Marcos 6
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 Ifăl Ɣisa dihen, ăddew d-inəṭṭulab-net s-taɣrəmt ta dăɣ-idwăl.
1 E, partindo dali, chegou à sua pátria, e os seus discípulos o seguiram.
2 Ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, ijjăš ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, ad-dăɣ-s isaɣra. Ăsijădăn-as ăddinăt ăjjootnen ăkuunnen dăɣ-a-wa ijanna, əqqălăn-dd ɣas oran imawăn, jannen: «Ăhaləs-wa-dăɣ, əndek siha s-t-dd-iha a-wa ităjj? Mi t-ikfăn təlɣuləma d-tădabit n-iji n-tikunen ti ităjj?
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe foi dada? e como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ak a-wa, ajăn wădden Ɣisa wa n-mənizye n-rure-s n-Măryăma n-ăŋŋa-s n-Yaqub d-Yusəf d-Hudd d-Simyon? Wădden šătma-s da-dăɣ əzzăɣnen jere-năɣ.» Jăn-as a-wen-dăɣ s-t-əzzayăn asăkor, unjăyăn săr-s omănăn.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, e irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? e não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Innʼ-asăn: «Ănnăbi, wăr t-illʼ edăgg s-wădden ătiwăsămɣăr dăɣ-s, ar dăɣ-ăkall-net, d-ɣur-imărawăn-net d-dăɣ-ehăn-net.»
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra senão na suapátria, entre os seus parentes, e na sua casa.
5 Igdăl-as a-wen-dăɣ, ad-ɣur-săn ăj tikunen săl hărăt dăɣ-imarhinăn făll-ăssinsa ifassăn-net, əzzăyăn.
5 E não podia fazer ali nenhuma obra maravilhosa; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Tofʼ-e tăkunt n-iba n-immun-năsăn. Issăɣlăy-dd ḍarăt-a-wen dăɣ-attayăn n-tidbi-en-dăɣ, isaɣra ăddinăt.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Iɣră-dd Ɣisa inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin ḍarăt-a-wen, ăšmašăl-tăn s-əssin-əssin dăɣ-a-s tăn-ikfa tărna făll-alšinăn.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 Ăsmătăr-tăn, innʼ-asăn: «Wăr təḍkelăm dăɣ-asikəl-năwăn a săl tăborit; wăr tăwweyăm ăzzad, wăla šăkkoš, wălʼ aẓrəf,
8 E ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão somente um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 asəsăt tifădelen-năwăn, wăr jem əssin irăswăyăn.»
9 Mas que calçassem alparcas, e que não vestissem duas túnicas.
10 Innʼ-asăn daɣ: «Ehăn təjjăšăm-dăɣ, təzzăɣăm dăɣ-s har ašăl wa d-tăssawăḍăm tekle.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Edăgg tosăm-dăɣ, wăr kăwăn-ăsbărrăkăn məssaw-s, unjăyăn s-asjəd-hawăn, əzjărăt-t, tăbbăkbăkăm tifădelen-năwăn i-ad-wăr tănăt-iləttăɣ wăla-dăɣ ăboqqal-net. Ilkam, ad-ăjjăyh a-wen fălla-săn.»
11 E tantos quantos vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no dia de juízo para Sodoma e Gomorra, do que para os daquela cidade.
12 Ǝglăn inəṭṭulab, ad-xaṭṭăbăn i-ăddinăt i-ad-utabăn,
12 E, saindo eles, pregavam que se arrependessem.
13 takkăsăn daɣ alšinăn ăjjootnen dăɣ-ăddinăt, šawwăyăn inəbdan s-əzzăyt, zizuyăn-tăn.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 Islʼ ămănokal Harudəs mawmaw n-Ɣisa ed ihʼ isəm-net imawăn n-ăddinăt iket-năsăn. Jannen iyyăḍ dăɣ-săn: «A-wa Exya wa n-Enəsselmăɣ a dd-inkărăn jer-inəmmuttan, a-wen-dăɣ a t-ikfăn tădabit n-tikunen-ti itamašal.»
14 E ouviu isto o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório), e disse: João, o que batizava, ressuscitou dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Jannen iyyăḍ: «Ăbo, a-di ănnăbi Ɣəli», jannen wi iyyăḍnen: «A-wa iyyăn dăɣ-ănnăbităn wi n-ibda.»
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta, ou como um dos profetas.
16 Islă Harudəs i-a-wen ɣas, innă ənta: «A-wa Exya wa s-əssəfrăsăɣ eɣăf-net, ənta a dd-olăsăn tanăkra jer-inəmmuttan.»
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dentre os mortos.
17 Ăzzăman-en, Harudəs iman-net a omărăn s-ad-ăttărmăs Exya, ijjəš tišəm, itwəjăr-in dăɣ-takărmut, dăɣ-təssəba n-Harudəyăt ta n-hănne-s n-ăŋŋa-s Fəlibb dăɣ-s ohăɣ Harudəs,
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 făl-a-s innin, innʼ-as Exya: «Wăr hak-xălal, ad-tărkəbăd hănne-s n-ăŋŋa-k.»
