Marcos 14

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ăqqiimăn-in əssin išilan i-ămudd wa n-Faṣka-i dăɣ-tamăkšanăt tijəlwen ti wăr ha tăẓẓa. Tattărăn imănokalăn n-kăl-tikutawen əmmək s-əssăɣdărăn Ɣisa, əjən iman-net măšan,
1 Faltavam apenas dois dias para a Páscoa e para a festa dos pães sem fermento. Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam procurando um meio de flagrar Jesus em algum erro e matá-lo.
2 ənnăn, wăr-ufa ad-ăj a-wen dăɣ-ašăl wa n-ămudd, i-ad-wăr təjj tamdərwayt dăɣ-tamətte.
2 Mas diziam: "Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo".
3 Ašăl iyyăn d-ămijarăt Ɣisa i-Simyon wa s-kăla t-ijrăw jəri izzăɣăn tadăbayt ta n-Bitanya, itamănsaw dihen-dăɣ, a-s t-dd-tosa tamăḍt tăwwayăt butəl iknan dăɣ-tăhunt măllăt, han aḍutăn lanen ălqim wăr-iqqer hărăt. Tosă-dd ɣas, tărẓa emm n-butəl wa tăwwăy, ad-sănɣal aḍutăn wi t-hănen făll-eɣăf n-Ɣisa.
3 Estando Jesus em Betânia, reclinado à mesa na casa de um homem conhecido como Simão, o leproso, aproximou-se dele certa mulher com um frasco de alabastro contendo um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela quebrou o frasco e derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Ǝnhăyăn ăddinăt-wi dăr-ăniɣăyma a-wen, wăr hasăn-ijreẓ, ăhnăffen dăɣ-iman-năsăn, ad-jannen: «Mafăl baxxăsăn aḍutăn-wi-dăɣ,
4 Alguns dos presentes começaram a dizer uns aos outros, indignados: "Por que este desperdício de perfume?
5 wădden ăddooben ad-hin-ənšən kăraḍăt timaḍ n-ărriyal n-aẓrəf ămoosnen takute i-tilăqqiwen.» Oḍănăn ya aḍkăr i-tamăḍt-ten-dăɣ.
5 Ele poderia ser vendido por trezentos denários, e o dinheiro dado aos pobres". E a repreendiam severamente.
6 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăkfăt-tăt ălɣafyăt, mafăl has-naxxăsăm iman? Tihusay n-hărăt təjʼ-ahi-t!
6 "Deixem-na em paz", disse Jesus. "Por que a estão perturbando? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Tilăqqiwen ya, əllanăt ɣur-wăn hărkuk, ălwăqq s-tărhăm-dăɣ, tăddoobem ad-hasnăt-təjəm ălxer măšan, năkk, ilkam ad-kăwăn-ăflăɣ.
7 Pois os pobres vocês sempre terão consigo, e poderão ajudá-los sempre que o desejarem. Mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Tamăḍt-i-dăɣ, təja a-wa tăddoobăt, təššəswăr-dd i-ăddinăt dăɣ-isălan n-əmukən n-tafəkka-nin i-aẓəkka.
8 Ela fez o que pôde. Derramou o perfume em meu corpo antecipadamente, preparando-o para o sepultamento.
9 Ăsidătteɣ-awăn a-s edăgg dăɣ-ătwăxṭăbăn isălan n-Ălənžil, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-dăɣ-s ətwəsuɣəlăn isălan n-a-wa ja i-ad-tăt-kittəwăn ăddinăt.»
9 Eu lhes asseguro que onde quer que o evangelho for anunciado, em todo o mundo, também o que ela fez será contado em sua memória".
10 Inkăr Yăhudəs Isxaryut wa n-iyyăn dăɣ-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin, ikkʼ imănokalăn n-kăl-tikutawen i-ad-hasăn-isăɣdăr Ɣisa, ărməsăn-t.
10 Então Judas Iscariotes, um dos Doze, dirigiu-se aos chefes dos sacerdotes a fim de lhes entregar Jesus.
11 Ăsdăwen-tăn isălan wi dd-iwwăy, jăn-as ărkăwăl n-ad-t-əkfən aẓrəf. Ad-itammăɣ Yăhudəs ɣur-ălwăqq-wen-dăɣ i-tašləlt s-hasăn-t-ăstărmăs.
