Marcos 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Tolăs-dd tamətte daɣ ažəmmăɣ făll-Ɣisa dăɣ-išilan-win-dăɣ. Inhăy a-s wăr t-illa a təṭṭaf təkšă ɣas, iɣră-dd inəṭṭulab-net, innʼ-asăn:
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 «Naqqʼ-ahi tăhanint n-tamətte-i-dăɣ; a ilan kăraḍ išilan, təlkam-ahi, ăbas əṭṭafăn a əkšăn;
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 afăl tăn-əssəglăɣ s-ihănan-năsăn, ălluẓăn s-əmmək-wa-dăɣ, ad-hasăn-indăr ad-tăn-in-awəḍăn făl iba n-ăṣṣahăt ed, han-tăn-i dd-falnen ijəj.»
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Ǝnnăn-as inəṭṭulab-net: «Mi ăddooben dăɣ-tenere-ta-dăɣ ad-išăkš tamətte jat əjut-wa-dăɣ?»
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Issəstăn-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Maniket tijəlwen təṭṭăfăm?» Ǝnnăn-as: «Ǝssayăt.»
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Ăsɣăyma Ɣisa tamətte iket-net, iḍkăl tijəlwen ti n-əssayăt, ămmoy i-Măssinăɣ, ăfrăsfărăs-tănăt təzzar, ikfʼ-enăt i-inəṭṭulab i-ad-tănăt-uẓanăn jer-ăddinăt; ăẓunăn-tănăt.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Ǝkfăn-t a-wa lăn dăɣ-imănan, iḍkăl-t, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-en i-inəṭṭulab-net i-ad-tăn-uẓanăn jer-ăddinăt.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Təkša tamətte ta t-təllăt dihen-dăɣ hundăɣ har təyyəwăn. Ăsdăwăn-dd inəṭṭulab a-wa dd-əjlăšăn ăddinăt, osăn-t, iḍnay əssa deketăn.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 A iwwăḍăn əkkoẓ afḍăn n-ăhaləs a ikšăn ašăl-wen-dăɣ. Təkša tamətte ɣas, issəglʼ-et Ɣisa; təglă.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Ijjăš ənta d-inəṭṭulab-net turăft n-aman ăssaɣăt-wen-dăɣ, əkkăn tidbi ti hănen teje ta n-Dălmănuta.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Osăn-dd hărăt dăɣ-kăl-farisƔisa, ămɣănnănăn dăr-s, tiirəmən-t, jannen-as: «Ăj data-năɣ iji n-Măssinăɣ hanăɣ-issətbătăn a-s tidət-dăɣ a-s Măssinăɣ a kăy-dd-ăšmašălăn.»
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Ăhnăffăt dăɣ-iman-net, innă: «Mafăl tammăɣ əzzurəyăt-ta-dăɣ i-iji n-Măssinăɣ? Ăsidătteɣ-awăn a-s wăr-ilkem ad-ija iji n-Măssinăɣ wălʼ iyyăn data-wăn.»
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Ifăl-tăn ḍarăt-a-wen, olăs ujəš n-turăft n-aman, ijlăy ejănš s-efăyy wa iyyăḍăn.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 Dăɣ-tekle-ten-dăɣ, əttəwăn-in inəṭṭulab ad-awəyăn ăzzad, wăr-əwweyăn dăɣ-turăft n-aman ar tiyyăt tajəlla.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Ăsmătăr-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «He kăwăneḍ! Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-tăẓẓa ta n-kăl-faris d-Harudəs.»
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Ǝslăn inəṭṭulab i-a-wen ɣas, ad-tinmənnin jer-iman-năsăn: «A-wa, a-wa-dăɣ s-wăr nəwwey tijəlwen a făl hanăɣ-itajj măjrăd-wa-dăɣ.»
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa tinmənnin, innʼ-asăn: «Mafăl əkkan inəzjam-năwăn a-wa s-wăr tăwweyăm tijəlwen? Ajăn ulhawăn-năwăn jan tăɣart-ta-dăɣ făl ăbas hannăyăm, ăbas jarrăhăm?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Ma jănăt tiṭṭawen-năwăn tənhəyăm săr-snăt, ma jănăt timəẓẓujen-năwăn, təsləm săr-snăt?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 Ajăn təttəwăm-in tijəlwen ti n-səmmosăt ăẓunăɣ i-səmmos afḍăn n-ăhaləs, maniket deketăn dd-tăsdăwăm dăɣ-a-wa dd-təjlăš tamətte?» Ǝnnăn-as: «Măraw d-əssin.»
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Innʼ-asăn: «Ălwăqq wa d-ăẓunăɣ əssayăt tijəlwen i-əkkoẓ afḍăn n-ăwadəm, maniket deketăn əḍnaynen dd-təjlăš tamətte?» Ǝnnăn-as: «Ǝssa.»
