Mateus 15
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Osăn-dd kăl-faris iyyăḍ d-hărăt dăɣ-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt dd-falnen Yărussălam Ɣisa,
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 ənnăn-as: «Mafăl tinməšrəyăn inəṭṭulab-năk i-agna wa hanăɣ-dd-oyyăn imărawăn-nănăɣ? Tattăn wăr-ăsserădăn ifassăn-năsăn s-əmmək wa s-t-ifrăḍ agna-nănăɣ.»
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ad-kăwăn-səstənăɣ: kăwăneḍ-š, mafăl tinməšrəyăm i-alămăr wa n-Măssinăɣ, tajjăm agna-năwăn jənnəj-s?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Wădden Măssinăɣ innă:
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 Təssanăm s-a-wen-dăɣ iket-net măšan, iyyăḍ dăɣ-wăn, saɣren ăddinăt a-s ăddoobăt ăwadəm ad-ănn i-ti-s d-ma-s: ‹A-wa s-ăsidărhănăɣ ad-kăwăn-ədhəlăɣ săr-s, jeɣ-t takute i-Măssinăɣ.› Ija ɣur-wăn a-s ere innăn a-wen-dăɣ i-imărawăn-net, ad-ăbas t-iwar ălxaqq-năsăn.
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 Ǝnhəywăt ɣas a-wa kăwăn-išlăn: tăsbăṭṭălăm-in a-wa inna Măssinăɣ, jăm a-wa hawăn-inna agna-năwăn dăɣ-edăgg-net.
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 Ălmunafeɣăn yaden! Tidət a-wa fălla-wăn innă ănnăbi Saya a-s innă, innă Măssinăɣ:
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 ‹Tamətte ta-hi, iḍlay-net ɣas
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Ălɣibadăt-wa hi-tăjj d-tikutawen ti hi-tăjj,
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Iɣră-dd Ɣisa tamətte s-iman-net ḍarăt-a-wen, innʼ-as: «Săjdăt, təjrăhăm a-wa hawăn-janneɣ:
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 wădden a-wa itajjăšăn emm n-ăgg-adəm a t-isamăḍasăn, a-wa dd-itəffalăn ammas n-ulh-net ijănna s-emm-net a t-isamăḍasăn dat-Măssinăɣ.»
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Ohăẓăn-t-dd inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Kăyy ya, a-wa tənned, ikma kăl-faris hullan.»
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Innʼ-asăn Ɣisa: «E d t-illăm emăɣt s-wădden Abba-nin-i ihăn išənnawăn a t-ăddomen, ilkam, ad-hin-ăttălbăy.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Ăyyăt kăl-faris d-iman-năsăn, olăhăn ɣas d-imalwayăn dărɣalnen; emədderɣəl ya ilwayăn amidi-net, ejăḍăl ɣas a əkkan issənăn-essăn dăɣ-anu.»
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Fassăr-anăɣ tangalt-ta-dăɣ jed. »
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ɣas kăwăneḍ-dăɣ, wăr t-illa a təjrahăm hărwa?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Ajăn wăr təjrehăm a-s ăsink esăk? A-wa isuk ăwadəm emm-net, tăsa-net ɣas a itakk, ijăr-t-in ḍarăt-a-wen dăɣ-tăkoyt
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 măšan, măjrăd wa dd-izajjărăn emm n-ăwadəm, ulh-net a dd-itəffal, ənta-den-dăɣ a-wa t-isamăḍasăn dat-Măssinăɣ
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 făl-a-s ulh n-ăgg-adəm, a dd-itəffal erk ənniyăt, iji n-iman, əzzəna, iba n-tăkrakiḍt, tikra, tajuhe n-bahu, təkkufăra.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Ǝntăneḍ-den-dăɣ hărătăn wi samăḍasnen ăwadəm, wădden tetăte wăr-ăsserăd ifassăn-net.»
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Ifăl Ɣisa edăgg-en ənta d-inəṭṭulab-net ɣas, ikkă teje ta hăn iɣărman wi n-Tir d-Săyda.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Illʼ-ee dihen-dăɣ a-s šik-dăɣ, tamăḍt tiyyăt ila ăkall wa n-Xăna da-dăɣ t-dd-tosăt, ad-t-laqqăd, saɣărat, jannʼ-as: «Ălɣalim! Ya Ăgg-Dawəd, aḍən-ahi tăhanint; elle-ɣ tăllubbăḍ, issəknʼ-et alšin wa tăt-ihăn aɣăna.»
