Marcos 14
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB
1 Ăqqiimăn-in əssin išilan i-ămudd wa n-Faṣka-i dăɣ-tamăkšanăt tijəlwen ti wăr ha tăẓẓa. Tattărăn imănokalăn n-kăl-tikutawen əmmək s-əssăɣdărăn Ɣisa, əjən iman-net măšan,
1 Ora, dali a dois dias era a páscoa e a festa dos pães ázimos; e os principais sacerdotes e os escribas andavam buscando como prender Jesus a traição, para o matarem.
2 ənnăn, wăr-ufa ad-ăj a-wen dăɣ-ašăl wa n-ămudd, i-ad-wăr təjj tamdərwayt dăɣ-tamətte.
2 Pois eles diziam: Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Ašăl iyyăn d-ămijarăt Ɣisa i-Simyon wa s-kăla t-ijrăw jəri izzăɣăn tadăbayt ta n-Bitanya, itamănsaw dihen-dăɣ, a-s t-dd-tosa tamăḍt tăwwayăt butəl iknan dăɣ-tăhunt măllăt, han aḍutăn lanen ălqim wăr-iqqer hărăt. Tosă-dd ɣas, tărẓa emm n-butəl wa tăwwăy, ad-sănɣal aḍutăn wi t-hănen făll-eɣăf n-Ɣisa.
3 Estando ele em Betânia, reclinado à mesa em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher que trazia um vaso de alabastro cheio de bálsamo de nardo puro, de grande preço; e, quebrando o vaso, derramou-lhe sobre a cabeça o bálsamo.
4 Ǝnhăyăn ăddinăt-wi dăr-ăniɣăyma a-wen, wăr hasăn-ijreẓ, ăhnăffen dăɣ-iman-năsăn, ad-jannen: «Mafăl baxxăsăn aḍutăn-wi-dăɣ,
4 Mas alguns houve que em si mesmos se indignaram e disseram: Para que se fez este desperdício do bálsamo?
5 wădden ăddooben ad-hin-ənšən kăraḍăt timaḍ n-ărriyal n-aẓrəf ămoosnen takute i-tilăqqiwen.» Oḍănăn ya aḍkăr i-tamăḍt-ten-dăɣ.
5 Pois podia ser vendido por mais de trezentos denários que se dariam aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăkfăt-tăt ălɣafyăt, mafăl has-naxxăsăm iman? Tihusay n-hărăt təjʼ-ahi-t!
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a; por que a molestais? Ela praticou uma boa ação para comigo.
7 Tilăqqiwen ya, əllanăt ɣur-wăn hărkuk, ălwăqq s-tărhăm-dăɣ, tăddoobem ad-hasnăt-təjəm ălxer măšan, năkk, ilkam ad-kăwăn-ăflăɣ.
7 Porquanto os pobres sempre os tendes convosco e, quando quiserdes, podeis fazer-lhes bem; a mim, porém, nem sempre me tendes.
8 Tamăḍt-i-dăɣ, təja a-wa tăddoobăt, təššəswăr-dd i-ăddinăt dăɣ-isălan n-əmukən n-tafəkka-nin i-aẓəkka.
8 ela fez o que pode; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Ăsidătteɣ-awăn a-s edăgg dăɣ-ătwăxṭăbăn isălan n-Ălənžil, dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ad-dăɣ-s ətwəsuɣəlăn isălan n-a-wa ja i-ad-tăt-kittəwăn ăddinăt.»
9 Em verdade vos digo que, em todo o mundo, onde quer que for pregado o evangelho, também o que ela fez será contado para memória sua.
10 Inkăr Yăhudəs Isxaryut wa n-iyyăn dăɣ-inəṭṭulab wi n-măraw d-əssin, ikkʼ imănokalăn n-kăl-tikutawen i-ad-hasăn-isăɣdăr Ɣisa, ărməsăn-t.
10 Então Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais sacerdotes para lhes entregar Jesus.
11 Ăsdăwen-tăn isălan wi dd-iwwăy, jăn-as ărkăwăl n-ad-t-əkfən aẓrəf. Ad-itammăɣ Yăhudəs ɣur-ălwăqq-wen-dăɣ i-tašləlt s-hasăn-t-ăstărmăs.
