Marcos 14
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Ăqqiimăn-in əssin išilan i-ămudd wa n-Faṣka-i dăɣ-tamăkšanăt tijəlwen ti wăr ha tăẓẓa. Tattărăn imănokalăn n-kăl-tikutawen əmmək s-əssăɣdărăn Ɣisa, əjən iman-net măšan,
1 Dali a dois dias, era a Páscoa e a Festa dos Pães Asmos; e os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o prenderiam, à traição, e o matariam.
2 ənnăn, wăr-ufa ad-ăj a-wen dăɣ-ašăl wa n-ămudd, i-ad-wăr təjj tamdərwayt dăɣ-tamətte.
2 Pois diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ašăl iyyăn d-ămijarăt Ɣisa i-Simyon wa s-kăla t-ijrăw jəri izzăɣăn tadăbayt ta n-Bitanya, itamănsaw dihen-dăɣ, a-s t-dd-tosa tamăḍt tăwwayăt butəl iknan dăɣ-tăhunt măllăt, han aḍutăn lanen ălqim wăr-iqqer hărăt. Tosă-dd ɣas, tărẓa emm n-butəl wa tăwwăy, ad-sănɣal aḍutăn wi t-hănen făll-eɣăf n-Ɣisa.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher trazendo um vaso de alabastro com preciosíssimo perfume de nardo puro; e, quebrando o alabastro, derramou o bálsamo sobre a cabeça de Jesus.
4 Ǝnhăyăn ăddinăt-wi dăr-ăniɣăyma a-wen, wăr hasăn-ijreẓ, ăhnăffen dăɣ-iman-năsăn, ad-jannen: «Mafăl baxxăsăn aḍutăn-wi-dăɣ,
4 Indignaram-se alguns entre si e diziam: Para que este desperdício de bálsamo?
5 wădden ăddooben ad-hin-ənšən kăraḍăt timaḍ n-ărriyal n-aẓrəf ămoosnen takute i-tilăqqiwen.» Oḍănăn ya aḍkăr i-tamăḍt-ten-dăɣ.
5 Porque este perfume poderia ser vendido por mais de trezentos denários e dar-se aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăkfăt-tăt ălɣafyăt, mafăl has-naxxăsăm iman? Tihusay n-hărăt təjʼ-ahi-t!
6 Mas Jesus disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou boa ação para comigo.
7 Tilăqqiwen ya, əllanăt ɣur-wăn hărkuk, ălwăqq s-tărhăm-dăɣ, tăddoobem ad-hasnăt-təjəm ălxer măšan, năkk, ilkam ad-kăwăn-ăflăɣ.
7 Porque os pobres, sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem, mas a mim nem sempre me tendes.
8 Tamăḍt-i-dăɣ, təja a-wa tăddoobăt, təššəswăr-dd i-ăddinăt dăɣ-isălan n-əmukən n-tafəkka-nin i-aẓəkka.
8 Ela fez o que pôde: antecipou-se a ungir-me para a sepultura.
9 Ăsidătteɣ-awăn a-s edăgg dăɣ-ătwăxṭăbăn isălan n-Ălənžil, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-dăɣ-s ətwəsuɣəlăn isălan n-a-wa ja i-ad-tăt-kittəwăn ăddinăt.»
9 Em verdade vos digo: onde for pregado em todo o mundo o evangelho, será também contado o que ela fez, para memória sua.
10 Inkăr Yăhudəs Isxaryut wa n-iyyăn dăɣ-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin, ikkʼ imănokalăn n-kăl-tikutawen i-ad-hasăn-isăɣdăr Ɣisa, ărməsăn-t.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Ăsdăwen-tăn isălan wi dd-iwwăy, jăn-as ărkăwăl n-ad-t-əkfən aẓrəf. Ad-itammăɣ Yăhudəs ɣur-ălwăqq-wen-dăɣ i-tašləlt s-hasăn-t-ăstărmăs.
