Mateus 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Inhăy Ɣisa əjut n-tamətte ta has-təlkămăt ɣas, iwwăn taḍaɣt tiyyăt, ăqqima, əkkăn-t-dd inəṭṭulab-net, ăqqimăn edes-has;
1 Vendo aquelas multidões, Jesus subiu à montanha. Sentou-se e seus discípulos aproximaram-se dele.
2 iḍkăl măjrăd, ad-tăn-isaɣra, ijannʼ-asăn:
2 Então abriu a boca e lhes ensinava, dizendo:
3 «Tənḍəḍ i-wi ăẓoẓnen iman-năsăn dat-Măssinăɣ
3 Bem-aventurados os que têm um coração de pobre, porque deles é o Reino dos céus!
4 Tənḍəḍ i-wi ăsninnen dăɣ-iman-năsăn
4 Bem-aventurados os que choram, porque serão consolados!
5 Tənḍəḍ i-wi ăẓednen ha taẓidert
5 Bem-aventurados os mansos, porque possuirão a terra!
6 Tənḍəḍ i-wi inaqq laẓ d-fad n-asətbat n-iqqud
6 Bem-aventurados os que têm fome e sede de justiça, porque serão saciados!
7 Tənḍəḍ i-wi s-ha tăhanint ulhawăn-năsăn
7 Bem-aventurados os misericordiosos, porque alcançarão misericórdia!
8 Tənḍəḍ i-wi s-šăddijăn ulhawăn-năsăn
8 Bem-aventurados os puros de coração, porque verão Deus!
9 Tənḍəḍ i-wi n-kăl-ălɣafyăt
9 Bem-aventurados os pacíficos, porque serão chamados filhos de Deus!
10 Tənḍəḍ i-wi tamăḍraynen dăɣ-təssəba n-iqqud-năsăn
10 Bem-aventurados os que são perseguidos por causa da justiça, porque deles é o Reino dos céus!
11 Tənḍəḍ-awăn e-d kăwăn-gaggărăn ăddinăt,
11 Bem-aventurados sereis quando vos caluniarem, quando vos perseguirem e disserem falsamente todo o mal contra vós por causa de mim.
12 Dăwătăt, talwəm dăɣ-iman-năwăn ed ad-ijat
12 Alegrai-vos e exultai, porque será grande a vossa recompensa nos céus, pois assim perseguiram os profetas que vieram antes de vós.
13 «Kăwăneḍ a-s tesəmt n-ăddunya măšan, tesəmt, afăl tăt-təjmăḍ temḍe-net, ma s-tăt-e-isəsməm ăwadəm? Ad-ăbas t-illa a tənfa ar ad-hin-tăḍf, əfkəlfəkəlăn-tăt ăddinăt.
13 Vós sois o sal da terra. Se o sal perde o sabor, com que lhe será restituído o sabor? Para nada mais serve senão para ser lançado fora e calcado pelos homens.
14 Kăwăneḍ a-s ănnur n-ăddunya. Aɣrəm ya iwarăn afălla n-aḍaɣ wăr mad-iffăr;
14 Vós sois a luz do mundo. Não se pode esconder uma cidade situada sobre uma montanha
15 ăddinăt, wăr sărmisăn tefătelt təzzar, əjən-tăt daw-ăkoss, ănn-ak, ăsaḍəf ăsikakăn a făll-tăt-e-siləyăn i-ad-ăsimălăwlăw ănnur-net ehăn d-a-wa t-ihăn iket-net.
15 nem se acende uma luz para colocá-la debaixo do alqueire, mas sim para colocá-la sobre o candeeiro, a fim de que brilhe a todos os que estão em casa.
16 A-wen-dăɣ a făl, imləwləwet ănnur-năwăn kăwăneḍ-dăɣ, s-əmmək-en-dăɣ, dat-ăddinăt i-ad-ənhəyăn imărkedăn-năwăn, səmɣărăn Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn.»
16 Assim, brilhe vossa luz diante dos homens, para que vejam as vossas boas obras e glorifiquem vosso Pai que está nos céus.
17 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Wăr teɣalăt năkk, oseɣ-dd i-ad-hin-əkkəsăɣ a-wa innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa d-a-wa ənnăn ănnăbităn wi iyyăḍnen, asətbat-net a-s dd-oseɣ wădden anăxas-net.
