Mateus 18

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ohăẓăn-dd inəṭṭulab Ɣisa ălwăqq-wen, ənnăn-as: «Ma ămoos ăwadəm wa ojărăn dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ?»
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Iɣră-dd Ɣisa ara ənḍărrăn s-iman-net, ijʼ-e jere-săn,
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 innʼ-asăn: «Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s a təkkăsăm wăr tutabăm, taləhəm d-aratăn, xăram-awăn ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Ere wa ăsrăsăn iman-net har alăh d-ara-wa-dăɣ, ənta a-s wa ojărăn dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ;
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 ere daɣ wa ăsbălălăn ara šund wa-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, năkk a ăsbălăl.»
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 «Aratăn daɣ wi săr-i omănnen, ere hasăn-ămoosăn əssəbab n-tanməšrayt-dăɣ, ăwadəm-en, iššăm-as-in, ad-tətwăqqən tăhunt ta măqqărăt s-itəẓẓad ălkăma dăɣ-err-net, itwəjăr-in dăɣ-ider n-ejărew wa səmmăn, əkšən-t aman.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 Tamăskoyt ăddunya dăɣ-təssəba n-tinməšrayen ti dăɣ-s tajjănen făl-a-s, wăr t-illa əmmək făw s-mad-tăqqayəm ăddunya-ta-dăɣ wăr dăɣ-s ănmăšrăyăn ăddinăt, măšan, amăskoy ăwadəm wa madăn-umas əssəbab n-tanməšrayt-ten-dăɣ.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 Kăyy, kunta ăfuss-năk meɣ aḍăr-năk a kăy-isifun abăkkaḍ, adiš, ənkăḍ-t-in, təjrəd-t-in fălla-k hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, ad-təjjəšăd ălžănnăt jeed ăfuss, meɣ aḍăr, uhən leed əssin ifassăn-năk d-əssin iḍarăn-năk, tətwəjărăd-in dăɣ-efew wa s-hărkuk ăhijăljăl;
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 kunta daɣ tiṭṭ-năk a kăy-isifun abăkkaḍ, adiš, kukkərət-tăt-dd, təjrəd-tăt-in fălla-k hărwa wăr tămešălăd abăkkaḍ-wen-dăɣ, ed ufʼ-ak, ad-təjjəšăd ălžănnăt jeed tiṭṭ, uhən ad-leed sănatăt tiṭṭawen, tətwəjărăd-in dăɣ-žohănnăma, temse ta s-hărkuk tăhijăljăl.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 He kăwăneḍ! Wăr lăkkăhăt wălʼ iyyăn dăɣ-aratăn-win-dăɣ ed ijmaḍ-t ăššăk a-s əbdadăn ănjălosăn-năsăn hak ăssaɣăt dat-Abba-nin-i ihăn išənnawăn i-ad-tăn wăr-itəḍḍis hărăt. [
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 Ăgg-ăgg-adəm, osă-dd i-ad-iɣləs ăddinăt wi ăssujjălnen.]»
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ad-kăwăn-səstənăɣ: ma tənnăm? Kunta ila ăwadəm temeḍe n-tehăle, har dăɣ-snăt tăssujjăl tiyyăt, ma he-ăj? Wădden ad-ăyy ti n-təẓẓayăt timərwen d-təẓẓayăt əfradnăt făll-tiḍaɣen, isəssəjjəl ta hin-oḍăn?
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Afăl-tăt dd-ijrăw, ad-ăj tedăwit tojărăt ta ija a-s ila ti n-təẓẓayăt timərwen d-təẓẓayăt wăren ăssujjăl.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Ǝmmək-wen-dăɣ daɣ a-s mad-ăddăwăt Abba-năwăn-i ihăn išənnawăn ed wăr-irha făw ad-iba wălʼ iyyăn ɣas dăɣ-aratăn-net.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 Afăl kăy-iḍlăm ăŋŋa-k, ăkkʼ-e, səlmədăd-t s-a-wa hak-iɣšăd jere-wăn əssin-ewăn ɣas. Afăl hak-ăsjăd, adiš jed-t dăɣ-tabarăt ta tolăɣăt, wăr t-illa daɣ a iḍasăn temiḍt-năwăn
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 măšan, afăl unjăy s-asjəd-hak, əqqəl-t-dd tăddewăd d-ăwadəm, meɣ əssin, dăɣ-təssəba n-ad-ăjjayhăn ăddinăt i-a-wa itawănnen iket-net ed
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Afăl jed a-wen-dăɣ uhən-dăɣ har ămăra-dăɣ, unjay s-asjəd-hawăn, sərrəwrəw-as s-ălkănisăt. Afăl has-təmməjrăd ălkănisăt har unjăy s-asjəd-has, umaset data-k šund ănăẓẓalim n-amăjar, meɣ šund ănarmas n-tiwse.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 Ăsidătteɣ-awăn a-s a-wa təkrădăm făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ, ad-itwəkrəd ašăl wa ilkămăn, a-wa torăm daɣ făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ, ad-ămar daɣ ašăl wa ilkămăn.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 Ăssiilmădăɣ-kăwăn daɣ a-s făll-ărori n-ăkall-i-dăɣ, edăgg dăɣ-ănmărḍăn əssin dăɣ-wăn făll-talɣa, a tămoos-dăɣ, har dălăn Abba-nin-i ihăn išənnawăn, ad-ăj a-wa dăɣ-s əttărăn
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 făl-a-s edăgg iket-net dăɣ-ăžžimmăɣăn əssin, meɣ kăraḍ inəṭṭulab-in, dăɣ-ăddimmăt n-isəm-in, əlleɣ jere-săn.»
