Marcos 14
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ăqqiimăn-in əssin išilan i-ămudd wa n-Faṣka-i dăɣ-tamăkšanăt tijəlwen ti wăr ha tăẓẓa. Tattărăn imănokalăn n-kăl-tikutawen əmmək s-əssăɣdărăn Ɣisa, əjən iman-net măšan,
1 Faltavam dois dias para a Festa da Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento . Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei procuravam um jeito de prender Jesus em segredo e matá-lo.
2 ənnăn, wăr-ufa ad-ăj a-wen dăɣ-ašăl wa n-ămudd, i-ad-wăr təjj tamdərwayt dăɣ-tamətte.
2 Eles diziam: — Não vamos fazer isso durante a festa, para não haver uma revolta no meio do povo.
3 Ašăl iyyăn d-ămijarăt Ɣisa i-Simyon wa s-kăla t-ijrăw jəri izzăɣăn tadăbayt ta n-Bitanya, itamănsaw dihen-dăɣ, a-s t-dd-tosa tamăḍt tăwwayăt butəl iknan dăɣ-tăhunt măllăt, han aḍutăn lanen ălqim wăr-iqqer hărăt. Tosă-dd ɣas, tărẓa emm n-butəl wa tăwwăy, ad-sănɣal aḍutăn wi t-hănen făll-eɣăf n-Ɣisa.
3 Jesus estava no povoado de Betânia, sentado à mesa na casa de Simão, o Leproso. Então uma mulher chegou com um frasco feito de alabastro , cheio de perfume de nardo puro, muito caro. Ela quebrou o gargalo do frasco e derramou o perfume na cabeça de Jesus.
4 Ǝnhăyăn ăddinăt-wi dăr-ăniɣăyma a-wen, wăr hasăn-ijreẓ, ăhnăffen dăɣ-iman-năsăn, ad-jannen: «Mafăl baxxăsăn aḍutăn-wi-dăɣ,
4 Alguns que estavam ali ficaram zangados e disseram uns aos outros: — Que desperdício!
5 wădden ăddooben ad-hin-ənšən kăraḍăt timaḍ n-ărriyal n-aẓrəf ămoosnen takute i-tilăqqiwen.» Oḍănăn ya aḍkăr i-tamăḍt-ten-dăɣ.
5 Esse perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentas moedas de prata , que poderiam ser dadas aos pobres. Eles criticavam a mulher com dureza,
6 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăkfăt-tăt ălɣafyăt, mafăl has-naxxăsăm iman? Tihusay n-hărăt təjʼ-ahi-t!
6 mas Jesus disse:
7 Tilăqqiwen ya, əllanăt ɣur-wăn hărkuk, ălwăqq s-tărhăm-dăɣ, tăddoobem ad-hasnăt-təjəm ălxer măšan, năkk, ilkam ad-kăwăn-ăflăɣ.
7 Pois os pobres estarão sempre com vocês, e, em qualquer ocasião que vocês quiserem, poderão ajudá-los. Mas eu não estarei sempre com vocês.
8 Tamăḍt-i-dăɣ, təja a-wa tăddoobăt, təššəswăr-dd i-ăddinăt dăɣ-isălan n-əmukən n-tafəkka-nin i-aẓəkka.
8 Ela fez tudo o que pôde, pois antes da minha morte veio perfumar o meu corpo para o meu sepultamento.
9 Ăsidătteɣ-awăn a-s edăgg dăɣ-ătwăxṭăbăn isălan n-Ălənžil, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-dăɣ-s ətwəsuɣəlăn isălan n-a-wa ja i-ad-tăt-kittəwăn ăddinăt.»
9 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: em qualquer lugar do mundo onde o
10 Inkăr Yăhudəs Isxaryut wa n-iyyăn dăɣ-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin, ikkʼ imănokalăn n-kăl-tikutawen i-ad-hasăn-isăɣdăr Ɣisa, ărməsăn-t.
10 Judas Iscariotes, que era um dos doze discípulos, foi falar com os chefes dos sacerdotes para combinar como entregaria Jesus a eles.
11 Ăsdăwen-tăn isălan wi dd-iwwăy, jăn-as ărkăwăl n-ad-t-əkfən aẓrəf. Ad-itammăɣ Yăhudəs ɣur-ălwăqq-wen-dăɣ i-tašləlt s-hasăn-t-ăstărmăs.
