Marcos 6
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Ifăl Ɣisa dihen, ăddew d-inəṭṭulab-net s-taɣrəmt ta dăɣ-idwăl.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, ijjăš ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, ad-dăɣ-s isaɣra. Ăsijădăn-as ăddinăt ăjjootnen ăkuunnen dăɣ-a-wa ijanna, əqqălăn-dd ɣas oran imawăn, jannen: «Ăhaləs-wa-dăɣ, əndek siha s-t-dd-iha a-wa ităjj? Mi t-ikfăn təlɣuləma d-tădabit n-iji n-tikunen ti ităjj?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Ak a-wa, ajăn wădden Ɣisa wa n-mənizye n-rure-s n-Măryăma n-ăŋŋa-s n-Yaqub d-Yusəf d-Hudd d-Simyon? Wădden šătma-s da-dăɣ əzzăɣnen jere-năɣ.» Jăn-as a-wen-dăɣ s-t-əzzayăn asăkor, unjăyăn săr-s omănăn.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Innʼ-asăn: «Ănnăbi, wăr t-illʼ edăgg s-wădden ătiwăsămɣăr dăɣ-s, ar dăɣ-ăkall-net, d-ɣur-imărawăn-net d-dăɣ-ehăn-net.»
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Igdăl-as a-wen-dăɣ, ad-ɣur-săn ăj tikunen săl hărăt dăɣ-imarhinăn făll-ăssinsa ifassăn-net, əzzăyăn.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Tofʼ-e tăkunt n-iba n-immun-năsăn. Issăɣlăy-dd ḍarăt-a-wen dăɣ-attayăn n-tidbi-en-dăɣ, isaɣra ăddinăt.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Iɣră-dd Ɣisa inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin ḍarăt-a-wen, ăšmašăl-tăn s-əssin-əssin dăɣ-a-s tăn-ikfa tărna făll-alšinăn.
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ăsmătăr-tăn, innʼ-asăn: «Wăr təḍkelăm dăɣ-asikəl-năwăn a săl tăborit; wăr tăwweyăm ăzzad, wăla šăkkoš, wălʼ aẓrəf,
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 asəsăt tifădelen-năwăn, wăr jem əssin irăswăyăn.»
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Innʼ-asăn daɣ: «Ehăn təjjăšăm-dăɣ, təzzăɣăm dăɣ-s har ašăl wa d-tăssawăḍăm tekle.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Edăgg tosăm-dăɣ, wăr kăwăn-ăsbărrăkăn məssaw-s, unjăyăn s-asjəd-hawăn, əzjărăt-t, tăbbăkbăkăm tifădelen-năwăn i-ad-wăr tănăt-iləttăɣ wăla-dăɣ ăboqqal-net. Ilkam, ad-ăjjăyh a-wen fălla-săn.»
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Ǝglăn inəṭṭulab, ad-xaṭṭăbăn i-ăddinăt i-ad-utabăn,
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 takkăsăn daɣ alšinăn ăjjootnen dăɣ-ăddinăt, šawwăyăn inəbdan s-əzzăyt, zizuyăn-tăn.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 Islʼ ămănokal Harudəs mawmaw n-Ɣisa ed ihʼ isəm-net imawăn n-ăddinăt iket-năsăn. Jannen iyyăḍ dăɣ-săn: «A-wa Exya wa n-Enəsselmăɣ a dd-inkărăn jer-inəmmuttan, a-wen-dăɣ a t-ikfăn tădabit n-tikunen-ti itamašal.»
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Jannen iyyăḍ: «Ăbo, a-di ănnăbi Ɣəli», jannen wi iyyăḍnen: «A-wa iyyăn dăɣ-ănnăbităn wi n-ibda.»
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Islă Harudəs i-a-wen ɣas, innă ənta: «A-wa Exya wa s-əssəfrăsăɣ eɣăf-net, ənta a dd-olăsăn tanăkra jer-inəmmuttan.»
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 Ăzzăman-en, Harudəs iman-net a omărăn s-ad-ăttărmăs Exya, ijjəš tišəm, itwəjăr-in dăɣ-takărmut, dăɣ-təssəba n-Harudəyăt ta n-hănne-s n-ăŋŋa-s Fəlibb dăɣ-s ohăɣ Harudəs,
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 făl-a-s innin, innʼ-as Exya: «Wăr hak-xălal, ad-tărkəbăd hănne-s n-ăŋŋa-k.»