11 Ouvindo-o eles, alegraram-se, e prometeram dar-lhe dinheiro. E buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Ašăl wa ăzzarăn n-ămudd dăɣ-tamăkšanăt tijəlwen-ti wăr təha tăẓẓa, ălwăqq wa d-ɣarrăsăn ăddinăt i-taɣsiwen ti n-Faṣka, ənnăn inəṭṭulab i-Ɣisa: «Ǝndek diha d-tărhed ad-nəsəssikəy imənsiwăn n-ămudd wa n-Faṣka?»
12 Ora, no primeiro dia dos pães ázimos, quando imolavam a páscoa, disseram-lhe seus discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comeres a páscoa?
13 Ăsmašăl əssin dăɣ-săn s-aɣrəm, innʼ-asăn: «Ǝjjəšăt aɣrəm, ad-dăr-wăn immuqqəs ăhaləs ăwwayăn iddid n-aman, əlkəmăt-as
13 Enviou, pois, dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e vos sairá ao encontro um homem levando um cântaro de água; seguí-o;
14 s-ehăn wa mad-ijjəš, tənnəm i-măssi-s n-ehăn-en: ‹Innʼ-ak ălɣalim, səkən-anăɣ edăgg dăɣ-ehăn-năk wa dăɣ-mad-səssikəyăɣ ămudd wa n-Faṣka năkk d-inəṭṭulab-in.›
14 e, onde ele entrar, dizei ao dono da casa: O Mestre manda perguntar: Onde está o meu aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Ad-kăwăn-isəkən soro n-ehăn-net ihʼ ehăn hərəwăn, šăddiijăn dăɣ-ămmuujnen isəftaɣ, dihen-dăɣ ad-mad-nəsəssikəy ămudd.»
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado e pronto; aí fazei-nos os preparativos.
16 Ǝglăn inəṭṭulab, əjjăšăn aɣrəm, ənhăyăn hărătăn s-əmmək-wa-dăɣ s-hasăn-tăn-innă, ad-siməjnun imənsiwăn wi n-Faṣka.
16 Partindo, pois, os discípulos, foram à cidade, onde acharam tudo como ele lhes dissera, e prepararam a páscoa.
17 Ijʼ ehăḍ ɣas, osă-dd Ɣisa ăddeew d-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin.
17 Ao anoitecer chegou ele com os doze.
18 Tamănsawăn dihen-dăɣ a-s hasăn-inna: «Ăsidătteɣ-awăn a-s iyyăn dăɣ-wăn dăr-i oharăn ămăra-dăɣ a hi-madăn-isəssăɣdăr.»
18 E, quando estavam reclinados à mesa e comiam, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Ǝkmăn-tăn iman-năsăn a-s hasăn-innă a-wen-dăɣ, ad-has-jannen s-iyyăn-iyyăn: «Ajăn năkk?»
19 Ao que eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe um após outro: Porventura sou eu?
20 Innʼ-asăn: «Ǝnneɣ: iyyăn dăɣ-wăn dăr-i ănimăjjăn ăfuss dăɣ-ăkoss a hi-madăn-isəssăɣdăr.
20 Respondeu-lhes: É um dos doze, que mete comigo a mão no prato.
21 Tidət-dăɣ a-s Ăgg-ăgg-adəm, ad-t-iba, ed a-wen-dăɣ a ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ dăɣ-isălan-net măšan, amăskoy ăwadəm wa t-madăn-isəssăɣdăr! Ăwadəm-en, iššăm-as-in ad-wăr dd-ijješ ăddunya făw.»
21 Pois o Filho do homem vai, conforme está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do homem é traído! bom seria para esse homem se não houvera nascido.
22 Tattăn dihen-dăɣ a-s iḍkăl Ɣisa tajəlla, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ăẓun-asăn-tăt, innʼ-asăn: «Uhənăt, a-wa taɣəssa-nin.»
22 Enquanto comiam, Jesus tomou pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, dizendo: Tomai; isto é o meu corpo.
