Mateus 20
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT
1 Issăɣlăy-tăn Ɣisa tangalt ḍarăt-a-wen, innʼ-asăn: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tănifăqqa d-ăhaləs ilan ašəkrəš-net; ăffăw-t ɣas, ifăl ehăn-net, immăɣ i-inaxdimăn issăxdăm ašəkrəš-net n-lăɣnăb.
1 “Pois o reino dos céus é como o dono de uma propriedade que saiu de manhã cedo a fim de contratar trabalhadores para seu vinhedo.
2 Ănmănnăk dăr-săn făll-timẓal n-ărriyal n-aẓrəf i-ašăl təzzar, ăssokʼ-en ašəkrəš-net i-ad-t-əxdəmăn.
2 Combinou de pagar uma moeda de prata por um dia de serviço e os mandou trabalhar.
3 Ijʼ agdəlset ɣas, olăs azăjor, ijrăw iyyăḍ ăqqimnen ădiwănnen wăr-išla hărăt, iḍkăl-tăn;
3 “Às nove da manhã, estava passando pela praça e viu por ali alguns desocupados.
4 əntăneḍ-dăɣ, innʼ-asăn: ‹Ăglăt kăwăneḍ-dăɣ tăxdəmăm dăɣ-ašəkrəš-in wa n-lăɣnăb, ad-kăwăn-ăkfăɣ ălxaqq n-tide-năwăn›;
4 Contratou-os e disse-lhes que, no final do dia, pagaria o que fosse justo.
5 əglăn, əxdămăn. Təjă tarăhut ɣas, olăs aḍkul n-iyyăḍ, olăs daɣ iji n-a-wen s-tezzar.
5 E eles foram trabalhar no vinhedo. Ao meio-dia e às três da tarde, fez a mesma coisa.
6 Təglă takkăṣt ɣas, izjăr daɣ, inhăy iyyăḍ əbdadnen wăr tăn-išla hărăt, innʼ-asăn: ‹Kăwăneḍ ma s-təbdadăm ašăl iket-net, wăr t-illa a kăwăn-išlan?›
6 “Às cinco da tarde, estava outra vez na cidade e viu por ali mais algumas pessoas. ‘Por que vocês não trabalharam hoje?’, perguntou ele.
7 Ǝnnăn-as: ‹Wăr t-illa ere hanăɣ-ikfan əššăɣəl.› Innʼ-asăn: ‹Ăkkăt kăwăneḍ-dăɣ ašəkrəš-in, təxdəmăm dăɣ-s.›
7 “‘Porque ninguém nos contratou’, responderam. “Então o proprietário disse: ‘Vão e trabalhem com os outros no meu vinhedo’.
8 Toḍă tăfukt ɣas, issăɣră-dd măssi-s n-ašəkrəš ănaẓraf-net, innʼ-as: ‹Ǝɣər-dd inaxdimăn, təẓləd-asăn, sănt s-wi dd-əšrăynen har təkkəd wi dd-ăzzarnen.›
8 “Ao entardecer, mandou o capataz chamar os trabalhadores e pagá-los, começando pelos que haviam sido contratados por último.
9 Ǝjrăwăn wi dd-osănen šămad təgla takkăṣt timẓal-năsăn; hak iyyăn ijraw ărriyal n-aẓrəf wa ămoosăn timẓal n-ašăl.
9 Os que foram contratados às cinco da tarde vieram e receberam uma moeda de prata.
10 Osăn-dd ḍarăt-a-wen wi dd-ăzzarnen s-ălxidmăt ija ɣur-săn a-s, ad-ajărăn inaxdimăn-wi dd-əšrăynen timẓal măšan, əjrăwăn əntăneḍ-dăɣ ărriyal n-aẓrəf šund wa əjrăwăn inaxdimăn wi n-tišrayăt dăɣ-ălxidmăt.
10 Quando chegaram os que foram contratados primeiro, imaginaram que receberiam mais. Contudo, também receberam uma moeda de prata.