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Təkšăr ya Harudəyăt Exya făl a-wen-dăɣ, ad-tattăr tamăttant-net măšan, wăr hənnəy tašləlt s-ja a-wen.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 Ăksuḍ daɣ Harudəs Exya ed, issan a-s ăhaləs oɣadăn n-eməššeddəj a ămoos, ogaẓ-t dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ. E-d has-ăsjăd ămmiijrăd, ad-t-əkmun iman-net kud-dăɣ, ijraẓ-as asjəd-has.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Han a-wen-dăɣ a-s dd-tosa taməntelt ta s-taqqăl Harudəyăt a ija a-wa-dăɣ. Ašăl d-tajjăn iməšlan wi n-isəkta n-tiwit n-Harudəs, ăsmăjarăt-dd Harudəs kăl-əlxəkum-net d-kumăndatăn n-əlɣəskăr-net d-imizărăn n-teje ta n-Galila,
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 təjjăš-dd elle-s n-Harudəyăt, ad-dallăl data-săn, ijrăẓ a-wen i-Harudəs d-imăjarăn-net. Iɣră-dd ămănokal talyaḍt, innʼ-as: «Ǝttăr dăɣ-i a-wa tărhed, ad-ham-t-ăkfăɣ.»
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ad-has-itəhhaḍ s-ad-tăt-ăkf a-wa dăɣ-s təttăr, kud-irha umas tăẓune n-ăkall-net.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Təzjăr talyaḍt, tənnă i-ma-s: «Ma dăɣ-s mad-əttărăɣ?» Tənnʼ-as ma-s: «Ǝttăr dăɣ-s eɣăf n-Exya wa n-Enəsselmăɣ.»
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Tăqqăl-dd ămănokal šik, tənnʼ-as: «Ărheɣ ad-hi-təkfəd ămăra-dăɣ eɣăf n-Exya wa n-Enəsselmăɣ insa dăɣ-aẓăwa.»
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Ǝnxăsăn iman n-ămănokal hullan măšan, ăbas ăddoobăt uɣəl s-a-wa inna, ed ihăḍ-as s-ad-tăt-ăkf a-wa dăɣ-s mad-təttăr, a ămoos-dăɣ, dat-imăjarăn-net, wăr-irha daɣ ad-ărẓ dăɣ-tənna-net i-talyaḍt.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Ăšmašăl ăssaɣăt-wen-dăɣ əssărdasi dăɣ-wi jănen ənniyăt i-ehăn-net i-ad-dd-ifrəs eɣăf n-Exya. Ikkʼ əssărdasi takărmut ta ihʼ Exya, ifrăs-dd eɣăf-net,
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 iwwăy-t-dd insa dăɣ-aẓăwa, ikfʼ-e i-talyaḍt, təkfʼ-e talyaḍt i-ma-s.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Ǝslăn inəṭṭulab n-Exya tamăttant-net ɣas, əglăn, əḍkălăn-dd tafəkka-net, əẓkăn-t.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 Ǝqqălăn-dd inəṭṭulab wi ăšmašăl Ɣisa, jăn dăɣ-s isălan n-a-wa jăn d-a-wa əssăɣrăn iket-net.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 Innʼ-asăn: «Năkket edăgg n-iman-nănăɣ, sunfəm a ənḍărrăn.» Ijʼ-asăn măjrăd-wen-dăɣ, făl-a-s igdăl-asăn, əjut n-emerjaš n-ăddinăt wăla ăssaɣăt s-ăssokăn hărăt imawăn-năsăn.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ǝjjăšăn turăft n-aman, əkkăn tenere n-iman-năsăn.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Ǝnhăyăn-tăn ăddinăt ăjjootnen a-s əglăn, əzzăyăn-tăn ɣas, fălăn-dd iɣărman iket-năsăn, ošălăn-dd har hasăn-ăzzarăn făw s-edăgg wa əkkăn.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Izjăr-dd Ɣisa turăft n-aman, inhăy əjut wa jăn ăddinăt ɣas, tănɣʼ-e tăhanint-năsăn ed, olăhăn ɣas d-tihatten wăren la amăḍan, ad-tăn-isaɣra hărătăn ăjjootnen.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Toḍa tăfukt ɣas, osăn-t-dd inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Năkkăneḍ, edăgg n-tenere a nəha, ijʼ-anăɣ ehăḍ;
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 səgləw ăddinăt, ad-əkkən tidbi d-imăzzaɣăn wi ohăẓnen, žənšən-dd a əkšăn.»
