Mateus 14

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ăzzăman-en-dăɣ ad-dd-iwwăḍ mawmaw n-Ɣisa Harudəs wa n-ămănokal n-teje ta n-Galila.
1 Naquele tempo ouviu Herodes, o tetrarca, a fama de Jesus,
2 Issăɣră-dd kăl-əlxəkum-net, innʼ-asăn: «Ăhaləs-wa-hi s-săllăɣ, Exya wa n-Enəsselmăɣ dd-olasăn tanăkra jer-inəmmuttan, a-wen-dăɣ a t-ikfăn tărna n-tikunen ti itamašal.»
2 E disse aos seus criados: Este é João o Batista; ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
3 Innă Harudəs a-wen făl-a-s ənta iman-net a ăstărmăsăn Exya, ijʼ-e dăɣ-tišəm təzzar ijʼ-e dăɣ-takărmut, dăɣ-təssəba n-Harudəyăt ta n-hănne-s n-ăŋŋa-s Fəlibb dăɣ-s ohăɣ Harudəs.
3 Porque Herodes tinha prendido João, e tinha-o maniatado e encerrado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe;
4 Ăzzăman-en-dăɣ ad-ăsmăqqa Exya făll-Harudəs, innʼ-as: «Wăr hak-xălal ad-tărkəbăd hănne-s n-ăŋŋa-k.»
4 Porque João lhe dissera: Não te é lícito possuí-la.
5 Ad-itammăɣ ya Harudəs i-ăsaru făl t-issănɣa măšan, ăksuḍ tamətte ed iket-net təssan a-s Exya, ănnăbi a ămoos.
5 E, querendo matá-lo, temia o povo; porque o tinham como profeta.
6 Təgla tanfust har ašăl wa n-isəkta n-tiwit n-ămănokal Harudəs. Ašăl-en, dăɣ-ăzzăho wa ijăn, təggăd-dd elle-s n-Harudəyăt, ad-dallăl dat-imăjarăn wi-dd-osănen; ijrăẓ a-wen i-ămănokal.
6 Festejando-se, porém, o dia natalício de Herodes, dançou a filha de Herodias diante dele, e agradou a Herodes.
7 Dăɣ-tedăwit-net, iɣrʼ-et-dd, ijjăš-as ărkăwăl n-ad-tăt-ăkf a-wa dăɣ-s mad-təttăr, a ămoos-dăɣ.
7 Por isso prometeu, com juramento, dar-lhe tudo o que pedisse;
8 Təglă talyaḍt, təttăr ăddăbara dăɣ-ma-s, təntăj-tăt-dd ma-s, tənnʼ-as, ănnʼ-as: «Ărheeɣ dăɣ-k eɣăf n-Exya insa dăɣ-aẓăwa.» Təglă tămawaḍt, ja isălan dăɣ-ămănokal.
8 E ela, instruída previamente por sua mãe, disse: Dá-me aqui, num prato, a cabeça de João o Batista.
9 Ǝnxăsăn iman n-ămănokal măšan, ăbas ăddoobăt uɣəl s-a-wa inna, ed ihăḍ-as s-ad-tăt-ăkf a-wa dăɣ-s mad-təttăr, a ămoos-dăɣ, dat-imăjarăn-net. Omăr ḍarăt-a-wen s-ad-itwəjj a-wa tărha.
9 E o rei afligiu-se, mas, por causa do juramento, e dos que estavam à mesa com ele, ordenou que se lhe desse.
10 Issəglă ăwadəm wa inakkăḍăn iɣăfawăn n-kăl-takărmut wi lănen s-tamăttant, inkăḍ-dd eɣăf n-Exya,
10 E mandou degolar João no cárcere.
11 ăwwăy-t-dd insa dăɣ-aẓăwa; ikfʼ-e i-talyaḍt, tăwwăy-t talyaḍt i-ma-s.
11 E a sua cabeça foi trazida num prato, e dada à jovem, e ela a levou a sua mãe.
12 Osăn-dd inəṭṭulab n-Exya ḍarăt-a-wen, əḍkălăn tafəkka-net, əẓkăn-tăt; əkkăn Ɣisa, jăn dăɣ-s isălan.
12 E chegaram os seus discípulos, e levaram o corpo, e o sepultaram; e foram anunciá-lo a Jesus.
13 Ǝjjăšăn isălan n-iba n-Exya Ɣisa ɣas, ifăl teje-ten-dăɣ dăɣ-turăft n-aman, ikkă tenere n-iman-net măšan, əslăn-t ăddinăt ɣas, fălăn-dd iɣărman, ălliilăn asălim n-ejănš, əlkamăn-as.
