Lucas 4
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 A-s dd-ifăl Ɣisa ejănš wa n-Ɣurdəni, iḍkar Unfas Šăddijăn s-ăṣṣahăt. Unfas-en-dăɣ a t-oɣădăn s-tenere.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão e foi guiado pelo mesmo Espírito, no deserto,
2 Ijă dihen əkkoẓăt timərwen n-ašăl itižărrub-t Iblis. Tăqqăn-ten-dăɣ, ijʼ-et iket-net wăr t-illa a ikkan emm-net təzzar, ălluẓ.
2 durante quarenta dias, sendo tentado pelo diabo. Nada comeu naqueles dias, ao fim dos quais teve fome.
3 Osʼ-e hi-dd Iblis, innʼ-as:
3 Então o diabo disse a Jesus: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra se transforme em pão.
4 Ăwwežăb-as Ɣisa, innʼ-as:
4 Mas Jesus lhe respondeu:
5 Iwwăy-t Iblis s-edăgg iknan aḍkul, issəknʼ-e dăɣ-ešăfălli n-tiṭṭ, e d t-illăm əddəwəl iwarăn ărori n-ăkall,
5 Então o diabo o levou para um lugar mais alto e num instante lhe mostrou todos os reinos do mundo.
6 innʼ-as ămăra:
6 E disse: — Eu lhe darei todo este poder e a glória destes reinos, porque isso me foi entregue, e posso dar a quem eu quiser.
7 a-wen-dăɣ a făl, hakkăɣ-ak-tăn iket-năsăn afăl hi-tăɣbădăd.»
7 Portanto, se você me adorar, tudo isso será seu.
8 Ăwwežăb-as, innʼ-as: «Iktab dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s:
8 Mas Jesus respondeu:
9 Iwwăy-t Iblis ḍarăt-a-wen s-Yărussălam, issəbdăd-t făll-afălla n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn təzzar, innʼ-as:
9 Então o diabo levou Jesus a Jerusalém, colocou-o sobre o pináculo do templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 ‹Ad-dd-išəmmišəl ănjălosăn-net
10 porque está escrito: “Aos seus anjos ele dará ordens a seu respeito, para que o guardem.”
11 əkbəlăn-kăy dăɣ-ifassăn-năsăn
11 E: “Eles o sustentarão nas suas mãos, para que você não tropece em alguma pedra.”
12 Innʼ-as Ɣisa: «Iktab dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s:
12 Jesus respondeu ao diabo:
13 Ăžžurrăbăt-t Iblis s-a-wa s-ăddobăt iket-net, indăr-as ɣas, ujəj-t, ad-isimăqqul i-ad-săr-s ijrəw taffawt tiyyăt daɣ.
13 Tendo concluído todas as tentações, o diabo afastou-se de Jesus, até momento oportuno.
14 Iqqăl Ɣisa ḍarăt-a-wen teje ta n-Galila, toɣad-t tărna n-Unfas Šăddijăn dăɣ-a-wa ităjj, intăj isəm-net dăɣ-teje-ten-dăɣ iket-net.
14 Então Jesus, no poder do Espírito, voltou para a Galileia, e a sua fama correu por toda aquela região.
15 Isaɣra ăddinăt dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, ăssiimɣărăn-t ăddinăt iket-năsăn.
15 E ensinava nas sinagogas, sendo elogiado por todos.
16 Ifăl Ɣisa dihen, ikkă taɣrəmt ta n-Năṣirăt-i-dăɣ idwăl, ijʼ-e ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, ikkʼ ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud ed, a-wen-dăɣ a-s izzay ad-t-ăj.
16 Jesus foi para Nazaré, onde havia sido criado. Num sábado, entrou na sinagoga, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Təddalăn ăddinăt Măssinăɣ dihen-dăɣ a-s ibdăd Ɣisa jere-săn, əkfăn-t əlkəttab wa n-ănnăbi Saya i-ad-hasăn-dăɣ-s iɣăr. Ikkăs-in i-əlkəttab aḍh wa ija təzzar, orʼ-e dăɣ-edăgg wa dăɣ-iktăb:
17 Então lhe deram o livro do profeta Isaías. E, abrindo o livro, achou o lugar onde está escrito:
18 «Insa făll-i Unfas n-Emăli,
18 “O Espírito do Senhor
19 zəzzubbeɣ-dd awătay n-ănnuɣmăt n-Emăli făll-ărori n-ăkall.»
