Mateus 13
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Izjăr Ɣisa ašăl-wen-dăɣ, ikkʼ asălim n-ejănš, ăqqima.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Tăddew-dd săr-s tamətte tăjjeet, ijjăš-as turăft n-aman, ăqqima dăɣ-s, tăqqimă-dd tamətte ənta təbdad dăɣ-asălim n-aman, tăsijăd-as.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Issăɣlăy-tăn tangalen ăjjootnen. Ijʼ-asăn tiyyăt dăɣ-hasăn-innă:
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 «Kăla izjăr ănăsdamu iyyăn i-ad-iddumət ašəkrəš-net.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Oḍa ašăr iyyăn jer-tihun, ăffoqqăt-dd šik ed wăr-intem dăɣ-ăkall,
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 tăsmăqqăt-dd tăfukt jənnəj-s, təssărɣa isəffuqqa, ăqqur-in a-di iket-net ed wăr-əntemăn ikewăn-net dăɣ-hărăt.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Oḍa ašăr iyyăn dăɣ-tabəŋŋənt, tədwăl-dd fălla-s tabəŋŋənt, təẓmăd-as.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Oḍa ašăr wa iyyăḍăn dăɣ-ăkall olaɣăn, ikrăš aratăn, ijă tibolăsen s-tiyyăḍ temeḍe n-tablalt a tănăt-iwarăn, tiyyăḍ săḍisăt timərwen, tiyyăḍ kăraḍăt timərwen.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ere ilăn timəẓẓujen s-islă-dăɣ, isăjdet!»
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Ǝssəstănăn-t inəṭṭulab-net ḍarăt-a-wen d-ăddălil wa făl isaɣlay ăddinăt tangalen.
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Kăwăneḍ, təjrawăm turhajăt n-ujreh n-əddăraj wa n-isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ măšan, ăddinăt wi iyyăḍnen, wăr jen a-wen.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Ăwadəm wa s-išwăr ifhăm hărăt, ad has-iwwaḍ musnăt har isəssikəy măšan, wa s-wăr t-illa a ijrah, wăr t-in-ikka hărăt, ănn-ak, ad-dăɣ-s ămahăɣ wăla a-wa ənḍărrăn iṭṭăf.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Ǝnta-den-dăɣ a-wa făl saɣlăyăɣ ăddinăt tangalen i-ad-:
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa fălla-săn inna ănnăbi Saya a-s innă, innă Măssinăɣ:
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ǝnta daɣ a innăn a-s, innă Măssinăɣ:
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Inna Ɣisa ḍarăt-a-wen i-inəṭṭulab-net: «Tənḍəḍ-awăn kăwăneḍ ed hannăynăt tiṭṭawen-năwăn, sallănăt daɣ timəẓẓujen-năwăn.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s, ăsdărhănăn ănnăbităn ăjjootnen d-imaɣdalăn ahănay n-a-wa hannăyăm măšan, wăr t-ənheyăn; ăsdărhănăn măsăllăt n-a-wa s-săllăm măšan, wăr has-əslen.»
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 Săjdăt ămăra i-ălmăɣna n-tangalt ta n-ănăsdamu:
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 «Ăbara wa dăɣ-oḍănăt tiblalen, ənta a-s ăddinăt wi săllănen i-isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ măšan, wăr tăn-jărrăhăn, asʼ-en-dd Iblis, ilbəy-dd dăɣ-ulhawăn-năsăn a-wa s-əslăn.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Tihun ti jer-oḍănăt tiblalen, əntănăteḍ a-s ăddinăt wi s-e-d isla iyyăn dăɣ-săn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-ihliləy, iqbəl-t šik măšan,
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 wăr t-itəyy ikraš ikewăn dăɣ-ulh-net; ad-ăj ăzzăman ənḍărrăn ăkoyăd dăɣ-s, măšan afăl dd-tosa tissust meɣ osă-dd ălɣizabăt dăɣ-təssəba n-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-hin-ibbuṭṭəl a-wa s-omăn.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Tabəŋŋənt ta jer-oḍănăt tiblalen, ənta a-s ăddinăt wi s-e-d isla iyyăn dăɣ-săn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-has-iẓməd dăɣ-ulh-net s-tărha n-wălăt-ăddunya d-eylăl n-tărha n-ajmur-net, wăr t-illa a săr-s dd-isaɣsal.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Ăkall wa olăɣăn dăɣ-oḍănăt tiblalen, ənta a-s ăddinăt wi s-e-d isla iyyăn dăɣ-săn i-măjrăd n-Măssinăɣ, ad-t-ijrăh, ijjəš-as-t ălfăyda. Tarəw-dd săr-s tiyyăt tablalt temeḍe n-tablalt, tarəw-dd săr-s tiyyăt săḍisăt timərwen n-tablalt, tarəw-dd săr-s daɣ tiyyăt kăraḍăt timərwen n-tablalt.»