11 Quando ouviram o que ele disse, eles ficaram muito contentes e prometeram dar dinheiro a ele. Assim Judas começou a procurar uma oportunidade para entregar Jesus.
12 Ašăl wa ăzzarăn n-ămudd dăɣ-tamăkšanăt tijəlwen-ti wăr təha tăẓẓa, ălwăqq wa d-ɣarrăsăn ăddinăt i-taɣsiwen ti n-Faṣka, ənnăn inəṭṭulab i-Ɣisa: «Ǝndek diha d-tărhed ad-nəsəssikəy imənsiwăn n-ămudd wa n-Faṣka?»
12 No primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento , em que os judeus matavam carneirinhos para comemorarem a Páscoa , os discípulos perguntaram a Jesus: — Onde é que o senhor quer que a gente prepare o jantar da Páscoa para o senhor?
13 Ăsmašăl əssin dăɣ-săn s-aɣrəm, innʼ-asăn: «Ǝjjəšăt aɣrəm, ad-dăr-wăn immuqqəs ăhaləs ăwwayăn iddid n-aman, əlkəmăt-as
13 Então Jesus enviou dois discípulos com a seguinte ordem:
14 s-ehăn wa mad-ijjəš, tənnəm i-măssi-s n-ehăn-en: ‹Innʼ-ak ălɣalim, səkən-anăɣ edăgg dăɣ-ehăn-năk wa dăɣ-mad-səssikəyăɣ ămudd wa n-Faṣka năkk d-inəṭṭulab-in.›
14 e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre manda perguntar: “Onde fica a sala em que eu e os meus discípulos vamos comer o jantar da Páscoa?”
15 Ad-kăwăn-isəkən soro n-ehăn-net ihʼ ehăn hərəwăn, šăddiijăn dăɣ-ămmuujnen isəftaɣ, dihen-dăɣ ad-mad-nəsəssikəy ămudd.»
15 Então ele mostrará a vocês no andar de cima uma sala grande, mobiliada e arrumada para o jantar. Preparem ali tudo para nós.
16 Ǝglăn inəṭṭulab, əjjăšăn aɣrəm, ənhăyăn hărătăn s-əmmək-wa-dăɣ s-hasăn-tăn-innă, ad-siməjnun imənsiwăn wi n-Faṣka.
16 Os dois discípulos foram até a cidade e encontraram tudo como Jesus tinha dito. Então prepararam o jantar da Páscoa.
17 Ijʼ ehăḍ ɣas, osă-dd Ɣisa ăddeew d-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin.
17 Quando anoiteceu, Jesus chegou com os doze discípulos.
18 Tamănsawăn dihen-dăɣ a-s hasăn-inna: «Ăsidătteɣ-awăn a-s iyyăn dăɣ-wăn dăr-i oharăn ămăra-dăɣ a hi-madăn-isəssăɣdăr.»
18 Enquanto estavam à mesa, no meio do jantar, ele disse:
19 Ǝkmăn-tăn iman-năsăn a-s hasăn-innă a-wen-dăɣ, ad-has-jannen s-iyyăn-iyyăn: «Ajăn năkk?»
19 Eles ficaram tristes e, um por um, começaram a perguntar: — O senhor não está achando que sou eu, está?
20 Innʼ-asăn: «Ǝnneɣ: iyyăn dăɣ-wăn dăr-i ănimăjjăn ăfuss dăɣ-ăkoss a hi-madăn-isəssăɣdăr.
20 Jesus respondeu:
21 Tidət-dăɣ a-s Ăgg-ăgg-adəm, ad-t-iba, ed a-wen-dăɣ a ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ dăɣ-isălan-net măšan, amăskoy ăwadəm wa t-madăn-isəssăɣdăr! Ăwadəm-en, iššăm-as-in ad-wăr dd-ijješ ăddunya făw.»
21 Pois o
22 Tattăn dihen-dăɣ a-s iḍkăl Ɣisa tajəlla, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ăẓun-asăn-tăt, innʼ-asăn: «Uhənăt, a-wa taɣəssa-nin.»
22 Enquanto estavam comendo, Jesus pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e o deu aos discípulos, dizendo:
23 Iḍkăl ḍarăt-a-wen kara han aman n-lăɣnăb, ăxxiimmărnen, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-asăn-t iket-dăɣ-năsăn, əswăn dăɣ-s.
23 Em seguida, pegou o cálice de vinho e agradeceu a Deus. Depois passou o cálice aos discípulos, e todos beberam do vinho.
