Mateus 18

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ohăẓăn-dd inəṭṭulab Ɣisa ălwăqq-wen, ənnăn-as: «Ma ămoos ăwadəm wa ojărăn dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ?»
1 Naquela mesma hora chegaram os discípulos ao pé de Jesus, dizendo: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Iɣră-dd Ɣisa ara ənḍărrăn s-iman-net, ijʼ-e jere-săn,
2 E Jesus, chamando um menino, o pôs no meio deles,
3 innʼ-asăn: «Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s a təkkăsăm wăr tutabăm, taləhəm d-aratăn, xăram-awăn ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
3 E disse: Em verdade vos digo que, se não vos converterdes e não vos fizerdes como meninos, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Ere wa ăsrăsăn iman-net har alăh d-ara-wa-dăɣ, ənta a-s wa ojărăn dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ;
4 Portanto, aquele que se tornar humilde como este menino, esse é o maior no reino dos céus.
5 ere daɣ wa ăsbălălăn ara šund wa-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, năkk a ăsbălăl.»
5 E qualquer que receber em meu nome um menino, tal como este, a mim me recebe.
6 «Aratăn daɣ wi săr-i omănnen, ere hasăn-ămoosăn əssəbab n-tanməšrayt-dăɣ, ăwadəm-en, iššăm-as-in, ad-tətwăqqən tăhunt ta măqqărăt s-itəẓẓad ălkăma dăɣ-err-net, itwəjăr-in dăɣ-ider n-ejărew wa səmmăn, əkšən-t aman.
6 Mas, qualquer que escandalizar um destes pequeninos, que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma mó de azenha, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Tamăskoyt ăddunya dăɣ-təssəba n-tinməšrayen ti dăɣ-s tajjănen făl-a-s, wăr t-illa əmmək făw s-mad-tăqqayəm ăddunya-ta-dăɣ wăr dăɣ-s ănmăšrăyăn ăddinăt, măšan, amăskoy ăwadəm wa madăn-umas əssəbab n-tanməšrayt-ten-dăɣ.
7 Ai do mundo, por causa dos escândalos; porque é mister que venham escândalos, mas ai daquele homem por quem o escândalo vem!
8 Kăyy, kunta ăfuss-năk meɣ aḍăr-năk a kăy-isifun abăkkaḍ, adiš, ənkăḍ-t-in, təjrəd-t-in fălla-k hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, ad-təjjəšăd ălžănnăt jeed ăfuss, meɣ aḍăr, uhən leed əssin ifassăn-năk d-əssin iḍarăn-năk, tətwəjărăd-in dăɣ-efew wa s-hărkuk ăhijăljăl;
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te escandalizar, corta-o, e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida coxo, ou aleijado, do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 kunta daɣ tiṭṭ-năk a kăy-isifun abăkkaḍ, adiš, kukkərət-tăt-dd, təjrəd-tăt-in fălla-k hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, ad-təjjəšăd ălžănnăt jeed tiṭṭ, uhən ad-leed sănatăt tiṭṭawen, tətwəjărăd-in dăɣ-žohănnăma, temse ta s-hărkuk tăhijăljăl.
9 E, se o teu olho te escandalizar, arranca-o, e atira-o para longe de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno.
10 He kăwăneḍ! Wăr lăkkăhăt wălʼ iyyăn dăɣ-aratăn-win-dăɣ ed ijmaḍ-t ăššăk a-s əbdadăn ănjălosăn-năsăn hak ăssaɣăt dat-Abba-nin-i ihăn išənnawăn i-ad-tăn wăr-itəḍḍis hărăt. [
10 Vede, não desprezeis algum destes pequeninos, porque eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêem a face de meu Pai que está nos céus.
11 Ăgg-ăgg-adəm, osă-dd i-ad-iɣləs ăddinăt wi ăssujjălnen.]»
11 Porque o Filho do homem veio salvar o que se tinha perdido.
12 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ad-kăwăn-səstənăɣ: ma tənnăm? Kunta ila ăwadəm temeḍe n-tehăle, har dăɣ-snăt tăssujjăl tiyyăt, ma he-ăj? Wădden ad-ăyy ti n-təẓẓayăt timərwen d-təẓẓayăt əfradnăt făll-tiḍaɣen, isəssəjjəl ta hin-oḍăn?