13 E Jesus, ouvindo isto, retirou-se dali num barco, para um lugar deserto, apartado; e, sabendo-o o povo, seguiu-o a pé desde as cidades.
14 Izjăr-dd Ɣisa turăft n-aman, inhăy tamətte-ta-dăɣ tăjjet has-dd-təlkămăt ɣas, tănɣʼ-e tăhanint-net, ad-dăɣ-săn izizuy wi n-inaɣyabăn.
14 E, Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e possuído de íntima compaixão para com ela, curou os seus enfermos.
15 Ja takkăṣt ɣas, ohăẓăn-t-dd inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Ălɣalim, tenere a nəha, ijʼ-anăɣ ehăḍ, səfəl iman-năk tamətte, ad-tăkk tidbi-ti ohăẓnen žănš-dd a təkša.»
15 E, sendo chegada a tarde, os seus discípulos aproximaram-se dele, dizendo: O lugar é deserto, e a hora é já avançada; despede a multidão, para que vão pelas aldeias, e comprem comida para si.
16 Innʼ-asăn Ɣisa: «Wăr ămɣatărăn s-ad-əkkən edăgg. Un, šăkšăt-tăn kăwăneḍ iman-năwăn.»
16 Jesus, porém, lhes disse: Não é mister que vão; dai-lhes vós de comer.
17 Ǝnnăn-as: «Wăr nəṭṭef ar səmmosăt tijəlwen d-əssin imănan.»
17 Então eles lhe disseram: Não temos aqui senão cinco pães e dois peixes.
18 Innʼ-asăn: «Awəyăt-ahi-dd a-wa təṭṭăfăm.»
18 E ele disse: Trazei-mos aqui.
19 Omăr ḍarăt-a-wen s-ad-ăqqaymən ăddinăt făll-teyəšše, iḍkăl tijəlwen ti n-səmmosăt d-imănan wi n-əssin, ăjoẓăy išənnawăn, ămmoy i-Măssinăɣ; ăfrăsfărăs tijəlwen, ănkăḍnăkăḍ imănan təzzar, ikfă a-wen-dăɣ iket-net i-inəṭṭulab-net, ăẓunăn-t jer-ăddinăt.
19 E, tendo mandado que a multidão se assentasse sobre a erva, tomou os cinco pães e os dois peixes, e, erguendo os olhos ao céu, os abençoou, e, partindo os pães, deu-os aos discípulos, e os discípulos à multidão.
20 Ǝkšăn iket-dăɣ-năsăn har əyyəwănăn, ăsdăwăn-dd a-wa dd-təjlăš tamətte, osăn-t iḍnăy măraw deketăn d-əssin n-tijəlwen d-imănan.
20 E comeram todos, e saciaramse; e levantaram dos pedaços, que sobejaram, doze alcofas cheias.
21 Səmmos afḍăn n-ăwadəm dăɣ-wăr ăḍḍinnăt tiḍeḍen wăla aratăn a ikšăn ašăl-wen-dăɣ.
21 E os que comeram foram quase cinco mil homens, além das mulheres e crianças.
22 Izzəlzăm Ɣisa ḍarăt-a-wen inəṭṭulab-net ujəš n-turăft ta n-aman i-ad-has-izarăn s-efăyy n-ejănš wa iyyăḍăn, ad-isagla ənta tamətte.
22 E logo ordenou Jesus que os seus discípulos entrassem no barco, e fossem adiante para o outro lado, enquanto despedia a multidão.
23 Issəglă tamətte ɣas, iwwăn taḍaɣt tiyyăt, ad-itəddal Măssinăɣ. A-s toḍa tăfukt, wăr dd-ăqqima dăɣ-edăgg-ənnin-dăɣ, ar ənta ɣas.