24 Innʼ-asăn: «A-wa ašni-nin wa ămoosăn ărkăwăl n-tassaɣt ta tăynayăt d-Măssinăɣ, ašni-nin, ad-inɣəl dăɣ-təssəba n-ăddinăt ăjjootnen.
24 Então Jesus disse:
25 Ăsidătteɣ-awăn a-s ăbas ilkam ad-əsweɣ a dd-ijmaḍăn ara n-lăɣnăb hundăɣ har ašăl wa d-mad-ăswăɣ wa ăynayăn dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
25 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: nunca mais beberei deste vinho até o dia em que beber com vocês um vinho novo no
26 Ăwwăy Ɣisa d-inəṭṭulab-net isuhaɣ n-təmmal n-Măssinăɣ dd-əzjarnen əlkəttab wa n-Ăẓẓăbur, əglăn ḍarăt-a-wen, əkkăn taḍaɣt ta tăssidwălăt ihəškan wi n-əzzăytun.
26 Então eles cantaram canções de louvor e foram para o monte das Oliveiras.
27 Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «Ad-tăqqəlăm ḍarʼ-i iket-dăɣ-năwăn ed iktab dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Afăl dd-ənkărăɣ jer-inəmmuttan, ad-hawăn-izarăɣ s-teje ta n-Galila.»
28 Mas, depois que eu for ressuscitado, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Kud-irha əkkuddəlăn-kăy imidiwăn-in iket-năsăn, năkk iman-in, wăr kăy-mad-əkkuddəlăɣ.»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Eu nunca abandonarei o senhor, mesmo que todos o abandonem!
30 Innʼ-as Ɣisa: «Ăsidătteɣ-ak a-s ehăḍ-i-dăɣ, a-s-e-ăj ekăz əssin iɣoran, tăkkuddălăd-ahi har kăraḍ ihăndăggan.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Ibbărăḍ Bəṭrus, innă daɣ: «Năkk ɣas, kud-dăɣ tamăttant a tihrăɣ dăr-k, wăr kăy-mad-əkkuddəlăɣ.» Abăraj-wen-dăɣ ija Bəṭrus, a jăn imidiwăn-net.
31 Mas Pedro repetia com insistência: — Eu nunca vou dizer que não o conheço, mesmo que eu tenha de morrer com o senhor! E todos os outros discípulos disseram a mesma coisa.
32 Ăddew dăr-săn Ɣisa ḍarăt-a-wen s-ašəkrəš iyyăn iknan asədwal n-ihəškan s-isəm-net Žătsămmani. Ǝwwăḍăn-in ɣas, innʼ-asăn: «Ɣaymăt, tăqqəlăm-ahi diha-dăɣ har ədəlăɣ Măssinăɣ.»
32 Jesus e os discípulos foram a um lugar chamado Getsêmani. E Jesus lhes disse:
33 Iššənkăš-in fălla-săn, ăddeew d-Bəṭrus d-Yaqub d-Exya; ɣur-ăssaɣăt-wen-dăɣ ad-t-əssəntăn iman-net təkma, ixwăl.
33 Então Jesus foi, levando consigo Pedro, Tiago e João. Aí ele começou a sentir uma grande tristeza e aflição
34 Innʼ-asăn: «Ărɣan iman-in, ărɣan har išwar hi-ăba; wăr təṭṭesăm, ɣaymăt ɣur-i, wăr hanăɣ-ilăqqădet eḍəs.»
34 e disse a eles:
35 Iššənkăš-in daɣ fălla-săn a ənḍărrăn, irkăɣ, ad-itəddal Măssinăɣ, ijanna: «Kunta ămmuukkăn a-wen-dăɣ, ajəjet-ahi ăssaɣăt-i-dăɣ.»
35 Ele foi um pouco mais adiante, ajoelhou-se, encostou o rosto no chão e pediu a Deus que, se possível, afastasse dele aquela hora de sofrimento.
36 Innă daɣ dăɣ-tittar-net: «Abba-nin, wăr t-illa a-s wădden tăddoobed-t, səssijəj-ahi tisnant-ta-dăɣ, măšan hakd a-wen-dăɣ, ăjet erhet wa-năk wădden wa-nin.»
