Marcos 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Tolăs-dd tamətte daɣ ažəmmăɣ făll-Ɣisa dăɣ-išilan-win-dăɣ. Inhăy a-s wăr t-illa a təṭṭaf təkšă ɣas, iɣră-dd inəṭṭulab-net, innʼ-asăn:
1 Naqueles dias, havendo mui grande multidão e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos e disse-lhes:
2 «Naqqʼ-ahi tăhanint n-tamətte-i-dăɣ; a ilan kăraḍ išilan, təlkam-ahi, ăbas əṭṭafăn a əkšăn;
2 Tenho compaixão da multidão, porque há já três dias que estão comigo e não têm o que comer.
3 afăl tăn-əssəglăɣ s-ihănan-năsăn, ălluẓăn s-əmmək-wa-dăɣ, ad-hasăn-indăr ad-tăn-in-awəḍăn făl iba n-ăṣṣahăt ed, han-tăn-i dd-falnen ijəj.»
3 E, se os deixar ir em jejum para casa, desfalecerão no caminho, porque alguns deles vieram de longe.
4 Ǝnnăn-as inəṭṭulab-net: «Mi ăddooben dăɣ-tenere-ta-dăɣ ad-išăkš tamətte jat əjut-wa-dăɣ?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: Donde poderá alguém satisfazê-los de pão aqui no deserto?
5 Issəstăn-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Maniket tijəlwen təṭṭăfăm?» Ǝnnăn-as: «Ǝssayăt.»
5 E perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Ăsɣăyma Ɣisa tamətte iket-net, iḍkăl tijəlwen ti n-əssayăt, ămmoy i-Măssinăɣ, ăfrăsfărăs-tănăt təzzar, ikfʼ-enăt i-inəṭṭulab i-ad-tănăt-uẓanăn jer-ăddinăt; ăẓunăn-tănăt.
6 E ordenou à multidão que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães e tendo dado graças, partiu- os e deu-os aos seus discípulos, para que os pusessem diante deles; e puseram- nos diante da multidão.
7 Ǝkfăn-t a-wa lăn dăɣ-imănan, iḍkăl-t, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-en i-inəṭṭulab-net i-ad-tăn-uẓanăn jer-ăddinăt.
7 Tinham também uns poucos peixinhos; e, tendo dado graças, ordenou que também lhos pusessem diante.
8 Təkša tamətte ta t-təllăt dihen-dăɣ hundăɣ har təyyəwăn. Ăsdăwăn-dd inəṭṭulab a-wa dd-əjlăšăn ăddinăt, osăn-t, iḍnay əssa deketăn.
8 E comeram e saciaram-se; e, dos pedaços que sobejaram, levantaram sete cestos.
9 A iwwăḍăn əkkoẓ afḍăn n-ăhaləs a ikšăn ašăl-wen-dăɣ. Təkša tamətte ɣas, issəglʼ-et Ɣisa; təglă.
9 E os que comeram eram quase quatro mil; e despediu-os.
10 Ijjăš ənta d-inəṭṭulab-net turăft n-aman ăssaɣăt-wen-dăɣ, əkkăn tidbi ti hănen teje ta n-Dălmănuta.
10 E, entrando logo no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Osăn-dd hărăt dăɣ-kăl-farisƔisa, ămɣănnănăn dăr-s, tiirəmən-t, jannen-as: «Ăj data-năɣ iji n-Măssinăɣ hanăɣ-issətbătăn a-s tidət-dăɣ a-s Măssinăɣ a kăy-dd-ăšmašălăn.»
11 E saíram os fariseus e começaram a disputar com ele, pedindo-lhe, para o tentarem, um sinal do céu.
12 Ăhnăffăt dăɣ-iman-net, innă: «Mafăl tammăɣ əzzurəyăt-ta-dăɣ i-iji n-Măssinăɣ? Ăsidătteɣ-awăn a-s wăr-ilkem ad-ija iji n-Măssinăɣ wălʼ iyyăn data-wăn.»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que pede esta geração
13 Ifăl-tăn ḍarăt-a-wen, olăs ujəš n-turăft n-aman, ijlăy ejănš s-efăyy wa iyyăḍăn.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco e foi para o outro lado.
