Mateus 5
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Inhăy Ɣisa əjut n-tamətte ta has-təlkămăt ɣas, iwwăn taḍaɣt tiyyăt, ăqqima, əkkăn-t-dd inəṭṭulab-net, ăqqimăn edes-has;
1 Vendo Jesus as multidões, subiu ao monte, e, como se assentasse, aproximaram-se os seus discípulos;
2 iḍkăl măjrăd, ad-tăn-isaɣra, ijannʼ-asăn:
2 e ele passou a ensiná-los, dizendo:
3 «Tənḍəḍ i-wi ăẓoẓnen iman-năsăn dat-Măssinăɣ
3 Bem-aventurados os humildes de espírito, porque deles é o reino dos céus.
4 Tənḍəḍ i-wi ăsninnen dăɣ-iman-năsăn
4 Bem-aventurados os que choram, porque serão consolados.
5 Tənḍəḍ i-wi ăẓednen ha taẓidert
5 Bem-aventurados os mansos, porque herdarão a terra.
6 Tənḍəḍ i-wi inaqq laẓ d-fad n-asətbat n-iqqud
6 Bem-aventurados os que têm fome e sede de justiça, porque serão fartos.
7 Tənḍəḍ i-wi s-ha tăhanint ulhawăn-năsăn
7 Bem-aventurados os misericordiosos, porque alcançarão misericórdia.
8 Tənḍəḍ i-wi s-šăddijăn ulhawăn-năsăn
8 Bem-aventurados os limpos de coração, porque verão a Deus.
9 Tənḍəḍ i-wi n-kăl-ălɣafyăt
9 Bem-aventurados os pacificadores, porque serão chamados filhos de Deus.
10 Tənḍəḍ i-wi tamăḍraynen dăɣ-təssəba n-iqqud-năsăn
10 Bem-aventurados os perseguidos por causa da justiça, porque deles é o reino dos céus.
11 Tənḍəḍ-awăn e-d kăwăn-gaggărăn ăddinăt,
11 Bem-aventurados sois quando, por minha causa, vos injuriarem, e vos perseguirem, e, mentindo, disserem todo mal contra vós.
12 Dăwătăt, talwəm dăɣ-iman-năwăn ed ad-ijat
12 Regozijai-vos e exultai, porque é grande o vosso galardão nos céus; pois assim perseguiram aos profetas que viveram antes de vós.
13 «Kăwăneḍ a-s tesəmt n-ăddunya măšan, tesəmt, afăl tăt-təjmăḍ temḍe-net, ma s-tăt-e-isəsməm ăwadəm? Ad-ăbas t-illa a tənfa ar ad-hin-tăḍf, əfkəlfəkəlăn-tăt ăddinăt.
13 Vós sois o sal da terra; ora, se o sal vier a ser insípido, como lhe restaurar o sabor? Para nada mais presta senão para, lançado fora, ser pisado pelos homens.
14 Kăwăneḍ a-s ănnur n-ăddunya. Aɣrəm ya iwarăn afălla n-aḍaɣ wăr mad-iffăr;
14 Vós sois a luz do mundo. Não se pode esconder a cidade edificada sobre um monte;
15 ăddinăt, wăr sărmisăn tefătelt təzzar, əjən-tăt daw-ăkoss, ănn-ak, ăsaḍəf ăsikakăn a făll-tăt-e-siləyăn i-ad-ăsimălăwlăw ănnur-net ehăn d-a-wa t-ihăn iket-net.
15 nem se acende uma candeia para colocá-la debaixo do alqueire, mas no velador, e alumia a todos os que se encontram na casa.
16 A-wen-dăɣ a făl, imləwləwet ănnur-năwăn kăwăneḍ-dăɣ, s-əmmək-en-dăɣ, dat-ăddinăt i-ad-ənhəyăn imărkedăn-năwăn, səmɣărăn Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn.»
16 Assim brilhe também a vossa luz diante dos homens, para que vejam as vossas boas obras e glorifiquem a vosso Pai que está nos céus.
17 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Wăr teɣalăt năkk, oseɣ-dd i-ad-hin-əkkəsăɣ a-wa innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa d-a-wa ənnăn ănnăbităn wi iyyăḍnen, asətbat-net a-s dd-oseɣ wădden anăxas-net.
