Lucas 24

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Abənnəbən n-ălxad-i n-ašăl wa ăzzarăn dăɣ-əssəboɣ, əkkănăt tiḍeḍen aẓəkka ăwwaynăt əlɣənfărăn d-aḍutăn-wi dd-ăsdăwnăt,
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 ăwwăḍnăt-in aẓəkka, ogăẓnăt-in tăhunt-ta hărăt emm n-aẓəkka, tăɣirarăd-in,
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 əjjăšnăt ammas n-aẓəkka măšan, wăr dăɣ-s ənheynăt tafəkka n-Ɣisa.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ăqqanăn iɣăfawăn-năsnăt dăɣ-a-wen-dăɣ a-s dd-əbdădăn əssin meddən əlsanen isəlsa ăsimăɣmăɣnen edes-hasnăt,
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 jănăt tarəmmeɣt-ta-dăɣ făl dd-hănăt-ărkaɣnăt, ăsiḍăsnăt timmawen-năsnăt ăkall. Ǝnnăn-asnăt meddən: «Ma s-tammăɣmăt i-ere iddarăn jer-inəmmuttan?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Ɣisa, wăr t-illa diha, inkăr-dd dăɣ-tamăttant. Ǝktəwmăt-dd a-wa innă hărwa iha teje ta n-Galila,
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 a-s innă: ‹Ăgg-ăgg-adəm, ilzam ad-ăttărmăs, ijjəš ifassăn n-inăsbăkkaḍăn, əṣləbăn-t măšan, ašăl wa s-kăraḍ, a dd-inkăr jer-inəmmuttan.› »
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Ǝktănăt-dd iməjridăn-win-dăɣ ija Ɣisa.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Fălnăt aẓəkka ɣas, əkkănăt inəṭṭulab wi n-măraw d-iyyăn d-inalkimăn-wi iyyăḍnen, jănăt dăɣ-săn isălan.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Tiḍeḍen-en, hʼ-enăt Măryăma ta n-tadăbayt ta n-Mulăždaləyăt, Tăxya d-Măryăma ta n-ma-s n-Yaqub d-tiyyăḍ daɣ sidəttutnen a-wa ənnănăt i-inəṭṭulab
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 măšan, jăn-tănăt tinəbbuddal wăren əssen a jannenăt, unjăyăn s-ad-tănăt-əfləsăn.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Iggăd-dd Bəṭrus, ošăl s-aẓəkka, iwwăḍ-in ɣas, ăssijja dăɣ-ămmas-net măšan, wăr dăɣ-s inhey ar tefit tənsat d-iman-net, iqqăl ənta-dăɣ iqqan a-wa ijăn eɣăf-net.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ǝkkăn inalkimăn n-Ɣisa əssin ašăl-wen-dăɣ taɣrəmt ta n-Imayus tănimăjjajăt d-Yărussălam s-əḍḍəkuḍ n-măraw kelumetărăn d-əssin,
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 ăssokalăn, simɣuɣulăn isălan n-a-wa ijăn iket-net
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 a-s tăn-dd-iwwăḍ Ɣisa iman-net, ăddew dăr-săn
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 măšan, indăr i-tiṭṭawen-năsăn ad-t-əzzəynăt.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Imməjrăd-asăn, innʼ-asăn: «Ma s-tărjašăm ham ti-net?» Ăqqănăn iɣăfawăn-năsăn, əbdădăn,
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 innʼ-as dăɣ-săn wa s-isəm-net Kălyobbas: «Ɣas, kăyy ɣas, dăɣ-Yărussălam təmdat a wăr hen isălan n-a-wa dăɣ-s ijăn išilan-wi-dăɣ?»
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Innʼ-asăn: «Ma dăɣ-s ijăn?» Ǝnnăn-as: «Un a-wa ijrăwăn Ɣisa wa n-Năṣirăt-i ămoosăn ănnăbi ăṣṣoohen s-imojjan-net hakd măjrăd-net dat-Măssinăɣ d-tamətte iket-net,
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 ărmăsăn-t imănokalăn n-kăl-tikutawen d-imizărăn-nănăɣ, ăssoḍăn-t dăɣ-ăššăreɣa-năsăn təzzar, əṣlăbăn-t.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Năkkăneḍ, nămoos hărăt dăɣ-wi əjărnen ăṭṭăma n-a-s ənta a madăn-iɣləs Iṣrayil măšan, a-wa ašăl wa s-kăraḍ d-əjăn hărătăn-win-dăɣ,
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 ăqqănnăt daɣ tiḍeḍen-nănăɣ tiyyăḍ iɣăfawăn-nănăɣ ed, ənšăynăt aẓəkka
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 măšan, wăr dăɣ-s in-ogeẓnăt tafəkka-net, ăqqălnăt-dd, ənnănăt ănfalălăn-asnăt-dd ănjălosăn hasnăt-ənnănen, iddar.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Osăn iyyăḍ dăɣ-năɣ daɣ aẓəkka, ăsbayănăn a-wa ənnănăt tiḍeḍen măšan, Ɣisa iman-net, wăr t-illa ere t-inhayăn.»
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Innʼ-asăn Ɣisa ălwăqq-wen: «Kăwăneḍ-i-š, tidət-dăɣ a-s ijraw-kăwăn iba n-tayətte, uhən, ma ăsiɣărăn ulhawăn-năwăn, igdal-awăn ad-təjrăhăm a-wa ənnăn ănnăbităn dăɣ-əlkəttabăn n-Măssinăɣ?