11 A proposta muito os alegrou, e lhe prometeram dinheiro. Assim, ele procurava uma oportunidade para entregá-lo.
12 Ašăl wa ăzzarăn n-ămudd dăɣ-tamăkšanăt tijəlwen-ti wăr təha tăẓẓa, ălwăqq wa d-ɣarrăsăn ăddinăt i-taɣsiwen ti n-Faṣka, ənnăn inəṭṭulab i-Ɣisa: «Ǝndek diha d-tărhed ad-nəsəssikəy imənsiwăn n-ămudd wa n-Faṣka?»
12 No primeiro dia da festa dos pães sem fermento, quando se costumava sacrificar o cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: "Aonde queres que vamos e te preparemos a refeição da Páscoa? "
13 Ăsmašăl əssin dăɣ-săn s-aɣrəm, innʼ-asăn: «Ǝjjəšăt aɣrəm, ad-dăr-wăn immuqqəs ăhaləs ăwwayăn iddid n-aman, əlkəmăt-as
13 Então ele enviou dois de seus discípulos, dizendo-lhes: "Entrem na cidade, e um homem carregando um pote de água virá ao encontro de vocês. Sigam-no
14 s-ehăn wa mad-ijjəš, tənnəm i-măssi-s n-ehăn-en: ‹Innʼ-ak ălɣalim, səkən-anăɣ edăgg dăɣ-ehăn-năk wa dăɣ-mad-səssikəyăɣ ămudd wa n-Faṣka năkk d-inəṭṭulab-in.›
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar: ‘O Mestre pergunta: Onde é o meu salão de hóspedes, no qual poderei comer a Páscoa com meus discípulos? ’
15 Ad-kăwăn-isəkən soro n-ehăn-net ihʼ ehăn hərəwăn, šăddiijăn dăɣ-ămmuujnen isəftaɣ, dihen-dăɣ ad-mad-nəsəssikəy ămudd.»
15 Ele lhes mostrará uma ampla sala no andar superior, mobiliada e pronta. Façam ali os preparativos para nós".
16 Ǝglăn inəṭṭulab, əjjăšăn aɣrəm, ənhăyăn hărătăn s-əmmək-wa-dăɣ s-hasăn-tăn-innă, ad-siməjnun imənsiwăn wi n-Faṣka.
16 Os discípulos se retiraram, entraram na cidade e encontraram tudo como Jesus lhes tinha dito. E prepararam a Páscoa.
17 Ijʼ ehăḍ ɣas, osă-dd Ɣisa ăddeew d-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin.
17 Ao anoitecer, Jesus chegou com os Doze.
18 Tamănsawăn dihen-dăɣ a-s hasăn-inna: «Ăsidătteɣ-awăn a-s iyyăn dăɣ-wăn dăr-i oharăn ămăra-dăɣ a hi-madăn-isəssăɣdăr.»
18 Quando estavam comendo, reclinados à mesa, Jesus disse: "Digo-lhes que certamente um de vocês me trairá, alguém que está comendo comigo".
19 Ǝkmăn-tăn iman-năsăn a-s hasăn-innă a-wen-dăɣ, ad-has-jannen s-iyyăn-iyyăn: «Ajăn năkk?»
19 Eles ficaram tristes e, um por um, lhe disseram: "Com certeza não sou eu! "
20 Innʼ-asăn: «Ǝnneɣ: iyyăn dăɣ-wăn dăr-i ănimăjjăn ăfuss dăɣ-ăkoss a hi-madăn-isəssăɣdăr.
20 Afirmou Jesus: "É um dos Doze, alguém que come comigo do mesmo prato.
21 Tidət-dăɣ a-s Ăgg-ăgg-adəm, ad-t-iba, ed a-wen-dăɣ a ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ dăɣ-isălan-net măšan, amăskoy ăwadəm wa t-madăn-isəssăɣdăr! Ăwadəm-en, iššăm-as-in ad-wăr dd-ijješ ăddunya făw.»
21 O Filho do homem vai, como está escrito a seu respeito. Mas ai daquele que trai o Filho do homem! Melhor lhe seria não haver nascido".
22 Tattăn dihen-dăɣ a-s iḍkăl Ɣisa tajəlla, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ăẓun-asăn-tăt, innʼ-asăn: «Uhənăt, a-wa taɣəssa-nin.»
22 Enquanto comiam, Jesus tomou o pão, deu graças, partiu-o, e o deu aos discípulos, dizendo: "Tomem; isto é o meu corpo".
23 Iḍkăl ḍarăt-a-wen kara han aman n-lăɣnăb, ăxxiimmărnen, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-asăn-t iket-dăɣ-năsăn, əswăn dăɣ-s.