36 Ele orava assim:
37 Iqqăl-tăn-dd Ɣisa, ogăẓ-tăn-dd əṭṭasăn, issənkăr Bəṭrus, innʼ-as: «Simyon, kăyy təṭṭasăd? Adiš, indăr-ak wăla-dăɣ ad-təjəd ăssaɣăt iyyăn tokayăd,
37 Depois voltou e encontrou os três discípulos dormindo. Então disse a Pedro:
38 ăyyăt fălla-wăn eḍəs, ədəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis; ăgg-adəm, tidət-dăɣ a-s ăsidărhăn amišəl n-a ăjjeen ăhuusken măšan, igdal-as iba n-ăṣṣahăt n-tumast-net amišəl n-a-wa irha.»
38 Vigiem e orem para que não sejam tentados. É fácil querer resistir à tentação; o difícil mesmo é conseguir.
39 Olăs daɣ ašənkəš fălla-săn, ad-itəddal Măssinăɣ s-əmmək-wənnin-dăɣ s-t-idăl s-tizarăt.
39 Jesus foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Olăs-tăn-dd uɣəl, ogăẓ-tăn-dd, ijʼ-asăn eḍəs alăɣad wa-dăɣ făl hasăn-indăr wăla ad-arən tiṭṭawen-năsăn; issənkăr-tăn măšan, ăba-hasăn a hasăn-ənnăn a-wa-dăɣ hasăn-ija, ăẓuk n-eḍəs.
40 Em seguida, voltou ao lugar onde os discípulos estavam e os encontrou de novo dormindo. Eles estavam com muito sono e não conseguiam ficar com os olhos abertos. E não sabiam o que responder a Jesus.
41 Ifăl-tăn, ijʼ-asăn-dd uɣəl wa s-kăraḍ, innʼ-asăn: «Ɣas kăwăneḍ təṭṭasăm, sinfum hărwa? Igdăh-awăn; ăssaɣăt wa d-ititwăɣdir Ăgg-ăgg-adəm, ijjəš ifassăn n-inăsbăkkaḍăn, osă-dd.
41 Quando voltou pela terceira vez, Jesus perguntou:
42 Ǝnkărăt, ăglăt-anăɣ, osʼ-iwăn ămaɣdar-in.»
42 Levantem-se, e vamos embora. Vejam! Aí vem chegando o homem que está me traindo!
43 Ămmiijrăd hărwa a-s dd-osa Yăhudəs, iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin, ăsilăl tamətte s-iyyăḍ, əšlajăn tikobawen, iyyăḍ ăwwayăn iboriyăn; ăšimašălăn-tăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-inušămăn n-Iṣrayil.
43 Jesus ainda estava falando, quando chegou Judas, um dos doze discípulos. Vinha com ele uma multidão armada com espadas e porretes, que tinha sido mandada pelos chefes dos sacerdotes, pelos mestres da Lei e pelos líderes judeus.
44 Tamətte-ten-dăɣ, ijʼ-as Yăhudəs wa n-ămaɣdar tamătart dăɣ-has-inna: «Ăhaləs wa s-hi-tənhăyăm har t-osăsăɣ dăɣ-idmarăn-in, ənta a-s Ɣisa, ărməsăt-t, təgləm dăr-s dăɣ-a-s has-təknam iji n-ənniyăt.»
44 O traidor tinha combinado com eles um sinal. Ele tinha dito: “Prendam e levem bem seguro o homem que eu beijar, pois é ele.”
45 Osă-dd Yăhudəs, oɣăd iman-net s-Ɣisa, innʼ-as: «Ălfăqqi!» Osăs-t dăɣ-idmarăn-net.
45 Logo que chegou perto de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Toḍa tamətte făll-Ɣisa, tărmăs-t.
46 Então eles pegaram Jesus e o prenderam.
47 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net, ilbăy-dd tăkoba-net, iwăt săr-s akli n-ămănokal n-kăl-tikutawen, ištăf-dd săr-s taməẓẓujt-net.
47 Mas um dos que estavam ali tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou uma orelha dele.
48 Inna Ɣisa i-tamətte: «Ajăn năkk ănaɣtaf a ămoosăɣ a-s hi-dd-takkăm d-tikobawen d-iboriyăn i-ad-hi-tărməsăm?
48 Então Jesus disse para aquela gente:
49 Wădden hak ašăl əlleɣ-t jere-wăn, saɣreɣ dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, mafăl wăr hi dăɣ-s tărmesăm? Ǝlmədăt a-s a-wa ijăn ašăl-i-dăɣ, ija i-ad-itbət a-wa ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ dăɣ-isălan-in.»