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Wădden ənnăn ilzam ad-inhəy Ălmasex tăhănšariḍt təzzar, ijjəš ălxurmăt-net.»
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Irmăs-asăn-dd ḍarăt-a-wen ɣur-ănnăbi Mosa, ikkă-dd ɣur-ănnăbităn wi iyyăḍnen iket-năsăn, itafăssar-asăn a-wa ənnăn əlkəttabăn dăɣ-isălan-net.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Ohăẓăn-in taɣrəmt ta əkkăn ɣas, issəknʼ-en a-s okay-tăn
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 măšan, ənnăn-as: «Ɣayəm ɣur-năɣ ed, ašăl iglă, ehăḍ-dăɣ, išwar ija», ăzzubbăt ɣur-săn.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ǝqqălăn tetăte ɣas, iḍkăl tajəlla, ămmoy i-Măssinăɣ, irẓʼ-et, ikfʼ-asăn-tăt.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Ămerănăt tiṭṭawen-năsăn ălwăqq-wen-dăɣ, əzzăyăn-t măšan, ăttunkăl-asăn ăssaɣăt-wen-dăɣ.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Ănmănnăn jer-iman-năsăn: «Wădden a-s hanăɣ-ămmijrăd dăɣ-tabarăt, isafham-anăɣ əlkəttabăn n-ănnăbităn, sanăjmaḍăn ulhawăn-nănăɣ făll-ad-t-əzzəyăn.»
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Ǝbdădăn ăssaɣăt-wen-dăɣ, əqqălăn Yărussălam. Ogăẓăn-in inəṭṭulab wi n-măraw d-iyyăn d-inalkimăn-wi iyyăḍnen, ăžžiimmăɣăn dăɣ-edăgg iyyăn.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Ǝnnăn-asăn inəṭṭulab d-inalkimăn-wi iyyăḍnen: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s Ɣisa, inkăr-dd jer-inəmmuttan, inhay-t Simyon.»
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Ǝllăɣen-asăn əntăneḍ-dăɣ amuqqəs wa əjăn dăr-s dăɣ-tabarăt d-əmmək wa s-t-əzzăyăn ălwăqq wa d-irẓa tajəlla.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Ămmiijrădăn hărwa a-s dd-ibdăd Ɣisa iman-net jere-săn, innʼ-asăn: «Insʼ ălxer n-Măssinăɣ fălla-wăn.»
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Ăxwălăn, əggădăn ənniyătăn-năsăn, əknăn tarəmmeɣt ed, ăɣelăn ămăttănkul a hannăyăn
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 măšan, innʼ-asăn Ɣisa: «Ma kăwăn-ixwalăn, iggad d-ənniyătăn-năwăn, ikkas tafləst dăɣ-ulhawăn-năwăn?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Ǝkyədăt dăɣ-ifassăn-in d-iḍarăn-in, năkk iman-in a-wa, ăḍəsăt-ahi, təkyədăm dăɣ-i i-ad-təkkəsăm ăššăk, ămăttănkul, wăr dăr-i mad-alăh ed, wăr-ila taɣəssa wăla iɣăsan.»
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Ijannʼ-asăn a-wen, isaknʼ-en ifassăn-net d-iḍarăn-net
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 măšan, təgdăl-asăn təmɣăre n-tedăwit-i-dăɣ jăn ad-t-əfləsăn. Inhăy a-s ăqqanăn iɣăfawăn-năsăn ɣas, innʼ-asăn: «Ak təlam a itamăkšen diha?»
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Ǝkfăn-t-dd ašăr n-emăn ăhhoɣen,
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 irmăs-t-dd, ikšʼ-e data-săn.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «A-wa-dăɣ a hawăn-janneɣ hărwa əlleɣ jere-wăn a-s ăhhuuššăl ad-itbət a-wa făll-i iktabăn dăɣ-alămăr wa n-ănnăbi Mosa d-əlkəttabăn wi n-ănnăbităn d-Ăẓẓăbur.»
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Ora ălwăqq-wen tiyətwen-năsăn i-ad-əfhəmăn əlkəttabăn,
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 innʼ-asăn: «Iktab a-s Ălmasex, ilzam ad-inhəy tăhănšariḍt, inkăr-dd ašăl wa s-kăraḍ jer-inəmmuttan,
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 ətwəjjən ḍarăt-a-wen isălan n-tătubt d-tenăšše n-ibăkkaḍăn s-isəm-net i-tiwsaten iket-dăɣ-năsnăt, isănt a-wen dăɣ-Yărussălam.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kăwăneḍ a jeɣ tijuhawen n-a-wen iket-net,
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 năkk daɣ, ad-hawăn-dd-səssiwəyăɣ a-wa s-hawăn-ija Abba-nin ărkăwăl-net, a-wen-dăɣ a făl wăr felăm aɣrəm-wa-dăɣ, a təkkăs tărna ta dd-fălăt išənnawăn wăr kăwăn-təlsa.»
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Ilwăy-tăn ḍarăt-a-wen har edes i-tadăbayt ta n-Bitanya, iḍkăl ifassăn-net, ija dăɣ-săn ălbăraka.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Itajj dăɣ-săn ălbăraka hărwa a-s dăr-săn ibḍa, imməḍkăl s-išənnawăn.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Ărkăɣăn-as əntăneḍ dihen-dăɣ təzzar, əqqălăn Yărussălam əknan dăɣ-tedăwit.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Hak ašăl ḍarăt-a-wen, timăqqusăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ihăn Yărussălam, tiimələn Măssinăɣ. Amin!
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.