Mateus 14

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ăzzăman-en-dăɣ ad-dd-iwwăḍ mawmaw n-Ɣisa Harudəs wa n-ămănokal n-teje ta n-Galila.
1 Por aquele tempo, ouviu o tetrarca Herodes a fama de Jesus
2 Issăɣră-dd kăl-əlxəkum-net, innʼ-asăn: «Ăhaləs-wa-hi s-săllăɣ, Exya wa n-Enəsselmăɣ dd-olasăn tanăkra jer-inəmmuttan, a-wen-dăɣ a t-ikfăn tărna n-tikunen ti itamašal.»
2 e disse aos que o serviam: Este é João Batista; ele ressuscitou dos mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
3 Innă Harudəs a-wen făl-a-s ənta iman-net a ăstărmăsăn Exya, ijʼ-e dăɣ-tišəm təzzar ijʼ-e dăɣ-takărmut, dăɣ-təssəba n-Harudəyăt ta n-hănne-s n-ăŋŋa-s Fəlibb dăɣ-s ohăɣ Harudəs.
3 Porque Herodes, havendo prendido e atado a João, o metera no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão;
4 Ăzzăman-en-dăɣ ad-ăsmăqqa Exya făll-Harudəs, innʼ-as: «Wăr hak-xălal ad-tărkəbăd hănne-s n-ăŋŋa-k.»
4 pois João lhe dizia: Não te é lícito possuí-la.
5 Ad-itammăɣ ya Harudəs i-ăsaru făl t-issănɣa măšan, ăksuḍ tamətte ed iket-net təssan a-s Exya, ănnăbi a ămoos.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo, porque o tinham como profeta.
6 Təgla tanfust har ašăl wa n-isəkta n-tiwit n-ămănokal Harudəs. Ašăl-en, dăɣ-ăzzăho wa ijăn, təggăd-dd elle-s n-Harudəyăt, ad-dallăl dat-imăjarăn wi-dd-osănen; ijrăẓ a-wen i-ămănokal.
6 Ora, tendo chegado o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante de todos e agradou a Herodes.
7 Dăɣ-tedăwit-net, iɣrʼ-et-dd, ijjăš-as ărkăwăl n-ad-tăt-ăkf a-wa dăɣ-s mad-təttăr, a ămoos-dăɣ.
7 Pelo que prometeu, com juramento, dar-lhe o que pedisse.
8 Təglă talyaḍt, təttăr ăddăbara dăɣ-ma-s, təntăj-tăt-dd ma-s, tənnʼ-as, ănnʼ-as: «Ărheeɣ dăɣ-k eɣăf n-Exya insa dăɣ-aẓăwa.» Təglă tămawaḍt, ja isălan dăɣ-ămănokal.
8 Então, ela, instigada por sua mãe, disse: Dá-me, aqui, num prato, a cabeça de João Batista.
9 Ǝnxăsăn iman n-ămănokal măšan, ăbas ăddoobăt uɣəl s-a-wa inna, ed ihăḍ-as s-ad-tăt-ăkf a-wa dăɣ-s mad-təttăr, a ămoos-dăɣ, dat-imăjarăn-net. Omăr ḍarăt-a-wen s-ad-itwəjj a-wa tărha.
9 Entristeceu-se o rei, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, determinou que lha dessem;
10 Issəglă ăwadəm wa inakkăḍăn iɣăfawăn n-kăl-takărmut wi lănen s-tamăttant, inkăḍ-dd eɣăf n-Exya,
10 e deu ordens e decapitou a João no cárcere.
11 ăwwăy-t-dd insa dăɣ-aẓăwa; ikfʼ-e i-talyaḍt, tăwwăy-t talyaḍt i-ma-s.
