Lucas 4
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 A-s dd-ifăl Ɣisa ejănš wa n-Ɣurdəni, iḍkar Unfas Šăddijăn s-ăṣṣahăt. Unfas-en-dăɣ a t-oɣădăn s-tenere.
1 Jesus, cheio do Espírito Santo, voltou do rio Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto.
2 Ijă dihen əkkoẓăt timərwen n-ašăl itižărrub-t Iblis. Tăqqăn-ten-dăɣ, ijʼ-et iket-net wăr t-illa a ikkan emm-net təzzar, ălluẓ.
2 Ali ele foi tentado pelo Diabo durante quarenta dias. Nesse tempo todo ele não comeu nada e depois sentiu fome.
3 Osʼ-e hi-dd Iblis, innʼ-as:
3 Então o Diabo lhe disse: — Se você é o Filho de Deus, mande que esta pedra vire pão.
4 Ăwwežăb-as Ɣisa, innʼ-as:
4 Jesus respondeu:
5 Iwwăy-t Iblis s-edăgg iknan aḍkul, issəknʼ-e dăɣ-ešăfălli n-tiṭṭ, e d t-illăm əddəwəl iwarăn ărori n-ăkall,
5 Aí o Diabo levou Jesus para o alto, mostrou-lhe num instante todos os reinos do mundo
6 innʼ-as ămăra:
6 e disse: — Eu lhe darei todo este poder e toda esta riqueza, pois tudo isto me foi dado, e posso dar a quem eu quiser.
7 a-wen-dăɣ a făl, hakkăɣ-ak-tăn iket-năsăn afăl hi-tăɣbădăd.»
7 Isto tudo será seu se você se ajoelhar diante de mim e me adorar.
8 Ăwwežăb-as, innʼ-as: «Iktab dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s:
8 Jesus respondeu:
9 Iwwăy-t Iblis ḍarăt-a-wen s-Yărussălam, issəbdăd-t făll-afălla n-ehăn n-ămudd wa măqqărăn təzzar, innʼ-as:
9 Depois o Diabo o levou a Jerusalém e o colocou na parte mais alta do Templo e disse: — Se você é o Filho de Deus, jogue-se daqui,
10 ‹Ad-dd-išəmmišəl ănjălosăn-net
10 pois as Escrituras Sagradas afirmam: “Deus mandará que os seus anjos cuidem de você.
11 əkbəlăn-kăy dăɣ-ifassăn-năsăn
11 Eles vão segurá-lo com as suas mãos, para que nem mesmo os seus pés sejam feridos nas pedras.”
12 Innʼ-as Ɣisa: «Iktab dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s:
12 Então Jesus respondeu:
13 Ăžžurrăbăt-t Iblis s-a-wa s-ăddobăt iket-net, indăr-as ɣas, ujəj-t, ad-isimăqqul i-ad-săr-s ijrəw taffawt tiyyăt daɣ.
13 Quando o Diabo acabou de tentar Jesus de todas as maneiras, foi embora por algum tempo.
14 Iqqăl Ɣisa ḍarăt-a-wen teje ta n-Galila, toɣad-t tărna n-Unfas Šăddijăn dăɣ-a-wa ităjj, intăj isəm-net dăɣ-teje-ten-dăɣ iket-net.
14 Jesus voltou para a região da Galileia, e o poder do Espírito Santo estava com ele. As notícias a respeito dele se espalhavam por toda aquela região.
15 Isaɣra ăddinăt dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud, ăssiimɣărăn-t ăddinăt iket-năsăn.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era elogiado por todos.
16 Ifăl Ɣisa dihen, ikkă taɣrəmt ta n-Năṣirăt-i-dăɣ idwăl, ijʼ-e ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat, ikkʼ ehăn n-ăddin wa n-kăl-Ălyăhud ed, a-wen-dăɣ a-s izzay ad-t-ăj.
16 Jesus foi para a cidade de Nazaré, onde havia crescido. No sábado, conforme o seu costume, foi até a sinagoga . Ali ele se levantou para ler as Escrituras Sagradas ,
17 Təddalăn ăddinăt Măssinăɣ dihen-dăɣ a-s ibdăd Ɣisa jere-săn, əkfăn-t əlkəttab wa n-ănnăbi Saya i-ad-hasăn-dăɣ-s iɣăr. Ikkăs-in i-əlkəttab aḍh wa ija təzzar, orʼ-e dăɣ-edăgg wa dăɣ-iktăb:
17 e lhe deram o livro do profeta Isaías. Ele abriu o livro e encontrou o lugar onde está escrito assim:
18 «Insa făll-i Unfas n-Emăli,
18 “O Senhor me deu o seu Espírito.
19 zəzzubbeɣ-dd awătay n-ănnuɣmăt n-Emăli făll-ărori n-ăkall.»