11 Ǝjrăwăn timẓal-năsăn ɣas, ăbjănjănăn făll-măssi-s n-ašəkrəš, ad-has-jannen:
11 Ao receber o pagamento, queixaram-se ao proprietário:
12 ‹Ajăn wădden inaxdimăn-wi dd-əšrăynen, iyyăn n-ăssaɣăt ɣas a jăn əxdamăn, a-s ija a-wen năkkăneḍ, ašăl imdan a nəja nəxdam, siknənniwət-anăɣ tăfukt. Ɣas əndek əmmək wa s-ila a-s ad-dăr-săn nagdăh timẓal?›
12 ‘Aqueles trabalharam apenas uma hora e, no entanto, o senhor lhes pagou a mesma quantia que a nós, que trabalhamos o dia todo no calor intenso’.
13 Innă măssi-s n-ašəkrəš i-iyyăn dăɣ-săn: ‹Amidi-nin, wăr-əkšeɣ ălxaqq-năk, wădden ărriyal n-aẓrəf a făll-nənnăfhăm, əkfeɣ-ak-t, ma tărhed daɣ?
13 “O proprietário respondeu a um deles: ‘Amigo, não fui injusto. Você não concordou em trabalhar o dia inteiro por uma moeda de prata?
14 Ǝrməs ehăre-năk, təgləd. Ma dăɣ-kăy-ikma a-s ăsisăgdăhăɣ-kăy dăɣ-aẓrəf-in kăyy-i dd-ăzzarăn, tajjăd dăɣ-i erk asăwaḍ, d-wa dd-išrăyăn?
14 Pegue seu dinheiro e vá. Eu quis pagar ao último trabalhador o mesmo que paguei a você.
15 Ajăn wădden a-wa ehăre-nin s-ăddoobeɣ ad-has-ăjăɣ a-wa s-ărheɣ. Ma dăɣ-kăy-ikma a-s olaɣăɣ?› »
15 É contra a lei eu fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque fui bondoso com os outros?’.
16 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ǝlmədăt a-s s-əmmək-wen-dăɣ a-s ăddinăt wi hănen ajilal, ad-izarăn măšan, wi ăzzarnen, ad-əjjəšăn ajilal.»
16 “Assim, os últimos serão os primeiros, e os primeiros serão os últimos”.
17 Ălwăqq wa d-irmăs Ɣisa tamdujt ta n-Yărussălam, ikkăs-dd inəṭṭulab-net s-takše, innʼ-asăn:
17 Enquanto subia para Jerusalém, Jesus chamou os doze discípulos e lhes disse, em particular, o que aconteceria com ele:
18 «Ǝnhəywăt, năkkăneḍ-da-hi ăjoẓăynen, nəkka Yărussălam-i-dăɣ mad-ăttărmăs Ăgg-ăgg-adəm i-ad-ijjəš ifassăn n-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt; ad-t-siḍəwən dăɣ-ăššăreɣa-năsăn, əɣtəsăn-as tamăttant,
18 “Ouçam, estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 əjən-t dăɣ-ifassăn n-inəẓẓulam-i t-maden-ăj tekăškăšt, əjən dăɣ-s tiwit s-ebărtăk, əṣləbăn-t făll-tajəttewt i-ad-ămmăt măšan, ašăl wa n-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.»
19 e o entregarão aos gentios, para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia, porém, ele ressuscitará”.
20 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-dd-tosa hănne-s n-Zăbdi Ɣisa, ənta d-məddana-s wi n-əssin, tărkăɣ data-s, tənnʼ-as tărha a dăɣ-s təttăr hărăt iyyăn.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu veio a Jesus com seus filhos. Ela se ajoelhou diante dele a fim de lhe pedir um favor.
21 Innʼ-as Ɣisa: «Ma tărhed?» Tənnʼ-as: «Ǝssin ilyaḍăn wi leeɣ, əntăneḍ da, ăjʼ-ahi ărkăwăl n-a-s ašăl wa dd-mad-tăqqəlăd dăɣ-Təmmənəya-năk, ad-săqqayməd iyyăn daw-aɣil-năk, săqqayməd wa iyyăḍăn daw-tăšalje-năk.»
