Lucas 7

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Issəsla Ɣisa isălan-win-dăɣ i-tamətte ɣas, ijjăš aɣrəm wa n-Qăfărnaxum.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Illʼ-e dihen kăbtăn ilan akli ikna tărha-i s-a-s ităjj a-wen-dăɣ ija turhənna ta-dăɣ s-išwar hin-ăssijja.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Islă kăbtăn a-s dd-ijjaš Ɣisa ăkall ɣas, ăšmašăl săr-s hărăt dăɣ-inušămăn n-kăl-Ălyăhud i-ad-dăɣ-s əttărăn ad-dd-ass, izuzəy akli-net.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Osăn-dd kăl-Ălyăhud Ɣisa, dălăn-t dăɣ-ad-t-izuzəy, ənnăn-as: «Ăhaləs-i-dăɣ, ăniihăjja s-ad-has-təkkəsăd tekăriḍt,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 irha tumast-nănăɣ hullan, ənta a hanăɣ-issəkrăsăn ehăn n-ăddin wa nəla.»
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Ăddew dăr-săn Ɣisa. Wăr-ujəj a-s has-dd-əlkăḍăn imidiwăn n-kăbtăn dd-ăšimašăl, ənnăn-as: Innʼ-ak kăbtăn: «Ălɣalim! Wăr tăslăyyăɣăd iman-năk făl-a-s, wăr-ănhăjjăɣ d-ad-dd-təjjəšăd ehăn-in,
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 a-wen-dăɣ daɣ a făl wăr-ăsnăhăjjăɣ iman-in d-ad-kăy-in-ăkkăɣ, ănn tiyyăt tăfert, ad-izzəy ănaxdim-in.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Năkk, əllan-t imănokalăn jənnəj-i, leɣ daɣ năkk əssărdusa daw-i t-əllanen, e-d ənnəɣ i-iyyăn: ‹Ǝgləw›, ad-igləw, e-d ənnəɣ i-wa iyyăḍăn: ‹Ǝyyăw›, ad-hi-dd-ass; akli-nin daɣ, e-d has-ənneɣ: ‹Ăj a-wa›, ad-t-ăj.»
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Islă Ɣisa i-a-wen ɣas, ijrăẓ-as kăbtăn, innăḍ-dd s-ăddinăt wi has-əlkămnen, innʼ-asăn: «Ăsidătteɣ-awăn a-s wăla dăɣ-ăkall wa n-Iṣrayil, wăr kăla ənhăyăɣ ere s-ogdăh immun-net d-wa n-ăhaləs-i-dăɣ.»
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ǝqqălăn meddən-wi dd-ămešălnen, ogăẓăn-in akli wa s-kăla ărhin, izzay.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Ašăl wa n-ḍarăt wen, ăddew Ɣisa d-inəṭṭulab-net s-taɣrəmt s-isəm-net Nayin, təlkam-asăn daɣ tamətte tăjjeet.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Diha-dăɣ dd-əjjăšăn aɣrəm, ad-ămmoqqăsăn d-ăddinăt ăwwăḍnen hărăt ăwwaynen enəmmettən s-tiẓəska; enəmmettən-en, alyaḍ s-wăr təla ma-s ar ənta, ti-s daɣ wăr-idder.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ojjă Ɣisa tamăḍt-ten-dăɣ, tănɣʼ-e tăhanint-net, innʼ-as: «Ǝlɣən Iblis.»
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Ikkă-dd enəmmettən, iḍăs-t, əbdădăn ăddinăt-wi t-ămisawăynen, innă i-enəmmettən: «Ămawaḍ, ənneɣ-ak: ənkăr!»
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 Ăqqimă-dd enəmmettən ăssaɣăt-wen-dăɣ, ad-itamăjrad, ăssoɣăl-t Ɣisa i-ma-s.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ărmăɣăn ăddinăt iket-năsăn, ad-tiimələn Măssinăɣ, jannen: «Ašăl-i, ănfalăl-dd ănnăbi măqqoorăn jere-năɣ, Măssinăɣ osă-dd tamətte-net i-ad-tăt-iɣləs.»
