Mateus 18
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ohăẓăn-dd inəṭṭulab Ɣisa ălwăqq-wen, ənnăn-as: «Ma ămoos ăwadəm wa ojărăn dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ?»
1 Naquela hora, aproximaram-se de Jesus os discípulos, perguntando: Quem é, porventura, o maior no reino dos céus?
2 Iɣră-dd Ɣisa ara ənḍărrăn s-iman-net, ijʼ-e jere-săn,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles.
3 innʼ-asăn: «Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s a təkkăsăm wăr tutabăm, taləhəm d-aratăn, xăram-awăn ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Ere wa ăsrăsăn iman-net har alăh d-ara-wa-dăɣ, ənta a-s wa ojărăn dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ;
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 ere daɣ wa ăsbălălăn ara šund wa-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, năkk a ăsbălăl.»
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, a mim me recebe.
6 «Aratăn daɣ wi săr-i omănnen, ere hasăn-ămoosăn əssəbab n-tanməšrayt-dăɣ, ăwadəm-en, iššăm-as-in, ad-tətwăqqən tăhunt ta măqqărăt s-itəẓẓad ălkăma dăɣ-err-net, itwəjăr-in dăɣ-ider n-ejărew wa səmmăn, əkšən-t aman.
6 Qualquer, porém, que fizer tropeçar a um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma grande pedra de moinho, e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Tamăskoyt ăddunya dăɣ-təssəba n-tinməšrayen ti dăɣ-s tajjănen făl-a-s, wăr t-illa əmmək făw s-mad-tăqqayəm ăddunya-ta-dăɣ wăr dăɣ-s ănmăšrăyăn ăddinăt, măšan, amăskoy ăwadəm wa madăn-umas əssəbab n-tanməšrayt-ten-dăɣ.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual vem o escândalo!
8 Kăyy, kunta ăfuss-năk meɣ aḍăr-năk a kăy-isifun abăkkaḍ, adiš, ənkăḍ-t-in, təjrəd-t-in fălla-k hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, ad-təjjəšăd ălžănnăt jeed ăfuss, meɣ aḍăr, uhən leed əssin ifassăn-năk d-əssin iḍarăn-năk, tətwəjărăd-in dăɣ-efew wa s-hărkuk ăhijăljăl;
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te faz tropeçar, corta-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 kunta daɣ tiṭṭ-năk a kăy-isifun abăkkaḍ, adiš, kukkərət-tăt-dd, təjrəd-tăt-in fălla-k hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, ad-təjjəšăd ălžănnăt jeed tiṭṭ, uhən ad-leed sănatăt tiṭṭawen, tətwəjărăd-in dăɣ-žohănnăma, temse ta s-hărkuk tăhijăljăl.
9 Se um dos teus olhos te faz tropeçar, arranca-o e lança-o fora de ti; melhor é entrares na vida com um só dos teus olhos do que, tendo dois, seres lançado no inferno de fogo.
10 He kăwăneḍ! Wăr lăkkăhăt wălʼ iyyăn dăɣ-aratăn-win-dăɣ ed ijmaḍ-t ăššăk a-s əbdadăn ănjălosăn-năsăn hak ăssaɣăt dat-Abba-nin-i ihăn išənnawăn i-ad-tăn wăr-itəḍḍis hărăt. [
10 Vede, não desprezeis a qualquer destes pequeninos; porque eu vos afirmo que os seus anjos nos céus veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 Ăgg-ăgg-adəm, osă-dd i-ad-iɣləs ăddinăt wi ăssujjălnen.]»
11 [Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.]
12 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ad-kăwăn-səstənăɣ: ma tənnăm? Kunta ila ăwadəm temeḍe n-tehăle, har dăɣ-snăt tăssujjăl tiyyăt, ma he-ăj? Wădden ad-ăyy ti n-təẓẓayăt timərwen d-təẓẓayăt əfradnăt făll-tiḍaɣen, isəssəjjəl ta hin-oḍăn?