11 Foi trazida a cabeça num prato e dada à jovem, que a levou a sua mãe.
12 Osăn-dd inəṭṭulab n-Exya ḍarăt-a-wen, əḍkălăn tafəkka-net, əẓkăn-tăt; əkkăn Ɣisa, jăn dăɣ-s isălan.
12 Então, vieram os seus discípulos, levaram o corpo e o sepultaram; depois, foram e o anunciaram a Jesus.
13 Ǝjjăšăn isălan n-iba n-Exya Ɣisa ɣas, ifăl teje-ten-dăɣ dăɣ-turăft n-aman, ikkă tenere n-iman-net măšan, əslăn-t ăddinăt ɣas, fălăn-dd iɣărman, ălliilăn asălim n-ejănš, əlkamăn-as.
13 Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, à parte; sabendo-o as multidões, vieram das cidades seguindo-o por terra.
14 Izjăr-dd Ɣisa turăft n-aman, inhăy tamətte-ta-dăɣ tăjjet has-dd-təlkămăt ɣas, tănɣʼ-e tăhanint-net, ad-dăɣ-săn izizuy wi n-inaɣyabăn.
14 Desembarcando, viu Jesus uma grande multidão, compadeceu-se dela e curou os seus enfermos.
15 Ja takkăṣt ɣas, ohăẓăn-t-dd inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Ălɣalim, tenere a nəha, ijʼ-anăɣ ehăḍ, səfəl iman-năk tamətte, ad-tăkk tidbi-ti ohăẓnen žănš-dd a təkša.»
15 Ao cair da tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: O lugar é deserto, e vai adiantada a hora; despede, pois, as multidões para que, indo pelas aldeias, comprem para si o que comer.
16 Innʼ-asăn Ɣisa: «Wăr ămɣatărăn s-ad-əkkən edăgg. Un, šăkšăt-tăn kăwăneḍ iman-năwăn.»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não precisam retirar-se; dai-lhes, vós mesmos, de comer.
17 Ǝnnăn-as: «Wăr nəṭṭef ar səmmosăt tijəlwen d-əssin imănan.»
17 Mas eles responderam: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Innʼ-asăn: «Awəyăt-ahi-dd a-wa təṭṭăfăm.»
18 Então, ele disse: Trazei-mos.
19 Omăr ḍarăt-a-wen s-ad-ăqqaymən ăddinăt făll-teyəšše, iḍkăl tijəlwen ti n-səmmosăt d-imănan wi n-əssin, ăjoẓăy išənnawăn, ămmoy i-Măssinăɣ; ăfrăsfărăs tijəlwen, ănkăḍnăkăḍ imănan təzzar, ikfă a-wen-dăɣ iket-net i-inəṭṭulab-net, ăẓunăn-t jer-ăddinăt.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a relva, tomando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou. Depois, tendo partido os pães, deu-os aos discípulos, e estes, às multidões.
20 Ǝkšăn iket-dăɣ-năsăn har əyyəwănăn, ăsdăwăn-dd a-wa dd-təjlăš tamətte, osăn-t iḍnăy măraw deketăn d-əssin n-tijəlwen d-imănan.
20 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobejaram recolheram ainda doze cestos cheios.
21 Səmmos afḍăn n-ăwadəm dăɣ-wăr ăḍḍinnăt tiḍeḍen wăla aratăn a ikšăn ašăl-wen-dăɣ.
21 E os que comeram foram cerca de cinco mil homens, além de mulheres e crianças.
22 Izzəlzăm Ɣisa ḍarăt-a-wen inəṭṭulab-net ujəš n-turăft ta n-aman i-ad-has-izarăn s-efăyy n-ejănš wa iyyăḍăn, ad-isagla ənta tamətte.
22 Logo a seguir, compeliu Jesus os discípulos a embarcar e passar adiante dele para o outro lado, enquanto ele despedia as multidões.
23 Issəglă tamətte ɣas, iwwăn taḍaɣt tiyyăt, ad-itəddal Măssinăɣ. A-s toḍa tăfukt, wăr dd-ăqqima dăɣ-edăgg-ənnin-dăɣ, ar ənta ɣas.
23 E, despedidas as multidões, subiu ao monte, a fim de orar sozinho. Em caindo a tarde, lá estava ele, só.
24 A-s ija a-wen, turăft n-aman ta dăɣ-əglăn inəṭṭulab tăsisăgdăh ejănš măšan, inkăr-dd fălla-săn aḍu ăwwiɣwăɣăn turăft, băhhălnăt-as tinăzzămăren siha d-siha.