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Təkšăr ya Harudəyăt Exya făl a-wen-dăɣ, ad-tattăr tamăttant-net măšan, wăr hənnəy tašləlt s-ja a-wen.
19 E Herodias o espiava, e queria matá-lo, mas não podia.
20 Ăksuḍ daɣ Harudəs Exya ed, issan a-s ăhaləs oɣadăn n-eməššeddəj a ămoos, ogaẓ-t dăɣ-təssəba n-a-wen-dăɣ. E-d has-ăsjăd ămmiijrăd, ad-t-əkmun iman-net kud-dăɣ, ijraẓ-as asjəd-has.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo; e guardava-o com segurança, e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa mente o ouvia.
21 Han a-wen-dăɣ a-s dd-tosa taməntelt ta s-taqqăl Harudəyăt a ija a-wa-dăɣ. Ašăl d-tajjăn iməšlan wi n-isəkta n-tiwit n-Harudəs, ăsmăjarăt-dd Harudəs kăl-əlxəkum-net d-kumăndatăn n-əlɣəskăr-net d-imizărăn n-teje ta n-Galila,
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia dos seus anos, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galiléia,
22 təjjăš-dd elle-s n-Harudəyăt, ad-dallăl data-săn, ijrăẓ a-wen i-Harudəs d-imăjarăn-net. Iɣră-dd ămănokal talyaḍt, innʼ-as: «Ǝttăr dăɣ-i a-wa tărhed, ad-ham-t-ăkfăɣ.»
22 Entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse então o rei à menina: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Ad-has-itəhhaḍ s-ad-tăt-ăkf a-wa dăɣ-s təttăr, kud-irha umas tăẓune n-ăkall-net.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Təzjăr talyaḍt, tənnă i-ma-s: «Ma dăɣ-s mad-əttărăɣ?» Tənnʼ-as ma-s: «Ǝttăr dăɣ-s eɣăf n-Exya wa n-Enəsselmăɣ.»
24 E, saindo ela, perguntou a sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João o Batista.
25 Tăqqăl-dd ămănokal šik, tənnʼ-as: «Ărheɣ ad-hi-təkfəd ămăra-dăɣ eɣăf n-Exya wa n-Enəsselmăɣ insa dăɣ-aẓăwa.»
25 E, entrando logo, apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João o Batista.
26 Ǝnxăsăn iman n-ămănokal hullan măšan, ăbas ăddoobăt uɣəl s-a-wa inna, ed ihăḍ-as s-ad-tăt-ăkf a-wa dăɣ-s mad-təttăr, a ămoos-dăɣ, dat-imăjarăn-net, wăr-irha daɣ ad-ărẓ dăɣ-tənna-net i-talyaḍt.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Ăšmašăl ăssaɣăt-wen-dăɣ əssărdasi dăɣ-wi jănen ənniyăt i-ehăn-net i-ad-dd-ifrəs eɣăf n-Exya. Ikkʼ əssărdasi takărmut ta ihʼ Exya, ifrăs-dd eɣăf-net,
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi, e degolou-o na prisão;
28 iwwăy-t-dd insa dăɣ-aẓăwa, ikfʼ-e i-talyaḍt, təkfʼ-e talyaḍt i-ma-s.
28 E trouxe a cabeça num prato, e deu-a à menina, e a menina a deu a sua mãe.
29 Ǝslăn inəṭṭulab n-Exya tamăttant-net ɣas, əglăn, əḍkălăn-dd tafəkka-net, əẓkăn-t.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isto, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram num sepulcro.
30 Ǝqqălăn-dd inəṭṭulab wi ăšmašăl Ɣisa, jăn dăɣ-s isălan n-a-wa jăn d-a-wa əssăɣrăn iket-net.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus, e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Innʼ-asăn: «Năkket edăgg n-iman-nănăɣ, sunfəm a ənḍărrăn.» Ijʼ-asăn măjrăd-wen-dăɣ, făl-a-s igdăl-asăn, əjut n-emerjaš n-ăddinăt wăla ăssaɣăt s-ăssokăn hărăt imawăn-năsăn.
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Ǝjjăšăn turăft n-aman, əkkăn tenere n-iman-năsăn.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Ǝnhăyăn-tăn ăddinăt ăjjootnen a-s əglăn, əzzăyăn-tăn ɣas, fălăn-dd iɣărman iket-năsăn, ošălăn-dd har hasăn-ăzzarăn făw s-edăgg wa əkkăn.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos o conheceram; e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se dele.
34 Izjăr-dd Ɣisa turăft n-aman, inhăy əjut wa jăn ăddinăt ɣas, tănɣʼ-e tăhanint-năsăn ed, olăhăn ɣas d-tihatten wăren la amăḍan, ad-tăn-isaɣra hărătăn ăjjootnen.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Toḍa tăfukt ɣas, osăn-t-dd inəṭṭulab-net, ənnăn-as: «Năkkăneḍ, edăgg n-tenere a nəha, ijʼ-anăɣ ehăḍ;
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado.
36 səgləw ăddinăt, ad-əkkən tidbi d-imăzzaɣăn wi ohăẓnen, žənšən-dd a əkšăn.»