17 Não penseis que vim revogar a Lei ou os Profetas; não vim para revogar, vim para cumprir.
18 Ăsidătteɣ-awăn a-s ad-iba išənnawăn d-ăkall, wăr-ăba wăla-dăɣ tahnəqqet wăla tătbăqqet tiyyăt ɣas dăɣ-alămăr n-Măssinăɣ a ikkăs wăr-itbet a-wa dăɣ-s ătwănnăn iket-net.
18 Porque em verdade vos digo: até que o céu e a terra passem, nem um i ou um til jamais passará da Lei, até que tudo se cumpra.
19 A-wen-dăɣ a făl ere ănmăšrăyăn i-alămăr wa dăɣ-săn ojărăn təmməḍrit, meɣ ittăr ad-išənnəməšrəy ăwadəm iyyăn s-a-wen-dăɣ, ăwadəm-en, ənta a madăn-umas wa ojărăn iba n-təfărre dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ măšan, ere itamašalăn a-wa innă alămăr, isalmad ăddinăt a-wa inna i-ad-t-ămašălăn əntăneḍ-dăɣ, ăwadəm-en, ad-umas ămizăr dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
19 Aquele, pois, que violar um destes mandamentos, posto que dos menores, e assim ensinar aos homens, será considerado mínimo no reino dos céus; aquele, porém, que os observar e ensinar, esse será considerado grande no reino dos céus.
20 Ǝkkasăɣ-kăwăn dăɣ-taɣdărt n-a-s afăl wăr-ojer iqqud-năwăn wa n-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-kăl-faris, xăram-awăn ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
20 Porque vos digo que, se a vossa justiça não exceder em muito a dos escribas e fariseus, jamais entrareis no reino dos céus. Do homicídio
21 «Wădden, təslam a-s imɣarăn-năwăn wi n-ibda, ătwănnʼ-asăn, inna Măssinăɣ: ‹Wăr jed iman ed ere ijăn iman dăɣ, iwăr-t uḍlem dat-Măssinăɣ›,
21 Ouvistes que foi dito aos antigos: Não matarás; e: Quem matar estará sujeito a julgamento.
22 măšan năkk, ənneɣ-awăn a-s: ere ijjăš aḍkăr făll-ăŋŋa-s dăɣ, iwar-t uḍlem, ere innăn i-ăŋŋa-s: ‹Amăros›, ăniihăjja s-ad-ămawăy s-ăššăreɣa wa măqqărăn s-itawănna Sinhidrin i-ad-itwəšrăɣ; ere daɣ innăn i-ăŋŋa-s: ‹Təkšăfăd›, ăniihăjja d-ad-t-ăkš efew wa n-žohănnăma.
22 Eu, porém, vos digo que todo aquele que [sem motivo] se irar contra seu irmão estará sujeito a julgamento; e quem proferir um insulto a seu irmão estará sujeito a julgamento do tribunal; e quem lhe chamar: Tolo, estará sujeito ao inferno de fogo.
23 Afăl təkked ehăn n-ămudd wa măqqărăn, tăwwayăd takute-năk, afăl ălwăqq wa d-sănsed tăkute-năk făll-tasəskărt ta n-tikutawen har dd-təkted a-s ikka hărăt jere-k d-ăŋŋa-k,
23 Se, pois, ao trazeres ao altar a tua oferta, ali te lembrares de que teu irmão tem alguma coisa contra ti,
24 wăr ketăd, ăyyʼ-et dədi-dăɣ, əqqəl ăŋŋa-k har hak-ănš təzzar, təjəd takute-năk i-Măssinăɣ.
24 deixa perante o altar a tua oferta, vai primeiro reconciliar-te com teu irmão; e, então, voltando, faze a tua oferta.
25 Kunta irwas-kăy ăwadəm, iškʼ-ak s-əlxəkum, ufʼ-ak ad-dăr-s tənməknăd šik iket-di d-hin-tiwəḍăm əlxəkum ed əlxəkum, afăl t-in-tăwwăḍăm, ad-kăy-ăj ere wa kăy-ăsiwărăn uḍlem dăɣ-ifassăn n-ăgg-ăššăreɣa, ăjʼ-ik ăgg-ăššăreɣa dăɣ-ifassăn n-ălgomi, ăjʼ-ik ălgomi dăɣ-takărmut.