49 Eu estava com vocês todos os dias, ensinando no pátio do Templo, e vocês não me prenderam. Mas isso está acontecendo para se cumprir o que as
50 Ăjewăḍăn inəṭṭulab iket-năsăn, oyyăn-dd Ɣisa ənta ɣas jer-išənja-net.
50 Então todos os discípulos abandonaram Jesus e fugiram.
51 Ilkăm-as-dd ămawaḍ iyyăn wărăn ilsa ar tasəjbəst lămmeḍăt daw-wăr t-illa hărăt, ăkbătten-t-dd ăddinăt ɣas,
51 Um jovem, enrolado num lençol, seguia Jesus. Alguns tentaram prendê-lo,
52 oyyʼ-asăn-in tasəjbəst-net, ošăl wăr ilsa tikəst.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Ittəlwăy Ɣisa s-ămănokal n-kăl-tikutawen-i s-a-s ităjj a-wen-dăɣ, ăžžimmăɣăn ɣur-s kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt.
53 Em seguida, levaram Jesus até a casa do Grande Sacerdote , onde estavam reunidos os chefes dos sacerdotes, alguns líderes dos judeus e alguns mestres da Lei.
54 Tamətte-en, ijʼ-as-dd Bəṭrus alkum šəjren har təjjăš ammas n-ăɣalla n-ehăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen; osă-dd Bəṭrus, ijjăš ənta-dăɣ, iglă ăqqima edes i-gărdităn, ad-itazzăh s-efew.
54 Pedro seguiu Jesus de longe e entrou no pátio da casa do Grande Sacerdote. Ele sentou-se perto do fogo, com os guardas, para se esquentar.
55 A-s ităjj a-wen-dăɣ, tattărăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-Sinhidrin-i tirənen ăššăreɣa ere innăn bahu făll-Ɣisa, siḍəwən-t dăɣ-ăššăreɣa, ăɣtəsăn-as tamăttant măšan, wăr t-illa uḍlem fălla-s əjrawăn.
55 Os chefes dos sacerdotes e todo o Conselho Superior estavam procurando encontrar alguma acusação contra Jesus a fim de o condenarem à morte. Mas não conseguiram nenhuma.
56 Ǝggădăn-dd ăddinăt ăjjootnen, ad-t-saḍlamăn măšan, indăr-asăn ad-ănnăfhămăn făll-bahutăn-năsăn.
56 Muitos diziam mentiras contra ele, mas as suas histórias não combinavam umas com as outras.
57 Sawarăn-t iyyăḍ bahu,
57 Alguns se levantaram e acusaram Jesus com mentiras. Eles diziam:
58 jannen: «nəsallʼ-as a-s innă: ‹Năkk, ad-ărẓăɣ ehăn n-ămudd wa măqqărăn dăyăn ifassăn n-dăgg-adəm, səbdədăɣ-dd dăɣ-kăraḍ išilan i wăr deyăn ifassăn n-ăgg-adəm dăɣ-edăgg-net› »
58 — Nós ouvimos quando ele disse: “Vou destruir este Templo que foi construído por seres humanos e, em três dias, levantarei outro que não será construído por seres humanos.”
59 măšan, wăla bahu-wen-dăɣ, indăr-asăn ad-fălla-s ănnăfhămăn.
59 Mesmo assim as suas histórias não combinavam umas com as outras.
60 Ihă-dd ămănokal n-kăl-tikutawen ibdad dăɣ-ammas n-ălžămaɣăt, innă i-Ɣisa: «Ma tənned dăɣ-a-wa fălla-k itawănnen? Măjrăd!»
60 Aí o Grande Sacerdote se levantou no meio de todos e perguntou a Jesus: — Você não vai se defender dessa acusação?
61 Wăr t-illa a has-inna Ɣisa. Issəstăn-t ămănokal n-kăl-tikutawen daɣ, innʼ-as: «Ajăn kăyy a-s Ălmasex wa n-Rure-s n-Wa ibbəlălăn.»
61 Mas Jesus ficou calado e não respondeu nada. Então o Grande Sacerdote tornou a perguntar: — Você é o
62 Innʼ-as Ɣisa: «Ămoosăɣ-t; ăssiilmădăɣ-kăy daɣ a-s ɣur-ašăl-i-dăɣ, ad-tənhəyăm Ăgg-ăgg-adəm, ăqqiima daw-aɣil n-Wa ilăn tărna iket-net, taləsəm-t daɣ ahănay, iqqal-dd, ifal-dd išənnawăn, inay tijărăken.»