21 “O que você quer?”, perguntou ele. Ela respondeu: “Por favor, permita que, no seu reino, meus dois filhos se sentem em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
22 Ăwwežăb-as Ɣisa, innʼ-as: «Kăwăneḍ, wăr təssenăm a dăr-săstanăm. Ajăn năkk, kara n-tisnant wa s-ilkam ad-t-ăswăɣ, tăddoobem tesăse-net?» Ǝnnăn-as dăgg-Zăbdi: «Năddoobăt-t.»
22 Jesus respondeu: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que estou prestes a beber?”. “Somos!”, disseram eles.
23 Innʼ-asăn Ɣisa: «Tidət lab a-s ad-tənhəyăm ălɣizabăt šund wa mad-ənhəyăɣ măšan, dăɣ-isălan wi n-taɣimit daw-aɣil-in d-tăšalje-nin, wădden năkk a ihakkăn a-wen; Abba-nin a t-ihakkăn i-wi s-t-ăsmăjnăt.»
23 Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice. Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Meu Pai preparou esses lugares para aqueles que ele escolheu”.
24 Ǝslăn inəṭṭulab wi iyyăḍnen n-măraw i-a-wen ɣas, ijjăš-tăn ălhăm făll-ayətma-win-dăɣ n-əssin.
24 Quando os outros dez discípulos souberam o que os dois irmãos haviam pedido, ficaram indignados.
25 Iɣrʼ-en-dd Ɣisa iket-năsăn s-iman-net, innʼ-asăn: «Təssanăm a-s imănokalăn ăxkămăn făll-kăl-ăkall-năsăn s-ăṣṣahăt; kăl-əlxəkum daɣ, wăr lămmeḍăn făll-kăl-ăkall
25 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os governantes deste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
26 măšan, kăwăweḍ, wăr jem a-wen; wa dăɣ-wăn irhăn mijraw, umaset ănaxdim i-imidiwăn-net,
26 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
27 ere dăɣ-wăn irhăn tăzert, umaset akli n-imidiwăn-net təzzar,
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo.
28 s-əmmək wa s-Ăgg-ăgg-adəm, wăr dd-ămesăl s-ăddunya i-ad-has-əxdəmăn ăddinăt, ămešăl-dd săr-s i-ad-ixdəm ənta iman-net, ăkf iman-net, ămmăt i-ad-isəddărfət ăddinăt ăjjootnen dăɣ-ibăkkaḍăn-năsăn.»
28 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
29 A-s dd-izjăr Ɣisa d-inəṭṭulab-net taɣrəmt ta n-Žărriko, təlkăm-as tamətte tăjjeet.
29 Quando Jesus e seus discípulos saíam de Jericó, uma grande multidão os seguiu.
30 Igla har a ənḍărrăn, əssin iməddorɣal da-dăɣ, ăqqiimăn dăɣ-asălim n-zăbo wa dd-ija. Ǝslăn a-s Ɣisa a okayăn ɣas, ad-saɣăren, jannen: «Ya Ăgg-Dawəd, aḍən-anăɣ tăhanint!»
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando souberam que Jesus vinha naquela direção, começaram a gritar: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
31 Ɣattăl-tăn tamətte i-ad-hin-susəmăn măšan, ăsɣăren dăɣ-išənnawăn: «Ya Ălɣalim, Ăgg-Dawəd, aḍən-anăɣ tăhanint!»
31 “Calem-se!”, diziam aos brados os que estavam na multidão. Eles, porém, gritavam ainda mais alto: “Senhor, Filho de Davi, tenha misericórdia de nós!”.
32 Islʼ-asăn Ɣisa, ibdăd, iɣrʼ-en-dd, innʼ-asăn: «Ma s-tărham ad-hawăn-t-ăjăɣ?»
32 Ao ouvi-los, Jesus parou e perguntou: “O que vocês querem que eu lhes faça?”.
33 Ǝnnăn-as: «Ălɣalim, arr tiṭṭawen-nănăɣ i-ad-nənhəy.»
33 Eles responderam: “Senhor, nós queremos enxergar!”.
34 Tănɣʼ-e tăhanint-năsăn, iḍăs tiṭṭawen-năsăn, ămerănăt ăssaɣăt-wen-dăɣ, olăsăn ahănay; əlkămăn-as ḍarăt-a-wen.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou-lhes nos olhos. No mesmo instante, passaram a enxergar e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.