19 e proclamar o ano aceitável
20 Issəmdă Ɣisa teɣăre ɣas, iɣfăl əlkəttab, ăssoɣăl-t i-ănaxdim-wa ijăn ənniyăt i-ehăn wa n-ăddin. Iqqăl-dd, ăqqima ɣas, ăsbălalăɣăn dăɣ-s ăddinăt-wi hănen ehăn n-ăddin-en-dăɣ iket-dăɣ-năsăn.
20 Tendo fechado o livro, Jesus o devolveu ao assistente e sentou-se. Todos na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Iḍkăl măjrăd, innʼ-asăn: «Măjrăd wa s-təslăm ašăl-i-dăɣ, itbăt.»
21 Então Jesus começou a dizer:
22 Ǝqqălăn-dd ɣas oran imawăn, tofʼ-en tăkunt n-tihusay n-iməjridăn wi dd-zajjărnen emm-net, ad-jannen: «Ak ajăn a-wa wădden ăgg-Yusəf wa-dăɣ nəzzăy?»
22 Todos davam testemunho dele e se maravilhavam das palavras cheias de graça que lhe saíam dos lábios. E perguntavam: — Não é este o filho de José?
23 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝssanăɣ a-s ad-hi-dd-səktəwăm oẓẓ wa innăn: ‹Lăxtur, kăyy-ak səssəfăr i-iman-năkk təzzar›, tənnəm-ahi: ‹Təmmaẓ jed dăɣ-ăkall-năk a-wa s-nəsla jed-t dăɣ-aɣrəm wa n-Qăfărnaxum.› »
23 Então Jesus disse:
24 Innʼ-asăn daɣ: «Tidət-dăɣ a-s wăr t-illa ănnăbi ătiwăqbălăn dăɣ-ăkall-net.
24 E Jesus prosseguiu:
25 Ăsidătteɣ-awăn a-s kăla t-əllănăt tinuḍăfen ăjjootnen dăɣ-Iṣrayil dăɣ-ăzzăman wa n-ănnăbi Ɣəli. Ăzzăman-en, oɣăy mănna i-ăddinăt, jăn kăraḍ iwətyan d-săḍis orăn wăr t-təlla teddamt n-ajənna watăt ăkall-en-dăɣ, ija laẓ s-kăla wăr-ătwănhăy a dăr-olăh făll-ărori n-ăkall.
25 Na verdade lhes digo que havia muitas viúvas em Israel no tempo de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, reinando grande fome em toda a terra,
26 Ija a-wen iket-net măšan, wăr dd-ăšmašăl Măssinăɣ ănnăbi Ɣəli ar s-tănuḍăft tiyyăt ɣas dăɣ-snăt təzzaɣăt taɣrəmt ta n-Sarăfta dăɣ-teje ta n-Săyda.
26 e Elias não foi enviado a nenhuma delas, a não ser a uma viúva de Sarepta de Sidom.
27 Ḍarăt Ɣəli daɣ, osă-dd ăzzăman wa n-ănnăbi Ilyas. Ăzzăman-en, əllan-t ăddinăt ăjjootnen dăɣ-ăkall wa n-Iṣrayil ijraw jəri măšan, wăr tăn-iha-i s-dd-ăšimašăl Măssinăɣ Ilyas a săl ăhaləs iyyăn n-amăjar ilʼ ăkall wa n-Surya s-isəm-net Năɣma i-ad-t-išəšdəj.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel nos dias do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, a não ser Naamã, o sírio.
28 Ǝslăn ăddinăt i-hărătăn-win-dăɣ hasăn-innă dăɣ-ehăn n-ăddin ɣas, kăfăn a-wa-dăɣ hasăn-ija aḍkăr-net,
28 Todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, se encheram de ira.
29 ămẓăyẓăyăn-t iket-năsăn, əzzəwen-t hundăɣ har afălla n-aḍaɣ wa făll-idăy aɣrəm i-ad-t-in-səttərəkken, ămmăt
29 E, levantando-se, expulsaram Jesus da cidade e o levaram até o alto do monte sobre o qual a cidade estava edificada, para que, de lá, pudessem atirá-lo abaixo.
30 măšan, ikka Ɣisa jere-săn, iglă.
30 Jesus, porém, passando pelo meio deles, foi embora.
31 Ătrară-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen, ikka taɣrəmt ta n-Qăfărnaxum hăt teje ta n-Galila ad-isaɣra dihen ăddinăt hak ašăl n-əssəbət-i n-tăsonfat;
31 E Jesus foi a Cafarnaum, cidade da Galileia, e os ensinava no sábado.
32 əqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn făll-əjjăruẓăt-i-dăɣ hasăn-ija a-wa isăɣra ed isaɣrʼ-en s-ălxikmăt ăṣṣohen.
