Mateus 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ătrară-dd Ɣisa taḍaɣt ɣas, təlkăm-as tamətte tăjjeet.
1 Tendo Jesus descido da montanha, uma grande multidão o seguiu.
2 Dăɣ-a-wen-dăɣ ad-has-dd-ilkăḍ ăhaləs ijraw jəri, irkăɣ data-s, innʼ-as: «Ălɣalim, afăl tărhed a-wen-dăɣ, tăddoobed ad-hi-šəšdəjăd.»
2 Eis que um leproso aproximou-se e prostrou-se diante dele, dizendo: Senhor, se queres, podes curar-me.
3 Iẓẓăl ăfuss-net, iḍăs-t, innʼ-as: «Ărheeɣ-t, išdaj.» Šăddij dăɣ-jəri ălwăqq-wen-dăɣ.
3 Jesus estendeu a mão, tocou-o e disse: Eu quero, sê curado. No mesmo instante, a lepra desapareceu.
4 Innʼ-as Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Wăr jed isălan i-ăwadəm wălʼ iyyăn n-a-s năkk a kăy-ăzozăyăn, əgləw, səkən iman-năk i-u-tikutawen, təjəd takute ta s-inna ănnăbi Mosa dăɣ-isălan n-təšədje n-kăl-jəri i-ad-umas a-wen tajuhe i-tamətte n-a-s təzzăyăd.»
4 Jesus então lhe disse: Vê que não o digas a ninguém. Vai, porém, mostrar-te ao sacerdote e oferece o dom prescrito por Moisés em testemunho de tua cura.
5 Ijjăš Ɣisa ḍarăt-a-wen aɣrəm wa n-Qăfărnaxum, ilkăḍ-as kăbtăn iyyăn, ad-t-ilaqqăd, ijannʼ-as:
5 Entrou Jesus em Cafarnaum. Um centurião veio a ele e lhe fez esta súplica:
6 «Ălɣalim, ănaxdim-in insa ɣur-ehăn, təbdan-t tiẓẓurt d-tisnant.»
6 Senhor, meu servo está em casa, de cama, paralítico, e sofre muito.
7 Innʼ-as Ɣisa: «Ad-t-asăɣ, zuzəyăɣ-t.»
7 Disse-lhe Jesus: Eu irei e o curarei.
8 Ăwwežăb-as kăbtăn, innʼ-as: «Aha-aha ălɣalim! Wăr-ănhăjjăɣ d-ad-təkkəd ehăn-in, təjjəšăd-t, ănn ɣas tăfert, ad-izzəy ănaxdim-in
8 Respondeu o centurião: Senhor, eu não sou digno de que entreis em minha casa. Dizei uma só palavra e meu servo será curado.
9 făl-a-s năkk-i-hi, əllan-t imănokalăn daw-t-əlleɣ, leɣ daɣ năkk əssărdusa daw-i t-əllanen; e-d ənneɣ i-iyyăn: ‹Ǝgləw›, ad-igləw; e-d ənnəɣ i-wa iyyăḍăn: ‹Ǝyyăw›, ad-hi-dd-ass. Akli-nin daɣ e-d has-ənneɣ: ‹Ăj a-wa›, ad-t-ăj.»
9 Pois eu também sou um subordinado e tenho soldados às minhas ordens. Eu digo a um: Vai, e ele vai; a outro: Vem, e ele vem; e a meu servo: Faze isto, e ele o faz...
10 Islă Ɣisa i-măjrăd-wen-dăɣ ija kăbtăn ɣas, ijrăẓ-as ălxal-net; innăḍ-dd ḍarăt-a-wen s-ăddinăt wi has-əlkamnen, innʼ-asăn: «Ăsidătteɣ-awăn a-s, wăla dăɣ-ăkall wa n-Iṣrayil, wăr kăla ənhăyăɣ ere s-ogdăh immun-net d-wa n-ăhaləs-i-dăɣ.
10 Ouvindo isto, cheio de admiração, disse Jesus aos presentes: Em verdade vos digo: não encontrei semelhante fé em ninguém de Israel.