11 Eles, ouvindo-o, alegraram-se e lhe prometeram dinheiro; nesse meio tempo, buscava ele uma boa ocasião para o entregar.
12 Ašăl wa ăzzarăn n-ămudd dăɣ-tamăkšanăt tijəlwen-ti wăr təha tăẓẓa, ălwăqq wa d-ɣarrăsăn ăddinăt i-taɣsiwen ti n-Faṣka, ənnăn inəṭṭulab i-Ɣisa: «Ǝndek diha d-tărhed ad-nəsəssikəy imənsiwăn n-ămudd wa n-Faṣka?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães Asmos, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, disseram-lhe seus discípulos: Onde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a Páscoa?
13 Ăsmašăl əssin dăɣ-săn s-aɣrəm, innʼ-asăn: «Ǝjjəšăt aɣrəm, ad-dăr-wăn immuqqəs ăhaləs ăwwayăn iddid n-aman, əlkəmăt-as
13 Então, enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem trazendo um cântaro de água;
14 s-ehăn wa mad-ijjəš, tənnəm i-măssi-s n-ehăn-en: ‹Innʼ-ak ălɣalim, səkən-anăɣ edăgg dăɣ-ehăn-năk wa dăɣ-mad-səssikəyăɣ ămudd wa n-Faṣka năkk d-inəṭṭulab-in.›
14 segui-o e dizei ao dono da casa onde ele entrar que o Mestre pergunta: Onde é o meu aposento no qual hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
15 Ad-kăwăn-isəkən soro n-ehăn-net ihʼ ehăn hərəwăn, šăddiijăn dăɣ-ămmuujnen isəftaɣ, dihen-dăɣ ad-mad-nəsəssikəy ămudd.»
15 E ele vos mostrará um espaçoso cenáculo mobilado e pronto; ali fazei os preparativos.
16 Ǝglăn inəṭṭulab, əjjăšăn aɣrəm, ənhăyăn hărătăn s-əmmək-wa-dăɣ s-hasăn-tăn-innă, ad-siməjnun imənsiwăn wi n-Faṣka.
16 Saíram, pois, os discípulos, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ijʼ ehăḍ ɣas, osă-dd Ɣisa ăddeew d-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin.
17 Ao cair da tarde, foi com os doze.
18 Tamănsawăn dihen-dăɣ a-s hasăn-inna: «Ăsidătteɣ-awăn a-s iyyăn dăɣ-wăn dăr-i oharăn ămăra-dăɣ a hi-madăn-isəssăɣdăr.»
18 Quando estavam à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um dentre vós, o que come comigo, me trairá.
19 Ǝkmăn-tăn iman-năsăn a-s hasăn-innă a-wen-dăɣ, ad-has-jannen s-iyyăn-iyyăn: «Ajăn năkk?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe, um após outro: Porventura, sou eu?
20 Innʼ-asăn: «Ǝnneɣ: iyyăn dăɣ-wăn dăr-i ănimăjjăn ăfuss dăɣ-ăkoss a hi-madăn-isəssăɣdăr.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, o que mete comigo a mão no prato.
21 Tidət-dăɣ a-s Ăgg-ăgg-adəm, ad-t-iba, ed a-wen-dăɣ a ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ dăɣ-isălan-net măšan, amăskoy ăwadəm wa t-madăn-isəssăɣdăr! Ăwadəm-en, iššăm-as-in ad-wăr dd-ijješ ăddunya făw.»
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por intermédio de quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor lhe fora não haver nascido!
22 Tattăn dihen-dăɣ a-s iḍkăl Ɣisa tajəlla, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ăẓun-asăn-tăt, innʼ-asăn: «Uhənăt, a-wa taɣəssa-nin.»
22 E, enquanto comiam, tomou Jesus um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo: Tomai, isto é o meu corpo.
23 Iḍkăl ḍarăt-a-wen kara han aman n-lăɣnăb, ăxxiimmărnen, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-asăn-t iket-dăɣ-năsăn, əswăn dăɣ-s.