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Issăɣlăy-tăn-dd Ɣisa daɣ tangalt tiyyăt dăɣ-hasăn-innă: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tănifăqqa d-ăhaləs iyyăn infărăn əttăɣam olaɣăn dăɣ-ašəkrəš-net.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ija ehăḍ, əṭṭăsăn ăddinăt ɣas, osă-dd ămiksăn iyyăn ašəkrəš wa n-ălkăma ăddomăt ăhaləs-ənnin, infăr dăɣ-s erk idommăn, iglă.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ăsfăqqăt-dd ašəkrəš wa n-əttăɣam wa olăɣăn, orăw, tədwăl-dd daɣ terk teyəšše edes-has.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 Ǝnhăyăn inaxdimăn n-măssi-s n-ašəkrəš terk teyəšše ta dd-tədwălăt ɣas, osăn-t, ənnăn-as: ‹Măssi-năɣ, ajăn wădden kăyy əttăɣam olaɣăn ɣas a tənfărăd dăɣ-ašəkrəš-năk, əndek siha s-dd-ha terk teyəšše ta t-hăt ămăra?›
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 Innʼ-asăn: ‹A-di imojjan n-ere hi wărăn irha.› Ǝnnăn-as inaxdimăn-net: ‹Adiš, nəlbəyet-tăt-in?›
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 Innʼ-asăn: ‹Aha-aha! Wăr jem a-di, ed afăl təttărăm ad-hin-təlbəyăm terk teyəšše, ham miši n-ad-hin-təlbəyăm daɣ ălkăma.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Ăyyăt-tăn ad-ədwəlăn issənăn-essăn har ăzzăman wa n-amili n-išəkraš, dihen, ad-ănnăɣ i-wi tiləynen išəkraš, ad-dd-əlbəyăn terk teyəšše s-tizarăt, əjən-tăt tikărrad, təzzar, sărɣən-tăt, sədwən-ahi-dd ḍarăt-a-wen ălkăma, əjən-t dăɣ-ejănd-in.› »
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Issăɣlăy-tăn-dd daɣ ḍarăt-a-wen tangalt tiyyăt, innʼ-asăn: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tolăh d-temătăwt ăddomăt ăwadəm dăɣ-ašəkrəš-net.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Temătăwt-ten-dăɣ, ənta a tojărăt təmmətkit dăɣ-idommăn măšan, tədwăl-dd, tăqqăl ahəšk ojărăn tiyəššawen n-ašəkrəš iket-năsnăt har ẓattăn igḍaḍ iskak-năsăn dăɣ-iləktan-net.»
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Issăɣlăy-tăn-dd tangalt tiyyăt daɣ, innʼ-asăn: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tolăh d-takməttet n-tăẓẓa təssărtăy tamăḍt d-kăraḍ ănnăfăɣatăn n-ejel n-ălkăma i-ad-ikəf iket-net.»
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Tangalen a dăɣ-issăɣra Ɣisa isălan-wi-dăɣ iket-năsăn, wăr t-illa a inna i-tamətte s-wădden tangalen a dăɣ-hasăn-t-inna.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa innă ănnăbi n-Măssinăɣ iyyăn, innă Măssinăɣ:
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Ifăl Ɣisa tamətte, ijjăš ehăn ɣas, əkkăn-t-dd inəṭṭulab-net, əttărăn dăɣ-s ad-hasăn-arr tangalt ta n-terk teyəšše.