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Ohăẓ-t-dd Bəṭrus ălwăqq-wen, innʼ-as: «Ălɣalim! Har maniket ihăndăggan d-hi-təwar tenăšše i-ăŋŋa-ɣ hi-iḍallămăn? Ak, ajăn əgdăhăn əssa ihăndăggan?»
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Innʼ-as Ɣisa: «Ăbo, wăr-ənneɣ har əssa ihăndăggan, a hak-janneɣ, naššʼ-as har əssayăt timərwen janen əssa inəḍfusăn.»
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 Issăɣlăy-tăn Ɣisa tangalt, innʼ-asăn: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tănifăqqa d-ămănokal dd-issăɣrăn ăddinăt wi irwăs i-ad-has-siḍənən a-wa tăn-irwăs, əẓəlăn-as.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Han isălan n-a-wen-dăɣ a-s dd-ittəlwăy ănaxdim-net iyyăn irwas aẓrəf-i-dăɣ ăjjen.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Măšan ma n-əmmək! Indăr-as ad-iẓəl aẓrəf-wen-dăɣ ɣas, omăr măssi-s s-ad-hin-ănš ənta d-hănne-s d-aratăn-net d-a-wa ila dăɣ-ilalăn iket-net i-ad-inmiwəḍ ənta d-ehăre-net.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Islʼ ănaxdim i-a-wen ɣas, ošăl s-măssi-s, irkăɣ dat-măssi-s, ad-t-ilaqqăd, ijannʼ-as: ‹Ya măssi-ɣ, əṣbăr făll-i tene-ta-dăɣ, təkfəd-ahi tăqqăn tăynayăt i-ad-hak-əẓəlăɣ ehăre-năk iket-dăɣ-net.›
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Tănɣa tăhanint-net măssi-s ɣas, ăsdărfăt, inšʼ-as-in a-wa t-irwăs iket-net.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 Măšan, diha-dăɣ dd-izjăr ănaxdim-ənnin-dăɣ făll-măssi-s, ad-ămmoqqăs d-iyyăn dăɣ-imidiwăn-net dăr-ănnixdăm irwas hărăt n-aẓrəf, ăkbăttăt-t s-tăkorsăyt, oɣay-as, ijannʼ-as: ‹Ǝẓəl-ahi ehăre-in wa kăy-ihăn.›
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 Irkăɣ-as amidi-net, ad-t-ilaqqăd, ijannʼ-as: ‹Ǝṣbăr făll-i, ad-hak-əẓəlăɣ ehăre-năk.›
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Unjăy s-ad-has-isəjəd, ilwăy-t, ăswăjjʼ-e dăɣ-takărmut i-ad-tăt-iha har has-iẓəl a-wa t-irwăs iket-net.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 Ǝnhăyăn inaxdimăn wi iyyăḍnen dăr-ănniixdăm a-wa ija amidi-năsăn ɣas, əknăn iman-năsăn tisnant, əglăn, jăn isălan n-a-wa ijăn iket-net dăɣ măssi-săn.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Issăɣrʼ-e-hi-dd măssi-s, innʼ-as: ‹Kăyy ănaxdim n-enăllăbăs a tămoosăd! Ajăn wădden təlɣădăd-ahi ɣas, oyyeɣ-ak-in a-wa kăy-ărwăsăɣ iket-net.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Adiš, ma hak-igdalăn, ad-taḍənăd tăhanint šund ta hak-oḍănăɣ i-amidi-năk?›
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Ijjăš-t aḍkăr hullan făll-akli-net-wen-dăɣ, issăɣră-dd gărdităn-net i-ad-t-in-əjărăn dăɣ-takărmut, ăqqayəm ihannăy dăɣ-s aɣăna har iẓəl a-wa t-irwăs has-in-oyya ihənnin iket-dăɣ-net.»
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Innă daɣ ḍarăt-a-wen: «Ǝlmədăt a-s šund a-wen-dăɣ a hawăn-mad-ăj Abba-nin-i ihăn išənnawăn, afăl wăr tənmənšim jer-iman-năwăn s-ulh imdan.»
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.