Mateus 20

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Issăɣlăy-tăn Ɣisa tangalt ḍarăt-a-wen, innʼ-asăn: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tănifăqqa d-ăhaləs ilan ašəkrəš-net; ăffăw-t ɣas, ifăl ehăn-net, immăɣ i-inaxdimăn issăxdăm ašəkrəš-net n-lăɣnăb.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, pai de família, que saiu de madrugada a assalariar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ănmănnăk dăr-săn făll-timẓal n-ărriyal n-aẓrəf i-ašăl təzzar, ăssokʼ-en ašəkrəš-net i-ad-t-əxdəmăn.
2 E, ajustando com os trabalhadores a um dinheiro por dia, mandou-os para a sua vinha.
3 Ijʼ agdəlset ɣas, olăs azăjor, ijrăw iyyăḍ ăqqimnen ădiwănnen wăr-išla hărăt, iḍkăl-tăn;
3 E, saindo perto da hora terceira, viu outros que estavam ociosos na praça,
4 əntăneḍ-dăɣ, innʼ-asăn: ‹Ăglăt kăwăneḍ-dăɣ tăxdəmăm dăɣ-ašəkrəš-in wa n-lăɣnăb, ad-kăwăn-ăkfăɣ ălxaqq n-tide-năwăn›;
4 E disse-lhes: Ide vós também para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 əglăn, əxdămăn. Təjă tarăhut ɣas, olăs aḍkul n-iyyăḍ, olăs daɣ iji n-a-wen s-tezzar.
5 Saindo outra vez, perto da hora sexta e nona, fez o mesmo.
6 Təglă takkăṣt ɣas, izjăr daɣ, inhăy iyyăḍ əbdadnen wăr tăn-išla hărăt, innʼ-asăn: ‹Kăwăneḍ ma s-təbdadăm ašăl iket-net, wăr t-illa a kăwăn-išlan?›
6 E, saindo perto da hora undécima, encontrou outros que estavam ociosos, e perguntou- lhes: Por que estais ociosos todo o dia?
7 Ǝnnăn-as: ‹Wăr t-illa ere hanăɣ-ikfan əššăɣəl.› Innʼ-asăn: ‹Ăkkăt kăwăneḍ-dăɣ ašəkrəš-in, təxdəmăm dăɣ-s.›
7 Disseram-lhe eles: Porque ninguém nos assalariou. Diz-lhes ele: Ide vós também para a vinha, e recebereis o que for justo.
8 Toḍă tăfukt ɣas, issăɣră-dd măssi-s n-ašəkrəš ănaẓraf-net, innʼ-as: ‹Ǝɣər-dd inaxdimăn, təẓləd-asăn, sănt s-wi dd-əšrăynen har təkkəd wi dd-ăzzarnen.›
8 E, aproximando-se a noite, diz o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o jornal, começando pelos derradeiros, até aos primeiros.
9 Ǝjrăwăn wi dd-osănen šămad təgla takkăṣt timẓal-năsăn; hak iyyăn ijraw ărriyal n-aẓrəf wa ămoosăn timẓal n-ašăl.
9 E, chegando os que tinham ido perto da hora undécima, receberam um dinheiro cada um.
10 Osăn-dd ḍarăt-a-wen wi dd-ăzzarnen s-ălxidmăt ija ɣur-săn a-s, ad-ajărăn inaxdimăn-wi dd-əšrăynen timẓal măšan, əjrăwăn əntăneḍ-dăɣ ărriyal n-aẓrəf šund wa əjrăwăn inaxdimăn wi n-tišrayăt dăɣ-ălxidmăt.
10 Vindo, porém, os primeiros, cuidaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um dinheiro cada um.
11 Ǝjrăwăn timẓal-năsăn ɣas, ăbjănjănăn făll-măssi-s n-ašəkrəš, ad-has-jannen:
11 E, recebendo-o, murmuravam contra o pai de família,
12 ‹Ajăn wădden inaxdimăn-wi dd-əšrăynen, iyyăn n-ăssaɣăt ɣas a jăn əxdamăn, a-s ija a-wen năkkăneḍ, ašăl imdan a nəja nəxdam, siknənniwət-anăɣ tăfukt. Ɣas əndek əmmək wa s-ila a-s ad-dăr-săn nagdăh timẓal?›
12 Dizendo: Estes derradeiros trabalharam só uma hora, e tu os igualaste conosco, que suportamos a fadiga e a calma do dia.
