Lucas 4

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 A-s dd-ifăl Ɣisa ejănš wa n-Ɣurdəni, iḍkar Unfas Šăddijăn s-ăṣṣahăt. Unfas-en-dăɣ a t-oɣădăn s-tenere.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Ijă dihen əkkoẓăt timərwen n-ašăl itižărrub-t Iblis. Tăqqăn-ten-dăɣ, ijʼ-et iket-net wăr t-illa a ikkan emm-net təzzar, ălluẓ.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Osʼ-e hi-dd Iblis, innʼ-as:
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Ăwwežăb-as Ɣisa, innʼ-as:
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Iwwăy-t Iblis s-edăgg iknan aḍkul, issəknʼ-e dăɣ-ešăfălli n-tiṭṭ, e d t-illăm əddəwəl iwarăn ărori n-ăkall,
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 innʼ-as ămăra:
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 a-wen-dăɣ a făl, hakkăɣ-ak-tăn iket-năsăn afăl hi-tăɣbădăd.»
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Ăwwežăb-as, innʼ-as: «Iktab dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s:
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Iwwăy-t Iblis ḍarăt-a-wen s-Yărussălam, issəbdăd-t făll-afălla n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn təzzar, innʼ-as:
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 ‹Ad-dd-išəmmišəl ănjălosăn-net
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 əkbəlăn-kăy dăɣ-ifassăn-năsăn
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Innʼ-as Ɣisa: «Iktab dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s:
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Ăžžurrăbăt-t Iblis s-a-wa s-ăddobăt iket-net, indăr-as ɣas, ujəj-t, ad-isimăqqul i-ad-săr-s ijrəw taffawt tiyyăt daɣ.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Iqqăl Ɣisa ḍarăt-a-wen teje ta n-Galila, toɣad-t tărna n-Unfas Šăddijăn dăɣ-a-wa ităjj, intăj isəm-net dăɣ-teje-ten-dăɣ iket-net.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 Isaɣra ăddinăt dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, ăssiimɣărăn-t ăddinăt iket-năsăn.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Ifăl Ɣisa dihen, ikkă taɣrəmt ta n-Năṣirăt-i-dăɣ idwăl, ijʼ-e ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, ikkʼ ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud ed, a-wen-dăɣ a-s izzay ad-t-ăj.
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Təddalăn ăddinăt Măssinăɣ dihen-dăɣ a-s ibdăd Ɣisa jere-săn, əkfăn-t əlkəttab wa n-ănnăbi Saya i-ad-hasăn-dăɣ-s iɣăr. Ikkăs-in i-əlkəttab aḍh wa ija təzzar, orʼ-e dăɣ-edăgg wa dăɣ-iktăb:
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 «Insa făll-i Unfas n-Emăli,
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 zəzzubbeɣ-dd awătay n-ănnuɣmăt n-Emăli făll-ărori n-ăkall.»
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Issəmdă Ɣisa teɣăre ɣas, iɣfăl əlkəttab, ăssoɣăl-t i-ănaxdim-wa ijăn ənniyăt i-ehăn wa n-ăddin. Iqqăl-dd, ăqqima ɣas, ăsbălalăɣăn dăɣ-s ăddinăt-wi hănen ehăn n-ăddin-en-dăɣ iket-dăɣ-năsăn.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Iḍkăl măjrăd, innʼ-asăn: «Măjrăd wa s-təslăm ašăl-i-dăɣ, itbăt.»
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Ǝqqălăn-dd ɣas oran imawăn, tofʼ-en tăkunt n-tihusay n-iməjridăn wi dd-zajjărnen emm-net, ad-jannen: «Ak ajăn a-wa wădden ăgg-Yusəf wa-dăɣ nəzzăy?»
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝssanăɣ a-s ad-hi-dd-səktəwăm oẓẓ wa innăn: ‹Lăxtur, kăyy-ak səssəfăr i-iman-năkk təzzar›, tənnəm-ahi: ‹Təmmaẓ jed dăɣ-ăkall-năk a-wa s-nəsla jed-t dăɣ-aɣrəm wa n-Qăfărnaxum.› »
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 Innʼ-asăn daɣ: «Tidət-dăɣ a-s wăr t-illa ănnăbi ătiwăqbălăn dăɣ-ăkall-net.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Ăsidătteɣ-awăn a-s kăla t-əllănăt tinuḍăfen ăjjootnen dăɣ-Iṣrayil dăɣ-ăzzăman wa n-ănnăbi Ɣəli. Ăzzăman-en, oɣăy mănna i-ăddinăt, jăn kăraḍ iwətyan d-săḍis orăn wăr t-təlla teddamt n-ajənna watăt ăkall-en-dăɣ, ija laẓ s-kăla wăr-ătwănhăy a dăr-olăh făll-ărori n-ăkall.