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Un, ăkfăt-tăn a əkšăn.» Ǝnnăn-as: «Ajăn a tărhed ad-năkk aɣrəm i-ad-dd-nəžănš tijəlwen n-sănatăt timaḍ n-ărriyal n-aẓrəf i-ad-nəšăkš tamətte-ta-dăɣ?»
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Innʼ-asăn: «Ǝssənăt-dd maniket tijəlwen lăm.» Ǝlmădăn-dd, ənnăn-as: «Səmmosăt tijəlwen d-əssin imănan.»
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Omăr-asăn ḍarăt-a-wen s-ad-əbḍəwăn ăddinăt, săqqaymən-tăn făll-teyəšše ta dalet.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Tăqqima tamətte s-temeḍe-temeḍe n-ăwadəm, səmmosăt-səmmosăt timərwen n-ăwadəm.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Iḍkăl Ɣisa tijəlwen ti n-səmmosăt d-imănan wi n-əssin, ăjoẓăy išənnawăn, ămmoy i-Măssinăɣ; ăfrăsfărăs tijəlwen, ănkăḍnăkăḍ imănan wi n-əssin təzzar, ikfă a-wen-dăɣ iket-net i-inəṭṭulab-net i-ad-t-uẓanăn jer-ăddinăt iket-năsăn.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ǝkšăn iket-dăɣ-năsăn har əyyəwănăn.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Ăsdăwăn-dd inəṭṭulab a-wa dd-əjlăšăn, osăn-t iḍnăy măraw deketăn d-əssin n-tijəlwen d-imănan.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Səmmos afḍăn n-ăhaləs a əkšănen ašăl-wen-dăɣ.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ăsrarăd Ɣisa ḍarăt-a-wen inəṭṭulab-net s-ujəš n-turăft ta n-aman, izarăn-as s-efăyy n-ejănš wa iyyăḍăn, ebre n-taɣrəmt ta n-Băṭsăyda, ad-isagla ənta tamətte.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Făl-t tamətte ɣas, iwwăn taḍaɣt tiyyăt, ad-itəddal Măssinăɣ.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 A-s ijă ehăḍ, təha turăft n-aman ta hăn inəṭṭulab ammas n-ejănš, a-s ija a-wen Ɣisa ənta, ihʼ asălim n-aman.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ojjʼ-en ăsimăɣatăr-tăn aḍu šămad igla ehăḍ, ikkʼ-en-dd irjaš făll-aman har dăroɣ tăn-okăy.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Ǝnhăyăn-t ikkʼ-en-dd irjaš făll-aman ɣas, ăɣelăn ămăttănkul iyyăn, ad-naḍḍăwăn iɣăran.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Hannăyăn-t măšan, indăr-asăn a t-əzzəyăn a-wa-dăɣ hasăn-təja tarəmmeɣt. Ăssewăl-asăn šik, innʼ-asăn: «Ǝfləsăt-ahi, năkk a-wa, wăr tărmeɣăm.»
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Ijjăš-dd fălla-săn turăft n-aman ɣas, ibdăd aḍu. Ămoos-asăn a-wa ijăn tăkunt-i-dăɣ măqqărăt.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Indăr-asăn ujreh n-asjət wa ija i-tijəlwen făl tăɣart-i-dăɣ jăn ulhawăn-năsăn.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Ijlăy Ɣisa d-inəṭṭulab-net ejănš, ăsjănăn dăɣ-ăkall wa n-Žănnăṣarăt.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Diha-dăɣ dd-əzjărăn dăɣ-turăft n-aman, ad-əzzăyăn ăddinăt Ɣisa,
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 ad-tišələn dăɣ-ăkall iket-net, tazăwen-dd săr-s imarhinăn făll-tišija s-edăgg wa s-əslăn ihʼ-e i-ad-tăn-izuzəy.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Edăgg osa-dăɣ, jer-iɣărman, tidbi, wăla ăssukăn, ad-dd-awəyăn ăddinăt imarhinăn-năsăn, tattărăn ad-ăḍəsăn kud-dăɣ afăr n-erăswăy-net ed, ere t-iḍăsăn-dăɣ, ad-izzəy.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.