Marcos 1
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT
1 Sănto n-Ălənžil n-ƔisaĂlmasex wa n-Rure-s n-Măssinăɣ da:
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Ǝnta-en-dăɣ a făll-innă ănnăbi Saya dăɣ-əlkəttab-net:
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Ănămmašul-en, ăseɣărăt dăɣ-tenere, ijanna:
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Ǝmmək-wen-dăɣ a-s dd-osă Exya wa n-Enəsselmăɣ, ixaṭṭăb, ijanna i-ăddinăt: «Utabăt, tətwəsəlmăɣăm dăɣ-aman i-ad-təjrəwăm tenăšše n-ibăkkaḍăn.»
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Ijanna a-wen-dăɣ, ad-săr-s dd-zajjărăn ăddinăt ăjjootnen dd-falnen teje ta n-Ălyăhudəyăt d-aɣrəm wa n-Yărussălam, safăkkarăn-dd a-wa ămešălăn dăɣ-ibăkkaḍăn dat-tamətte, isalmaɣ-tăn dăɣ-aman n-ejănš wa s-itawănna Ɣurdəni.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Ilsʼ Exya emăls iknan s-elăm n-amnəs warăn amẓadăn, ijbas s-taməntəka n-elăm, iddar s-tašwalt d-torawăt.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 Ixaṭṭăb, ijanna i-tamətte: «Ad-hi-dd-išrəy-i hi-ojărăn tărna, ijʼ-ahi tifut ta-dăɣ s-wăr-ănhăjjăɣ wăla-dăɣ d-ad-əddunkuɣ i-ad-arăɣ issal n-tifădelen-net.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Năkk, aman a dăɣ-kăwăn-salmaɣăɣ, măšan ənta, Unfas Šăddijăn a dăɣ-kăwăn-e-isəlmăɣ.»
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Išilan-win-dăɣ a dăɣ-dd-ifăl Ɣisa taɣrəmt ta n-Năṣirăt hăt teje ta n-Galila, ikkă-dd Exya, issəlmăɣ-t dăɣ-aman n-ejănš wa n-Ɣurdəni.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Diha-dăɣ dd-izjăr aman, ad-inhăy išənnawăn a-s dd-ămerăn, ăzzubbăt-dd fălla-s Unfas Šăddijăn dăɣ-ănnuɣ n-tedăbert măllăt,
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 ijmăḍ-dd emăsli išənnawăn, innăn:
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Šik ḍarăt-a-wen, oɣăd Unfas n-Măssinăɣ Ɣisa s-tenere,
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 ijă dăɣ-s əkkoẓăt timərwen n-ašăl, itižărrub-t Iblis, irtay d-iwăɣsan, ăxdamăn-as ănjălosăn.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Ittărmăs Exya wa n-Enəsselmăɣ ɣas, ikkă Ɣisa teje ta n-Galila, ad-dăɣ-s ixaṭṭăb isălan n-Ălənžil n-Măssinăɣ.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 Ijanna i-ăddinăt: «Tăqqăn tăwwăḍ! Təmmənəya n-Măssinăɣ, tohăẓ-dd; utabăt, tamənăm s-isălan n-Ălənžil.»
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 Ălliil Ɣisa asălim n-ejănš wa n-Galila a-s inhăy Simyon d-ăŋŋa-s Idris, təjjarăn titarren-năsăn dăɣ-aman ed iməhhuyya n-imănan a ămoosăn.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝlkəmăt-ahi, ad-kăwăn-ăjăɣ meddən săr-i dd-sadawnen ăddinăt i-ad-tăn-ăɣləsăɣ.»
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Oyyăn titarren-năsăn ălwăqq-wen-dăɣ, əlkămăn-as.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Illa-hin i-dihen a ənḍărrăn, inhăy Ɣisa dăgg-Zăbdi: Yaqub d-ăŋŋa-s Exya, samăkrasăn titarren dăɣ-turăft-năsăn ta n-aman,
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 iɣrʼ-en-dd ăssaɣăt-wen-dăɣ. Oyyăn abba-năsăn Zăbdi dăɣ-turăft ta n-aman ənta d-inaxdimăn, əlkămăn-as.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Ǝkkăn taɣrəmt ta n-Qăfărnaxum; ijʼ-en ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat dihen ɣas, ikka Ɣisaehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud, ad-dăɣ-s isaɣra tamətte.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn făl əjjăruẓăt-i-dăɣ hasăn-ija a-wa isăɣra, ed isaɣrʼ-en s-ălxikmăt n-ere issanăn a-wa iha wădden, šund ălɣulam wi n-Ăṭṭăwrăt.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Ehăn n-ăddin-en, ihʼ-ee ăhaləs ihʼ alšin, inhăy Ɣisa ɣas, ad-isaɣărat, ijanna:
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 «Ya Ɣisa wa n-Năṣirăt, ma dăɣ-năɣ tărhed? Ajăn ahălak-nănăɣ a-s dd-tosed? Ǝssanăɣ ere wa tămoosăd, kăyy-i-dăɣ a-s: Wa Šăddijăn dd-ăšmašăl Măssinăɣ.»