14 Dăɣ-tekle-ten-dăɣ, əttəwăn-in inəṭṭulab ad-awəyăn ăzzad, wăr-əwweyăn dăɣ-turăft n-aman ar tiyyăt tajəlla.
14 E eles se esqueceram de levar pão e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Ăsmătăr-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «He kăwăneḍ! Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-tăẓẓa ta n-kăl-faris d-Harudəs.»
15 E ordenou-lhes, dizendo: Olhai, guardai-vos do fermento dos fariseus e
16 Ǝslăn inəṭṭulab i-a-wen ɣas, ad-tinmənnin jer-iman-năsăn: «A-wa, a-wa-dăɣ s-wăr nəwwey tijəlwen a făl hanăɣ-itajj măjrăd-wa-dăɣ.»
16 E arrazoavam entre si, dizendo: É porque não temos pão.
17 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa tinmənnin, innʼ-asăn: «Mafăl əkkan inəzjam-năwăn a-wa s-wăr tăwweyăm tijəlwen? Ajăn ulhawăn-năwăn jan tăɣart-ta-dăɣ făl ăbas hannăyăm, ăbas jarrăhăm?
17 E Jesus, conhecendo isso, disse-lhes: Para que arrazoais, que não tendes pão? Não considerastes, nem compreendestes ainda? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 Ma jănăt tiṭṭawen-năwăn tənhəyăm săr-snăt, ma jănăt timəẓẓujen-năwăn, təsləm săr-snăt?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais
19 Ajăn təttəwăm-in tijəlwen ti n-səmmosăt ăẓunăɣ i-səmmos afḍăn n-ăhaləs, maniket deketăn dd-tăsdăwăm dăɣ-a-wa dd-təjlăš tamətte?» Ǝnnăn-as: «Măraw d-əssin.»
19 quando parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços levantastes? Disseram-lhe: Doze.
20 Innʼ-asăn: «Ălwăqq wa d-ăẓunăɣ əssayăt tijəlwen i-əkkoẓ afḍăn n-ăwadəm, maniket deketăn əḍnaynen dd-təjlăš tamətte?» Ǝnnăn-as: «Ǝssa.»
20 E, quando E disseram-lhe: Sete.
21 Innʼ-asăn: «Adiš, har ămăra-dăɣ, wăr t-illa a təjrahăm?»
21 E ele lhes disse: Como não entendeis ainda?
22 Iwwăḍ-in Ɣisa d-inəṭṭulab-net taɣrəmt ta n-Băṭsăyda ɣas, ittəlwăy-dd săr-s emədderɣəl iyyăn, əttărăn dăɣ-s ad-t-iḍəs, izzəy.
22 E chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um cego e rogaram-lhe que lhe tocasse.
23 Irmăs-t Ɣisa s-ăfuss, ilwăy-t hundăɣ har dăr-s izjăr tadăbayt təzzar, ăswăr tisutaf-net tiṭṭawen n-emədderɣəl, ăswăr-t ḍarăt-a-wen ifassăn-net, innʼ-as: «Ak, hannăyăd hărăt meɣ?»
23 E, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia; e, cuspindo-lhe nos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe se via alguma coisa.
24 Ăsfănăwnăw emədderɣəl, innă: «Hannăyăɣ ăddinăt măšan, olăhăn-ahi d-ihəškan ărjašnen.»
24 E, levantando ele os olhos, disse: Vejo os homens, pois os vejo como árvores que andam.
25 Olăs Ɣisa asəwăr n-ifassăn-net tiṭṭawen-net ɣas, ăsnăflăy ahănay, izzăy, oɣăd ahănay-net i-hărăt iket-net.
25 Depois, tornou a pôr-lhe as mãos nos olhos, e ele, olhando firmemente, ficou restabelecido e já via ao longe e distintamente a todos.
26 Issəglʼ-e Ɣisa, innʼ-as: «Wăr resăd wăla tadăbayt, aɣəd iman-năk ɣas s-ehăn-năk.»
26 E mandou-o para sua casa, dizendo: Não entres na aldeia.
27 Izjăr Ɣisa ḍarăt-a-wen ənta d-inəṭṭulab-net, ikka dăr-săn tidbi-ti hănen attayăn n-aɣrəm wa s-itawănna Qăyṣăra wa n-Fəlibb. Ǝglan hărwa a-s tăn-issəstăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ma jannen ăddinăt dăɣ-isălan-in? Ma jannen mi ămoosăɣ?»