23 Iḍkăl ḍarăt-a-wen kara han aman n-lăɣnăb, ăxxiimmărnen, ămmoy i-Măssinăɣ təzzar, ikfʼ-asăn-t iket-dăɣ-năsăn, əswăn dăɣ-s.
23 E tomando um cálice, rendeu graças e deu-lho; e todos beberam dele.
24 Innʼ-asăn: «A-wa ašni-nin wa ămoosăn ărkăwăl n-tassaɣt ta tăynayăt d-Măssinăɣ, ašni-nin, ad-inɣəl dăɣ-təssəba n-ăddinăt ăjjootnen.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do pacto, que por muitos é derramado.
25 Ăsidătteɣ-awăn a-s ăbas ilkam ad-əsweɣ a dd-ijmaḍăn ara n-lăɣnăb hundăɣ har ašăl wa d-mad-ăswăɣ wa ăynayăn dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da videira, até aquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Ăwwăy Ɣisa d-inəṭṭulab-net isuhaɣ n-təmmal n-Măssinăɣ dd-əzjarnen əlkəttab wa n-Ăẓẓăbur, əglăn ḍarăt-a-wen, əkkăn taḍaɣt ta tăssidwălăt ihəškan wi n-əzzăytun.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «Ad-tăqqəlăm ḍarʼ-i iket-dăɣ-năwăn ed iktab dăɣ-əlkəttab n-Măssinăɣ a-s:
27 Disse-lhes então Jesus: Todos vós vos escandalizareis; porque escrito está: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Afăl dd-ənkărăɣ jer-inəmmuttan, ad-hawăn-izarăɣ s-teje ta n-Galila.»
28 Todavia, depois que eu ressurgir, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Kud-irha əkkuddəlăn-kăy imidiwăn-in iket-năsăn, năkk iman-in, wăr kăy-mad-əkkuddəlăɣ.»
29 Ao que Pedro lhe disse: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Innʼ-as Ɣisa: «Ăsidătteɣ-ak a-s ehăḍ-i-dăɣ, a-s-e-ăj ekăz əssin iɣoran, tăkkuddălăd-ahi har kăraḍ ihăndăggan.»
30 Replicou-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes tu me negarás.
31 Ibbărăḍ Bəṭrus, innă daɣ: «Năkk ɣas, kud-dăɣ tamăttant a tihrăɣ dăr-k, wăr kăy-mad-əkkuddəlăɣ.» Abăraj-wen-dăɣ ija Bəṭrus, a jăn imidiwăn-net.
31 Mas ele repetia com veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. Assim também diziam todos.
32 Ăddew dăr-săn Ɣisa ḍarăt-a-wen s-ašəkrəš iyyăn iknan asədwal n-ihəškan s-isəm-net Žătsămmani. Ǝwwăḍăn-in ɣas, innʼ-asăn: «Ɣaymăt, tăqqəlăm-ahi diha-dăɣ har ədəlăɣ Măssinăɣ.»
32 Então chegaram a um lugar chamado Getsêmani, e disse Jesus a seus discípulos: Sentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Iššənkăš-in fălla-săn, ăddeew d-Bəṭrus d-Yaqub d-Exya; ɣur-ăssaɣăt-wen-dăɣ ad-t-əssəntăn iman-net təkma, ixwăl.
33 E levou consigo a Pedro, a Tiago e a João, e começou a ter pavor e a angustiar-se;
34 Innʼ-asăn: «Ărɣan iman-in, ărɣan har išwar hi-ăba; wăr təṭṭesăm, ɣaymăt ɣur-i, wăr hanăɣ-ilăqqădet eḍəs.»
34 e disse-lhes: A minha alma está triste até a morte; ficai aqui e vigiai.
35 Iššənkăš-in daɣ fălla-săn a ənḍărrăn, irkăɣ, ad-itəddal Măssinăɣ, ijanna: «Kunta ămmuukkăn a-wen-dăɣ, ajəjet-ahi ăssaɣăt-i-dăɣ.»
35 E adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Innă daɣ dăɣ-tittar-net: «Abba-nin, wăr t-illa a-s wădden tăddoobed-t, səssijəj-ahi tisnant-ta-dăɣ, măšan hakd a-wen-dăɣ, ăjet erhet wa-năk wădden wa-nin.»