19 e anunciar que chegou o tempo
20 Issəmdă Ɣisa teɣăre ɣas, iɣfăl əlkəttab, ăssoɣăl-t i-ănaxdim-wa ijăn ənniyăt i-ehăn wa n-ăddin. Iqqăl-dd, ăqqima ɣas, ăsbălalăɣăn dăɣ-s ăddinăt-wi hănen ehăn n-ăddin-en-dăɣ iket-dăɣ-năsăn.
20 Jesus fechou o livro, entregou-o para o ajudante da sinagoga e sentou-se. Todas as pessoas ali presentes olhavam para Jesus sem desviar os olhos.
21 Iḍkăl măjrăd, innʼ-asăn: «Măjrăd wa s-təslăm ašăl-i-dăɣ, itbăt.»
21 Então ele começou a falar. Ele disse:
22 Ǝqqălăn-dd ɣas oran imawăn, tofʼ-en tăkunt n-tihusay n-iməjridăn wi dd-zajjărnen emm-net, ad-jannen: «Ak ajăn a-wa wădden ăgg-Yusəf wa-dăɣ nəzzăy?»
22 Todos começaram a elogiar Jesus, admirados com a sua maneira agradável e simpática de falar, e diziam: — Ele não é o filho de José?
23 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ǝssanăɣ a-s ad-hi-dd-səktəwăm oẓẓ wa innăn: ‹Lăxtur, kăyy-ak səssəfăr i-iman-năkk təzzar›, tənnəm-ahi: ‹Təmmaẓ jed dăɣ-ăkall-năk a-wa s-nəsla jed-t dăɣ-aɣrəm wa n-Qăfărnaxum.› »
23 Então Jesus disse:
24 Innʼ-asăn daɣ: «Tidət-dăɣ a-s wăr t-illa ănnăbi ătiwăqbălăn dăɣ-ăkall-net.
24 E continuou:
25 Ăsidătteɣ-awăn a-s kăla t-əllănăt tinuḍăfen ăjjootnen dăɣ-Iṣrayil dăɣ-ăzzăman wa n-ănnăbi Ɣəli. Ăzzăman-en, oɣăy mănna i-ăddinăt, jăn kăraḍ iwətyan d-săḍis orăn wăr t-təlla teddamt n-ajənna watăt ăkall-en-dăɣ, ija laẓ s-kăla wăr-ătwănhăy a dăr-olăh făll-ărori n-ăkall.
25 Eu digo a vocês que, de fato, havia muitas viúvas em Israel no tempo do profeta Elias, quando não choveu durante três anos e meio, e houve uma grande fome em toda aquela terra.
26 Ija a-wen iket-net măšan, wăr dd-ăšmašăl Măssinăɣ ănnăbi Ɣəli ar s-tănuḍăft tiyyăt ɣas dăɣ-snăt təzzaɣăt taɣrəmt ta n-Sarăfta dăɣ-teje ta n-Săyda.
26 Porém Deus não enviou Elias a nenhuma das viúvas que viviam em Israel, mas somente a uma viúva que morava em Sarepta, perto de Sidom.
27 Ḍarăt Ɣəli daɣ, osă-dd ăzzăman wa n-ănnăbi Ilyas. Ăzzăman-en, əllan-t ăddinăt ăjjootnen dăɣ-ăkall wa n-Iṣrayil ijraw jəri măšan, wăr tăn-iha-i s-dd-ăšimašăl Măssinăɣ Ilyas a săl ăhaləs iyyăn n-amăjar ilʼ ăkall wa n-Surya s-isəm-net Năɣma i-ad-t-išəšdəj.»
27 Havia também muitos leprosos em Israel no tempo do profeta Eliseu, mas nenhum deles foi curado. Só Naamã, o sírio, foi curado.
28 Ǝslăn ăddinăt i-hărătăn-win-dăɣ hasăn-innă dăɣ-ehăn n-ăddin ɣas, kăfăn a-wa-dăɣ hasăn-ija aḍkăr-net,
28 Quando ouviram isso, todos os que estavam na sinagoga ficaram com muita raiva.
29 ămẓăyẓăyăn-t iket-năsăn, əzzəwen-t hundăɣ har afălla n-aḍaɣ wa făll-idăy aɣrəm i-ad-t-in-səttərəkken, ămmăt
29 Então se levantaram, arrastaram Jesus para fora da cidade e o levaram até o alto do monte onde a cidade estava construída, para o jogar dali abaixo.
30 măšan, ikka Ɣisa jere-săn, iglă.
30 Mas ele passou pelo meio da multidão e foi embora.
31 Ătrară-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen, ikka taɣrəmt ta n-Qăfărnaxum hăt teje ta n-Galila ad-isaɣra dihen ăddinăt hak ašăl n-əssəbət-i n-tăsonfat;
31 Então Jesus foi para Cafarnaum, uma cidade da região da Galileia. Ali ele ensinava o povo nos sábados.
32 əqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn făll-əjjăruẓăt-i-dăɣ hasăn-ija a-wa isăɣra ed isaɣrʼ-en s-ălxikmăt ăṣṣohen.