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ămsaɣăl măjrăd-wen-dăɣ ătwănnăn făll-Ɣisa dăɣ-Ălyăhudəyăt d-attayăn-net.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Osăn-dd inəṭṭulab n-Exya, jăn dăɣ-s isălan n-a-wa ijăn iket-dăɣ-net.
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 Iɣră-dd dăɣ-săn əssin, ăšmašăl-tăn s-ălɣalim i-ad-t-səstənăn kunta ənta a-s Wa s-ătwănna ilkam ad-dd-ass meɣ ilkam iyyăn săl ənta.
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Osăn-dd meddən, ənnăn-as: «Exya wa n-Enəsselmăɣ a hanăɣ-dd-ăšmašălăn săr-k, innʼ-anăɣ ad-kăy-nəsəstən, ‹kunta kăyy a-s Wa s-ătwănna ilkam ad-dd-tasəd meɣ ilkam ere săl kăyy?› »
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Ăssaɣăt-wen-dăɣ t-sastanăn, ăzozăy Ɣisa ăddinăt ăjjootnen dăɣ-tiẓẓoren d-alšinăn, ikfa daɣ iməddorɣal ăjjootnen turhajăt n-ahănay.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Ăwwežăb i-meddən wi dd-ăšmašăl Exya, innʼ-asăn: «Ăqqəlăt Exya, suɣəlăm-as a-wa tənhăyăm d-a-wa təslăm, ănnăt-as: iməddorɣal hannăyăn, inəbdan rajjăšăn; wi ijraw jəri, tišdajăn, imẓaj, sallăn; inəmmuttan nakkărăn-dd; tilăqqiwen, sallănăt i-Ălənžil.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Tənḍəḍ i-ere wa dăɣ-i wărăn ijʼ ăššăk.»
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Ǝglăn inămmašalăn n-Exya ɣas, ădwănnăt Ɣisa i-tamətte dăɣ-isălan n-Exya, innʼ-asăn: «Ak, a-s təzjărăm s-tenere, ma tənhăyăm? Ak teẓewt ăsiwălawăl aḍu a tənhăyăm? Ăbo!
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Adiš ma təkkăm i-ad-t-tənhəyăm? Ak ăhaləs ăsisahăɣăn ašăl a tənhăyăm? Ǝnhəywăt-tăn-ak ăddinăt-wi sasahaɣnen ašăl, əntăneḍ-den ănnuflăynen dăɣ-ihănan-wi n-imănokalăn.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Adiš mi təkkăm i-ad-t-tənhəyăm? Ak ănnăbi? Tidət lab a-s ănnăbi, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s ere ojărăn tumast n-ănnăbi a tənhăyăm.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Exya, ənta-en-dăɣ a făl inna əlkəttab n-Măssinăɣ:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s, wăr t-illa ara n-tamăḍt ojărăn Exya măšan, hakd a-wen-dăɣ, wăr t-illa ere t-wărăn ojer dăɣ-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Ăddinăt-wi has-əslănen iket-năsăn hakd-dăɣ inarmasăn n-tiwse ărḍăn s-Təmmənəya n-Măssinăɣ ed, ăqbălăn ad-tăn-isəlmăɣ Exya
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 măšan, kăl-faris d-ălɣulam-i unjăynen s-asəlmaɣ-net, ăsfatăn iman-năsăn dăɣ-a-wa iɣtăs Măssinăɣ.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Innă Ɣisa: «Ak, mi dăr-mad-sənnəfăqqăɣ kăl-əzzurəyăt-ta-dăɣ? Ak, mi dăr-olăhăn?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 Olăhăn ɣas d-aratăn janen aɣrəf dăɣ-təfărre, jannen iyyăḍ i-wi iyyăḍnen:
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Exya wa n-Enəsselmăɣ, ăzzăman wa dd-osa, wăr-itətt imənsiwăn olaɣnen, wăr-isəss aman n-lăɣnăb ăxxiimmărnen; tənnăm: ‹Ihʼ-e alšin›,
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 išrăy-t-dd Ăgg-ăgg-adəm, ənta itihar dăr-wăn a-wa tăttăm d-a-wa săssăm, ɣas tənnăm dăɣ-s: ‹Wa ənta, insăy, irăf aman wi n-lăɣnăb ăxxiimmărnen, amidi n-inarmasăn n-tiwse d-ălfusaɣ wi iyyăḍnen.›