23 A seguir, tomou Jesus um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Innʼ-asăn: «A-wa ašni-nin wa ămoosăn ărkăwăl n-tassaɣt ta tăynayăt d-Măssinăɣ, ašni-nin, ad-inɣəl dăɣ-təssəba n-ăddinăt ăjjootnen.
24 Então, lhes disse: Isto é o meu sangue, o sangue da [nova] aliança, derramado em favor de muitos.
25 Ăsidătteɣ-awăn a-s ăbas ilkam ad-əsweɣ a dd-ijmaḍăn ara n-lăɣnăb hundăɣ har ašăl wa d-mad-ăswăɣ wa ăynayăn dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
25 Em verdade vos digo que jamais beberei do fruto da videira, até àquele dia em que o hei de beber, novo, no reino de Deus.
26 Ăwwăy Ɣisa d-inəṭṭulab-net isuhaɣ n-təmmal n-Măssinăɣ dd-əzjarnen əlkəttab wa n-Ăẓẓăbur, əglăn ḍarăt-a-wen, əkkăn taḍaɣt ta tăssidwălăt ihəškan wi n-əzzăytun.
26 Tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «Ad-tăqqəlăm ḍarʼ-i iket-dăɣ-năwăn ed iktab dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
27 Então, lhes disse Jesus: Todos vós vos escandalizareis, porque está escrito:
28 Afăl dd-ənkărăɣ jer-inəmmuttan, ad-hawăn-izarăɣ s-teje ta n-Galila.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vós para a Galileia.
29 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Kud-irha əkkuddəlăn-kăy imidiwăn-in iket-năsăn, năkk iman-in, wăr kăy-mad-əkkuddəlăɣ.»
29 Disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, eu, jamais!
30 Innʼ-as Ɣisa: «Ăsidătteɣ-ak a-s ehăḍ-i-dăɣ, a-s-e-ăj ekăz əssin iɣoran, tăkkuddălăd-ahi har kăraḍ ihăndăggan.»
30 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes.
31 Ibbărăḍ Bəṭrus, innă daɣ: «Năkk ɣas, kud-dăɣ tamăttant a tihrăɣ dăr-k, wăr kăy-mad-əkkuddəlăɣ.» Abăraj-wen-dăɣ ija Bəṭrus, a jăn imidiwăn-net.
31 Mas ele insistia com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de nenhum modo te negarei. Assim disseram todos.
32 Ăddew dăr-săn Ɣisa ḍarăt-a-wen s-ašəkrəš iyyăn iknan asədwal n-ihəškan s-isəm-net Žătsămmani. Ǝwwăḍăn-in ɣas, innʼ-asăn: «Ɣaymăt, tăqqəlăm-ahi diha-dăɣ har ədəlăɣ Măssinăɣ.»
32 Então, foram a um lugar chamado Getsêmani; ali chegados, disse Jesus a seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu vou orar.
33 Iššənkăš-in fălla-săn, ăddeew d-Bəṭrus d-Yaqub d-Exya; ɣur-ăssaɣăt-wen-dăɣ ad-t-əssəntăn iman-net təkma, ixwăl.
33 E, levando consigo a Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Innʼ-asăn: «Ărɣan iman-in, ărɣan har išwar hi-ăba; wăr təṭṭesăm, ɣaymăt ɣur-i, wăr hanăɣ-ilăqqădet eḍəs.»
34 E lhes disse: A minha alma está profundamente triste até à morte; ficai aqui e vigiai.
35 Iššənkăš-in daɣ fălla-săn a ənḍărrăn, irkăɣ, ad-itəddal Măssinăɣ, ijanna: «Kunta ămmuukkăn a-wen-dăɣ, ajəjet-ahi ăssaɣăt-i-dăɣ.»