36 Despede-os, para que vão aos lugares e aldeias circunvizinhas, e comprem pão para si; porque não têm que comer.
37 Ăwwežăb-asăn Ɣisa, innʼ-asăn: «Un, ăkfăt-tăn a əkšăn.» Ǝnnăn-as: «Ajăn a tărhed ad-năkk aɣrəm i-ad-dd-nəžănš tijəlwen n-sănatăt timaḍ n-ărriyal n-aẓrəf i-ad-nəšăkš tamətte-ta-dăɣ?»
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós, e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 Innʼ-asăn: «Ǝssənăt-dd maniket tijəlwen lăm.» Ǝlmădăn-dd, ənnăn-as: «Səmmosăt tijəlwen d-əssin imănan.»
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Omăr-asăn ḍarăt-a-wen s-ad-əbḍəwăn ăddinăt, săqqaymən-tăn făll-teyəšše ta dalet.
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em ranchos, sobre a erva verde.
40 Tăqqima tamətte s-temeḍe-temeḍe n-ăwadəm, səmmosăt-səmmosăt timərwen n-ăwadəm.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem, e de cinqüenta em cinqüenta.
41 Iḍkăl Ɣisa tijəlwen ti n-səmmosăt d-imănan wi n-əssin, ăjoẓăy išənnawăn, ămmoy i-Măssinăɣ; ăfrăsfărăs tijəlwen, ănkăḍnăkăḍ imănan wi n-əssin təzzar, ikfă a-wen-dăɣ iket-net i-inəṭṭulab-net i-ad-t-uẓanăn jer-ăddinăt iket-năsăn.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Ǝkšăn iket-dăɣ-năsăn har əyyəwănăn.
42 E todos comeram, e ficaram fartos;
43 Ăsdăwăn-dd inəṭṭulab a-wa dd-əjlăšăn, osăn-t iḍnăy măraw deketăn d-əssin n-tijəlwen d-imănan.
43 E levantaram doze alcofas cheias de pedaços de pão e de peixe.
44 Səmmos afḍăn n-ăhaləs a əkšănen ašăl-wen-dăɣ.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Ăsrarăd Ɣisa ḍarăt-a-wen inəṭṭulab-net s-ujəš n-turăft ta n-aman, izarăn-as s-efăyy n-ejănš wa iyyăḍăn, ebre n-taɣrəmt ta n-Băṭsăyda, ad-isagla ənta tamətte.
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Făl-t tamətte ɣas, iwwăn taḍaɣt tiyyăt, ad-itəddal Măssinăɣ.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte a orar.
47 A-s ijă ehăḍ, təha turăft n-aman ta hăn inəṭṭulab ammas n-ejănš, a-s ija a-wen Ɣisa ənta, ihʼ asălim n-aman.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar e ele, sozinho, em terra.
48 Ojjʼ-en ăsimăɣatăr-tăn aḍu šămad igla ehăḍ, ikkʼ-en-dd irjaš făll-aman har dăroɣ tăn-okăy.
48 E vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Ǝnhăyăn-t ikkʼ-en-dd irjaš făll-aman ɣas, ăɣelăn ămăttănkul iyyăn, ad-naḍḍăwăn iɣăran.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, cuidaram que era um fantasma, e deram grandes gritos.
50 Hannăyăn-t măšan, indăr-asăn a t-əzzəyăn a-wa-dăɣ hasăn-təja tarəmmeɣt. Ăssewăl-asăn šik, innʼ-asăn: «Ǝfləsăt-ahi, năkk a-wa, wăr tărmeɣăm.»
50 Porque todos o viam, e perturbaram-se; mas logo falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não temais.
51 Ijjăš-dd fălla-săn turăft n-aman ɣas, ibdăd aḍu. Ămoos-asăn a-wa ijăn tăkunt-i-dăɣ măqqărăt.
51 E subiu para o barco, para estar com eles, e o vento se aquietou; e entre si ficaram muito assombrados e maravilhados;
52 Indăr-asăn ujreh n-asjət wa ija i-tijəlwen făl tăɣart-i-dăɣ jăn ulhawăn-năsăn.
52 Pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes o seu coração estava endurecido.
53 Ijlăy Ɣisa d-inəṭṭulab-net ejănš, ăsjănăn dăɣ-ăkall wa n-Žănnăṣarăt.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré, e ali atracaram.
54 Diha-dăɣ dd-əzjărăn dăɣ-turăft n-aman, ad-əzzăyăn ăddinăt Ɣisa,
54 E, saindo eles do barco, logo o conheceram;
55 ad-tišələn dăɣ-ăkall iket-net, tazăwen-dd săr-s imarhinăn făll-tišija s-edăgg wa s-əslăn ihʼ-e i-ad-tăn-izuzəy.
55 E, correndo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, aonde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Edăgg osa-dăɣ, jer-iɣărman, tidbi, wăla ăssukăn, ad-dd-awəyăn ăddinăt imarhinăn-năsăn, tattărăn ad-ăḍəsăn kud-dăɣ afăr n-erăswăy-net ed, ere t-iḍăsăn-dăɣ, ad-izzəy.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua roupa; e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.