Marcos 8
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Tolăs-dd tamətte daɣ ažəmmăɣ făll-Ɣisa dăɣ-išilan-win-dăɣ. Inhăy a-s wăr t-illa a təṭṭaf təkšă ɣas, iɣră-dd inəṭṭulab-net, innʼ-asăn:
1 Naqueles dias, quando outra vez se reuniu grande multidão, e não tendo eles o que comer, chamou Jesus os discípulos e lhes disse:
2 «Naqqʼ-ahi tăhanint n-tamətte-i-dăɣ; a ilan kăraḍ išilan, təlkam-ahi, ăbas əṭṭafăn a əkšăn;
2 Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanecem comigo e não têm o que comer.
3 afăl tăn-əssəglăɣ s-ihănan-năsăn, ălluẓăn s-əmmək-wa-dăɣ, ad-hasăn-indăr ad-tăn-in-awəḍăn făl iba n-ăṣṣahăt ed, han-tăn-i dd-falnen ijəj.»
3 Se eu os despedir para suas casas, em jejum, desfalecerão pelo caminho; e alguns deles vieram de longe.
4 Ǝnnăn-as inəṭṭulab-net: «Mi ăddooben dăɣ-tenere-ta-dăɣ ad-išăkš tamətte jat əjut-wa-dăɣ?»
4 Mas os seus discípulos lhe responderam: Donde poderá alguém fartá-los de pão neste deserto?
5 Issəstăn-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Maniket tijəlwen təṭṭăfăm?» Ǝnnăn-as: «Ǝssayăt.»
5 E Jesus lhes perguntou: Quantos pães tendes? Responderam eles: Sete.
6 Ăsɣăyma Ɣisa tamətte iket-net, iḍkăl tijəlwen ti n-əssayăt, ămmoy i-Măssinăɣ, ăfrăsfărăs-tănăt təzzar, ikfʼ-enăt i-inəṭṭulab i-ad-tănăt-uẓanăn jer-ăddinăt; ăẓunăn-tănăt.
6 Ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, partiu-os, após ter dado graças, e os deu a seus discípulos, para que estes os distribuíssem, repartindo entre o povo.
7 Ǝkfăn-t a-wa lăn dăɣ-imănan, iḍkăl-t, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-en i-inəṭṭulab-net i-ad-tăn-uẓanăn jer-ăddinăt.
7 Tinham também alguns peixinhos; e, abençoando-os, mandou que estes igualmente fossem distribuídos.
8 Təkša tamətte ta t-təllăt dihen-dăɣ hundăɣ har təyyəwăn. Ăsdăwăn-dd inəṭṭulab a-wa dd-əjlăšăn ăddinăt, osăn-t, iḍnay əssa deketăn.
8 Comeram e se fartaram; e dos pedaços restantes recolheram sete cestos.
9 A iwwăḍăn əkkoẓ afḍăn n-ăhaləs a ikšăn ašăl-wen-dăɣ. Təkša tamətte ɣas, issəglʼ-et Ɣisa; təglă.
9 Eram cerca de quatro mil homens. Então, Jesus os despediu.
10 Ijjăš ənta d-inəṭṭulab-net turăft n-aman ăssaɣăt-wen-dăɣ, əkkăn tidbi ti hănen teje ta n-Dălmănuta.
10 Logo a seguir, tendo embarcado juntamente com seus discípulos, partiu para as regiões de Dalmanuta.
11 Osăn-dd hărăt dăɣ-kăl-farisƔisa, ămɣănnănăn dăr-s, tiirəmən-t, jannen-as: «Ăj data-năɣ iji n-Măssinăɣ hanăɣ-issətbătăn a-s tidət-dăɣ a-s Măssinăɣ a kăy-dd-ăšmašălăn.»
11 E, saindo os fariseus, puseram-se a discutir com ele; e, tentando-o, pediram-lhe um sinal do céu.
12 Ăhnăffăt dăɣ-iman-net, innă: «Mafăl tammăɣ əzzurəyăt-ta-dăɣ i-iji n-Măssinăɣ? Ăsidătteɣ-awăn a-s wăr-ilkem ad-ija iji n-Măssinăɣ wălʼ iyyăn data-wăn.»
12 Jesus, porém, arrancou do íntimo do seu espírito um gemido e disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo que a esta geração não se lhe dará sinal algum.
