Mateus 20

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Issăɣlăy-tăn Ɣisa tangalt ḍarăt-a-wen, innʼ-asăn: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tănifăqqa d-ăhaləs ilan ašəkrəš-net; ăffăw-t ɣas, ifăl ehăn-net, immăɣ i-inaxdimăn issăxdăm ašəkrəš-net n-lăɣnăb.
1 "Pois o Reino dos céus é como um proprietário que saiu de manhã cedo para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Ănmănnăk dăr-săn făll-timẓal n-ărriyal n-aẓrəf i-ašăl təzzar, ăssokʼ-en ašəkrəš-net i-ad-t-əxdəmăn.
2 Ele combinou pagar-lhes um denário pelo dia e mandou-os para a sua vinha.
3 Ijʼ agdəlset ɣas, olăs azăjor, ijrăw iyyăḍ ăqqimnen ădiwănnen wăr-išla hărăt, iḍkăl-tăn;
3 "Por volta das noves hora da manhã, ele saiu e viu outros que estavam desocupados na praça,
4 əntăneḍ-dăɣ, innʼ-asăn: ‹Ăglăt kăwăneḍ-dăɣ tăxdəmăm dăɣ-ašəkrəš-in wa n-lăɣnăb, ad-kăwăn-ăkfăɣ ălxaqq n-tide-năwăn›;
4 e lhes disse: ‘Vão também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo’.
5 əglăn, əxdămăn. Təjă tarăhut ɣas, olăs aḍkul n-iyyăḍ, olăs daɣ iji n-a-wen s-tezzar.
5 E eles foram. "Saindo outra vez, por volta do meio dia e das três horas da tarde e nona, fez a mesma coisa.
6 Təglă takkăṣt ɣas, izjăr daɣ, inhăy iyyăḍ əbdadnen wăr tăn-išla hărăt, innʼ-asăn: ‹Kăwăneḍ ma s-təbdadăm ašăl iket-net, wăr t-illa a kăwăn-išlan?›
6 Saindo por volta da cinco horas da tarde, encontrou ainda outros que estavam desocupados e lhes perguntou: ‘Por que vocês estiveram aqui desocupados o dia todo? ’
7 Ǝnnăn-as: ‹Wăr t-illa ere hanăɣ-ikfan əššăɣəl.› Innʼ-asăn: ‹Ăkkăt kăwăneḍ-dăɣ ašəkrəš-in, təxdəmăm dăɣ-s.›
7 ‘Porque ninguém nos contratou’, responderam eles. "Ele lhes disse: ‘Vão vocês também trabalhar na vinha’.
8 Toḍă tăfukt ɣas, issăɣră-dd măssi-s n-ašəkrəš ănaẓraf-net, innʼ-as: ‹Ǝɣər-dd inaxdimăn, təẓləd-asăn, sănt s-wi dd-əšrăynen har təkkəd wi dd-ăzzarnen.›
8 "Ao cair da tarde, o dono da vinha disse a seu administrador: ‘Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando com os últimos contratados e terminando nos primeiros’.
9 Ǝjrăwăn wi dd-osănen šămad təgla takkăṣt timẓal-năsăn; hak iyyăn ijraw ărriyal n-aẓrəf wa ămoosăn timẓal n-ašăl.
9 "Vieram os trabalhadores contratados por volta das cinco horas da tarde, e cada um recebeu um denário.
10 Osăn-dd ḍarăt-a-wen wi dd-ăzzarnen s-ălxidmăt ija ɣur-săn a-s, ad-ajărăn inaxdimăn-wi dd-əšrăynen timẓal măšan, əjrăwăn əntăneḍ-dăɣ ărriyal n-aẓrəf šund wa əjrăwăn inaxdimăn wi n-tišrayăt dăɣ-ălxidmăt.
10 Quando vieram os que tinham sido contratados primeiro, esperavam receber mais. Mas cada um deles também recebeu um denário.
11 Ǝjrăwăn timẓal-năsăn ɣas, ăbjănjănăn făll-măssi-s n-ašəkrəš, ad-has-jannen:
11 Quando o receberam, começaram a se queixar do proprietário da vinha,
12 ‹Ajăn wădden inaxdimăn-wi dd-əšrăynen, iyyăn n-ăssaɣăt ɣas a jăn əxdamăn, a-s ija a-wen năkkăneḍ, ašăl imdan a nəja nəxdam, siknənniwət-anăɣ tăfukt. Ɣas əndek əmmək wa s-ila a-s ad-dăr-săn nagdăh timẓal?›
12 dizendo-lhe: ‘Estes homens contratados por último trabalharam apenas uma hora, e o senhor os igualou a nós, que suportamos o peso do trabalho e o calor do dia’.