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 Ija a-wen iket-net măšan, wăr dd-ăšmašăl Măssinăɣ ănnăbi Ɣəli ar s-tănuḍăft tiyyăt ɣas dăɣ-snăt təzzaɣăt taɣrəmt ta n-Sarăfta dăɣ-teje ta n-Săyda.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Ḍarăt Ɣəli daɣ, osă-dd ăzzăman wa n-ănnăbi Ilyas. Ăzzăman-en, əllan-t ăddinăt ăjjootnen dăɣ-ăkall wa n-Iṣrayil ijraw jəri măšan, wăr tăn-iha-i s-dd-ăšimašăl Măssinăɣ Ilyas a săl ăhaləs iyyăn n-amăjar ilʼ ăkall wa n-Surya s-isəm-net Năɣma i-ad-t-išəšdəj.»
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Ǝslăn ăddinăt i-hărătăn-win-dăɣ hasăn-innă dăɣ-ehăn n-ăddin ɣas, kăfăn a-wa-dăɣ hasăn-ija aḍkăr-net,
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 ămẓăyẓăyăn-t iket-năsăn, əzzəwen-t hundăɣ har afălla n-aḍaɣ wa făll-idăy aɣrəm i-ad-t-in-səttərəkken, ămmăt
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 măšan, ikka Ɣisa jere-săn, iglă.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Ătrară-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen, ikka taɣrəmt ta n-Qăfărnaxum hăt teje ta n-Galila ad-isaɣra dihen ăddinăt hak ašăl n-əssəbət-i n-tăsonfat;
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 əqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn făll-əjjăruẓăt-i-dăɣ hasăn-ija a-wa isăɣra ed isaɣrʼ-en s-ălxikmăt ăṣṣohen.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Ehăn n-ăddin-en, ihʼ-e ăhaləs ihʼ alšin, inhăy Ɣisa ɣas, ad-isaɣărat s-afălla, ijanna
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 «Ya Ɣisa wa n-Năṣirăt, ma dăɣ-năɣ tărhed? Ajăn ahălak-nănăɣ a-s dd-tosed? Ǝssanăɣ ere wa tămoosăd, kăyy-i-dăɣ a-s: Wa Šăddijăn dd-ăšmašăl Măssinăɣ.»
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 Ăsmăhăḍ dăɣ-s Ɣisa, innʼ-as «Ǝṭṭəf emm-năk, təzjărăd ăhaləs-i-dăɣ!» Ijjăḍlăt alšin ăhaləs jer-ăddinăt təzzar, izjăr-t, wăr t-illa a has-iɣšad.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn, tinmənnin: «Ma ămoos măjrăd wa? Wa ənta wălʼ alšinăn e-d fălla-săn ăsmăhăḍ s-tărna-net, ad-əzjărăn ăddinăt.»
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Intăj isəm n-Ɣisa ḍarăt-a-wen-dăɣ, wăr t-illa edăgg dăɣ-teje-ten-dăɣ s-wădden timsiɣulăn dăɣ-s isălan-net.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Izjăr Ɣisa ehăn wa n-ăddin ɣas, ikka ɣur-Simyon. Ămzăyyăt-in d-a-s tărmas tenăde tăṣṣoohet taḍăggalt n-Simyon, əttărăn dăɣ-s ăddinăt ad-tăt-izuzəy.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 Ibdăd-dd Ɣisa jənnəj-s, ăsmăhăḍ făll-tenăde, tărẓa fălla-s. Tənkăr-dd ălwăqq-wen-dăɣ, ad-tăn-simjurut.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Toḍa tăfukt ɣas, ămewăyăn-dd săr-s imarhinăn s-hak iyyăn d-turhənna-net i-ad-tăn-izuzəy, ăswăr hak iyyăn ifassăn-net, ăzozăy-tăn.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Zajjărăn alšinăn ăddinăt ăjjootnen, saɣăren, jannen: «Kăyy a-s Rure-s n-Măssinăɣ» măšan, isamăhaḍ fălla-săn, wăr tăn-itəyy ămmijrădăn ed, əssanăn a-s ənta a-s Ălmasex.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Ăffăw ɣas, ikka Ɣisa tenere n-iman-net măšan təmmăɣ-as tamətte hăr t-təjrăw, ad-tattărăn ăddinăt əmmək s-t-əṭṭăfăn edes-hasăn i-ad-wăr-ilkem ad-tăn-ifal;
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 inhăy tayətte-năsăn ɣas, innʼ-asăn: «Iwar-ahi ad-ăxṭəbăɣ isălan n-ălxer n-Təmmənəya n-Măssinăɣ i-iɣărman-wi iyyăḍnen əntăneḍ-dăɣ ed a-wen-dăɣ a-s dd-ămešălăɣ.»
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Ad-ixaṭṭăb ḍarăt-a-wen dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud n-teje ta n-Ălyăhudəyăt.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.