12 Que vos parece? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se extraviou?
13 Afăl-tăt dd-ijrăw, ad-ăj tedăwit tojărăt ta ija a-s ila ti n-təẓẓayăt timərwen d-təẓẓayăt wăren ăssujjăl.
13 E, se porventura a encontra, em verdade vos digo que maior prazer sentirá por causa desta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-ăddăwăt Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn ed wăr-irha făw ad-iba wălʼ iyyăn ɣas dăɣ-aratăn-net.
14 Assim, pois, não é da vontade de vosso Pai celeste que pereça um só destes pequeninos.
15 Afăl kăy-iḍlăm ăŋŋa-k, ăkkʼ-e, səlmədăd-t s-a-wa hak-iɣšăd jere-wăn əssin-ewăn ɣas. Afăl hak-ăsjăd, adiš jed-t dăɣ-tabarăt ta tolăɣăt, wăr t-illa daɣ a iḍasăn temiḍt-năwăn
15 Se teu irmão pecar [contra ti], vai argui-lo entre ti e ele só. Se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 măšan, afăl unjăy s-asjəd-hak, əqqəl-t-dd tăddewăd d-ăwadəm, meɣ əssin, dăɣ-təssəba n-ad-ăjjayhăn ăddinăt i-a-wa itawănnen iket-net ed
16 Se, porém, não te ouvir, toma ainda contigo uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda palavra se estabeleça.
17 Afăl jed a-wen-dăɣ uhən-dăɣ har ămăra-dăɣ, unjay s-asjəd-hawăn, sərrəwrəw-as s-ălkănisăt. Afăl has-təmməjrăd ălkănisăt har unjăy s-asjəd-has, umaset data-k šund ănăẓẓalim n-amăjar, meɣ šund ănarmas n-tiwse.
17 E, se ele não os atender, dize-o à igreja; e, se recusar ouvir também a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 Ăsidătteɣ-awăn a-s a-wa təkrădăm făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ, ad-itwəkrəd ašăl wa ilkămăn, a-wa torăm daɣ făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ, ad-ămar daɣ ašăl wa ilkămăn.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligardes na terra terá sido desligado nos céus.
19 Ăssiilmădăɣ-kăwăn daɣ a-s făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ, edăgg dăɣ-ănmărḍăn əssin dăɣ-wăn făll-talɣa, a tămoos-dăɣ, har dălăn Abba-nin-i ihăn išənnawăn, ad-ăj a-wa dăɣ-s əttărăn
19 Em verdade também vos digo que, se dois dentre vós, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que, porventura, pedirem, ser-lhes-á concedida por meu Pai, que está nos céus.
20 făl-a-s edăgg iket-net dăɣ-ăžžimmăɣăn əssin, meɣ kăraḍ inəṭṭulab-in, dăɣ-ăddimmăt n-isəm-in, əlleɣ jere-săn.»
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Ohăẓ-t-dd Bəṭrus ălwăqq-wen, innʼ-as: «Ălɣalim! Har maniket ihăndăggan d-hi-təwar tenăšše i-ăŋŋa-ɣ hi-iḍallămăn? Ak, ajăn əgdăhăn əssa ihăndăggan?»
21 Então, Pedro, aproximando-se, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Innʼ-as Ɣisa: «Ăbo, wăr-ənneɣ har əssa ihăndăggan, a hak-janneɣ, naššʼ-as har əssayăt timərwen janen əssa inəḍfusăn.»
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete vezes, mas até setenta vezes sete.
23 Issăɣlăy-tăn Ɣisa tangalt, innʼ-asăn: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tănifăqqa d-ămănokal dd-issăɣrăn ăddinăt wi irwăs i-ad-has-siḍənən a-wa tăn-irwăs, əẓəlăn-as.