32 Eles estavam muito admirados com a sua maneira de ensinar, pois Jesus falava com autoridade.
33 Ehăn n-ăddin-en, ihʼ-e ăhaləs ihʼ alšin, inhăy Ɣisa ɣas, ad-isaɣărat s-afălla, ijanna
33 Havia um homem na sinagoga que estava dominado por um demônio. O homem gritou:
34 «Ya Ɣisa wa n-Năṣirăt, ma dăɣ-năɣ tărhed? Ajăn ahălak-nănăɣ a-s dd-tosed? Ǝssanăɣ ere wa tămoosăd, kăyy-i-dăɣ a-s: Wa Šăddijăn dd-ăšmašăl Măssinăɣ.»
34 — Ei, Jesus de Nazaré! O que você quer de nós? Você veio para nos destruir? Sei muito bem quem é você: é o Santo que Deus enviou!
35 Ăsmăhăḍ dăɣ-s Ɣisa, innʼ-as «Ǝṭṭəf emm-năk, təzjărăd ăhaləs-i-dăɣ!» Ijjăḍlăt alšin ăhaləs jer-ăddinăt təzzar, izjăr-t, wăr t-illa a has-iɣšad.
35 Então Jesus ordenou ao demônio: Em frente de todos, o demônio atirou o homem no chão e saiu dele sem lhe causar nenhum ferimento.
36 Ǝqqălăn-dd ăddinăt ɣas oran imawăn, tinmənnin: «Ma ămoos măjrăd wa? Wa ənta wălʼ alšinăn e-d fălla-săn ăsmăhăḍ s-tărna-net, ad-əzjărăn ăddinăt.»
36 Todos ficaram espantados e diziam uns para os outros: — Que tipo de palavras são essas? Este homem, com autoridade e poder, expulsa os espíritos maus, e eles vão embora.
37 Intăj isəm n-Ɣisa ḍarăt-a-wen-dăɣ, wăr t-illa edăgg dăɣ-teje-ten-dăɣ s-wădden timsiɣulăn dăɣ-s isălan-net.
37 E as notícias a respeito de Jesus se espalharam por toda aquela região.
38 Izjăr Ɣisa ehăn wa n-ăddin ɣas, ikka ɣur-Simyon. Ămzăyyăt-in d-a-s tărmas tenăde tăṣṣoohet taḍăggalt n-Simyon, əttărăn dăɣ-s ăddinăt ad-tăt-izuzəy.
38 Jesus saiu da sinagoga e foi até a casa de Simão. A sogra de Simão estava doente, com febre alta; e contaram isso a Jesus.
39 Ibdăd-dd Ɣisa jənnəj-s, ăsmăhăḍ făll-tenăde, tărẓa fălla-s. Tənkăr-dd ălwăqq-wen-dăɣ, ad-tăn-simjurut.
39 Aí ele foi, parou ao lado da cama dela e deu uma ordem à febre. A febre saiu da mulher, e, no mesmo instante, ela se levantou e começou a cuidar deles.
40 Toḍa tăfukt ɣas, ămewăyăn-dd săr-s imarhinăn s-hak iyyăn d-turhənna-net i-ad-tăn-izuzəy, ăswăr hak iyyăn ifassăn-net, ăzozăy-tăn.
40 Depois de anoitecer , todos os que tinham amigos enfermos, com várias doenças, os levaram a Jesus. Ele pôs as suas mãos sobre cada um deles e os curou.
41 Zajjărăn alšinăn ăddinăt ăjjootnen, saɣăren, jannen: «Kăyy a-s Rure-s n-Măssinăɣ» măšan, isamăhaḍ fălla-săn, wăr tăn-itəyy ămmijrădăn ed, əssanăn a-s ənta a-s Ălmasex.
41 Os demônios saíram de muitas pessoas, gritando: — Você é o Filho de Deus! Eles sabiam que Jesus era o
42 Ăffăw ɣas, ikka Ɣisa tenere n-iman-net măšan təmmăɣ-as tamətte hăr t-təjrăw, ad-tattărăn ăddinăt əmmək s-t-əṭṭăfăn edes-hasăn i-ad-wăr-ilkem ad-tăn-ifal;
42 Quando amanheceu, Jesus saiu da cidade e foi para um lugar deserto. Mas a multidão começou a procurá-lo, e, quando o encontraram, eles não queriam deixá-lo ir embora.
43 inhăy tayətte-năsăn ɣas, innʼ-asăn: «Iwar-ahi ad-ăxṭəbăɣ isălan n-ălxer n-Təmmənəya n-Măssinăɣ i-iɣărman-wi iyyăḍnen əntăneḍ-dăɣ ed a-wen-dăɣ a-s dd-ămešălăɣ.»
43 Mas Jesus disse:
44 Ad-ixaṭṭăb ḍarăt-a-wen dăɣ-ihănan n-ăddin wi n-kăl-Ălyăhud n-teje ta n-Ălyăhudəyăt.
44 E ele anunciava a mensagem nas sinagogas de todo o país.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.