12 Que vos parece? Se algum homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não irá pelos montes, deixando as noventa e nove, em busca da que se desgarrou?
13 Afăl-tăt dd-ijrăw, ad-ăj tedăwit tojărăt ta ija a-s ila ti n-təẓẓayăt timərwen d-təẓẓayăt wăren ăssujjăl.
13 E, se porventura achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por aquela do que pelas noventa e nove que se não desgarraram.
14 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-ăddăwăt Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn ed wăr-irha făw ad-iba wălʼ iyyăn ɣas dăɣ-aratăn-net.
14 Assim, também, não é vontade de vosso Pai, que está nos céus, que um destes pequeninos se perca.
15 Afăl kăy-iḍlăm ăŋŋa-k, ăkkʼ-e, səlmədăd-t s-a-wa hak-iɣšăd jere-wăn əssin-ewăn ɣas. Afăl hak-ăsjăd, adiš jed-t dăɣ-tabarăt ta tolăɣăt, wăr t-illa daɣ a iḍasăn temiḍt-năwăn
15 Ora, se teu irmão pecar contra ti, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, ganhaste a teu irmão;
16 măšan, afăl unjăy s-asjəd-hak, əqqəl-t-dd tăddewăd d-ăwadəm, meɣ əssin, dăɣ-təssəba n-ad-ăjjayhăn ăddinăt i-a-wa itawănnen iket-net ed
16 Mas, se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda a palavra seja confirmada.
17 Afăl jed a-wen-dăɣ uhən-dăɣ har ămăra-dăɣ, unjay s-asjəd-hawăn, sərrəwrəw-as s-ălkănisăt. Afăl has-təmməjrăd ălkănisăt har unjăy s-asjəd-has, umaset data-k šund ănăẓẓalim n-amăjar, meɣ šund ănarmas n-tiwse.
17 E, se não as escutar, dize-o à igreja; e, se também não escutar a igreja, considera-o como um gentio e publicano.
18 Ăsidătteɣ-awăn a-s a-wa təkrădăm făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ, ad-itwəkrəd ašăl wa ilkămăn, a-wa torăm daɣ făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ, ad-ămar daɣ ašăl wa ilkămăn.
18 Em verdade vos digo que tudo o que ligardes na terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes na terra será desligado no céu.
19 Ăssiilmădăɣ-kăwăn daɣ a-s făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ, edăgg dăɣ-ănmărḍăn əssin dăɣ-wăn făll-talɣa, a tămoos-dăɣ, har dălăn Abba-nin-i ihăn išənnawăn, ad-ăj a-wa dăɣ-s əttărăn
19 Também vos digo que, se dois de vós concordarem na terra acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 făl-a-s edăgg iket-net dăɣ-ăžžimmăɣăn əssin, meɣ kăraḍ inəṭṭulab-in, dăɣ-ăddimmăt n-isəm-in, əlleɣ jere-săn.»
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Ohăẓ-t-dd Bəṭrus ălwăqq-wen, innʼ-as: «Ălɣalim! Har maniket ihăndăggan d-hi-təwar tenăšše i-ăŋŋa-ɣ hi-iḍallămăn? Ak, ajăn əgdăhăn əssa ihăndăggan?»
21 Então Pedro, aproximando-se dele, disse: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu lhe perdoarei? Até sete?
22 Innʼ-as Ɣisa: «Ăbo, wăr-ənneɣ har əssa ihăndăggan, a hak-janneɣ, naššʼ-as har əssayăt timərwen janen əssa inəḍfusăn.»
22 Jesus lhe disse: Não te digo que até sete; mas, até setenta vezes sete.
23 Issăɣlăy-tăn Ɣisa tangalt, innʼ-asăn: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tănifăqqa d-ămănokal dd-issăɣrăn ăddinăt wi irwăs i-ad-has-siḍənən a-wa tăn-irwăs, əẓəlăn-as.