23 Por isso, o reino dos céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Han isălan n-a-wen-dăɣ a-s dd-ittəlwăy ănaxdim-net iyyăn irwas aẓrəf-i-dăɣ ăjjen.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Măšan ma n-əmmək! Indăr-as ad-iẓəl aẓrəf-wen-dăɣ ɣas, omăr măssi-s s-ad-hin-ănš ənta d-hănne-s d-aratăn-net d-a-wa ila dăɣ-ilalăn iket-net i-ad-inmiwəḍ ənta d-ehăre-net.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, ordenou o senhor que fosse vendido ele, a mulher, os filhos e tudo quanto possuía e que a dívida fosse paga.
26 Islʼ ănaxdim i-a-wen ɣas, ošăl s-măssi-s, irkăɣ dat-măssi-s, ad-t-ilaqqăd, ijannʼ-as: ‹Ya măssi-ɣ, əṣbăr făll-i tene-ta-dăɣ, təkfəd-ahi tăqqăn tăynayăt i-ad-hak-əẓəlăɣ ehăre-năk iket-dăɣ-net.›
26 Então, o servo, prostrando-se reverente, rogou: Sê paciente comigo, e tudo te pagarei.
27 Tănɣa tăhanint-net măssi-s ɣas, ăsdărfăt, inšʼ-as-in a-wa t-irwăs iket-net.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 Măšan, diha-dăɣ dd-izjăr ănaxdim-ənnin-dăɣ făll-măssi-s, ad-ămmoqqăs d-iyyăn dăɣ-imidiwăn-net dăr-ănnixdăm irwas hărăt n-aẓrəf, ăkbăttăt-t s-tăkorsăyt, oɣay-as, ijannʼ-as: ‹Ǝẓəl-ahi ehăre-in wa kăy-ihăn.›
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários; e, agarrando-o, o sufocava, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Irkăɣ-as amidi-net, ad-t-ilaqqăd, ijannʼ-as: ‹Ǝṣbăr făll-i, ad-hak-əẓəlăɣ ehăre-năk.›
29 Então, o seu conservo, caindo-lhe aos pés, lhe implorava: Sê paciente comigo, e te pagarei.
30 Unjăy s-ad-has-isəjəd, ilwăy-t, ăswăjjʼ-e dăɣ-takărmut i-ad-tăt-iha har has-iẓəl a-wa t-irwăs iket-net.
30 Ele, entretanto, não quis; antes, indo-se, o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Ǝnhăyăn inaxdimăn wi iyyăḍnen dăr-ănniixdăm a-wa ija amidi-năsăn ɣas, əknăn iman-năsăn tisnant, əglăn, jăn isălan n-a-wa ijăn iket-net dăɣ măssi-săn.
31 Vendo os seus companheiros o que se havia passado, entristeceram-se muito e foram relatar ao seu senhor tudo que acontecera.
32 Issăɣrʼ-e-hi-dd măssi-s, innʼ-as: ‹Kăyy ănaxdim n-enăllăbăs a tămoosăd! Ajăn wădden təlɣădăd-ahi ɣas, oyyeɣ-ak-in a-wa kăy-ărwăsăɣ iket-net.
32 Então, o seu senhor, chamando-o, lhe disse: Servo malvado, perdoei-te aquela dívida toda porque me suplicaste;
33 Adiš, ma hak-igdalăn, ad-taḍənăd tăhanint šund ta hak-oḍănăɣ i-amidi-năk?›
33 não devias tu, igualmente, compadecer-te do teu conservo, como também eu me compadeci de ti?
34 Ijjăš-t aḍkăr hullan făll-akli-net-wen-dăɣ, issăɣră-dd gărdităn-net i-ad-t-in-əjărăn dăɣ-takărmut, ăqqayəm ihannăy dăɣ-s aɣăna har iẓəl a-wa t-irwăs has-in-oyya ihənnin iket-dăɣ-net.»
34 E, indignando-se, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Innă daɣ ḍarăt-a-wen: «Ǝlmədăt a-s šund a-wen-dăɣ a hawăn-mad-ăj Abba-nin-i ihăn išənnawăn, afăl wăr tənmənšim jer-iman-năwăn s-ulh imdan.»
35 Assim também meu Pai celeste vos fará, se do íntimo não perdoardes cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.