Mateus 15

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Osăn-dd kăl-faris iyyăḍ d-hărăt dăɣ-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt dd-falnen Yărussălam Ɣisa,
1 Alguns fariseus e escribas de Jerusalém vieram um dia ter com Jesus e lhe disseram:
2 ənnăn-as: «Mafăl tinməšrəyăn inəṭṭulab-năk i-agna wa hanăɣ-dd-oyyăn imărawăn-nănăɣ? Tattăn wăr-ăsserădăn ifassăn-năsăn s-əmmək wa s-t-ifrăḍ agna-nănăɣ.»
2 Por que transgridem teus discípulos a tradição dos antigos? Nem mesmo lavam as mãos antes de comer.
3 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ad-kăwăn-səstənăɣ: kăwăneḍ-š, mafăl tinməšrəyăm i-alămăr wa n-Măssinăɣ, tajjăm agna-năwăn jənnəj-s?
3 Jesus respondeu-lhes: E vós, por que violais os preceitos de Deus, por causa de vossa tradição?
4 Wădden Măssinăɣ innă:
4 Deus disse: Honra teu pai e tua mãe; aquele que amaldiçoar seu pai ou sua mãe será castigado de morte {Ex 20,12; 21,17}.
5 Təssanăm s-a-wen-dăɣ iket-net măšan, iyyăḍ dăɣ-wăn, saɣren ăddinăt a-s ăddoobăt ăwadəm ad-ănn i-ti-s d-ma-s: ‹A-wa s-ăsidărhănăɣ ad-kăwăn-ədhəlăɣ săr-s, jeɣ-t takute i-Măssinăɣ.› Ija ɣur-wăn a-s ere innăn a-wen-dăɣ i-imărawăn-net, ad-ăbas t-iwar ălxaqq-năsăn.
5 Mas vós dizeis: Aquele que disser a seu pai ou a sua mãe: aquilo com que eu vos poderia assistir, já ofereci a Deus,
6 Ǝnhəywăt ɣas a-wa kăwăn-išlăn: tăsbăṭṭălăm-in a-wa inna Măssinăɣ, jăm a-wa hawăn-inna agna-năwăn dăɣ-edăgg-net.
6 esse já não é obrigado a socorrer de outro modo a seus pais. Assim, por causa de vossa tradição, anulais a palavra de Deus.
7 Ălmunafeɣăn yaden! Tidət a-wa fălla-wăn innă ănnăbi Saya a-s innă, innă Măssinăɣ:
7 Hipócritas! É bem de vós que fala o profeta Isaías:
8 ‹Tamətte ta-hi, iḍlay-net ɣas
8 Este povo somente me honra com os lábios; seu coração, porém, está longe de mim.
9 Ălɣibadăt-wa hi-tăjj d-tikutawen ti hi-tăjj,
9 Vão é o culto que me prestam, porque ensinam preceitos que só vêm dos homens {Is 29,13}.
10 Iɣră-dd Ɣisa tamətte s-iman-net ḍarăt-a-wen, innʼ-as: «Săjdăt, təjrăhăm a-wa hawăn-janneɣ:
10 Depois, reuniu os assistentes e disse-lhes:
11 wădden a-wa itajjăšăn emm n-ăgg-adəm a t-isamăḍasăn, a-wa dd-itəffalăn ammas n-ulh-net ijănna s-emm-net a t-isamăḍasăn dat-Măssinăɣ.»
11 Ouvi e compreendei. Não é aquilo que entra pela boca que mancha o homem, mas aquilo que sai dele. Eis o que mancha o homem.
12 Ohăẓăn-t-dd inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Kăyy ya, a-wa tənned, ikma kăl-faris hullan.»
12 Então se aproximaram dele seus discípulos e disseram-lhe: Sabes que os fariseus se escandalizaram com as palavras que ouviram?
13 Innʼ-asăn Ɣisa: «E d t-illăm emăɣt s-wădden Abba-nin-i ihăn išənnawăn a t-ăddomen, ilkam, ad-hin-ăttălbăy.
13 Jesus respondeu: Toda planta que meu Pai celeste não plantou será arrancada pela raiz.
14 Ăyyăt kăl-faris d-iman-năsăn, olăhăn ɣas d-imalwayăn dărɣalnen; emədderɣəl ya ilwayăn amidi-net, ejăḍăl ɣas a əkkan issənăn-essăn dăɣ-anu.»
14 Deixai-os. São cegos e guias de cegos. Ora, se um cego conduz a outro, tombarão ambos na mesma vala.
15 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Fassăr-anăɣ tangalt-ta-dăɣ jed. »
15 Tomando então a palavra, Pedro disse: Explica-nos esta parábola.
16 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ɣas kăwăneḍ-dăɣ, wăr t-illa a təjrahăm hărwa?