17 Não julgueis que vim abolir a lei ou os profetas. Não vim para os abolir, mas sim para levá-los à perfeição.
18 Ăsidătteɣ-awăn a-s ad-iba išənnawăn d-ăkall, wăr-ăba wăla-dăɣ tahnəqqet wăla tătbăqqet tiyyăt ɣas dăɣ-alămăr n-Măssinăɣ a ikkăs wăr-itbet a-wa dăɣ-s ătwănnăn iket-net.
18 Pois em verdade vos digo: passará o céu e a terra, antes que desapareça um jota, um traço da lei.
19 A-wen-dăɣ a făl ere ănmăšrăyăn i-alămăr wa dăɣ-săn ojărăn təmməḍrit, meɣ ittăr ad-išənnəməšrəy ăwadəm iyyăn s-a-wen-dăɣ, ăwadəm-en, ənta a madăn-umas wa ojărăn iba n-təfărre dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ măšan, ere itamašalăn a-wa innă alămăr, isalmad ăddinăt a-wa inna i-ad-t-ămašălăn əntăneḍ-dăɣ, ăwadəm-en, ad-umas ămizăr dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
19 Aquele que violar um destes mandamentos, por menor que seja, e ensinar assim aos homens, será declarado o menor no Reino dos céus. Mas aquele que os guardar e os ensinar será declarado grande no Reino dos céus.
20 Ǝkkasăɣ-kăwăn dăɣ-taɣdărt n-a-s afăl wăr-ojer iqqud-năwăn wa n-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris, xăram-awăn ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
20 Digo-vos, pois, se vossa justiça não for maior que a dos escribas e fariseus, não entrareis no Reino dos céus.
21 «Wădden, təslam a-s imɣarăn-năwăn wi n-ibda, ătwănnʼ-asăn, inna Măssinăɣ: ‹Wăr jed iman ed ere ijăn iman dăɣ, iwăr-t uḍlem dat-Măssinăɣ›,
21 Ouvistes o que foi dito aos antigos: Não matarás, mas quem matar será castigado pelo juízo do tribunal.
22 măšan năkk, ənneɣ-awăn a-s: ere ijjăš aḍkăr făll-ăŋŋa-s dăɣ, iwar-t uḍlem, ere innăn i-ăŋŋa-s: ‹Amăros›, ăniihăjja s-ad-ămawăy s-ăššăreɣa wa măqqărăn s-itawănna Sinhidrin i-ad-itwəšrăɣ; ere daɣ innăn i-ăŋŋa-s: ‹Təkšăfăd›, ăniihăjja d-ad-t-ăkš efew wa n-žohănnăma.
22 Mas eu vos digo: todo aquele que se irar contra seu irmão será castigado pelos juízes. Aquele que disser a seu irmão: Raca, será castigado pelo Grande Conselho. Aquele que lhe disser: Louco, será condenado ao fogo da geena.
23 Afăl təkked ehăn n-ămudd wa măqqărăn, tăwwayăd takute-năk, afăl ălwăqq wa d-sănsed tăkute-năk făll-tasəskărt ta n-tikutawen har dd-təkted a-s ikka hărăt jere-k d-ăŋŋa-k,
23 Se estás, portanto, para fazer a tua oferta diante do altar e te lembrares de que teu irmão tem alguma coisa contra ti,
24 wăr ketăd, ăyyʼ-et dədi-dăɣ, əqqəl ăŋŋa-k har hak-ănš təzzar, təjəd takute-năk i-Măssinăɣ.
24 deixa lá a tua oferta diante do altar e vai primeiro reconciliar-te com teu irmão; só então vem fazer a tua oferta.
25 Kunta irwas-kăy ăwadəm, iškʼ-ak s-əlxəkum, ufʼ-ak ad-dăr-s tənməknăd šik iket-di d-hin-tiwəḍăm əlxəkum ed əlxəkum, afăl t-in-tăwwăḍăm, ad-kăy-ăj ere wa kăy-ăsiwărăn uḍlem dăɣ-ifassăn n-ăgg-ăššăreɣa, ăjʼ-ik ăgg-ăššăreɣa dăɣ-ifassăn n-ălgomi, ăjʼ-ik ălgomi dăɣ-takărmut.