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Innă daɣ dăɣ-tittar-net: «Abba-nin, wăr t-illa a-s wădden tăddoobed-t, səssijəj-ahi tisnant-ta-dăɣ, măšan hakd a-wen-dăɣ, ăjet erhet wa-năk wădden wa-nin.»
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; passa de mim este cálice; contudo, não seja o que eu quero, e sim o que tu queres.
37 Iqqăl-tăn-dd Ɣisa, ogăẓ-tăn-dd əṭṭasăn, issənkăr Bəṭrus, innʼ-as: «Simyon, kăyy təṭṭasăd? Adiš, indăr-ak wăla-dăɣ ad-təjəd ăssaɣăt iyyăn tokayăd,
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, tu dormes? Não pudeste vigiar nem uma hora?
38 ăyyăt fălla-wăn eḍəs, ədəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis; ăgg-adəm, tidət-dăɣ a-s ăsidărhăn amišəl n-a ăjjeen ăhuusken măšan, igdal-as iba n-ăṣṣahăt n-tumast-net amišəl n-a-wa irha.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Olăs daɣ ašənkəš fălla-săn, ad-itəddal Măssinăɣ s-əmmək-wənnin-dăɣ s-t-idăl s-tizarăt.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Olăs-tăn-dd uɣəl, ogăẓ-tăn-dd, ijʼ-asăn eḍəs alăɣad wa-dăɣ făl hasăn-indăr wăla ad-arən tiṭṭawen-năsăn; issənkăr-tăn măšan, ăba-hasăn a hasăn-ənnăn a-wa-dăɣ hasăn-ija, ăẓuk n-eḍəs.
40 Voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ifăl-tăn, ijʼ-asăn-dd uɣəl wa s-kăraḍ, innʼ-asăn: «Ɣas kăwăneḍ təṭṭasăm, sinfum hărwa? Igdăh-awăn; ăssaɣăt wa d-ititwăɣdir Ăgg-ăgg-adəm, ijjəš ifassăn n-inăsbăkkaḍăn, osă-dd.
41 E veio pela terceira vez e disse-lhes: Ainda dormis e repousais! Basta! Chegou a hora; o Filho do Homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ǝnkărăt, ăglăt-anăɣ, osʼ-iwăn ămaɣdar-in.»
42 Levantai-vos, vamos! Eis que o traidor se aproxima.
43 Ămmiijrăd hărwa a-s dd-osa Yăhudəs, iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin, ăsilăl tamətte s-iyyăḍ, əšlajăn tikobawen, iyyăḍ ăwwayăn iboriyăn; ăšimašălăn-tăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-inušămăn n-Iṣrayil.
43 E logo, falava ele ainda, quando chegou Judas, um dos doze, e com ele, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos, uma turba com espadas e porretes.
44 Tamətte-ten-dăɣ, ijʼ-as Yăhudəs wa n-ămaɣdar tamătart dăɣ-has-inna: «Ăhaləs wa s-hi-tənhăyăm har t-osăsăɣ dăɣ-idmarăn-in, ənta a-s Ɣisa, ărməsăt-t, təgləm dăr-s dăɣ-a-s has-təknam iji n-ənniyăt.»
44 Ora, o traidor tinha-lhes dado esta senha: Aquele a quem eu beijar, é esse; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Osă-dd Yăhudəs, oɣăd iman-net s-Ɣisa, innʼ-as: «Ălfăqqi!» Osăs-t dăɣ-idmarăn-net.
45 E, logo que chegou, aproximando-se, disse-lhe: Mestre! E o beijou.
46 Toḍa tamətte făll-Ɣisa, tărmăs-t.
46 Então, lhe deitaram as mãos e o prenderam.
47 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net, ilbăy-dd tăkoba-net, iwăt săr-s akli n-ămănokal n-kăl-tikutawen, ištăf-dd săr-s taməẓẓujt-net.