16 Jesus respondeu: Sois também vós de tão pouca compreensão?
17 Ajăn wăr təjrehăm a-s ăsink esăk? A-wa isuk ăwadəm emm-net, tăsa-net ɣas a itakk, ijăr-t-in ḍarăt-a-wen dăɣ-tăkoyt
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca vai ao ventre e depois é lançado num lugar secreto?
18 măšan, măjrăd wa dd-izajjărăn emm n-ăwadəm, ulh-net a dd-itəffal, ənta-den-dăɣ a-wa t-isamăḍasăn dat-Măssinăɣ
18 Ao contrário, aquilo que sai da boca provém do coração, e é isso o que mancha o homem.
19 făl-a-s ulh n-ăgg-adəm, a dd-itəffal erk ənniyăt, iji n-iman, əzzəna, iba n-tăkrakiḍt, tikra, tajuhe n-bahu, təkkufăra.
19 Porque é do coração que provêm os maus pensamentos, os homicídios, os adultérios, as impurezas, os furtos, os falsos testemunhos, as calúnias.
20 Ǝntăneḍ-den-dăɣ hărătăn wi samăḍasnen ăwadəm, wădden tetăte wăr-ăsserăd ifassăn-net.»
20 Eis o que mancha o homem. Comer, porém, sem ter lavado as mãos, isso não mancha o homem.
21 Ifăl Ɣisa edăgg-en ənta d-inəṭṭulab-net ɣas, ikkă teje ta hăn iɣărman wi n-Tir d-Săyda.
21 Jesus partiu dali e retirou-se para os arredores de Tiro e Sidônia.
22 Illʼ-ee dihen-dăɣ a-s šik-dăɣ, tamăḍt tiyyăt ila ăkall wa n-Xăna da-dăɣ t-dd-tosăt, ad-t-laqqăd, saɣărat, jannʼ-as: «Ălɣalim! Ya Ăgg-Dawəd, aḍən-ahi tăhanint; elle-ɣ tăllubbăḍ, issəknʼ-et alšin wa tăt-ihăn aɣăna.»
22 E eis que uma cananéia, originária daquela terra, gritava: Senhor, filho de Davi, tem piedade de mim! Minha filha está cruelmente atormentada por um demônio.
23 Wăr t-illa a has-inna Ɣisa. Ǝggădăn-dd săr-s inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Săfəl-anăɣ tamăḍt-ta-dăɣ, tăsɣăf-anăɣ, e-s nəkka-dăɣ, tăseɣărăt ḍara-năɣ!»
23 Jesus não lhe respondeu palavra alguma. Seus discípulos vieram a ele e lhe disseram com insistência: Despede-a, ela nos persegue com seus gritos.
24 Innʼ-asăn Ɣisa: «Năkk tamətte ta n-kăl-Iṣrayil-i toolăhăt d-tihatten ăssujjălnen a-s hi-dd ăšmašăl Măssinăɣ. A-wa săl əntăneḍ, wăr hi-săr-s-dd-ăšmašăl.»
24 Jesus respondeu-lhes: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Măšan hakd a-wen-dăɣ, təkkʼ-e-hi-dd tamăḍt, tărkăɣ data-s, tənnʼ-as: «Ălɣalim, əkkəs-ahi tekăriḍt.»
25 Mas aquela mulher veio prostrar-se diante dele, dizendo: Senhor, ajuda-me!
26 Ăwwežăb-as Ɣisa, innʼ-as: «Wăr-ănhăjja ad-dd-ikkəs ăwadəm amənsi daw-aratăn, ijăr-t-in i-iyyăḍan?»
26 Jesus respondeu-lhe: Não convém jogar aos cachorrinhos o pão dos filhos. _
27 Tənnʼ-as tamăḍt: «Ălɣalim, tidət măšan, a-wen wăr-ikkes a-s afăl ălwăqq wa d-itătt măssi-s n-ehăn, ăddooben iyyăḍan ad-ăkkămen a-wa ititrəkkin.»
27 Certamente, Senhor, replicou-lhe ela; mas os cachorrinhos ao menos comem as migalhas que caem da mesa de seus donos...
28 Ja măjrăd-wen-dăɣ ɣas, innʼ-as Ɣisa: «Tamăḍt! Immun-năm, tidət-dăɣ a-s i măqqărăn; ăjet a-wa təttărăd.» Təzzăy elle-s dăɣ-tamăzăyyat-ten-dăɣ.