11 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ilkam ad-dd-asən ăddinăt ăjjootnen, dd-falnen emăynăj d-atăram ənɣəymən d-Ibrahim d-Isxaqq d-Yaqub dăɣ-amăjaru wa madăn-ăj dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
11 Por isso, eu vos declaro que multidões virão do Oriente e do Ocidente e se assentarão no Reino dos céus com Abraão, Isaac e Jacó,
12 A-s ijʼ-a-wen, ăddinăt wi s-ăniihăjja a-s əntăneḍ a ănnuflăynen dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ, ad-hin-ətwəjărăn dăɣ-tihay ti n-ajăma, ad-hallăn, ẓiməkărkiẓăn isenăn făl tămujriẓt.»
12 enquanto os filhos do Reino serão lançados nas trevas exteriores, onde haverá choro e ranger de dentes.
13 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen i-kăbtăn: «Ǝgləw, ijrăw-ak Măssinăɣ a-wa s-tomănăd.» Izzăy ănaxdim-net ăssaɣăt-wen-dăɣ.
13 Depois, dirigindo-se ao centurião, disse: Vai, seja-te feito conforme a tua fé. Na mesma hora o servo ficou curado.
14 Ifăl Ɣisa dihen, ikkă ehăn wa n-Bəṭrus. A-s hin-iwwăḍ, tənsa taḍăggalt n-Bəṭrus, tărmas-tăt tenăde.
14 Foi então Jesus à casa de Pedro, cuja sogra estava de cama, com febre.
15 Iḍăs afuss-net, tărẓa fălla-s tenăde, təbdăd, tăsmăjarăt-t.
15 Tomou-lhe a mão, e a febre a deixou. Ela levantou-se e pôs-se a servi-los.
16 Toḍa tăfukt ɣas, ămewăyăn-dd săr-s iməlšan ăjjootnen, innă tăfert ɣas, əzzayăn; ăzozăy daɣ dihen e d t-illăm ere ărhinăn.
16 Pela tarde, apresentaram-lhe muitos possessos de demônios. Com uma palavra expulsou ele os espíritos e curou todos os enfermos.
17 Ijă a-wen i-ad-itbət a-wa innă ănnăbi Saya a-s innă:
17 Assim se cumpriu a predição do profeta Isaías: Tomou as nossas enfermidades e sobrecarregou-se dos nossos males {Is 53,4}.
18 Inhăy Ɣisa aɣliɣəli wa t-dd-ja tamətte s-əjut ɣas, innă i-inəṭṭulab-net, ad-əjləyăn ejănš s-ašrut wa iyyăḍăn.
18 Certo dia, vendo-se no meio de grande multidão, ordenou Jesus que o levassem para a outra margem do lago.
19 Ilkăḍ-as-dd ălɣalim n-Ăṭṭăwrăt iyyăn, innʼ-as: «Ălɣalim, e-s təkked-dăɣ, əlkamăɣ-ak.»
19 Nisto aproximou-se dele um escriba e lhe disse: Mestre, seguir-te-ei para onde quer que fores.
20 Innʼ-as Ɣisa: «Ibăggan lan tihaliwen, igḍaḍ lan iskak măšan, Ăgg-ăgg-adəm, wăr ila wăla edăgg dăɣ-issənsă eɣăf-net.»
20 Respondeu Jesus: As raposas têm suas tocas e as aves do céu, seus ninhos, mas o Filho do Homem não tem onde repousar a cabeça.
21 Iggăd-dd ăhaləs iyyăn irhan alkum-has, innʼ-as: «Ălɣalim, ăkfʼ-ahi turhajăt n-ad-ăglăɣ əẓkăɣ abba-nin, əqqəlăɣ-dd, əlkəmăɣ-ak.»
21 Outra vez um dos seus discípulos lhe disse: Senhor, deixa-me ir primeiro enterrar meu pai.
22 Innʼ-as Ɣisa: «Ǝlkəm-ahi, təyyəd fălla-k inəmmuttan ad-əẓkən inəmmuttan-năsăn.»
22 Jesus, porém, lhe respondeu: Segue-me e deixa que os mortos enterrem seus mortos.
23 Ănmăjjaš Ɣisa turăft n-aman d-inəṭṭulab-net ḍarăt-a-wen,
23 Subiu ele a uma barca com seus discípulos.
24 wăr-ăhojăn a-s aḍu-i-dăɣ ăṣṣoohen-da-dăɣ dd-inkărăn, ad-tibhilbəhilnăt tinăzzămăren i-turăft siha d-siha. A-s ităjj a-wen-dăɣ, Ɣisa ənta, iṭṭas.