47 Nisto, um dos circunstantes, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Inna Ɣisa i-tamətte: «Ajăn năkk ănaɣtaf a ămoosăɣ a-s hi-dd-takkăm d-tikobawen d-iboriyăn i-ad-hi-tărməsăm?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e porretes para prender-me, como a um salteador?
49 Wădden hak ašăl əlleɣ-t jere-wăn, saɣreɣ dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, mafăl wăr hi dăɣ-s tărmesăm? Ǝlmədăt a-s a-wa ijăn ašăl-i-dăɣ, ija i-ad-itbət a-wa ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ dăɣ-isălan-in.»
49 Todos os dias eu estava convosco no templo, ensinando, e não me prendestes; contudo, é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ăjewăḍăn inəṭṭulab iket-năsăn, oyyăn-dd Ɣisa ənta ɣas jer-išənja-net.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Ilkăm-as-dd ămawaḍ iyyăn wărăn ilsa ar tasəjbəst lămmeḍăt daw-wăr t-illa hărăt, ăkbătten-t-dd ăddinăt ɣas,
51 Seguia-o um jovem, coberto unicamente com um lençol, e lançaram-lhe a mão.
52 oyyʼ-asăn-in tasəjbəst-net, ošăl wăr ilsa tikəst.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu desnudo.
53 Ittəlwăy Ɣisa s-ămănokal n-kăl-tikutawen-i s-a-s ităjj a-wen-dăɣ, ăžžimmăɣăn ɣur-s kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e reuniram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Tamətte-en, ijʼ-as-dd Bəṭrus alkum šəjren har təjjăš ammas n-ăɣalla n-ehăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen; osă-dd Bəṭrus, ijjăš ənta-dăɣ, iglă ăqqima edes i-gărdităn, ad-itazzăh s-efew.
54 Pedro seguira-o de longe até ao interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os serventuários, aquentando-se ao fogo.
55 A-s ităjj a-wen-dăɣ, tattărăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-Sinhidrin-i tirənen ăššăreɣa ere innăn bahu făll-Ɣisa, siḍəwən-t dăɣ-ăššăreɣa, ăɣtəsăn-as tamăttant măšan, wăr t-illa uḍlem fălla-s əjrawăn.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte e não achavam.
56 Ǝggădăn-dd ăddinăt ăjjootnen, ad-t-saḍlamăn măšan, indăr-asăn ad-ănnăfhămăn făll-bahutăn-năsăn.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Sawarăn-t iyyăḍ bahu,
57 E, levantando-se alguns, testificavam falsamente, dizendo:
58 jannen: «nəsallʼ-as a-s innă: ‹Năkk, ad-ărẓăɣ ehăn n-ămudd wa măqqărăn dăyăn ifassăn n-dăgg-adəm, səbdədăɣ-dd dăɣ-kăraḍ išilan i wăr deyăn ifassăn n-ăgg-adəm dăɣ-edăgg-net› »
58 Nós o ouvimos declarar: Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.
59 măšan, wăla bahu-wen-dăɣ, indăr-asăn ad-fălla-s ănnăfhămăn.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Ihă-dd ămănokal n-kăl-tikutawen ibdad dăɣ-ammas n-ălžămaɣăt, innă i-Ɣisa: «Ma tənned dăɣ-a-wa fălla-k itawănnen? Măjrăd!»
60 Levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: Nada respondes ao que estes depõem contra ti?
61 Wăr t-illa a has-inna Ɣisa. Issəstăn-t ămănokal n-kăl-tikutawen daɣ, innʼ-as: «Ajăn kăyy a-s Ălmasex wa n-Rure-s n-Wa ibbəlălăn.»
61 Ele, porém, guardou silêncio e nada respondeu. Tornou a interrogá-lo o sumo sacerdote e lhe disse: És tu o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Innʼ-as Ɣisa: «Ămoosăɣ-t; ăssiilmădăɣ-kăy daɣ a-s ɣur-ašăl-i-dăɣ, ad-tənhəyăm Ăgg-ăgg-adəm, ăqqiima daw-aɣil n-Wa ilăn tărna iket-net, taləsəm-t daɣ ahănay, iqqal-dd, ifal-dd išənnawăn, inay tijărăken.»