23 E, despedida a multidão, subiu ao monte para orar, à parte. E, chegada já a tarde, estava ali só.
24 A-s ija a-wen, turăft n-aman ta dăɣ-əglăn inəṭṭulab tăsisăgdăh ejănš măšan, inkăr-dd fălla-săn aḍu ăwwiɣwăɣăn turăft, băhhălnăt-as tinăzzămăren siha d-siha.
24 E o barco estava já no meio do mar, açoitado pelas ondas; porque o vento era contrário;
25 Iglʼ ehăḍ ɣas, ilkăm-asăn-dd irjaš făll-aman.
25 Mas, à quarta vigília da noite, dirigiu-se Jesus para eles, andan-do por cima do mar.
26 Ǝnhăyăn-t inəṭṭulab, ikkʼ-en-dd irjaš făll-aman ɣas, ărmăɣăn, ad-jannen: «Osʼ-anăɣ ămăttănkul iyyăn», ad-naḍḍăwăn iɣăran.
26 E os discípulos, vendo-o an-dando sobre o mar, assustaram-se, dizendo: É um fantasma. E gritaram com medo.
27 Ăssewăl-asăn šik, innʼ-asăn: «Meddən, ănset ənniyăt-năwăn, năkk a-wa; wăr tărmeɣăm.»
27 Jesus, porém, lhes falou logo, dizendo: Tende bom ânimo, sou eu, não temais.
28 Iggăd-dd Bəṭrus dăɣ-a-wen-dăɣ, innă i-Ɣisa: «Ălɣalim, kunta kăyy a-wa, amăr s-ad-kăy-in-ăkkăɣ, năkk-dăɣ, ărjašăɣ făll-aman.»
28 E respondeu-lhe Pedro, e disse: Senhor, se és tu, manda-me ir ter contigo por cima das águas.
29 Innʼ-as Ɣisa: «Ǝyyăw!» Izjăr-dd Bəṭrus turăft n-aman, ikkă-dd Ɣisa irjaš făll-aman.
29 E ele disse: Vem. E Pedro, descendo do barco, andou sobre as águas para ir ter com Jesus.
30 Inhăy Bəṭrus əṣṣuhu n-aḍu făll-ejănš ɣas, irmăɣ, əqqălăn-t aman alămaẓ ălwăqq-wen-dăɣ, ad-isaɣărat, ijanna: «Ya Ălɣalim! Agəẓ-ahi.»
30 Mas, sentindo o vento forte, teve medo; e, começando a ir para o fundo, clamou, dizendo: Senhor, salva-me!
31 Irmăs-t-dd Ɣisa s-ăfuss, innʼ-as: «Təmmətkit ija immun-năk, ma itajjăn ăššăk dăɣ-ulh-năk.»
31 E logo Jesus, estendendo a mão, segurou-o, e disse-lhe: Homem de pouca fé, por que duvidaste?
32 Ǝjjăšăn-dd turăft făll-inəṭṭulab wi iyyăḍnen ɣas, ibdăd aḍu.
32 E, quando subiram para o barco, acalmou o vento.
33 Ǝnhăyăn wi ăqqimănen dăɣ-turăft a-wen ɣas, ărkăɣăn data-s, ənnăn-as: «Tidət-dăɣ a-s kăyy a-s Rure-s n-Măssinăɣ.»
33 Então aproximaram-se os que estavam no barco, e adoraram-no, dizendo: És verdadeiramente o Filho de Deus.
34 Tăsjăn turăft n-ăman-năsăn ălwăqq-wen-dăɣ dăɣ-teje ta n-Žănnăṣarăt.
34 E, tendo passado para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré.
35 Ǝzzăyăn-t kăl-aɣrəm-en ɣas, ošălăn, jăn isălan dăɣ-attayăn-en, ad-săr-s dd-tiwəyăn ăddinăt e d t-illăm ere ărhiinăn.
35 E, quando os homens daquele lugar o conheceram, mandaram por todas aquelas terras em redor e trouxeram-lhe todos os que estavam enfermos.
36 Laqqădăn kăl-aɣrəm Ɣisa dăɣ-ad-tăn-ăyy, ad-ăḍəsăn kud-dăɣ afăr n-erăswăy-net, ed ere t-iḍăsăn-dăɣ, ad-izzəy.
36 E rogavam-lhe que ao menos eles pudessem tocar a orla da sua roupa; e todos os que a tocavam ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.