13 Innă măssi-s n-ašəkrəš i-iyyăn dăɣ-săn: ‹Amidi-nin, wăr-əkšeɣ ălxaqq-năk, wădden ărriyal n-aẓrəf a făll-nənnăfhăm, əkfeɣ-ak-t, ma tărhed daɣ?
13 "Mas ele respondeu a um deles: ‘Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não concordou em trabalhar por um denário?
14 Ǝrməs ehăre-năk, təgləd. Ma dăɣ-kăy-ikma a-s ăsisăgdăhăɣ-kăy dăɣ-aẓrəf-in kăyy-i dd-ăzzarăn, tajjăd dăɣ-i erk asăwaḍ, d-wa dd-išrăyăn?
14 Receba o que é seu e vá. Eu quero dar ao que foi contratado por último o mesmo que lhe dei.
15 Ajăn wădden a-wa ehăre-nin s-ăddoobeɣ ad-has-ăjăɣ a-wa s-ărheɣ. Ma dăɣ-kăy-ikma a-s olaɣăɣ?› »
15 Não tenho o direito de fazer o que quero com o meu dinheiro? Ou você está com inveja porque sou generoso? ’
16 Innă Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ǝlmədăt a-s s-əmmək-wen-dăɣ a-s ăddinăt wi hănen ajilal, ad-izarăn măšan, wi ăzzarnen, ad-əjjəšăn ajilal.»
16 "Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos".
17 Ălwăqq wa d-irmăs Ɣisa tamdujt ta n-Yărussălam, ikkăs-dd inəṭṭulab-net s-takše, innʼ-asăn:
17 Enquanto estava subindo para Jerusalém, Jesus chamou em particular os doze discípulos e lhes disse:
18 «Ǝnhəywăt, năkkăneḍ-da-hi ăjoẓăynen, nəkka Yărussălam-i-dăɣ mad-ăttărmăs Ăgg-ăgg-adəm i-ad-ijjəš ifassăn n-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt; ad-t-siḍəwən dăɣ-ăššăreɣa-năsăn, əɣtəsăn-as tamăttant,
18 "Estamos subindo para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos chefes dos sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte
19 əjən-t dăɣ-ifassăn n-inəẓẓulam-i t-maden-ăj tekăškăšt, əjən dăɣ-s tiwit s-ebărtăk, əṣləbăn-t făll-tajəttewt i-ad-ămmăt măšan, ašăl wa n-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.»
19 e o entregarão aos gentios para que zombem dele, o açoitem e o crucifiquem. No terceiro dia ele ressuscitará! "
20 Dăɣ-a-wen-dăɣ, ad-dd-tosa hănne-s n-Zăbdi Ɣisa, ənta d-məddana-s wi n-əssin, tărkăɣ data-s, tənnʼ-as tărha a dăɣ-s təttăr hărăt iyyăn.
20 Então, aproximou-se de Jesus a mãe dos filhos de Zebedeu com seus filhos e, prostrando-se, fez-lhe um pedido.
21 Innʼ-as Ɣisa: «Ma tărhed?» Tənnʼ-as: «Ǝssin ilyaḍăn wi leeɣ, əntăneḍ da, ăjʼ-ahi ărkăwăl n-a-s ašăl wa dd-mad-tăqqəlăd dăɣ-Təmmənəya-năk, ad-săqqayməd iyyăn daw-aɣil-năk, săqqayməd wa iyyăḍăn daw-tăšalje-năk.»
21 "O que você quer? ", perguntou ele. Ela respondeu: "Declara que no teu Reino estes meus dois filhos se assentarão um à tua direita e o outro à tua esquerda".
22 Ăwwežăb-as Ɣisa, innʼ-as: «Kăwăneḍ, wăr təssenăm a dăr-săstanăm. Ajăn năkk, kara n-tisnant wa s-ilkam ad-t-ăswăɣ, tăddoobem tesăse-net?» Ǝnnăn-as dăgg-Zăbdi: «Năddoobăt-t.»