27 E saiu Jesus e os seus discípulos para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ăwwežăbăn-as, ənnăn-as: «Iyyăḍ jannen: kăyy a-s Exya wa n-Enəsselmăɣ; iyyăḍ jannen: kăyy a-s ănnăbi Ɣəli; iyyăḍ făw a jannen: kăyy iyyăn dăɣ-ănnăbităn dd-olasăn uɣəl.»
28 E eles responderam: João Batista; e outros, Elias; mas outros, um dos profetas.
29 Issəstăn-tăn daɣ, innʼ-asăn: «Kăwăneḍ-š, ma tənnăm, mi ămoosăɣ?» Ăwwežăb-as Bəṭrus, innʼ-as: «Kăyy a-s Ălmasex.»
29 E ele lhes disse: Mas vós quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ăsmăhăḍ dăɣ-săn Ɣisa ḍarăt-a-wen, d-ad-wăr jen isălan-win-dăɣ i-ăwadəm wălʼ iyyăn.
30 E admoestou-os, para que a ninguém dissessem aquilo dele.
31 Ɣur-dihen-dăɣ ad-issəntă Ɣisa asəɣăr n-inəṭṭulab-net n-a-s Ăgg-ăgg-adəm, ilzam-t ad-inhəy tersəmmawen ăjjootnen, ənkărăn-t inušămăn wi n-Iṣrayil d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt; ad-əjən iman-net măšan, kăraḍ išilan ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-aləs tanăkra jer-inəmmuttan.
31 E começou a ensinar-lhes que importava que o Filho do Homem padecesse muito, e que fosse rejeitado pelos anciãos, e pelos príncipes dos sacerdotes, e pelos escribas, e que fosse morto, mas que, depois de três dias, ressuscitaria.
32 Ijʼ-asăn Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ s-əmmək ilan ujreh; ikkăs-t-dd Bəṭrus s-takše, ăklăwlăw fălla-s.
32 E dizia abertamente estas palavras. E Pedro o tomou à parte e começou a repreendê-lo.
33 Innăḍ-dd Ɣisa s-inəṭṭulab-net, iɣtăl Bəṭrus, innʼ-as: «Šənkəš făll-i, Iblis-wa! Kăyy, inəzjam-năk, i n-dăgg-adəm, wădden i n-Măssinăɣ.»
33 Mas ele, virando-se e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Retira-te de diante de mim, Satanás; porque não compreendes as
34 Iɣră-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen tamətte d-inəṭṭulab-net s-iman-net, innʼ-asăn: «Ere irhăn alkum-hahi-dăɣ, adiš, iksənet iman-net, ăjet făll-tamăttant šund ta n-tajəttewt təzzar, ilkəmet-ahi.
34 E, chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se
35 Ere wa wărăn itəttăr ar əmmək s-ogăẓ iman-net, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-ifut dăɣ-ălžănnăt; măšan, wa irḍăn ăfota dăɣ-iman-net, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, d-ăddimmăt n-Ălənžil, ad-iɣləs.
35 Porque qualquer que quiser salvar a sua vida perdê-la-á, mas qualquer que perder a sua vida por amor de mim e do evangelho, esse a salvará.
36 Ma s-infa ăgg-adəm ad-irbăx ăddunya iket-dăɣ-net, a-s ija a-wen, ăfota dăɣ-ălaxărăt?
36 Pois que aproveitaria ao homem ganhar todo o mundo e perder a sua alma?
37 Ajăn ma t-illan s-ăddoobăt ăwadəm ad-t-ăkf i-ad-săr-s iɣləs iman-net dăɣ-temse?
37 Ou que daria o homem pelo resgate da sua alma?
38 Ere hi-ăkrakăḍăn, năkk d-măjrăd-in, dat-əzzurəyăt-ta-dăɣ n-temăznit tănmăšrăyăt i-Măssinăɣ, ad-t-əkrukəḍăɣ năkk-dăɣ-i n-Ăgg-ăgg-adəm, ašăl wa d-mad-dd-iqqəl dăɣ-ălxurmăt n-Abba-nin, ăddew d-ănjălosăn wi n-iməššeddəjăn.»
38 Porquanto qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.