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Măšan a-wen wăr hin-ikkes a-s:
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ămjarăt-dd Ɣisa ašăl iyyăn i-u-faris iyyăn, ikkʼ-e-hi-dd, ad-tamănsawăn.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Təsla tamăḍt n-tanăsbăkkaḍt hat aɣrəm-en-dăɣ a-s Ɣisa ămijarăt i-u-faris-en ɣas, a ənḍărrăn, ənta da-dăɣ tăwway butəl n-aḍutăn.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Tosă-dd, təjjăš fălla-săn ehăn wa dăɣ-tamănsawăn, təkka dihad ăsiɣămăr Ɣisa, măl daw-iḍarăn-net, ad-hall. Hall har təssəbdăj iḍarăn-net s-imeṭṭawăn-net, ad-tăn-timəs s-tišəkkaḍ-net, timəllut-asăn, sănɣal fălla-săn aḍutăn.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Inhăy u-faris wa dd-ăsmăjaren Ɣisa a-wen ɣas, ad-ijanna dăɣ-iman-net: «Ǝnnăr ămoos ăhaləs-i-dăɣ ănnăbi, ilməd a-s tamăḍt-ta-dăɣ t-təḍasăt, tălkăxbat.»
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Innʼ-as Ɣisa: «Simyon, ărheɣ ad-hak-ănnăɣ hărăt iyyăn.» Innʼ-as Simyon: «Ălɣalim, ăsijădăɣ-ak, măjrăd.»
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Innʼ-as Ɣisa: «Kăla t-illa ăhaləs irwasăn əssin meddən: iyyăn, irwas-t səmmosăt timaḍ n-ărriyal n-aẓrəf, wa iyyăḍăn, irwas-t, səmmosăt timərwen n-ărriyal n-aẓrəf.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Inhăy a-s wăr tăn-iha-i ăddooben timẓal n-ehăre-net, ma n-əmmək ɣas, inšʼ-asăn-in a-wa tăn-irwăs. Ăssistănăɣ-kăy kăyy Simyon: ‹Ǝndek dăɣ-săn wa has-madăn-ikən tămayit?› »
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Innʼ-as Simyon: «Ordeɣ a-s wa s-hin-oyyă ămarwas wa ojărăn.» Innʼ-as Ɣisa: «Toɣadăd.»
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Innăḍ-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen s-tamăḍt təzzar, innă i-Simyon: «Wădden hannăyăd tamăḍt-ta-dăɣ, əjjăšăɣ-dd ehăn-năk, wăr hi-təkfed aman s-ăsserădăɣ iḍarăn-in măšan ənta, təssəbdăj-tăn s-imeṭṭawăn-net, tomăs-tăn s-tišəkkaḍ-net,
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 ălwăqq wa dd-oseɣ ehăn-năk, wăr hi-dd-təlkeḍăd, tasəsăd-ahi dăɣ-idmarăn-năk măšan ənta, a dd-oseɣ, timəllut i-iḍarăn-in făll-semɣar-i-dăɣ hi-təja.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Kăyy daɣ, wăr təšweyăd eɣăf-in, a-s ija a-wen ənta, iḍarăn-in a təšwăy s-aḍutăn.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Dăɣ-təssəba n-tărha-i-dăɣ măqqărăt hi-təssəkna, a-wa ăjjen la dăɣ-ibăkkaḍăn, ătiwănšăn-as-in. Tidət-dăɣ a-s ere wa s-hin-ătwănša a ənḍărrăn, tămayit-net daɣ ti-ənḍărrăt.»
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Inna Ɣisa ḍarăt-a-wen i-tamăḍt: «Ibăkkaḍăn-am, ătiwănšănăm-in.»
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Ǝslăn imăjarăn i-a-wen-dăɣ ɣas, ad-jannen dăɣ-iman-năsăn: «Ma ămoos ăwadəm wa ăddooben tenăšše n-ibăkkaḍăn n-ăddinăt?»
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Innă Ɣisa i-tamăḍt ḍarăt-a-wen: «Immun-năm a kăm-iɣlăsăn, əgləw dăɣ-ălxer.»
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.