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Innʼ-asăn: «Adiš, har ămăra-dăɣ, wăr t-illa a təjrahăm?»
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Iwwăḍ-in Ɣisa d-inəṭṭulab-net taɣrəmt ta n-Băṭsăyda ɣas, ittəlwăy-dd săr-s emədderɣəl iyyăn, əttărăn dăɣ-s ad-t-iḍəs, izzəy.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Irmăs-t Ɣisa s-ăfuss, ilwăy-t hundăɣ har dăr-s izjăr tadăbayt təzzar, ăswăr tisutaf-net tiṭṭawen n-emədderɣəl, ăswăr-t ḍarăt-a-wen ifassăn-net, innʼ-as: «Ak, hannăyăd hărăt meɣ?»
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ăsfănăwnăw emədderɣəl, innă: «Hannăyăɣ ăddinăt măšan, olăhăn-ahi d-ihəškan ărjašnen.»
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Olăs Ɣisa asəwăr n-ifassăn-net tiṭṭawen-net ɣas, ăsnăflăy ahănay, izzăy, oɣăd ahănay-net i-hărăt iket-net.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Issəglʼ-e Ɣisa, innʼ-as: «Wăr resăd wăla tadăbayt, aɣəd iman-năk ɣas s-ehăn-năk.»
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 Izjăr Ɣisa ḍarăt-a-wen ənta d-inəṭṭulab-net, ikka dăr-săn tidbi-ti hănen attayăn n-aɣrəm wa s-itawănna Qăyṣăra wa n-Fəlibb. Ǝglan hărwa a-s tăn-issəstăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ma jannen ăddinăt dăɣ-isălan-in? Ma jannen mi ămoosăɣ?»
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ăwwežăbăn-as, ənnăn-as: «Iyyăḍ jannen: kăyy a-s Exya wa n-Enəsselmăɣ; iyyăḍ jannen: kăyy a-s ănnăbi Ɣəli; iyyăḍ făw a jannen: kăyy iyyăn dăɣ-ănnăbităn dd-olasăn uɣəl.»
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Issəstăn-tăn daɣ, innʼ-asăn: «Kăwăneḍ-š, ma tənnăm, mi ămoosăɣ?» Ăwwežăb-as Bəṭrus, innʼ-as: «Kăyy a-s Ălmasex.»
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Ăsmăhăḍ dăɣ-săn Ɣisa ḍarăt-a-wen, d-ad-wăr jen isălan-win-dăɣ i-ăwadəm wălʼ iyyăn.
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 Ɣur-dihen-dăɣ ad-issəntă Ɣisa asəɣăr n-inəṭṭulab-net n-a-s Ăgg-ăgg-adəm, ilzam-t ad-inhəy tersəmmawen ăjjootnen, ənkărăn-t inušămăn wi n-Iṣrayil d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt; ad-əjən iman-net măšan, kăraḍ išilan ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-aləs tanăkra jer-inəmmuttan.
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Ijʼ-asăn Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ s-əmmək ilan ujreh; ikkăs-t-dd Bəṭrus s-takše, ăklăwlăw fălla-s.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Innăḍ-dd Ɣisa s-inəṭṭulab-net, iɣtăl Bəṭrus, innʼ-as: «Šənkəš făll-i, Iblis-wa! Kăyy, inəzjam-năk, i n-dăgg-adəm, wădden i n-Măssinăɣ.»
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Iɣră-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen tamətte d-inəṭṭulab-net s-iman-net, innʼ-asăn: «Ere irhăn alkum-hahi-dăɣ, adiš, iksənet iman-net, ăjet făll-tamăttant šund ta n-tajəttewt təzzar, ilkəmet-ahi.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Ere wa wărăn itəttăr ar əmmək s-ogăẓ iman-net, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-ifut dăɣ-ălžănnăt; măšan, wa irḍăn ăfota dăɣ-iman-net, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, d-ăddimmăt n-Ălənžil, ad-iɣləs.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Ma s-infa ăgg-adəm ad-irbăx ăddunya iket-dăɣ-net, a-s ija a-wen, ăfota dăɣ-ălaxărăt?
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 Ajăn ma t-illan s-ăddoobăt ăwadəm ad-t-ăkf i-ad-săr-s iɣləs iman-net dăɣ-temse?
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 Ere hi-ăkrakăḍăn, năkk d-măjrăd-in, dat-əzzurəyăt-ta-dăɣ n-temăznit tănmăšrăyăt i-Măssinăɣ, ad-t-əkrukəḍăɣ năkk-dăɣ-i n-Ăgg-ăgg-adəm, ašăl wa d-mad-dd-iqqəl dăɣ-ălxurmăt n-Abba-nin, ăddew d-ănjălosăn wi n-iməššeddəjăn.»
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.