24 De repente, desencadeou-se sobre o mar uma tempestade tão grande, que as ondas cobriam a barca. Ele, no entanto, dormia.
25 Ǝssənkărăn-t inəṭṭulab-net dăɣ-eḍəs, ənnăn-as: «Ălɣalim, agəẓ-anăɣ, nəhlăk.»
25 Os discípulos achegaram-se a ele e o acordaram, dizendo: Senhor, salva-nos, nós perecemos!
26 Inkăr-dd, innʼ-asăn: «Ma kăwăn-ăssirmăɣăn? Təmmətkit ija immun-năwăn!» Ibdăd ălwăqq-wen, ăsmăhăḍ făll-aḍu d-ejănš, sămmeḍ-in a-wen-dăɣ iket-net.
26 E Jesus perguntou: Por que este medo, gente de pouca fé? Então, levantando-se, deu ordens aos ventos e ao mar, e fez-se uma grande calmaria.
27 Ǝqqălăn-dd ɣas inəṭṭulab oran imawăn, jannen: «Uwwuww! Wa ăwadəm s-wăla aḍu d-ejănš, sajadăn-as, ma ămoos?»
27 Admirados, diziam: Quem é este homem a quem até os ventos e o mar obedecem?
28 Ăsjăn Ɣisa d-inəṭṭulab-net făll-ašrut n-ejănš wa n-teje ta n-Gadara ɣas, əlkăḍăn-as-dd əssin iməlšan əzzaɣnen tiɣənneren, janen tăllăbăst-ta-dăɣ s-ăbas t-illa ere ihălăn ad-dd-ăj tiṭṭ-ten-dăɣ hăn.
28 No outro lado do lago, na terra dos gadarenos, dois possessos de demônios saíram de um cemitério e vieram-lhe ao encontro. Eram tão furiosos que pessoa alguma ousava passar por ali.
29 Ǝnhăyăn Ɣisa ɣas, ăɣwătten alšinăn, ad-jannen: «Ya Rure-s n-Măssinăɣ, ma dăɣ-năɣ tărhed? Ajăn tissust-nănăɣ a-s dd-tosed iket-di dd-tiwəḍ tăqqăn n-a-wen?»
29 Eis que se puseram a gritar: Que tens a ver conosco, Filho de Deus? Vieste aqui para nos atormentar antes do tempo?
30 Ḍann tahrut n-əlxənžărăn dăɣ-attayăn n-dihen,
30 Havia, não longe dali, uma grande manada de porcos que pastava.
31 dălăn alšinăn Ɣisa, ənnăn-as: «Kunta takkăsăd-anăɣ dăɣ-ăkall, suk-anăɣ tahrut ta n-əlxənžărăn.»
31 Os demônios imploraram a Jesus: Se nos expulsas, envia-nos para aquela manada de porcos.
32 Innʼ-asăn: «Ăglăt!» Ǝzjărăn alšinăn meddən-ənnin, əjjăšăn əlxənžărăn, ad-dd-titrəktərikăn, wa-dăɣ n-afălla n-taḍaɣt, tiḍəwăn dăɣ-ejănš, tattăn-tăn aman.
32 Ide, disse-lhes. Eles saíram e entraram nos porcos. Nesse instante toda a manada se precipitou pelo declive escarpado para o lago, e morreu nas águas.
33 Ošălăn imăḍanăn-năsăn s-aɣrəm, jăn isălan n-a-wa ijăn d-a-wa dd-išreyăn făll-iməlšan wi n-əssin i-ăddinăt.
33 Os guardas fugiram e foram contar na cidade o que se tinha passado e o sucedido com os endemoninhados.
34 A ənḍărrăn, aɣrəm iket-dăɣ-net da-dăɣ dd-izjărăn s-Ɣisa, ənhăyăn-t ăddinăt ɣas, ad-t-təddalăn dăɣ-ad-ifəl ăkall-năsăn.
34 Então a população saiu ao encontro de Jesus. Quando o viu, suplicou-lhe que deixasse aquela região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.