62 Jesus respondeu: Eu sou, e vereis o Filho do Homem assentado à direita do Todo-Poderoso e vindo com as nuvens do céu.
63 Islʼ ămănokal n-kăl-tikutawen i-a-wen ɣas, ijjăš-t ălhăm wa-dăɣ făl irmăs err n-erăswăy-net, ăsɣărrawăt-t făll-iman-net, inna: «Ma nətajj i-tijuhawen daɣ?
63 Então, o sumo sacerdote rasgou as suas vestes e disse: Que mais necessidade temos de testemunhas?
64 Təslăm-as iket-năwăn a-s ăskafăr wădden; ma tənnăm dăɣ-isălan-net?» Ăswărăn-t uḍlem iket-năsăn, ənnăn ănihăjja d-tamăttant.
64 Ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o julgaram réu de morte.
65 Ad-fălla-s situfăn, salsen ekăršăy idəm-net, sattăɣăn-as, jannen-as: «Luləy ya!» Sattăɣăn-as daɣ gărdităn.
65 Puseram-se alguns a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a dar-lhe murros e a dizer-lhe: Profetiza! E os guardas o tomaram a bofetadas.
66 Ăqqiima Bəṭrus dăɣ-ammas n-ăɣalla-en-dăɣ a-s t-dd tosa tiyyăt dăɣ-tinaxdimen n-ămănokal n-kăl-tikutawen;
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das criadas do sumo sacerdote
67 tənhăy-t izzah s-efew, tăzjăzzʼ-e, tənnʼ-as: «Kăyy-dăɣ, kăla tăddewăd d-Ɣisa wa n-Năṣirăt?»
67 e, vendo a Pedro, que se aquentava, fixou-o e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ăkkuddăl Bəṭrus a-wen, innʼ-as: «Wăr-əjrehăɣ, wăr-əssenăɣ a dăɣ-hi-tăssewălăd.» Izjăr Bəṭrus ḍarăt-a-wen, ikkʼ emm n-ăɣalla ɣas, iwăt ekăz ăɣora.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não o conheço, nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre. [E o galo cantou.]
69 Tənhăy-t daɣ tănaxdimt tiyyăt, ad-janna i-ăddinăt-wi t-əllanen dihen: «Hannăyăm-t ăhaləs-wa-dăɣ, iyyăn dăɣ-săn.»
69 E a criada, vendo-o, tornou a dizer aos circunstantes: Este é um deles.
70 Olăs daɣ Bəṭrus akuddəl n-a-wen. A ənḍărrăn ḍarăt-a-wen, ənnăn-as ăddinăt əbdadnen dihen: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s iyyăn dăɣ-săn a tămoosăd ed kăyy-dăɣ, Galila a kăy-lăt.»
70 Mas ele outra vez o negou. E, pouco depois, os que ali estavam disseram a Pedro: Verdadeiramente, és um deles, porque também tu és galileu.
71 Ad-hasăn-ităhhaḍ, ilaqqăn iman-net siha d-siha, ijannʼ-asăn: «Ăhaləs wa s-hi-jănnem, wăr t-əzzeyăɣ.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais!
72 Diha-dăɣ d-innă a-wen-dăɣ ad-iwăt ekăz ăɣora wa s-əssin. Iktă-dd Bəṭrus măjrăd wa s-kăla has-t-ija Ɣisa a-s has-innă: «Wăr mad-iwət ekăz əssin iɣoran wăr tənned har kăraḍ ihăndăggan, wăr hi-təzzeyăd.» Izjăr, ad-ihall.
72 E logo cantou o galo pela segunda vez. Então, Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe dissera: Antes que duas vezes cante o galo, tu me negarás três vezes. E, caindo em si, desatou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.