24 Entretanto, o barco já estava longe, a muitos estádios da terra, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário.
25 Iglʼ ehăḍ ɣas, ilkăm-asăn-dd irjaš făll-aman.
25 Na quarta vigília da noite, foi Jesus ter com eles, andando por sobre o mar.
26 Ǝnhăyăn-t inəṭṭulab, ikkʼ-en-dd irjaš făll-aman ɣas, ărmăɣăn, ad-jannen: «Osʼ-anăɣ ămăttănkul iyyăn», ad-naḍḍăwăn iɣăran.
26 E os discípulos, ao verem-no andando sobre as águas, ficaram aterrados e exclamaram: É um fantasma! E, tomados de medo, gritaram.
27 Ăssewăl-asăn šik, innʼ-asăn: «Meddən, ănset ənniyăt-năwăn, năkk a-wa; wăr tărmeɣăm.»
27 Mas Jesus imediatamente lhes disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
28 Iggăd-dd Bəṭrus dăɣ-a-wen-dăɣ, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, kunta kăyy a-wa, amăr s-ad-kăy-in-ăkkăɣ, năkk-dăɣ, ărjašăɣ făll-aman.»
28 Respondendo-lhe Pedro, disse: Se és tu, Senhor, manda-me ir ter contigo, por sobre as águas.
29 Innʼ-as Ɣisa: «Ǝyyăw!» Izjăr-dd Bəṭrus turăft n-aman, ikkă-dd Ɣisa irjaš făll-aman.
29 E ele disse: Vem! E Pedro, descendo do barco, andou por sobre as águas e foi ter com Jesus.
30 Inhăy Bəṭrus əṣṣuhu n-aḍu făll-ejănš ɣas, irmăɣ, əqqălăn-t aman alămaẓ ălwăqq-wen-dăɣ, ad-isaɣărat, ijanna: «Ya Ălɣalim! Agəẓ-ahi.»
30 Reparando, porém, na força do vento, teve medo; e, começando a submergir, gritou: Salva-me, Senhor!
31 Irmăs-t-dd Ɣisa s-ăfuss, innʼ-as: «Təmmətkit ija immun-năk, ma itajjăn ăššăk dăɣ-ulh-năk.»
31 E, prontamente, Jesus, estendendo a mão, tomou-o e lhe disse: Homem de pequena fé, por que duvidaste?
32 Ǝjjăšăn-dd turăft făll-inəṭṭulab wi iyyăḍnen ɣas, ibdăd aḍu.
32 Subindo ambos para o barco, cessou o vento.
33 Ǝnhăyăn wi ăqqimănen dăɣ-turăft a-wen ɣas, ărkăɣăn data-s, ənnăn-as: «Tidət-dăɣ a-s kăyy a-s Rure-s n-Măssinăɣ.»
33 E os que estavam no barco o adoraram, dizendo: Verdadeiramente és Filho de Deus!
34 Tăsjăn turăft n-ăman-năsăn ălwăqq-wen-dăɣ dăɣ-teje ta n-Žănnăṣarăt.
34 Então, estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré.
35 Ǝzzăyăn-t kăl-aɣrəm-en ɣas, ošălăn, jăn isălan dăɣ-attayăn-en, ad-săr-s dd-tiwəyăn ăddinăt e d t-illăm ere ărhiinăn.
35 Reconhecendo-o os homens daquela terra, mandaram avisar a toda a circunvizinhança e trouxeram-lhe todos os enfermos;
36 Laqqădăn kăl-aɣrəm Ɣisa dăɣ-ad-tăn-ăyy, ad-ăḍəsăn kud-dăɣ afăr n-erăswăy-net, ed ere t-iḍăsăn-dăɣ, ad-izzəy.
36 e lhe rogavam que ao menos pudessem tocar na orla da sua veste. E todos os que tocaram ficaram sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.