36 E dizia: Aba, Pai, tudo te é possível; afasta de mim este cálice; todavia não seja o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Iqqăl-tăn-dd Ɣisa, ogăẓ-tăn-dd əṭṭasăn, issənkăr Bəṭrus, innʼ-as: «Simyon, kăyy təṭṭasăd? Adiš, indăr-ak wăla-dăɣ ad-təjəd ăssaɣăt iyyăn tokayăd,
37 Voltando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não pudeste vigiar uma hora?
38 ăyyăt fălla-wăn eḍəs, ədəlăt Măssinăɣ i-ad-kăwăn-agəẓ dăɣ-tănḍărbaten n-Iblis; ăgg-adəm, tidət-dăɣ a-s ăsidărhăn amišəl n-a ăjjeen ăhuusken măšan, igdal-as iba n-ăṣṣahăt n-tumast-net amišəl n-a-wa irha.»
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Olăs daɣ ašənkəš fălla-săn, ad-itəddal Măssinăɣ s-əmmək-wənnin-dăɣ s-t-idăl s-tizarăt.
39 Retirou-se de novo e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Olăs-tăn-dd uɣəl, ogăẓ-tăn-dd, ijʼ-asăn eḍəs alăɣad wa-dăɣ făl hasăn-indăr wăla ad-arən tiṭṭawen-năsăn; issənkăr-tăn măšan, ăba-hasăn a hasăn-ənnăn a-wa-dăɣ hasăn-ija, ăẓuk n-eḍəs.
40 E voltando outra vez, achou-os dormindo, porque seus olhos estavam carregados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Ifăl-tăn, ijʼ-asăn-dd uɣəl wa s-kăraḍ, innʼ-asăn: «Ɣas kăwăneḍ təṭṭasăm, sinfum hărwa? Igdăh-awăn; ăssaɣăt wa d-ititwăɣdir Ăgg-ăgg-adəm, ijjəš ifassăn n-inăsbăkkaḍăn, osă-dd.
41 Ao voltar pela terceira vez, disse-lhes: Dormi agora e descansai.-Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem está sendo entregue nas mãos dos pecadores.
42 Ǝnkărăt, ăglăt-anăɣ, osʼ-iwăn ămaɣdar-in.»
42 Levantai-vos, vamo-nos; eis que é chegado aquele que me trai.
43 Ămmiijrăd hărwa a-s dd-osa Yăhudəs, iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin, ăsilăl tamətte s-iyyăḍ, əšlajăn tikobawen, iyyăḍ ăwwayăn iboriyăn; ăšimašălăn-tăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt d-inušămăn n-Iṣrayil.
43 E logo, enquanto ele ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e com ele uma multidão com espadas e varapaus, vinda da parte dos principais sacerdotes, dos escribas e dos anciãos.
44 Tamətte-ten-dăɣ, ijʼ-as Yăhudəs wa n-ămaɣdar tamătart dăɣ-has-inna: «Ăhaləs wa s-hi-tənhăyăm har t-osăsăɣ dăɣ-idmarăn-in, ənta a-s Ɣisa, ărməsăt-t, təgləm dăr-s dăɣ-a-s has-təknam iji n-ənniyăt.»
44 Ora, o que o traía lhes havia dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o e levai-o com segurança.
45 Osă-dd Yăhudəs, oɣăd iman-net s-Ɣisa, innʼ-as: «Ălfăqqi!» Osăs-t dăɣ-idmarăn-net.
45 E, logo que chegou, aproximando-se de Jesus, disse: Rabi! E o beijou.
46 Toḍa tamətte făll-Ɣisa, tărmăs-t.
46 Ao que eles lhes lançaram as mãos, e o prenderam.
47 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inəṭṭulab-net, ilbăy-dd tăkoba-net, iwăt săr-s akli n-ămănokal n-kăl-tikutawen, ištăf-dd săr-s taməẓẓujt-net.