23 Em seguida tomou o cálice, deu graças, ofereceu-o aos discípulos, e todos beberam.
24 Innʼ-asăn: «A-wa ašni-nin wa ămoosăn ărkăwăl n-tassaɣt ta tăynayăt d-Măssinăɣ, ašni-nin, ad-inɣəl dăɣ-təssəba n-ăddinăt ăjjootnen.
24 E lhes disse: "Isto é o meu sangue da aliança, que é derramado em favor de muitos.
25 Ăsidătteɣ-awăn a-s ăbas ilkam ad-əsweɣ a dd-ijmaḍăn ara n-lăɣnăb hundăɣ har ašăl wa d-mad-ăswăɣ wa ăynayăn dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
25 Eu lhes afirmo que não beberei outra vez do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo no Reino de Deus".
26 Ăwwăy Ɣisa d-inəṭṭulab-net isuhaɣ n-təmmal n-Măssinăɣ dd-əzjarnen əlkəttab wa n-Ăẓẓăbur, əglăn ḍarăt-a-wen, əkkăn taḍaɣt ta tăssidwălăt ihəškan wi n-əzzăytun.
26 Depois de terem cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «Ad-tăqqəlăm ḍarʼ-i iket-dăɣ-năwăn ed iktab dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
27 Disse-lhes Jesus: "Vocês todos me abandonarão. Pois está escrito: ‘Ferirei o pastor, e as ovelhas serão dispersas’.
28 Afăl dd-ənkărăɣ jer-inəmmuttan, ad-hawăn-izarăɣ s-teje ta n-Galila.»
28 Mas, depois de ressuscitar, irei adiante de vocês para a Galiléia".
29 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Kud-irha əkkuddəlăn-kăy imidiwăn-in iket-năsăn, năkk iman-in, wăr kăy-mad-əkkuddəlăɣ.»
29 Pedro declarou: "Ainda que todos te abandonem, eu não te abandonarei! "
30 Innʼ-as Ɣisa: «Ăsidătteɣ-ak a-s ehăḍ-i-dăɣ, a-s-e-ăj ekăz əssin iɣoran, tăkkuddălăd-ahi har kăraḍ ihăndăggan.»
30 Respondeu Jesus: "Asseguro-lhe que ainda hoje, esta noite, antes que duas vezes cante o galo, três vezes você me negará".
31 Ibbărăḍ Bəṭrus, innă daɣ: «Năkk ɣas, kud-dăɣ tamăttant a tihrăɣ dăr-k, wăr kăy-mad-əkkuddəlăɣ.» Abăraj-wen-dăɣ ija Bəṭrus, a jăn imidiwăn-net.
31 Mas Pedro insistia ainda mais: "Mesmo que seja preciso que eu morra contigo, nunca te negarei". E todos os outros disseram o mesmo.
32 Ăddew dăr-săn Ɣisa ḍarăt-a-wen s-ašəkrəš iyyăn iknan asədwal n-ihəškan s-isəm-net Žătsămmani. Ǝwwăḍăn-in ɣas, innʼ-asăn: «Ɣaymăt, tăqqəlăm-ahi diha-dăɣ har ədəlăɣ Măssinăɣ.»
32 Então foram para um lugar chamado Getsêmani, e Jesus disse aos seus discípulos: "Sentem-se aqui enquanto vou orar".
33 Iššənkăš-in fălla-săn, ăddeew d-Bəṭrus d-Yaqub d-Exya; ɣur-ăssaɣăt-wen-dăɣ ad-t-əssəntăn iman-net təkma, ixwăl.
33 Levou consigo Pedro, Tiago e João, e começou a ficar aflito e angustiado.
34 Innʼ-asăn: «Ărɣan iman-in, ărɣan har išwar hi-ăba; wăr təṭṭesăm, ɣaymăt ɣur-i, wăr hanăɣ-ilăqqădet eḍəs.»
34 E lhes disse: "A minha alma está profundamente triste, numa tristeza mortal. Fiquem aqui e vigiem".
35 Iššənkăš-in daɣ fălla-săn a ənḍărrăn, irkăɣ, ad-itəddal Măssinăɣ, ijanna: «Kunta ămmuukkăn a-wen-dăɣ, ajəjet-ahi ăssaɣăt-i-dăɣ.»
35 Indo um pouco mais adiante, prostrou-se e orava para que, se possível, fosse afastada dele aquela hora.
36 Innă daɣ dăɣ-tittar-net: «Abba-nin, wăr t-illa a-s wădden tăddoobed-t, səssijəj-ahi tisnant-ta-dăɣ, măšan hakd a-wen-dăɣ, ăjet erhet wa-năk wădden wa-nin.»