62 Jesus respondeu:
63 Islʼ ămănokal n-kăl-tikutawen i-a-wen ɣas, ijjăš-t ălhăm wa-dăɣ făl irmăs err n-erăswăy-net, ăsɣărrawăt-t făll-iman-net, inna: «Ma nətajj i-tijuhawen daɣ?
63 Aí o Grande Sacerdote rasgou as suas próprias roupas e disse: — Não precisamos mais de testemunhas!
64 Təslăm-as iket-năwăn a-s ăskafăr wădden; ma tənnăm dăɣ-isălan-net?» Ăswărăn-t uḍlem iket-năsăn, ənnăn ănihăjja d-tamăttant.
64 Vocês ouviram esta blasfêmia contra Deus! Então, o que resolvem? Todos estavam contra Jesus e aí o condenaram à morte.
65 Ad-fălla-s situfăn, salsen ekăršăy idəm-net, sattăɣăn-as, jannen-as: «Luləy ya!» Sattăɣăn-as daɣ gărdităn.
65 Então alguns começaram a cuspir nele. Cobriam o rosto dele, davam bofetadas nele e perguntavam: — Quem foi que bateu em você? Adivinhe! E também os guardas o pegaram e lhe deram bofetadas.
66 Ăqqiima Bəṭrus dăɣ-ammas n-ăɣalla-en-dăɣ a-s t-dd tosa tiyyăt dăɣ-tinaxdimen n-ămănokal n-kăl-tikutawen;
66 Pedro ainda estava lá embaixo no pátio, quando apareceu uma das empregadas do Grande Sacerdote .
67 tənhăy-t izzah s-efew, tăzjăzzʼ-e, tənnʼ-as: «Kăyy-dăɣ, kăla tăddewăd d-Ɣisa wa n-Năṣirăt?»
67 Ela viu Pedro se esquentando perto do fogo, olhou bem para ele e disse: — Você também estava com Jesus de Nazaré.
68 Ăkkuddăl Bəṭrus a-wen, innʼ-as: «Wăr-əjrehăɣ, wăr-əssenăɣ a dăɣ-hi-tăssewălăd.» Izjăr Bəṭrus ḍarăt-a-wen, ikkʼ emm n-ăɣalla ɣas, iwăt ekăz ăɣora.
68 Mas ele negou, dizendo: — Eu não o conheço. Não sei do que é que você está falando. E saiu para o corredor. Naquele momento, o galo cantou.
69 Tənhăy-t daɣ tănaxdimt tiyyăt, ad-janna i-ăddinăt-wi t-əllanen dihen: «Hannăyăm-t ăhaləs-wa-dăɣ, iyyăn dăɣ-săn.»
69 Quando a empregada viu Pedro ali, começou a dizer aos que estavam perto: — Este homem é um deles.
70 Olăs daɣ Bəṭrus akuddəl n-a-wen. A ənḍărrăn ḍarăt-a-wen, ənnăn-as ăddinăt əbdadnen dihen: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s iyyăn dăɣ-săn a tămoosăd ed kăyy-dăɣ, Galila a kăy-lăt.»
70 Mas ele negou outra vez. Pouco depois, as pessoas que estavam ali disseram de novo a Pedro: — Não há dúvida de que você é um deles, pois você também é da Galileia.
71 Ad-hasăn-ităhhaḍ, ilaqqăn iman-net siha d-siha, ijannʼ-asăn: «Ăhaləs wa s-hi-jănnem, wăr t-əzzeyăɣ.»
71 Aí Pedro disse: — Juro que não conheço esse homem de quem vocês estão falando! Que Deus me castigue se não estou dizendo a verdade!
72 Diha-dăɣ d-innă a-wen-dăɣ ad-iwăt ekăz ăɣora wa s-əssin. Iktă-dd Bəṭrus măjrăd wa s-kăla has-t-ija Ɣisa a-s has-innă: «Wăr mad-iwət ekăz əssin iɣoran wăr tənned har kăraḍ ihăndăggan, wăr hi-təzzeyăd.» Izjăr, ad-ihall.
72 Naquele instante o galo cantou pela segunda vez, e Pedro lembrou que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você dirá três vezes que não me conhece.” Então Pedro caiu em si e começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.