjăn isălan n-a-wen-dăɣ dăɣ-teje-ten-dăɣ iket-net.
26 E a notícia a respeito disso se espalhou por toda aquela região.
27 Ašăl iyyăn, irjaš Ɣisa a-s t-ăɣrăn əssin iməddorɣal, ăsiɣăren, jannen-as: «Ya Ăgg-Dawəd, aḍən-anăɣ tăhanint!»
27 Jesus saiu daquele lugar, e no caminho dois cegos começaram a segui-lo, gritando: —
28 Iwwăḍ-in Ɣisa ehăn wa ikka, əjjăšăn-t-dd fălla-s iməddorɣal ənnin n-əssin ɣas, innʼ-asăn: «Ak tidət-dăɣ a-s təflasăm a-s ăddobeɣ ad-arăɣ tiṭṭawen-năwăn?» Ǝnnăn-as: «Ălɣalim, nəflas a-wen.»
28 Assim que Jesus entrou em casa, os cegos chegaram perto dele. Então ele perguntou: — Sim, senhor! Nós cremos! — responderam eles.
29 Iḍăs Ɣisa tiṭṭawen-năsăn, innʼ-asăn: «Itwəjjet-awăn a-wa dăr-ogdăh immun-năwăn.»
29 Jesus tocou nos olhos deles e disse:
30 Ămerănăt tiṭṭawen-năsăn măšan, ikna asəmmăhəḍ dăɣ-săn, innʼ-asăn: «He kăwăneḍ! Wăr jem isălan n-a-wa ijăn dăɣ-ăwadəm wălʼ iyyăn»,
30 E os olhos deles ficaram curados. Aí Jesus ordenou com severidade:
31 măšan, əzjărăn ehăn fălla-s ɣas, əffăyăn isălan dăɣ-ăkall iket-net.
31 Porém eles foram embora e espalharam as notícias a respeito de Jesus por toda aquela região.
32 Diha-dăɣ d-əglăn iməddorɣal, a-s amălšon iyyăn s-ikras alšin wa t-ihăn iləs-net da-dăɣ săr-s dd-ăwwăyăn ăddinăt.
32 Quando eles foram embora, algumas pessoas levaram a Jesus um homem que não podia falar porque estava dominado por um demônio.
33 Ikkăs dăɣ-s Ɣisa alšin wa t-ihăn, ad-itamăjrad. Təqqăl-dd tamətte ɣas torʼ emm, janna: «Wăr kăla ătwănhăy šund a-wa-dăɣ dăɣ-ăkall wa n-Iṣrayil.»
33 Logo que o demônio foi expulso, o homem começou a falar. Todos ficaram admirados e afirmavam: — Nunca vimos em Israel uma coisa assim!
34 Măšan, kăl-faris əntăneḍ a jannen: «A-wa tărna n-Iblis-i n-ămănokal n-alšinăn a-s itakkăs alšinăn dăɣ-ăddinăt.»
34 Mas os fariseus diziam: — O chefe dos demônios é quem dá a esse homem poder para expulsar demônios.
35 Ăllil Ɣisa ḍarăt-a-wen iɣărman d-tidbi iket-năsnăt, isaɣra dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, ixaṭṭăb Ălənžil wa n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, izizuy ăddinăt dăɣ-turhənnawen d-ălɣibăn.
35 Jesus andava visitando todas as cidades e povoados. Ele ensinava nas sinagogas , anunciava a boa notícia sobre o Reino e curava todo tipo de enfermidades e doenças graves das pessoas.
36 Inhăy Ɣisa tamətte ta tăjjet has-təlkămăt ɣas, tănɣʼ-e tăhanint-net; inhăy fălla-săn aləḍḍeš d-ezărri, olăhăn-as ɣas d-tihatten wăren la amăḍan.
36 Quando Jesus viu a multidão, ficou com muita pena daquela gente porque eles estavam aflitos e abandonados, como ovelhas sem pastor.
37 Innăḍ-dd s-inəṭṭulab-net, innʼ-asăn: «Ašəkrəš ăggolăt, əttăɣam ijjət măšan, wăr-əjjətăn inaxdimăn t-olăynen.
37 Então disse aos discípulos:
38 Ădəlăt măssi-s n-ašəkrəš i-ad-dd-išəmmišəl inaxdimăn olăynen ašəkrəš-net.»
38 Peçam ao dono da plantação que mande mais trabalhadores para fazerem a colheita.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.