25 Entra em acordo sem demora com o teu adversário, enquanto estás com ele a caminho, para que o adversário não te entregue ao juiz, o juiz, ao oficial de justiça, e sejas recolhido à prisão.
26 Ăsidătteɣ-ak a-s edăgg-en, afăl t-təjjăšăd, wăr t-dd-mad-təzjărăd a təkked wăr dd-təssəmdăd timẓal n-har tămma ta kăy-irwăs.»
26 Em verdade te digo que não sairás dali, enquanto não pagares o último centavo. Do adultério
27 «Wădden, təslam a-s ătiwănna: ‹Wăr jed əzzəna›,
27 Ouvistes que foi dito: Não adulterarás.
28 năkk ənneɣ-awăn a-s ere ijăn dăɣ-tamăḍt wăr-ădobăn akăyad n-derhan, isălan əmdăn, iznʼ-et dăɣ-ulh-net.
28 Eu, porém, vos digo: qualquer que olhar para uma mulher com intenção impura, no coração, já adulterou com ela.
29 Kăyy, kunta tiṭṭ-năk ta n-aɣil a kăy-isifun abăkkaḍ, kukkərət-tăt-dd, təjrəd-tăt-in fălla-k hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, iji n-tiṭṭ təjjəšăd ălžănnăt, uhən tətwəjărăd-in dăɣ-temse təmda taɣəssa-năk.
29 Se o teu olho direito te faz tropeçar, arranca-o e lança-o de ti; pois te convém que se perca um dos teus membros, e não seja todo o teu corpo lançado no inferno.
30 Kunta daɣ ăfuss-năk wa n-aɣil a kăy-isifun abăkkaḍ, ənkəḍ-t, təjrəd-t-in fălla-k hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, iji n-ăfuss təjjəšăd ălžănnăt, uhən təjjăšăd temse təmda taɣəssa-năk.»
30 E, se a tua mão direita te faz tropeçar, corta-a e lança-a de ti; pois te convém que se perca um dos teus membros, e não vá todo o teu corpo para o inferno.
31 «Təssanăm a-s ătwănnă: ‹Ere irhăn azəmməzzi n-hănne-s, ăkfʼ-et-tăt tăkarḍe n-aməzzi təzzar›
31 Também foi dito: Aquele que repudiar sua mulher, dê-lhe carta de divórcio.
32 măšan, năkk, ənneɣ-awăn: ere ăzmăzzăyăn hănne-s s-wădden arămas a tăt-ija tikər-as, ijʼ-et temăznit; ere daɣ wa ădobănăn tamăḍt dd-tămmiizzăyăt, izna.»
32 Eu, porém, vos digo: qualquer que repudiar sua mulher, exceto em caso de relações sexuais ilícitas, a expõe a tornar-se adúltera; e aquele que casar com a repudiada comete adultério. Dos juramentos
33 Ḍarăt-a-wen-dăɣ, innʼ-asăn: «Təslam a-s ătiwănna i-imɣarăn-năwăn wi n-ibda: ‹Wăr mad-tărẓəd tafləst, a-wa hăḍăd s-Măssinăɣ s-ad-t-tăjəd, ăjʼ-e›,
33 Também ouvistes que foi dito aos antigos: Não jurarás falso, mas cumprirás rigorosamente para com o Senhor os teus juramentos.
34 măšan, năkk, ənneɣ-awăn: wăr heḍăm făw. Wăr heḍăm s-išənnawăn ed əntăneḍ a-s tasăqqaymut n-təmmənukəla n-Măssinăɣ,
34 Eu, porém, vos digo: de modo algum jureis; nem pelo céu, por ser o trono de Deus;
35 wăla s-ăkall ed ənta a-s isəkkukal n-iḍarăn-net wăla s-Yărussălam ed ənta a-s aɣrəm wa n-Măssinăɣ-i n-ămănokal măqqărăn,
35 nem pela terra, por ser estrado de seus pés; nem por Jerusalém, por ser cidade do grande Rei;
36 wăla făll-eɣăf-năk ed wăr tăddobed ad-səmləlăd wăla ad-səkwəlăd wăla-dăɣ iyyăn ɣas dăɣ-amẓadăn-năk.