13 Innă măssi-s n-ašəkrəš i-iyyăn dăɣ-săn: ‹Amidi-nin, wăr-əkšeɣ ălxaqq-năk, wădden ărriyal n-aẓrəf a făll-nənnăfhăm, əkfeɣ-ak-t, ma tărhed daɣ?
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço agravo; não ajustaste tu comigo um dinheiro?
14 Ǝrməs ehăre-năk, təgləd. Ma dăɣ-kăy-ikma a-s ăsisăgdăhăɣ-kăy dăɣ-aẓrəf-in kăyy-i dd-ăzzarăn, tajjăd dăɣ-i erk asăwaḍ, d-wa dd-išrăyăn?
14 Toma o que é teu, e retira-te; eu quero dar a este derradeiro tanto como a ti.
15 Ajăn wădden a-wa ehăre-nin s-ăddoobeɣ ad-has-ăjăɣ a-wa s-ărheɣ. Ma dăɣ-kăy-ikma a-s olaɣăɣ?› »
15 Ou não me é lícito fazer o que quiser do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ǝlmədăt a-s s-əmmək-wen-dăɣ a-s ăddinăt wi hănen ajilal, ad-izarăn măšan, wi ăzzarnen, ad-əjjəšăn ajilal.»
16 Assim os derradeiros serão primeiros, e os primeiros derradeiros; porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.
17 Ălwăqq wa d-irmăs Ɣisa tamdujt ta n-Yărussălam, ikkăs-dd inəṭṭulab-net s-takše, innʼ-asăn:
17 E, subindo Jesus a Jerusalém, chamou à parte os seus doze discípulos, e no caminho disse-lhes:
18 «Ǝnhəywăt, năkkăneḍ-da-hi ăjoẓăynen, nəkka Yărussălam-i-dăɣ mad-ăttărmăs Ăgg-ăgg-adəm i-ad-ijjəš ifassăn n-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt; ad-t-siḍəwən dăɣ-ăššăreɣa-năsăn, əɣtəsăn-as tamăttant,
18 Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos príncipes dos sacerdotes, e aos escribas, e condená-lo-ão à morte.
19 əjən-t dăɣ-ifassăn n-inəẓẓulam-i t-maden-ăj tekăškăšt, əjən dăɣ-s tiwit s-ebărtăk, əṣləbăn-t făll-tajəttewt i-ad-ămmăt măšan, ašăl wa n-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.»
19 E o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem, e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-dd-tosa hănne-s n-Zăbdi Ɣisa, ənta d-məddana-s wi n-əssin, tărkăɣ data-s, tənnʼ-as tărha a dăɣ-s təttăr hărăt iyyăn.
20 Então se aproximou dele a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, adorando-o, e fazendo-lhe um pedido.
21 Innʼ-as Ɣisa: «Ma tărhed?» Tənnʼ-as: «Ǝssin ilyaḍăn wi leeɣ, əntăneḍ da, ăjʼ-ahi ărkăwăl n-a-s ašăl wa dd-mad-tăqqəlăd dăɣ-Təmmənəya-năk, ad-săqqayməd iyyăn daw-aɣil-năk, săqqayməd wa iyyăḍăn daw-tăšalje-năk.»
21 E ele diz-lhe: Que queres? Ela respondeu: Dize que estes meus dois filhos se assentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Ăwwežăb-as Ɣisa, innʼ-as: «Kăwăneḍ, wăr təssenăm a dăr-săstanăm. Ajăn năkk, kara n-tisnant wa s-ilkam ad-t-ăswăɣ, tăddoobem tesăse-net?» Ǝnnăn-as dăgg-Zăbdi: «Năddoobăt-t.»