32 E maravilhavam-se com a sua doutrina, porque a sua palavra era com autoridade.
33 Ehăn n-ăddin-en, ihʼ-e ăhaləs ihʼ alšin, inhăy Ɣisa ɣas, ad-isaɣărat s-afălla, ijanna
33 E apareceu na sinagoga um homem possuído de um espírito de demônio imundo, o qual gritou em alta voz:
34 «Ya Ɣisa wa n-Năṣirăt, ma dăɣ-năɣ tărhed? Ajăn ahălak-nănăɣ a-s dd-tosed? Ǝssanăɣ ere wa tămoosăd, kăyy-i-dăɣ a-s: Wa Šăddijăn dd-ăšmašăl Măssinăɣ.»
34 — Ah! O que você quer conosco, Jesus Nazareno? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem você é: o Santo de Deus!
35 Ăsmăhăḍ dăɣ-s Ɣisa, innʼ-as «Ǝṭṭəf emm-năk, təzjărăd ăhaləs-i-dăɣ!» Ijjăḍlăt alšin ăhaləs jer-ăddinăt təzzar, izjăr-t, wăr t-illa a has-iɣšad.
35 Mas Jesus o repreendeu, dizendo: O demônio, depois de o ter jogado no chão no meio de todos, saiu daquele homem sem lhe fazer mal.
36 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn, tinmənnin: «Ma ămoos măjrăd wa? Wa ənta wălʼ alšinăn e-d fălla-săn ăsmăhăḍ s-tărna-net, ad-əzjărăn ăddinăt.»
36 Todos ficaram admirados e comentavam entre si: — Que palavra é esta? Pois, com autoridade e poder, ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Intăj isəm n-Ɣisa ḍarăt-a-wen-dăɣ, wăr t-illa edăgg dăɣ-teje-ten-dăɣ s-wădden timsiɣulăn dăɣ-s isălan-net.
37 E a fama de Jesus se espalhava por todos os lugares daquela região.
38 Izjăr Ɣisa ehăn wa n-ăddin ɣas, ikka ɣur-Simyon. Ămzăyyăt-in d-a-s tărmas tenăde tăṣṣoohet taḍăggalt n-Simyon, əttărăn dăɣ-s ăddinăt ad-tăt-izuzəy.
38 Deixando a sinagoga, Jesus foi para a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre muito alta, e pediram a Jesus em favor dela.
39 Ibdăd-dd Ɣisa jənnəj-s, ăsmăhăḍ făll-tenăde, tărẓa fălla-s. Tənkăr-dd ălwăqq-wen-dăɣ, ad-tăn-simjurut.
39 E inclinando-se para ela, Jesus repreendeu a febre, e esta a deixou. E imediatamente ela se levantou e passou a servi-los.
40 Toḍa tăfukt ɣas, ămewăyăn-dd săr-s imarhinăn s-hak iyyăn d-turhənna-net i-ad-tăn-izuzəy, ăswăr hak iyyăn ifassăn-net, ăzozăy-tăn.
40 Ao pôr do sol, todos os que tinham enfermos, com diferentes tipos de doença, os trouxeram a Jesus. E ele os curava, impondo as mãos sobre cada um deles.
41 Zajjărăn alšinăn ăddinăt ăjjootnen, saɣăren, jannen: «Kăyy a-s Rure-s n-Măssinăɣ» măšan, isamăhaḍ fălla-săn, wăr tăn-itəyy ămmijrădăn ed, əssanăn a-s ənta a-s Ălmasex.
41 Também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: — Você é o Filho de Deus! Ele, porém, os repreendia para que não falassem, pois sabiam que ele era o Cristo.
42 Ăffăw ɣas, ikka Ɣisa tenere n-iman-net măšan təmmăɣ-as tamətte hăr t-təjrăw, ad-tattărăn ăddinăt əmmək s-t-əṭṭăfăn edes-hasăn i-ad-wăr-ilkem ad-tăn-ifal;
42 Quando amanheceu, Jesus saiu e foi para um lugar deserto. As multidões o procuravam, foram até junto dele e não queriam deixar que ele fosse embora.
43 inhăy tayətte-năsăn ɣas, innʼ-asăn: «Iwar-ahi ad-ăxṭəbăɣ isălan n-ălxer n-Təmmənəya n-Măssinăɣ i-iɣărman-wi iyyăḍnen əntăneḍ-dăɣ ed a-wen-dăɣ a-s dd-ămešălăɣ.»
43 Jesus, porém, lhes disse:
44 Ad-ixaṭṭăb ḍarăt-a-wen dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud n-teje ta n-Ălyăhudəyăt.
44 E pregava nas sinagogas da Judeia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.