36 nem jures pela tua cabeça, porque não podes tornar um cabelo branco ou preto.
37 E-d kăwăn-issəstăn ăwadəm d-hărăt, ănnăt-as: ‹Ǝyya› i-tidət, tənnəm: ‹Ăbo› i-bahu, a tăssewăḍăm făll-a-wen-dăɣ, Iblis a dd-ifal.»
37 Seja, porém, a tua palavra: Sim, sim; não, não. O que disto passar vem do maligno. Da vingança
38 Innʼ-asăn daɣ: «Təslam a-s ătiwănna: ‹Tiṭṭ a təẓẓalăt tiṭṭ, esen a itəẓẓalăn esen›,
38 Ouvistes que foi dito: Olho por olho, dente por dente.
39 măšan, năkk, ənneɣ-awăn: əlɣənăt i-ere hawăn-irhan a lăbasăn; afăl hak-istăɣ ăwadəm făll-tăjomăst-năk ta n-aɣil, səgdəl-as daɣ ta iyyăḍăt.
39 Eu, porém, vos digo: não resistais ao perverso; mas, a qualquer que te ferir na face direita, volta-lhe também a outra;
40 Afăl hak-iška ăwadəm s-əlxəkum dăɣ-təssəba n-tanăkăbbat-năk, ăyy-as-in daɣ anăkăbba-năk i-ad-wăr-ija a-wen,
40 e, ao que quer demandar contigo e tirar-te a túnica, deixa-lhe também a capa.
41 afăl kăy-ăšhăššăl ăgg-əlxəkum aḍkul n-ăẓuk har əḍḍəkuḍ n-kelumetăr, awəy-as-t har əssin kelumetărăn;
41 Se alguém te obrigar a andar uma milha, vai com ele duas.
42 ere kăy-idălăn, təkfəd-t, wăr tənneḍăd făll-ere dăɣ-k ittarăn ămarwas.»
42 Dá a quem te pede e não voltes as costas ao que deseja que lhe emprestes. Do amor ao próximo
43 «Təslam a-s ătiwănna: ‹Ărh ănhăraj-năk, təknəsăd ašănjo-năk›
43 Ouvistes que foi dito: Amarás o teu próximo e odiarás o teu inimigo.
44 măšan, năkk, ənneɣ-awăn: ărhăt išənja-năwăn. [Ăjăt ălhimmăt i-wi hawăn-tajjănen terk tittar, ăjăt a olaɣăn i-wi dăr-wăn okăḍnen], ădəlăt Măssinăɣ i-wi kăwăn-samăḍraynen, tiɣəzzəbun-kăwăn.
44 Eu, porém, vos digo: amai os vossos inimigos e orai pelos que vos perseguem;
45 Dihen, ad-itbət a-s aratăn n-Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn a tămoosăm; ənta, isajmaḍ-dd tăfukt-net făll-ăddinăt wi lăbasnen hakd wi olăɣnen, isasaway-dd akăsa-net făll-imaɣdalăn hakd inămăšrayăn.
45 para que vos torneis filhos do vosso Pai celeste, porque ele faz nascer o seu sol sobre maus e bons e vir chuvas sobre justos e injustos.
46 Afăl wăr tărhem ar imărhan-năwăn, ma kăwăn-ibḍan d-ăddinăt wi iyyăḍnen, əndek marušăt-năwăn? Inarmasăn n-tiwse-dăɣ, a-wen, tajjăn-t.
46 Porque, se amardes os que vos amam, que recompensa tendes? Não fazem os publicanos também o mesmo?
47 Afăl wăr təjjəm isofan ar i-ayətma-wăn, ma kăwăn-iẓlayăn d-ăddinăt wi iyyăḍnen? Wădden inəẓẓulam-dăɣ, a-wen, tajjăn-t.
47 E, se saudardes somente os vossos irmãos, que fazeis de mais? Não fazem os gentios também o mesmo?
48 Umasăt ăddinăt əmdanen, wăr iwer ălɣib ed Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn, imda, wăr t-illa ălɣib t-iwarăn.»
48 Portanto, sede vós perfeitos como perfeito é o vosso Pai celeste.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.