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Wăr t-illa a has-inna Ɣisa. Ǝggădăn-dd săr-s inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Săfəl-anăɣ tamăḍt-ta-dăɣ, tăsɣăf-anăɣ, e-s nəkka-dăɣ, tăseɣărăt ḍara-năɣ!»
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Innʼ-asăn Ɣisa: «Năkk tamətte ta n-kăl-Iṣrayil-i toolăhăt d-tihatten ăssujjălnen a-s hi-dd ăšmašăl Măssinăɣ. A-wa săl əntăneḍ, wăr hi-săr-s-dd-ăšmašăl.»
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Măšan hakd a-wen-dăɣ, təkkʼ-e-hi-dd tamăḍt, tărkăɣ data-s, tənnʼ-as: «Ălɣalim, əkkəs-ahi tekăriḍt.»
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Ăwwežăb-as Ɣisa, innʼ-as: «Wăr-ănhăjja ad-dd-ikkəs ăwadəm amənsi daw-aratăn, ijăr-t-in i-iyyăḍan?»
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Tənnʼ-as tamăḍt: «Ălɣalim, tidət măšan, a-wen wăr-ikkes a-s afăl ălwăqq wa d-itătt măssi-s n-ehăn, ăddooben iyyăḍan ad-ăkkămen a-wa ititrəkkin.»
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Ja măjrăd-wen-dăɣ ɣas, innʼ-as Ɣisa: «Tamăḍt! Immun-năm, tidət-dăɣ a-s i măqqărăn; ăjet a-wa təttărăd.» Təzzăy elle-s dăɣ-tamăzăyyat-ten-dăɣ.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Ifăl Ɣisa teje-ten-dăɣ ɣas, ikkă asălim n-ejănš wa n-Galila, iwwăn dihen taḍaɣt tiyyăt ăqqima fălla-s.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Ǝkkăn-t-dd ăddinăt ăjjootnen ăwwaynen inəbdan d-iməddorɣal d-inaɣyabăn d-ăddinăt s-əkradăn ilsawăn-năsăn d-imarhinăn ăjjootnen, əssənsăn-tăn daw-iḍarăn-net; ăzozăy-tăn iket-dăɣ-năsăn.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Ăkunăn ăddinăt dăɣ-a-wa ija ed hannăyăn a-s, wi s-kăla əkrăsăn ilsawăn-năsăn, tamăjradăn; inaɣyabăn, tazzăyăn; inəbdan, rajjăšăn; iməddorɣal, hannăyăn. Tənhăy tamətte a-wen ɣas, ad-t-timəl, janna: «Təmmal i-Emăli wa n-Iṣrayil.»
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Ikkăs-dd Ɣisa inəṭṭulab-net s-takše, innʼ-asăn: «Naqqʼ-ahi tăhanint n-tamətte-i-dăɣ; a ilan kăraḍ išilan, təlkam-ahi, ăbas əṭṭafăn ăddinăt a əkšăn, wăr-ăddobeɣ ad-tăn-săglăɣ ălluẓăn s-əmmək-wa-dăɣ, ad-hasăn-indăr ad-hin-awəḍăn ihănan-năsăn făl iba n-ăṣṣahăt.»
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Ǝnnăn-as inəṭṭulab-net: «Ǝndek diha d-mad-nəjrəw tijəlwen ăššikšănen tamətte jat əjut-wa-dăɣ dăɣ-tenere-ta-dăɣ?»
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Innʼ-asăn: «Maniket tijəlwen təṭṭăfăm?» Ǝnnăn-as: «Ǝssayăt, nəṭṭaf daɣ hărăt n-imănan.»
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Ăsɣăyma Ɣisa tamətte iket-net,
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 iḍkăl ḍarăt-a-wen tijəlwen ti n-əssayăt d-a-wa t-əkfăn dăɣ-imănan, ămmoy i-Măssinăɣ, ăfrăsfărăs annin-dăɣ iket-net təzzar, ikfʼ-e i-inəṭṭulab i-ad-t-uẓanăn jer-ăddinăt.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Təkša tamətte ta təllăt dihen-dăɣ hundăɣ har təyyəwăn iket-dăɣ-net, ăsdăwăn-dd inəṭṭulab a-wa dd-əjlăšăn ăddinăt, osăn-t iḍnay əssa deketăn.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Ǝkkoẓ afḍăn n-ăwadəm dăɣ-wăr ăḍḍinnăt tiḍeḍen d-aratăn a ikšăn ašăl-wen-dăɣ.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Issəglă Ɣisa tamətte ḍarăt-a-wen təzzar, ijjăš turăft n-aman, ikkă teje ta n-Magadan.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.