22 Jesus, porém, respondendo, disse: Não sabeis o que pedis. Podeis vós beber o cálice que eu hei de beber, e ser batizados com o batismo com que eu sou batizado? Dizem-lhe eles: Podemos.
23 Innʼ-asăn Ɣisa: «Tidət lab a-s ad-tənhəyăm ălɣizabăt šund wa mad-ənhəyăɣ măšan, dăɣ-isălan wi n-taɣimit daw-aɣil-in d-tăšalje-nin, wădden năkk a ihakkăn a-wen; Abba-nin a t-ihakkăn i-wi s-t-ăsmăjnăt.»
23 E diz-lhes ele: Na verdade bebereis o meu cálice e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado, mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não me pertence dá-lo, mas é para aqueles para quem meu Pai o tem preparado.
24 Ǝslăn inəṭṭulab wi iyyăḍnen n-măraw i-a-wen ɣas, ijjăš-tăn ălhăm făll-ayətma-win-dăɣ n-əssin.
24 E, quando os dez ouviram isto, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Iɣrʼ-en-dd Ɣisa iket-năsăn s-iman-net, innʼ-asăn: «Təssanăm a-s imănokalăn ăxkămăn făll-kăl-ăkall-năsăn s-ăṣṣahăt; kăl-əlxəkum daɣ, wăr lămmeḍăn făll-kăl-ăkall
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse: Bem sabeis que pelos príncipes dos gentios são estes dominados, e que os grandes exercem autoridade sobre eles.
26 măšan, kăwăweḍ, wăr jem a-wen; wa dăɣ-wăn irhăn mijraw, umaset ănaxdim i-imidiwăn-net,
26 Não será assim entre vós; mas todo aquele que quiser entre vós fazer-se grande seja vosso serviçal;
27 ere dăɣ-wăn irhăn tăzert, umaset akli n-imidiwăn-net təzzar,
27 E, qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, seja vosso servo;
28 s-əmmək wa s-Ăgg-ăgg-adəm, wăr dd-ămesăl s-ăddunya i-ad-has-əxdəmăn ăddinăt, ămešăl-dd săr-s i-ad-ixdəm ənta iman-net, ăkf iman-net, ămmăt i-ad-isəddărfət ăddinăt ăjjootnen dăɣ-ibăkkaḍăn-năsăn.»
28 Bem como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 A-s dd-izjăr Ɣisa d-inəṭṭulab-net taɣrəmt ta n-Žărriko, təlkăm-as tamətte tăjjeet.
29 E, saindo eles de Jericó, seguiu-o grande multidão.
30 Igla har a ənḍărrăn, əssin iməddorɣal da-dăɣ, ăqqiimăn dăɣ-asălim n-zăbo wa dd-ija. Ǝslăn a-s Ɣisa a okayăn ɣas, ad-saɣăren, jannen: «Ya Ăgg-Dawəd, aḍən-anăɣ tăhanint!»
30 E eis que dois cegos, assentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
31 Ɣattăl-tăn tamətte i-ad-hin-susəmăn măšan, ăsɣăren dăɣ-išənnawăn: «Ya Ălɣalim, Ăgg-Dawəd, aḍən-anăɣ tăhanint!»
31 E a multidão os repreendia, para que se calassem; eles, porém, cada vez clamavam mais, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós!
32 Islʼ-asăn Ɣisa, ibdăd, iɣrʼ-en-dd, innʼ-asăn: «Ma s-tărham ad-hawăn-t-ăjăɣ?»
32 E Jesus, parando, chamou-os, e disse: Que quereis que vos faça?
33 Ǝnnăn-as: «Ălɣalim, arr tiṭṭawen-nănăɣ i-ad-nənhəy.»
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que os nossos olhos sejam abertos.
34 Tănɣʼ-e tăhanint-năsăn, iḍăs tiṭṭawen-năsăn, ămerănăt ăssaɣăt-wen-dăɣ, olăsăn ahănay; əlkămăn-as ḍarăt-a-wen.
34 Então Jesus, movido de íntima compaixão, tocou-lhes nos olhos, e logo seus olhos viram; e eles o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.