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Innʼ-asăn: «Ăgg-ăgg-adəm ənta, a ăddomen əttăɣam wa olăɣăn,
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 ăddunya a-s ašəkrəš-net; əttăɣam wa olăɣăn a-s aratăn n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, terk teyəšše a-s aratăn wi n-Iblis.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Iblis a-s ămiksăn wa ăddomen terk teyəšše dăɣ-ašəkrəš, amili n-išəkraš a-s sămdo n-ăddunya, ănjălosăn a-s imalayăn n-ašəkrəš.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 Ǝmmək-wen-dăɣ s-dd-tatălbay terk teyəšše, tămmăḍkăl, tətwəjăr-in dăɣ-efew, əmmək-wen-dăɣ a he-ijən ašăl wa d-tamănd ăddunya.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Ašăl-en, ad-išəmmišəl Ăgg-ăgg-adəm ănjălosăn-net i-ad-hin-aləmăn dăɣ-Təmmənəya-net ăddinăt wi šinməšrəynen imidiwăn-năsăn d-wi tamašalnen a lăbasăn, əḍkəlăn-tăn,
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 əjrən-tăn-in dăɣ-tahəst-i dăɣ-tăn wăr mad-išləw ar tahăla, ẓiməkărkiẓăn isenăn făl tămujriẓt.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ašăl-en, ăddinăt wi oɣădnen dat-Măssinăɣ, ad-fălla-săn ăj Măssinăɣ ănnur-net, əjən asmăɣmăɣ wa tăjj tăfukt dăɣ-Təmmənəya n-Abba-năsăn.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tolăh d-ejănd n-orăɣ inbalăn dăɣ-ašəkrəš iyyăn. Təgla tanfust har ašăl wa d-fălla-s oḍa ăhaləs iyyăn. A-wa-dăɣ has-ja tedăwit, iknʼ-e ufăr i-ad-wăr săr-s iləmməd ăwadəm wălʼ iyyăn. Iglă ḍarăt-a-wen, ăttužžăr-in a-wa ila iket-net i-ad-udabăt akăraš n-ašəkrəš-en-dăɣ dăɣ-inbal orăɣ-wənnin-dăɣ.»
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tolăh d-u-mamăla itammăɣăn i-timăɣwanen n-tilăllaten,
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 ijrăw tiyyăt təknat əlləllu ɣas iglă, ăttužžăr-in a-wa ila iket-net, iqqăl-dd, ižžənšʼ-et.»
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 Innʼ-asăn daɣ: «Təmmənəya n-Măssinăɣ, tolăh d-tătart jărăn iməhhuyya n-imănan dăɣ-ejănš i-ad-săr-s dd-ărməsăn tulaten n-imănan ăjjootnen,
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 təḍnăy tătart ɣas, əntăšăn-tăt-dd s-asălim n-aman, ad-biḍḍun imănan s-iyyăn-iyyăn, hak iyyăn d-əẓẓənəf-net. Jăn wi əfrănnen dăɣ-deketăn-năsăn, jărăn-in fălla-săn wi hasăn wăr iha ălfăyda.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 A-wen-dăɣ daɣ a madăn-ăj ašăl wa d-tamănd ăddunya, a dd-asən ănjălosăn, əbḍəwăn imaɣdalăn d-inăllăbăsăn,
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 əjrən-in inăllăbăsăn dăɣ-tahəst ta-dăɣ tăn-wăr mad-išləw ar tahăla, ẓiməkărkiẓăn isenăn făl tămujriẓt.»
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 Issəstăn Ɣisa inəṭṭulab-net ḍarăt-a-wen, innʼ-asăn: «Ak a-wa hawăn-ənneɣ, təjrahăm-t meɣ?» Ǝnnăn-as: «Ǝyya, nəjrah-t.»
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Innʼ-asăn: «E d t-illăm ălɣalim n-Ăṭṭăwrăt iknan afăham n-a-wa ămoosăn isălan n-Təmmənəya n-Măssinăɣ, irḍa săr-săn, ad-has-iwwaḍ musnăt ăynayăn făll-wa ărəwăn ila, afăl ija a-wen, ad-alăh d-abba n-eɣewən dd-itakkăsăn hărătăn ăynaynen d-i ărəwnen dăɣ-ijăndăn-net.»
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Issəmda Ɣisa tənna n-tangalen-tin-dăɣ ɣas, ifăl dihen,
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 ikkă taɣrəmt ta dăɣ-idwăl. Issăɣra dihen dăɣ-ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, ăkunăn ăddinăt iket-năsăn dăɣ-a-wa isaɣra, əqqălăn-dd ɣas oran imawăn, jannen: «Wa, əndek siha s-t-dd-ha təlɣuləma-ta-dăɣ d-tikunen ti ităjj?
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 Ajăn wădden a-wa rure-s n-mənizye wa-dăɣ nəzzăy? Wădden ma-s, Măryăma? Ayətma-s: Yaqub, Yusəf, Simyon d-Hudd?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Ajăn wădden šătma-s da-dăɣ t-əllănen jere-năɣ? Ɣas əndek siha s-t-dd-iha a-wa-dăɣ ităjj iket-net?»
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Jăn-as a-wen-dăɣ s-t-əzzayăn asăkor, unjăyăn săr-s omănăn. Innʼ-asăn: «Ănnăbi, wăr t-illa edăgg s-wădden ătiwăsămɣăr dăɣ-s ar dăɣ-ăkall-net d-ɣur-kăl-ehăn-net.»
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Igdăl-as iba n-immun-năsăn ad-ɣur-săn ăj tikunen ăjjootnen.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.