36 E dizia: "Aba, Pai, tudo te é possível. Afasta de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, mas sim o que tu queres".
37 Iqqăl-tăn-dd Ɣisa, ogăẓ-tăn-dd əṭṭasăn, issənkăr Bəṭrus, innʼ-as: «Simyon, kăyy təṭṭasăd? Adiš, indăr-ak wăla-dăɣ ad-təjəd ăssaɣăt iyyăn tokayăd,
37 Então, voltou aos seus discípulos e os encontrou dormindo. "Simão", disse ele a Pedro, "você está dormindo? Não pôde vigiar nem por uma hora?
38 ăyyăt fălla-wăn eḍəs, ədəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis; ăgg-adəm, tidət-dăɣ a-s ăsidărhăn amišəl n-a ăjjeen ăhuusken măšan, igdal-as iba n-ăṣṣahăt n-tumast-net amišəl n-a-wa irha.»
38 Vigiem e orem para que não caiam em tentação. O espírito está pronto, mas a carne é fraca. "
39 Olăs daɣ ašənkəš fălla-săn, ad-itəddal Măssinăɣ s-əmmək-wənnin-dăɣ s-t-idăl s-tizarăt.
39 Mais uma vez ele se afastou e orou, repetindo as mesmas palavras.
40 Olăs-tăn-dd uɣəl, ogăẓ-tăn-dd, ijʼ-asăn eḍəs alăɣad wa-dăɣ făl hasăn-indăr wăla ad-arən tiṭṭawen-năsăn; issənkăr-tăn măšan, ăba-hasăn a hasăn-ənnăn a-wa-dăɣ hasăn-ija, ăẓuk n-eḍəs.
40 Quando voltou, de novo os encontrou dormindo, porque seus olhos estavam pesados. Eles não sabiam o que lhe dizer.
41 Ifăl-tăn, ijʼ-asăn-dd uɣəl wa s-kăraḍ, innʼ-asăn: «Ɣas kăwăneḍ təṭṭasăm, sinfum hărwa? Igdăh-awăn; ăssaɣăt wa d-ititwăɣdir Ăgg-ăgg-adəm, ijjəš ifassăn n-inăsbăkkaḍăn, osă-dd.
41 Voltando pela terceira vez, ele lhes disse: "Vocês ainda dormem e descansam? Basta! Chegou a hora! Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ǝnkărăt, ăglăt-anăɣ, osʼ-iwăn ămaɣdar-in.»
42 Levantem-se e vamos! Aí vem aquele que me trai! "
43 Ămmiijrăd hărwa a-s dd-osa Yăhudəs, iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin, ăsilăl tamətte s-iyyăḍ, əšlajăn tikobawen, iyyăḍ ăwwayăn iboriyăn; ăšimašălăn-tăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-inušămăn n-Iṣrayil.
43 Enquanto ele ainda falava, apareceu Judas, um dos Doze. Com ele estava uma multidão armada de espadas e varas, enviada pelos chefes dos sacerdotes, mestres da lei e líderes religiosos.
44 Tamətte-ten-dăɣ, ijʼ-as Yăhudəs wa n-ămaɣdar tamătart dăɣ-has-inna: «Ăhaləs wa s-hi-tənhăyăm har t-osăsăɣ dăɣ-idmarăn-in, ənta a-s Ɣisa, ărməsăt-t, təgləm dăr-s dăɣ-a-s has-təknam iji n-ənniyăt.»
44 O traidor havia combinado um sinal com eles: "Aquele a quem eu saudar com um beijo, é ele: prendam-no e levem-no em segurança".
45 Osă-dd Yăhudəs, oɣăd iman-net s-Ɣisa, innʼ-as: «Ălfăqqi!» Osăs-t dăɣ-idmarăn-net.
45 Dirigindo-se imediatamente a Jesus, Judas disse: "Mestre! ", e o beijou.
46 Toḍa tamətte făll-Ɣisa, tărmăs-t.
46 Os homens agarraram Jesus e o prenderam.
47 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net, ilbăy-dd tăkoba-net, iwăt săr-s akli n-ămănokal n-kăl-tikutawen, ištăf-dd săr-s taməẓẓujt-net.