13 Ifăl-tăn ḍarăt-a-wen, olăs ujəš n-turăft n-aman, ijlăy ejănš s-efăyy wa iyyăḍăn.
13 E, deixando-os, tornou a embarcar e foi para o outro lado.
14 Dăɣ-tekle-ten-dăɣ, əttəwăn-in inəṭṭulab ad-awəyăn ăzzad, wăr-əwweyăn dăɣ-turăft n-aman ar tiyyăt tajəlla.
14 Ora, aconteceu que eles se esqueceram de levar pães e, no barco, não tinham consigo senão um só.
15 Ăsmătăr-tăn Ɣisa, innʼ-asăn: «He kăwăneḍ! Agəẓăt iman-năwăn dăɣ-tăẓẓa ta n-kăl-faris d-Harudəs.»
15 Preveniu-os Jesus, dizendo: Vede, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Ǝslăn inəṭṭulab i-a-wen ɣas, ad-tinmənnin jer-iman-năsăn: «A-wa, a-wa-dăɣ s-wăr nəwwey tijəlwen a făl hanăɣ-itajj măjrăd-wa-dăɣ.»
16 E eles discorriam entre si: É que não temos pão.
17 Ilmăd Ɣisa ɣur-iman-net a-wa tinmənnin, innʼ-asăn: «Mafăl əkkan inəzjam-năwăn a-wa s-wăr tăwweyăm tijəlwen? Ajăn ulhawăn-năwăn jan tăɣart-ta-dăɣ făl ăbas hannăyăm, ăbas jarrăhăm?
17 Jesus, percebendo-o, lhes perguntou: Por que discorreis sobre o não terdes pão? Ainda não considerastes, nem compreendestes? Tendes o coração endurecido?
18 Ma jănăt tiṭṭawen-năwăn tənhəyăm săr-snăt, ma jănăt timəẓẓujen-năwăn, təsləm săr-snăt?
18 Tendo olhos, não vedes? E, tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais
19 Ajăn təttəwăm-in tijəlwen ti n-səmmosăt ăẓunăɣ i-səmmos afḍăn n-ăhaləs, maniket deketăn dd-tăsdăwăm dăɣ-a-wa dd-təjlăš tamətte?» Ǝnnăn-as: «Măraw d-əssin.»
19 de quando parti os cinco pães para os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam eles: Doze!
20 Innʼ-asăn: «Ălwăqq wa d-ăẓunăɣ əssayăt tijəlwen i-əkkoẓ afḍăn n-ăwadəm, maniket deketăn əḍnaynen dd-təjlăš tamətte?» Ǝnnăn-as: «Ǝssa.»
20 E de quando parti os sete pães para os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços recolhestes? Responderam: Sete!
21 Innʼ-asăn: «Adiš, har ămăra-dăɣ, wăr t-illa a təjrahăm?»
21 Ao que lhes disse Jesus: Não compreendeis ainda?
22 Iwwăḍ-in Ɣisa d-inəṭṭulab-net taɣrəmt ta n-Băṭsăyda ɣas, ittəlwăy-dd săr-s emədderɣəl iyyăn, əttărăn dăɣ-s ad-t-iḍəs, izzəy.
22 Então, chegaram a Betsaida; e lhe trouxeram um cego, rogando-lhe que o tocasse.
23 Irmăs-t Ɣisa s-ăfuss, ilwăy-t hundăɣ har dăr-s izjăr tadăbayt təzzar, ăswăr tisutaf-net tiṭṭawen n-emədderɣəl, ăswăr-t ḍarăt-a-wen ifassăn-net, innʼ-as: «Ak, hannăyăd hărăt meɣ?»
23 Jesus, tomando o cego pela mão, levou-o para fora da aldeia e, aplicando-lhe saliva aos olhos e impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ăsfănăwnăw emədderɣəl, innă: «Hannăyăɣ ăddinăt măšan, olăhăn-ahi d-ihəškan ărjašnen.»
24 Este, recobrando a vista, respondeu: Vejo os homens, porque como árvores os vejo, andando.
25 Olăs Ɣisa asəwăr n-ifassăn-net tiṭṭawen-net ɣas, ăsnăflăy ahănay, izzăy, oɣăd ahănay-net i-hărăt iket-net.
25 Então, novamente lhe pôs as mãos nos olhos, e ele, passando a ver claramente, ficou restabelecido; e tudo distinguia de modo perfeito.
26 Issəglʼ-e Ɣisa, innʼ-as: «Wăr resăd wăla tadăbayt, aɣəd iman-năk ɣas s-ehăn-năk.»
26 E mandou-o Jesus embora para casa, recomendando-lhe: Não entres na aldeia.
27 Izjăr Ɣisa ḍarăt-a-wen ənta d-inəṭṭulab-net, ikka dăr-săn tidbi-ti hănen attayăn n-aɣrəm wa s-itawănna Qăyṣăra wa n-Fəlibb. Ǝglan hărwa a-s tăn-issəstăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Ma jannen ăddinăt dăɣ-isălan-in? Ma jannen mi ămoosăɣ?»