47 Mas um dos que ali estavam, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe uma orelha.
48 Inna Ɣisa i-tamətte: «Ajăn năkk ănaɣtaf a ămoosăɣ a-s hi-dd-takkăm d-tikobawen d-iboriyăn i-ad-hi-tărməsăm?
48 Disse-lhes Jesus: Saístes com espadas e varapaus para me prender, como a um salteador?
49 Wădden hak ašăl əlleɣ-t jere-wăn, saɣreɣ dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, mafăl wăr hi dăɣ-s tărmesăm? Ǝlmədăt a-s a-wa ijăn ašăl-i-dăɣ, ija i-ad-itbət a-wa ənnăn əlkəttabăn n-Măssinăɣ dăɣ-isălan-in.»
49 Todos os dias estava convosco no templo, a ensinar, e não me prendestes; mas isto é para que se cumpram as Escrituras.
50 Ăjewăḍăn inəṭṭulab iket-năsăn, oyyăn-dd Ɣisa ənta ɣas jer-išənja-net.
50 Nisto, todos o deixaram e fugiram.
51 Ilkăm-as-dd ămawaḍ iyyăn wărăn ilsa ar tasəjbəst lămmeḍăt daw-wăr t-illa hărăt, ăkbătten-t-dd ăddinăt ɣas,
51 Ora, seguia-o certo jovem envolto em um lençol sobre o corpo nu; e o agarraram.
52 oyyʼ-asăn-in tasəjbəst-net, ošăl wăr ilsa tikəst.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu despido.
53 Ittəlwăy Ɣisa s-ămănokal n-kăl-tikutawen-i s-a-s ităjj a-wen-dăɣ, ăžžimmăɣăn ɣur-s kăl-tikutawen d-inušămăn n-Iṣrayil d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt.
53 Levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Tamətte-en, ijʼ-as-dd Bəṭrus alkum šəjren har təjjăš ammas n-ăɣalla n-ehăn n-ămănokal n-kăl-tikutawen; osă-dd Bəṭrus, ijjăš ənta-dăɣ, iglă ăqqima edes i-gărdităn, ad-itazzăh s-efew.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava sentado com os guardas, aquentando-se ao fogo.
55 A-s ităjj a-wen-dăɣ, tattărăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-Sinhidrin-i tirənen ăššăreɣa ere innăn bahu făll-Ɣisa, siḍəwən-t dăɣ-ăššăreɣa, ăɣtəsăn-as tamăttant măšan, wăr t-illa uḍlem fălla-s əjrawăn.
55 Os principais sacerdotes testemunho contra Jesus para o matar, e não o achavam.
56 Ǝggădăn-dd ăddinăt ăjjootnen, ad-t-saḍlamăn măšan, indăr-asăn ad-ănnăfhămăn făll-bahutăn-năsăn.
56 Porque contra ele muitos depunham falsamente, mas os testemunhos não concordavam.
57 Sawarăn-t iyyăḍ bahu,
57 Levantaram-se por fim alguns que depunham falsamente contra ele, dizendo:
58 jannen: «nəsallʼ-as a-s innă: ‹Năkk, ad-ărẓăɣ ehăn n-ămudd wa măqqărăn dăyăn ifassăn n-dăgg-adəm, səbdədăɣ-dd dăɣ-kăraḍ išilan i wăr deyăn ifassăn n-ăgg-adəm dăɣ-edăgg-net› »
58 Nós o ouvimos dizer: Eu destruirei este santuário, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 măšan, wăla bahu-wen-dăɣ, indăr-asăn ad-fălla-s ănnăfhămăn.
59 E nem assim concordava o seu testemunho.
60 Ihă-dd ămănokal n-kăl-tikutawen ibdad dăɣ-ammas n-ălžămaɣăt, innă i-Ɣisa: «Ma tənned dăɣ-a-wa fălla-k itawănnen? Măjrăd!»
60 Levantou-se então o sumo sacerdote no meio e perguntou a Jesus: Não respondes coisa alguma? Que é que estes depõem conta ti?
61 Wăr t-illa a has-inna Ɣisa. Issəstăn-t ămănokal n-kăl-tikutawen daɣ, innʼ-as: «Ajăn kăyy a-s Ălmasex wa n-Rure-s n-Wa ibbəlălăn.»
61 Ele, porém, permaneceu calado, e nada respondeu. Tornou o sumo sacerdote a interrogá-lo, perguntando-lhe: És tu o Cristo, o Filho do Deus bendito?