47 Então, um dos que estavam por perto puxou a espada e feriu o servo do sumo sacerdote, decepando-lhe a orelha.
48 Inna Ɣisa i-tamətte: «Ajăn năkk ănaɣtaf a ămoosăɣ a-s hi-dd-takkăm d-tikobawen d-iboriyăn i-ad-hi-tărməsăm?
48 Disse Jesus: "Estou eu chefiando alguma rebelião, para que vocês venham me prender com espadas e varas?
49 Wădden hak ašăl əlleɣ-t jere-wăn, saɣreɣ dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, mafăl wăr hi dăɣ-s tărmesăm? Ǝlmədăt a-s a-wa ijăn ašăl-i-dăɣ, ija i-ad-itbət a-wa ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ dăɣ-isălan-in.»
49 Todos os dias eu estava com vocês, ensinando no templo, e vocês não me prenderam. Mas as Escrituras precisam ser cumpridas".
50 Ăjewăḍăn inəṭṭulab iket-năsăn, oyyăn-dd Ɣisa ənta ɣas jer-išənja-net.
50 Então todos o abandonaram e fugiram.
51 Ilkăm-as-dd ămawaḍ iyyăn wărăn ilsa ar tasəjbəst lămmeḍăt daw-wăr t-illa hărăt, ăkbătten-t-dd ăddinăt ɣas,
51 Um jovem, vestindo apenas um lençol de linho, estava seguindo a Jesus. Quando tentaram prendê-lo,
52 oyyʼ-asăn-in tasəjbəst-net, ošăl wăr ilsa tikəst.
52 ele fugiu nu, deixando o lençol para trás.
53 Ittəlwăy Ɣisa s-ămănokal n-kăl-tikutawen-i s-a-s ităjj a-wen-dăɣ, ăžžimmăɣăn ɣur-s kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote; e então se reuniram todos os chefes dos sacerdotes, os líderes religiosos e os mestres da lei.
54 Tamətte-en, ijʼ-as-dd Bəṭrus alkum šəjren har təjjăš ammas n-ăɣalla n-ehăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen; osă-dd Bəṭrus, ijjăš ənta-dăɣ, iglă ăqqima edes i-gărdităn, ad-itazzăh s-efew.
54 Pedro o seguiu de longe até o pátio do sumo sacerdote. Sentando-se ali com os guardas, esquentava-se junto ao fogo.
55 A-s ităjj a-wen-dăɣ, tattărăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-Sinhidrin-i tirənen ăššăreɣa ere innăn bahu făll-Ɣisa, siḍəwən-t dăɣ-ăššăreɣa, ăɣtəsăn-as tamăttant măšan, wăr t-illa uḍlem fălla-s əjrawăn.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Sinédrio estavam procurando depoimentos contra Jesus, para que pudessem condená-lo à morte, mas não encontravam nenhum.
56 Ǝggădăn-dd ăddinăt ăjjootnen, ad-t-saḍlamăn măšan, indăr-asăn ad-ănnăfhămăn făll-bahutăn-năsăn.
56 Muitos testemunharam falsamente contra ele, mas as declarações deles não eram coerentes.
57 Sawarăn-t iyyăḍ bahu,
57 Então se levantaram alguns e declararam falsamente contra ele:
58 jannen: «nəsallʼ-as a-s innă: ‹Năkk, ad-ărẓăɣ ehăn n-ămudd wa măqqărăn dăyăn ifassăn n-dăgg-adəm, səbdədăɣ-dd dăɣ-kăraḍ išilan i wăr deyăn ifassăn n-ăgg-adəm dăɣ-edăgg-net› »
58 "Nós o ouvimos dizer: ‘Destruirei este templo feito por mãos humanas e em três dias construirei outro, não feito por mãos de homens’ ".
59 măšan, wăla bahu-wen-dăɣ, indăr-asăn ad-fălla-s ănnăfhămăn.
59 Mas, nem mesmo assim, o depoimento deles era coerente.
60 Ihă-dd ămănokal n-kăl-tikutawen ibdad dăɣ-ammas n-ălžămaɣăt, innă i-Ɣisa: «Ma tənned dăɣ-a-wa fălla-k itawănnen? Măjrăd!»
60 Depois o sumo sacerdote levantou-se diante deles e perguntou a Jesus: "Você não vai responder à acusação que estes lhe fazem? "
61 Wăr t-illa a has-inna Ɣisa. Issəstăn-t ămănokal n-kăl-tikutawen daɣ, innʼ-as: «Ajăn kăyy a-s Ălmasex wa n-Rure-s n-Wa ibbəlălăn.»