25 Entra em acordo sem demora com o teu adversário, enquanto estás em caminho com ele, para que não suceda que te entregue ao juiz, e o juiz te entregue ao seu ministro e sejas posto em prisão.
26 Ăsidătteɣ-ak a-s edăgg-en, afăl t-təjjăšăd, wăr t-dd-mad-təzjărăd a təkked wăr dd-təssəmdăd timẓal n-har tămma ta kăy-irwăs.»
26 Em verdade te digo: dali não sairás antes de teres pago o último centavo.
27 «Wădden, təslam a-s ătiwănna: ‹Wăr jed əzzəna›,
27 Ouvistes que foi dito aos antigos: Não cometerás adultério.
28 năkk ənneɣ-awăn a-s ere ijăn dăɣ-tamăḍt wăr-ădobăn akăyad n-derhan, isălan əmdăn, iznʼ-et dăɣ-ulh-net.
28 Eu, porém, vos digo: todo aquele que lançar um olhar de cobiça para uma mulher, já adulterou com ela em seu coração.
29 Kăyy, kunta tiṭṭ-năk ta n-aɣil a kăy-isifun abăkkaḍ, kukkərət-tăt-dd, təjrəd-tăt-in fălla-k hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, iji n-tiṭṭ təjjəšăd ălžănnăt, uhən tətwəjărăd-in dăɣ-temse təmda taɣəssa-năk.
29 Se teu olho direito é para ti causa de queda, arranca-o e lança-o longe de ti, porque te é preferível perder-se um só dos teus membros, a que o teu corpo todo seja lançado na geena.
30 Kunta daɣ ăfuss-năk wa n-aɣil a kăy-isifun abăkkaḍ, ənkəḍ-t, təjrəd-t-in fălla-k hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, iji n-ăfuss təjjəšăd ălžănnăt, uhən təjjăšăd temse təmda taɣəssa-năk.»
30 E se tua mão direita é para ti causa de queda, corta-a e lança-a longe de ti, porque te é preferível perder-se um só dos teus membros, a que o teu corpo inteiro seja atirado na geena.
31 «Təssanăm a-s ătwănnă: ‹Ere irhăn azəmməzzi n-hănne-s, ăkfʼ-et-tăt tăkarḍe n-aməzzi təzzar›
31 Foi também dito: Todo aquele que rejeitar sua mulher, dê-lhe carta de divórcio.
32 măšan, năkk, ənneɣ-awăn: ere ăzmăzzăyăn hănne-s s-wădden arămas a tăt-ija tikər-as, ijʼ-et temăznit; ere daɣ wa ădobănăn tamăḍt dd-tămmiizzăyăt, izna.»
32 Eu, porém, vos digo: todo aquele que rejeita sua mulher, a faz tornar-se adúltera, a não ser que se trate de matrimônio falso; e todo aquele que desposa uma mulher rejeitada comete um adultério.
33 Ḍarăt-a-wen-dăɣ, innʼ-asăn: «Təslam a-s ătiwănna i-imɣarăn-năwăn wi n-ibda: ‹Wăr mad-tărẓəd tafləst, a-wa hăḍăd s-Măssinăɣ s-ad-t-tăjəd, ăjʼ-e›,
33 Ouvistes ainda o que foi dito aos antigos: Não jurarás falso, mas cumprirás para com o Senhor os teus juramentos.
34 măšan, năkk, ənneɣ-awăn: wăr heḍăm făw. Wăr heḍăm s-išənnawăn ed əntăneḍ a-s tasăqqaymut n-təmmənukəla n-Măssinăɣ,
34 Eu, porém, vos digo: não jureis de modo algum, nem pelo céu, porque é o trono de Deus;
35 wăla s-ăkall ed ənta a-s isəkkukal n-iḍarăn-net wăla s-Yărussălam ed ənta a-s aɣrəm wa n-Măssinăɣ-i n-ămănokal măqqărăn,
35 nem pela terra, porque é o escabelo de seus pés; nem por Jerusalém, porque é a cidade do grande Rei.
36 wăla făll-eɣăf-năk ed wăr tăddobed ad-səmləlăd wăla ad-səkwəlăd wăla-dăɣ iyyăn ɣas dăɣ-amẓadăn-năk.