62 Innʼ-as Ɣisa: «Ămoosăɣ-t; ăssiilmădăɣ-kăy daɣ a-s ɣur-ašăl-i-dăɣ, ad-tənhəyăm Ăgg-ăgg-adəm, ăqqiima daw-aɣil n-Wa ilăn tărna iket-net, taləsəm-t daɣ ahănay, iqqal-dd, ifal-dd išənnawăn, inay tijărăken.»
62 Respondeu Jesus: Eu o sou; e vereis o Filho do homem assentado à direita do Poder e vindo com as nuvens do céu.
63 Islʼ ămănokal n-kăl-tikutawen i-a-wen ɣas, ijjăš-t ălhăm wa-dăɣ făl irmăs err n-erăswăy-net, ăsɣărrawăt-t făll-iman-net, inna: «Ma nətajj i-tijuhawen daɣ?
63 Então o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que precisamos ainda de testemunhas?
64 Təslăm-as iket-năwăn a-s ăskafăr wădden; ma tənnăm dăɣ-isălan-net?» Ăswărăn-t uḍlem iket-năsăn, ənnăn ănihăjja d-tamăttant.
64 Acabais de ouvir a blasfêmia; que vos parece? E todos o condenaram como réu de morte.
65 Ad-fălla-s situfăn, salsen ekăršăy idəm-net, sattăɣăn-as, jannen-as: «Luləy ya!» Sattăɣăn-as daɣ gărdităn.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe socos, e a dizer-lhe: Profetiza. E os guardas receberam-no a bofetadas.
66 Ăqqiima Bəṭrus dăɣ-ammas n-ăɣalla-en-dăɣ a-s t-dd tosa tiyyăt dăɣ-tinaxdimen n-ămănokal n-kăl-tikutawen;
66 Ora, estando Pedro em baixo, no átrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote
67 tənhăy-t izzah s-efew, tăzjăzzʼ-e, tənnʼ-as: «Kăyy-dăɣ, kăla tăddewăd d-Ɣisa wa n-Năṣirăt?»
67 e, vendo a Pedro, que se estava aquentando, encarou-o e disse: Tu também estavas com o nazareno, esse Jesus.
68 Ăkkuddăl Bəṭrus a-wen, innʼ-as: «Wăr-əjrehăɣ, wăr-əssenăɣ a dăɣ-hi-tăssewălăd.» Izjăr Bəṭrus ḍarăt-a-wen, ikkʼ emm n-ăɣalla ɣas, iwăt ekăz ăɣora.
68 Mas ele o negou, dizendo: Não sei nem compreendo o que dizes. E saiu para o alpendre.
69 Tənhăy-t daɣ tănaxdimt tiyyăt, ad-janna i-ăddinăt-wi t-əllanen dihen: «Hannăyăm-t ăhaləs-wa-dăɣ, iyyăn dăɣ-săn.»
69 E a criada, vendo-o, começou de novo a dizer aos que ali estavam: Esse é um deles.
70 Olăs daɣ Bəṭrus akuddəl n-a-wen. A ənḍărrăn ḍarăt-a-wen, ənnăn-as ăddinăt əbdadnen dihen: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s iyyăn dăɣ-săn a tămoosăd ed kăyy-dăɣ, Galila a kăy-lăt.»
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram novamente a Pedro: Certamente tu és um deles; pois és também galileu.
71 Ad-hasăn-ităhhaḍ, ilaqqăn iman-net siha d-siha, ijannʼ-asăn: «Ăhaləs wa s-hi-jănnem, wăr t-əzzeyăɣ.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Diha-dăɣ d-innă a-wen-dăɣ ad-iwăt ekăz ăɣora wa s-əssin. Iktă-dd Bəṭrus măjrăd wa s-kăla has-t-ija Ɣisa a-s has-innă: «Wăr mad-iwət ekăz əssin iɣoran wăr tənned har kăraḍ ihăndăggan, wăr hi-təzzeyăd.» Izjăr, ad-ihall.
72 Nesse instante o galo cantou pela segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que lhe dissera Jesus: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E caindo em si, começou a chorar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.