61 Mas Jesus permaneceu em silêncio e nada respondeu. Outra vez o sumo sacerdote lhe perguntou: "Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito? "
62 Innʼ-as Ɣisa: «Ămoosăɣ-t; ăssiilmădăɣ-kăy daɣ a-s ɣur-ašăl-i-dăɣ, ad-tənhəyăm Ăgg-ăgg-adəm, ăqqiima daw-aɣil n-Wa ilăn tărna iket-net, taləsəm-t daɣ ahănay, iqqal-dd, ifal-dd išənnawăn, inay tijărăken.»
62 "Sou", disse Jesus. "E vereis o Filho do homem assentado à direita do Poderoso vindo com as nuvens do céu".
63 Islʼ ămănokal n-kăl-tikutawen i-a-wen ɣas, ijjăš-t ălhăm wa-dăɣ făl irmăs err n-erăswăy-net, ăsɣărrawăt-t făll-iman-net, inna: «Ma nətajj i-tijuhawen daɣ?
63 O sumo sacerdote, rasgando as próprias vestes, perguntou: "Por que precisamos de mais testemunhas?
64 Təslăm-as iket-năwăn a-s ăskafăr wădden; ma tənnăm dăɣ-isălan-net?» Ăswărăn-t uḍlem iket-năsăn, ənnăn ănihăjja d-tamăttant.
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Que acham? " Todos o julgaram digno de morte.
65 Ad-fălla-s situfăn, salsen ekăršăy idəm-net, sattăɣăn-as, jannen-as: «Luləy ya!» Sattăɣăn-as daɣ gărdităn.
65 Então alguns começaram a cuspir nele; vendaram-lhe os olhos e, dando-lhe murros, diziam: "Profetize! " E os guardas o levaram, dando-lhe tapas.
66 Ăqqiima Bəṭrus dăɣ-ammas n-ăɣalla-en-dăɣ a-s t-dd tosa tiyyăt dăɣ-tinaxdimen n-ămănokal n-kăl-tikutawen;
66 Estando Pedro em baixo, no pátio, uma das criadas do sumo sacerdote passou por ali.
67 tənhăy-t izzah s-efew, tăzjăzzʼ-e, tənnʼ-as: «Kăyy-dăɣ, kăla tăddewăd d-Ɣisa wa n-Năṣirăt?»
67 Vendo Pedro a aquecer-se, olhou bem para ele e disse: "Você também estava com Jesus, o Nazareno".
68 Ăkkuddăl Bəṭrus a-wen, innʼ-as: «Wăr-əjrehăɣ, wăr-əssenăɣ a dăɣ-hi-tăssewălăd.» Izjăr Bəṭrus ḍarăt-a-wen, ikkʼ emm n-ăɣalla ɣas, iwăt ekăz ăɣora.
68 Contudo ele o negou, dizendo: "Não o conheço, nem sei do que você está falando". E saiu para o alpendre.
69 Tənhăy-t daɣ tănaxdimt tiyyăt, ad-janna i-ăddinăt-wi t-əllanen dihen: «Hannăyăm-t ăhaləs-wa-dăɣ, iyyăn dăɣ-săn.»
69 Quando a criada o viu lá, disse novamente aos que estavam por perto: "Esse aí é um deles".
70 Olăs daɣ Bəṭrus akuddəl n-a-wen. A ənḍărrăn ḍarăt-a-wen, ənnăn-as ăddinăt əbdadnen dihen: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s iyyăn dăɣ-săn a tămoosăd ed kăyy-dăɣ, Galila a kăy-lăt.»
70 De novo ele negou. Pouco tempo depois, os que estavam sentados ali perto disseram a Pedro: "Certamente você é um deles. Você é galileu! "
71 Ad-hasăn-ităhhaḍ, ilaqqăn iman-net siha d-siha, ijannʼ-asăn: «Ăhaləs wa s-hi-jănnem, wăr t-əzzeyăɣ.»
71 Ele começou a se amaldiçoar e a jurar: "Não conheço o homem de quem vocês estão falando! "
72 Diha-dăɣ d-innă a-wen-dăɣ ad-iwăt ekăz ăɣora wa s-əssin. Iktă-dd Bəṭrus măjrăd wa s-kăla has-t-ija Ɣisa a-s has-innă: «Wăr mad-iwət ekăz əssin iɣoran wăr tənned har kăraḍ ihăndăggan, wăr hi-təzzeyăd.» Izjăr, ad-ihall.
72 E logo o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: "Antes que duas vezes cante o galo, você me negará três vezes". E se pôs a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.