28 Disse-lhe, então, Jesus: Ó mulher, grande é tua fé! Seja-te feito como desejas. E na mesma hora sua filha ficou curada.
29 Ifăl Ɣisa teje-ten-dăɣ ɣas, ikkă asălim n-ejănš wa n-Galila, iwwăn dihen taḍaɣt tiyyăt ăqqima fălla-s.
29 Jesus saiu daquela região e voltou para perto do mar da Galiléia. Subiu a uma colina e sentou-se ali.
30 Ǝkkăn-t-dd ăddinăt ăjjootnen ăwwaynen inəbdan d-iməddorɣal d-inaɣyabăn d-ăddinăt s-əkradăn ilsawăn-năsăn d-imarhinăn ăjjootnen, əssənsăn-tăn daw-iḍarăn-net; ăzozăy-tăn iket-dăɣ-năsăn.
30 Então numerosa multidão aproximou-se dele, trazendo consigo mudos, cegos, coxos, aleijados e muitos outros enfermos. Puseram-nos aos seus pés e ele os curou,
31 Ăkunăn ăddinăt dăɣ-a-wa ija ed hannăyăn a-s, wi s-kăla əkrăsăn ilsawăn-năsăn, tamăjradăn; inaɣyabăn, tazzăyăn; inəbdan, rajjăšăn; iməddorɣal, hannăyăn. Tənhăy tamətte a-wen ɣas, ad-t-timəl, janna: «Təmmal i-Emăli wa n-Iṣrayil.»
31 de sorte que o povo estava admirado ante o espetáculo dos mudos que falavam, daqueles aleijados curados, de coxos que andavam, dos cegos que viam; e glorificavam ao Deus de Israel.
32 Ikkăs-dd Ɣisa inəṭṭulab-net s-takše, innʼ-asăn: «Naqqʼ-ahi tăhanint n-tamətte-i-dăɣ; a ilan kăraḍ išilan, təlkam-ahi, ăbas əṭṭafăn ăddinăt a əkšăn, wăr-ăddobeɣ ad-tăn-săglăɣ ălluẓăn s-əmmək-wa-dăɣ, ad-hasăn-indăr ad-hin-awəḍăn ihănan-năsăn făl iba n-ăṣṣahăt.»
32 Jesus, porém, reuniu os seus discípulos e disse-lhes: Tenho piedade esta multidão: eis que há três dias está perto de mim e não tem nada para comer. Não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça no caminho.
33 Ǝnnăn-as inəṭṭulab-net: «Ǝndek diha d-mad-nəjrəw tijəlwen ăššikšănen tamətte jat əjut-wa-dăɣ dăɣ-tenere-ta-dăɣ?»
33 Disseram-lhe os discípulos: De que maneira procuraremos neste lugar deserto pão bastante para saciar tal multidão?
34 Innʼ-asăn: «Maniket tijəlwen təṭṭăfăm?» Ǝnnăn-as: «Ǝssayăt, nəṭṭaf daɣ hărăt n-imănan.»
34 Pergunta-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Sete, e alguns peixinhos, responderam eles.
35 Ăsɣăyma Ɣisa tamətte iket-net,
35 Mandou, então, a multidão assentar-se no chão,
36 iḍkăl ḍarăt-a-wen tijəlwen ti n-əssayăt d-a-wa t-əkfăn dăɣ-imănan, ămmoy i-Măssinăɣ, ăfrăsfărăs annin-dăɣ iket-net təzzar, ikfʼ-e i-inəṭṭulab i-ad-t-uẓanăn jer-ăddinăt.
36 tomou os sete pães e os peixes e abençoou-os. Depois os partiu e os deu aos discípulos, que os distribuíram à multidão.
37 Təkša tamətte ta təllăt dihen-dăɣ hundăɣ har təyyəwăn iket-dăɣ-net, ăsdăwăn-dd inəṭṭulab a-wa dd-əjlăšăn ăddinăt, osăn-t iḍnay əssa deketăn.
37 Todos comeram e ficaram saciados, e, dos pedaços que restaram, encheram sete cestos.
38 Ǝkkoẓ afḍăn n-ăwadəm dăɣ-wăr ăḍḍinnăt tiḍeḍen d-aratăn a ikšăn ašăl-wen-dăɣ.
38 Ora, os que se alimentaram foram quatro mil homens, sem contar as mulheres e as crianças.
39 Issəglă Ɣisa tamətte ḍarăt-a-wen təzzar, ijjăš turăft n-aman, ikkă teje ta n-Magadan.
39 Jesus então despediu o povo, subiu para a barca e retornou à região de Magadã.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.