23 Por isso o reino dos céus pode comparar-se a um certo rei que quis fazer contas com os seus servos;
24 Han isălan n-a-wen-dăɣ a-s dd-ittəlwăy ănaxdim-net iyyăn irwas aẓrəf-i-dăɣ ăjjen.
24 E, começando a fazer contas, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Măšan ma n-əmmək! Indăr-as ad-iẓəl aẓrəf-wen-dăɣ ɣas, omăr măssi-s s-ad-hin-ănš ənta d-hănne-s d-aratăn-net d-a-wa ila dăɣ-ilalăn iket-net i-ad-inmiwəḍ ənta d-ehăre-net.
25 E, não tendo ele com que pagar, o seu senhor mandou que ele, e sua mulher e seus filhos fossem vendidos, com tudo quanto tinha, para que a dívida se lhe pagasse.
26 Islʼ ănaxdim i-a-wen ɣas, ošăl s-măssi-s, irkăɣ dat-măssi-s, ad-t-ilaqqăd, ijannʼ-as: ‹Ya măssi-ɣ, əṣbăr făll-i tene-ta-dăɣ, təkfəd-ahi tăqqăn tăynayăt i-ad-hak-əẓəlăɣ ehăre-năk iket-dăɣ-net.›
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
27 Tănɣa tăhanint-net măssi-s ɣas, ăsdărfăt, inšʼ-as-in a-wa t-irwăs iket-net.
27 Então o Senhor daquele servo, movido de íntima compaixão, soltou-o e perdoou-lhe a dívida.
28 Măšan, diha-dăɣ dd-izjăr ănaxdim-ənnin-dăɣ făll-măssi-s, ad-ămmoqqăs d-iyyăn dăɣ-imidiwăn-net dăr-ănnixdăm irwas hărăt n-aẓrəf, ăkbăttăt-t s-tăkorsăyt, oɣay-as, ijannʼ-as: ‹Ǝẓəl-ahi ehăre-in wa kăy-ihăn.›
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem dinheiros, e, lançando mão dele, sufocava-o, dizendo: Paga-me o que me deves.
29 Irkăɣ-as amidi-net, ad-t-ilaqqăd, ijannʼ-as: ‹Ǝṣbăr făll-i, ad-hak-əẓəlăɣ ehăre-năk.›
29 Então o seu companheiro, prostrando-se a seus pés, rogava-lhe, dizendo: Sê generoso para comigo, e tudo te pagarei.
30 Unjăy s-ad-has-isəjəd, ilwăy-t, ăswăjjʼ-e dăɣ-takărmut i-ad-tăt-iha har has-iẓəl a-wa t-irwăs iket-net.
30 Ele, porém, não quis, antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Ǝnhăyăn inaxdimăn wi iyyăḍnen dăr-ănniixdăm a-wa ija amidi-năsăn ɣas, əknăn iman-năsăn tisnant, əglăn, jăn isălan n-a-wa ijăn iket-net dăɣ măssi-săn.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecia, contristaram-se muito, e foram declarar ao seu senhor tudo o que se passara.
32 Issăɣrʼ-e-hi-dd măssi-s, innʼ-as: ‹Kăyy ănaxdim n-enăllăbăs a tămoosăd! Ajăn wădden təlɣădăd-ahi ɣas, oyyeɣ-ak-in a-wa kăy-ărwăsăɣ iket-net.
32 Então o seu senhor, chamando-o à sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste.
33 Adiš, ma hak-igdalăn, ad-taḍənăd tăhanint šund ta hak-oḍănăɣ i-amidi-năk?›
33 Não devias tu, igualmente, ter compaixão do teu companheiro, como eu também tive misericórdia de ti?
34 Ijjăš-t aḍkăr hullan făll-akli-net-wen-dăɣ, issăɣră-dd gărdităn-net i-ad-t-in-əjărăn dăɣ-takărmut, ăqqayəm ihannăy dăɣ-s aɣăna har iẓəl a-wa t-irwăs has-in-oyya ihənnin iket-dăɣ-net.»
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos atormentadores, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Innă daɣ ḍarăt-a-wen: «Ǝlmədăt a-s šund a-wen-dăɣ a hawăn-mad-ăj Abba-nin-i ihăn išənnawăn, afăl wăr tənmənšim jer-iman-năwăn s-ulh imdan.»
35 Assim vos fará, também, meu Pai celestial, se do coração não perdoardes, cada um a seu irmão, as suas ofensas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.