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Ăsmăhăḍ dăɣ-s Ɣisa, innʼ-as: «Ǝṭṭəf emm-năk, təzjărăd ăhaləs-i-dăɣ!»
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Ăššăkăḍkăḍ alšin ăhaləs s-ăṣṣahăt, ăsɣărăt dăɣ-išənnawăn təzzar, izjăr-t.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Issărmăɣ a-wa ijăn ăddinăt, əqqălăn-dd hak iyyăn isastan amidi-net, ijanna: «Ma ămoos a-wa? Ma tămoos teɣăre-ta-hi tăynayăt, tăṣṣohet? Wa ənta wăla alšinăn e-d fălla-săn ăsmăhăḍ, ad-əjən a-wa inna.»
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Šik-dăɣ a-s intăj isəm-net dăɣ-teje ta n-Galila iket-dăɣ-net.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Izjăr-dd Ɣisaehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud ɣas, ăddew d-Yaqub d-Exya s-ehăn wa n-Simyon d-Idris.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 A-s hin-əwwăḍăn ehăn, tăssinsa tenăde taḍăggalt n-Simyon. Ǝllăɣen-as săr-s ăddinăt ălwăqq-wen-dăɣ.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 Osʼ-e-t, irmăs-tăt-dd s-ăfuss, issəbdăd-tăt, tərẓa fălla-s tenăde, təbdăd, ad-tăn-simjurut.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Toḍa tăfukt ɣas, ămewăyăn-dd imarhinăn d-iməlšan iket-năsăn,
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 ăddew-dd aɣrəm iket-net dat-emm n-ehăn-wen-dăɣ iha.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Ăzozăy dăɣ-săn i ăjjootnen əjrawnăt tăkmoten wăren oleh, ikkăs daɣ alšinăn ăjjootnen dăɣ-ăddinăt. Alšinăn əntăneḍ, wăr tăn-itəyy ămmijrădăn ed əssanăn ere wa ămoos.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Emăɣăr n-ašăl wa iyyăḍăn, hărwa janăt tihay, inkăr Ɣisa, ikkă tenere n-iman-net, ad-itəddal Măssinăɣ.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Kăla has-itammăɣ Simyon d-imidiwăn-net
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 har t-əjrăwăn, ənnăn-as: «Tamətte iket-net a hak-təmmaɣăt.»
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Innʼ-asăn: «Năkket tidbi ti n-data-năɣ i-ad-hasnăt-ăxṭəbăɣ əntănăteḍ-dăɣ, ed a-wen-dăɣ a-s dd-ămešălăɣ.»
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Issăɣlăy-dd teje ta n-Galila iket-net, ixaṭṭăb dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, itakkăs alšinăn dăɣ-ăddinăt.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 Osă-dd ăhaləs ijraw jəri Ɣisa, irkăɣ data-s, ad-t-ilaqqăd, ijannʼ-as: «Afăl tărhed a-wen-dăɣ, tăddobed ad-hi-šəšdəjăd.»
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Tănɣʼ-e tăhanint-net, iẓẓăl ăfuss-net, iḍăs-t, innʼ-as: «Ărheeɣ-t, išdaj.»
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Izzăy dăɣ-jəri ălwăqq-wen-dăɣ, šăddij.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Iknʼ-e Ɣisa asəmmətăr təzzar, issəglʼ-e măšan,
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 innʼ-as: «Wăr jed isălan i-ăwadəm wălʼ iyyăn, əgləw, səkən iman-năk i-u-tikutawen, təjəd takute ta s-innă alămăr wa n-Mosa dăɣ-isălan n-təšədje-năk i-ad-ăllăɣăt i-ăddinăt a-s təzzeyăd.»
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Măšan, iglʼ ăhaləs-ənnin-dăɣ ɣas, wăr t-illa ere dăr-ămmoqqăs s-wădden ija dăɣ-s isălan, ăbas ăddobăt Ɣisa ad-ijjəš aɣrəm wălʼ iyyăn ar s-ufăr. Ăqqima dăɣ-tenere ad-săr-s dd-təffalăn ăddinăt išrutăn n-ăkall iket-net.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.