36 Nem jurarás pela tua cabeça, porque não podes fazer um cabelo tornar-se branco ou negro.
37 E-d kăwăn-issəstăn ăwadəm d-hărăt, ănnăt-as: ‹Ǝyya› i-tidət, tənnəm: ‹Ăbo› i-bahu, a tăssewăḍăm făll-a-wen-dăɣ, Iblis a dd-ifal.»
37 Dizei somente: Sim, se é sim; não, se é não. Tudo o que passa além disto vem do Maligno.
38 Innʼ-asăn daɣ: «Təslam a-s ătiwănna: ‹Tiṭṭ a təẓẓalăt tiṭṭ, esen a itəẓẓalăn esen›,
38 Tendes ouvido o que foi dito: Olho por olho, dente por dente.
39 măšan, năkk, ənneɣ-awăn: əlɣənăt i-ere hawăn-irhan a lăbasăn; afăl hak-istăɣ ăwadəm făll-tăjomăst-năk ta n-aɣil, səgdəl-as daɣ ta iyyăḍăt.
39 Eu, porém, vos digo: não resistais ao mau. Se alguém te ferir a face direita, oferece-lhe também a outra.
40 Afăl hak-iška ăwadəm s-əlxəkum dăɣ-təssəba n-tanăkăbbat-năk, ăyy-as-in daɣ anăkăbba-năk i-ad-wăr-ija a-wen,
40 Se alguém te citar em justiça para tirar-te a túnica, cede-lhe também a capa.
41 afăl kăy-ăšhăššăl ăgg-əlxəkum aḍkul n-ăẓuk har əḍḍəkuḍ n-kelumetăr, awəy-as-t har əssin kelumetărăn;
41 Se alguém vem obrigar-te a andar mil passos com ele, anda dois mil.
42 ere kăy-idălăn, təkfəd-t, wăr tənneḍăd făll-ere dăɣ-k ittarăn ămarwas.»
42 Dá a quem te pede e não te desvies daquele que te quer pedir emprestado.
43 «Təslam a-s ătiwănna: ‹Ărh ănhăraj-năk, təknəsăd ašănjo-năk›
43 Tendes ouvido o que foi dito: Amarás o teu próximo e poderás odiar teu inimigo.
44 măšan, năkk, ənneɣ-awăn: ărhăt išənja-năwăn. [Ăjăt ălhimmăt i-wi hawăn-tajjănen terk tittar, ăjăt a olaɣăn i-wi dăr-wăn okăḍnen], ădəlăt Măssinăɣ i-wi kăwăn-samăḍraynen, tiɣəzzəbun-kăwăn.
44 Eu, porém, vos digo: amai vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam, orai pelos que vos {maltratam e} perseguem.
45 Dihen, ad-itbət a-s aratăn n-Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn a tămoosăm; ənta, isajmaḍ-dd tăfukt-net făll-ăddinăt wi lăbasnen hakd wi olăɣnen, isasaway-dd akăsa-net făll-imaɣdalăn hakd inămăšrayăn.
45 Deste modo sereis os filhos de vosso Pai do céu, pois ele faz nascer o sol tanto sobre os maus como sobre os bons, e faz chover sobre os justos e sobre os injustos.
46 Afăl wăr tărhem ar imărhan-năwăn, ma kăwăn-ibḍan d-ăddinăt wi iyyăḍnen, əndek marušăt-năwăn? Inarmasăn n-tiwse-dăɣ, a-wen, tajjăn-t.
46 Se amais somente os que vos amam, que recompensa tereis? Não fazem assim os próprios publicanos?
47 Afăl wăr təjjəm isofan ar i-ayətma-wăn, ma kăwăn-iẓlayăn d-ăddinăt wi iyyăḍnen? Wădden inəẓẓulam-dăɣ, a-wen, tajjăn-t.
47 Se saudais apenas vossos irmãos, que fazeis de extraordinário? Não fazem isto também os pagãos?
48 Umasăt ăddinăt əmdanen, wăr iwer ălɣib ed Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn, imda, wăr t-illa ălɣib t-iwarăn.»
48 Portanto, sede perfeitos, assim como vosso Pai celeste é perfeito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.