27 Então, Jesus e os seus discípulos partiram para as aldeias de Cesareia de Filipe; e, no caminho, perguntou-lhes: Quem dizem os homens que sou eu?
28 Ăwwežăbăn-as, ənnăn-as: «Iyyăḍ jannen: kăyy a-s Exya wa n-Enəsselmăɣ; iyyăḍ jannen: kăyy a-s ănnăbi Ɣəli; iyyăḍ făw a jannen: kăyy iyyăn dăɣ-ănnăbităn dd-olasăn uɣəl.»
28 E responderam: João Batista; outros: Elias; mas outros: Algum dos profetas.
29 Issəstăn-tăn daɣ, innʼ-asăn: «Kăwăneḍ-š, ma tənnăm, mi ămoosăɣ?» Ăwwežăb-as Bəṭrus, innʼ-as: «Kăyy a-s Ălmasex.»
29 Então, lhes perguntou: Mas vós, quem dizeis que eu sou? Respondendo, Pedro lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Ăsmăhăḍ dăɣ-săn Ɣisa ḍarăt-a-wen, d-ad-wăr jen isălan-win-dăɣ i-ăwadəm wălʼ iyyăn.
30 Advertiu-os Jesus de que a ninguém dissessem tal coisa a seu respeito.
31 Ɣur-dihen-dăɣ ad-issəntă Ɣisa asəɣăr n-inəṭṭulab-net n-a-s Ăgg-ăgg-adəm, ilzam-t ad-inhəy tersəmmawen ăjjootnen, ənkărăn-t inušămăn wi n-Iṣrayil d-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt; ad-əjən iman-net măšan, kăraḍ išilan ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-aləs tanăkra jer-inəmmuttan.
31 Então, começou ele a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do Homem sofresse muitas coisas, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos principais sacerdotes e pelos escribas, fosse morto e que, depois de três dias, ressuscitasse.
32 Ijʼ-asăn Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ s-əmmək ilan ujreh; ikkăs-t-dd Bəṭrus s-takše, ăklăwlăw fălla-s.
32 E isto ele expunha claramente. Mas Pedro, chamando-o à parte, começou a reprová-lo.
33 Innăḍ-dd Ɣisa s-inəṭṭulab-net, iɣtăl Bəṭrus, innʼ-as: «Šənkəš făll-i, Iblis-wa! Kăyy, inəzjam-năk, i n-dăgg-adəm, wădden i n-Măssinăɣ.»
33 Jesus, porém, voltou-se e, fitando os seus discípulos, repreendeu a Pedro e disse: Arreda, Satanás! Porque não cogitas das coisas de Deus, e sim das dos homens.
34 Iɣră-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen tamətte d-inəṭṭulab-net s-iman-net, innʼ-asăn: «Ere irhăn alkum-hahi-dăɣ, adiš, iksənet iman-net, ăjet făll-tamăttant šund ta n-tajəttewt təzzar, ilkəmet-ahi.
34 Então, convocando a multidão e juntamente os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quer vir após mim, a si mesmo se negue, tome a sua cruz e siga-me.
35 Ere wa wărăn itəttăr ar əmmək s-ogăẓ iman-net, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-ifut dăɣ-ălžănnăt; măšan, wa irḍăn ăfota dăɣ-iman-net, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, dăɣ-ăddimmăt-in, d-ăddimmăt n-Ălənžil, ad-iɣləs.
35 Quem quiser, pois, salvar a sua vida perdê-la-á; e quem perder a vida por causa de mim e do evangelho salvá-la-á.
36 Ma s-infa ăgg-adəm ad-irbăx ăddunya iket-dăɣ-net, a-s ija a-wen, ăfota dăɣ-ălaxărăt?
36 Que aproveita ao homem ganhar o mundo inteiro e perder a sua alma?
37 Ajăn ma t-illan s-ăddoobăt ăwadəm ad-t-ăkf i-ad-săr-s iɣləs iman-net dăɣ-temse?
37 Que daria um homem em troca de sua alma?
38 Ere hi-ăkrakăḍăn, năkk d-măjrăd-in, dat-əzzurəyăt-ta-dăɣ n-temăznit tănmăšrăyăt i-Măssinăɣ, ad-t-əkrukəḍăɣ năkk-dăɣ-i n-Ăgg-ăgg-adəm, ašăl wa d-mad-dd-iqqəl dăɣ-ălxurmăt n-Abba-nin, ăddew d-ănjălosăn wi n-iməššeddəjăn.»
38 Porque qualquer que, nesta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do Homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.