22 Disse-lhes Jesus: "Vocês não sabem o que estão pedindo. Podem vocês beber o cálice que eu vou beber? " "Podemos", responderam eles.
23 Innʼ-asăn Ɣisa: «Tidət lab a-s ad-tənhəyăm ălɣizabăt šund wa mad-ənhəyăɣ măšan, dăɣ-isălan wi n-taɣimit daw-aɣil-in d-tăšalje-nin, wădden năkk a ihakkăn a-wen; Abba-nin a t-ihakkăn i-wi s-t-ăsmăjnăt.»
23 Jesus lhes disse: "Certamente vocês beberão do meu cálice; mas o assentar-se à minha direita ou à minha esquerda não cabe a mim conceder. Esses lugares pertencem àqueles para quem foram preparados por meu Pai".
24 Ǝslăn inəṭṭulab wi iyyăḍnen n-măraw i-a-wen ɣas, ijjăš-tăn ălhăm făll-ayətma-win-dăɣ n-əssin.
24 Quando os outros dez ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Iɣrʼ-en-dd Ɣisa iket-năsăn s-iman-net, innʼ-asăn: «Təssanăm a-s imănokalăn ăxkămăn făll-kăl-ăkall-năsăn s-ăṣṣahăt; kăl-əlxəkum daɣ, wăr lămmeḍăn făll-kăl-ăkall
25 Jesus os chamou e disse: "Vocês sabem que os governantes das nações as dominam, e as pessoas importantes exercem poder sobre elas.
26 măšan, kăwăweḍ, wăr jem a-wen; wa dăɣ-wăn irhăn mijraw, umaset ănaxdim i-imidiwăn-net,
26 Não será assim entre vocês. Pelo contrário, quem quiser tornar-se importante entre vocês deverá ser servo,
27 ere dăɣ-wăn irhăn tăzert, umaset akli n-imidiwăn-net təzzar,
27 e quem quiser ser o primeiro deverá ser escravo;
28 s-əmmək wa s-Ăgg-ăgg-adəm, wăr dd-ămesăl s-ăddunya i-ad-has-əxdəmăn ăddinăt, ămešăl-dd săr-s i-ad-ixdəm ənta iman-net, ăkf iman-net, ămmăt i-ad-isəddărfət ăddinăt ăjjootnen dăɣ-ibăkkaḍăn-năsăn.»
28 como o Filho do homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos".
29 A-s dd-izjăr Ɣisa d-inəṭṭulab-net taɣrəmt ta n-Žărriko, təlkăm-as tamətte tăjjeet.
29 Ao saírem de Jericó, uma grande multidão seguiu a Jesus.
30 Igla har a ənḍărrăn, əssin iməddorɣal da-dăɣ, ăqqiimăn dăɣ-asălim n-zăbo wa dd-ija. Ǝslăn a-s Ɣisa a okayăn ɣas, ad-saɣăren, jannen: «Ya Ăgg-Dawəd, aḍən-anăɣ tăhanint!»
30 Dois cegos estavam sentados à beira do caminho e, quando ouviram falar que Jesus estava passando, puseram-se a gritar: "Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós! "
31 Ɣattăl-tăn tamətte i-ad-hin-susəmăn măšan, ăsɣăren dăɣ-išənnawăn: «Ya Ălɣalim, Ăgg-Dawəd, aḍən-anăɣ tăhanint!»
31 A multidão os repreendeu para que ficassem quietos, mas eles gritavam ainda mais: "Senhor, Filho de Davi, tem misericórdia de nós! "
32 Islʼ-asăn Ɣisa, ibdăd, iɣrʼ-en-dd, innʼ-asăn: «Ma s-tărham ad-hawăn-t-ăjăɣ?»
32 Jesus, parando, chamou-os e perguntou-lhes: "O que vocês querem que eu lhes faça? "
33 Ǝnnăn-as: «Ălɣalim, arr tiṭṭawen-nănăɣ i-ad-nənhəy.»
33 Responderam eles: "Senhor, queremos que se abram os nossos olhos".
34 Tănɣʼ-e tăhanint-năsăn, iḍăs tiṭṭawen-năsăn, ămerănăt ăssaɣăt-wen-dăɣ, olăsăn ahănay; əlkămăn-as ḍarăt-a-wen.
34 Jesus teve compaixão deles e tocou nos olhos deles. Imediatamente eles recuperaram a visão e o seguiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.