Lucas 24
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs BKJ
1 Abənnəbən n-ălxad-i n-ašăl wa ăzzarăn dăɣ-əssəboɣ, əkkănăt tiḍeḍen aẓəkka ăwwaynăt əlɣənfărăn d-aḍutăn-wi dd-ăsdăwnăt,
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 ăwwăḍnăt-in aẓəkka, ogăẓnăt-in tăhunt-ta hărăt emm n-aẓəkka, tăɣirarăd-in,
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 əjjăšnăt ammas n-aẓəkka măšan, wăr dăɣ-s ənheynăt tafəkka n-Ɣisa.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ăqqanăn iɣăfawăn-năsnăt dăɣ-a-wen-dăɣ a-s dd-əbdădăn əssin meddən əlsanen isəlsa ăsimăɣmăɣnen edes-hasnăt,
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 jănăt tarəmmeɣt-ta-dăɣ făl dd-hănăt-ărkaɣnăt, ăsiḍăsnăt timmawen-năsnăt ăkall. Ǝnnăn-asnăt meddən: «Ma s-tammăɣmăt i-ere iddarăn jer-inəmmuttan?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Ɣisa, wăr t-illa diha, inkăr-dd dăɣ-tamăttant. Ǝktəwmăt-dd a-wa innă hărwa iha teje ta n-Galila,
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 a-s innă: ‹Ăgg-ăgg-adəm, ilzam ad-ăttărmăs, ijjəš ifassăn n-inăsbăkkaḍăn, əṣləbăn-t măšan, ašăl wa s-kăraḍ, a dd-inkăr jer-inəmmuttan.› »
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Ǝktănăt-dd iməjridăn-win-dăɣ ija Ɣisa.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Fălnăt aẓəkka ɣas, əkkănăt inəṭṭulab wi n-măraw d-iyyăn d-inalkimăn-wi iyyăḍnen, jănăt dăɣ-săn isălan.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Tiḍeḍen-en, hʼ-enăt Măryăma ta n-tadăbayt ta n-Mulăždaləyăt, Tăxya d-Măryăma ta n-ma-s n-Yaqub d-tiyyăḍ daɣ sidəttutnen a-wa ənnănăt i-inəṭṭulab
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 măšan, jăn-tănăt tinəbbuddal wăren əssen a jannenăt, unjăyăn s-ad-tănăt-əfləsăn.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Iggăd-dd Bəṭrus, ošăl s-aẓəkka, iwwăḍ-in ɣas, ăssijja dăɣ-ămmas-net măšan, wăr dăɣ-s inhey ar tefit tənsat d-iman-net, iqqăl ənta-dăɣ iqqan a-wa ijăn eɣăf-net.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Ǝkkăn inalkimăn n-Ɣisa əssin ašăl-wen-dăɣ taɣrəmt ta n-Imayus tănimăjjajăt d-Yărussălam s-əḍḍəkuḍ n-măraw kelumetărăn d-əssin,
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 ăssokalăn, simɣuɣulăn isălan n-a-wa ijăn iket-net
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 a-s tăn-dd-iwwăḍ Ɣisa iman-net, ăddew dăr-săn
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 măšan, indăr i-tiṭṭawen-năsăn ad-t-əzzəynăt.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Imməjrăd-asăn, innʼ-asăn: «Ma s-tărjašăm ham ti-net?» Ăqqănăn iɣăfawăn-năsăn, əbdădăn,
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 innʼ-as dăɣ-săn wa s-isəm-net Kălyobbas: «Ɣas, kăyy ɣas, dăɣ-Yărussălam təmdat a wăr hen isălan n-a-wa dăɣ-s ijăn išilan-wi-dăɣ?»
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Innʼ-asăn: «Ma dăɣ-s ijăn?» Ǝnnăn-as: «Un a-wa ijrăwăn Ɣisa wa n-Năṣirăt-i ămoosăn ănnăbi ăṣṣoohen s-imojjan-net hakd măjrăd-net dat-Măssinăɣ d-tamətte iket-net,
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 ărmăsăn-t imănokalăn n-kăl-tikutawen d-imizărăn-nănăɣ, ăssoḍăn-t dăɣ-ăššăreɣa-năsăn təzzar, əṣlăbăn-t.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Năkkăneḍ, nămoos hărăt dăɣ-wi əjărnen ăṭṭăma n-a-s ənta a madăn-iɣləs Iṣrayil măšan, a-wa ašăl wa s-kăraḍ d-əjăn hărătăn-win-dăɣ,
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 ăqqănnăt daɣ tiḍeḍen-nănăɣ tiyyăḍ iɣăfawăn-nănăɣ ed, ənšăynăt aẓəkka
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 măšan, wăr dăɣ-s in-ogeẓnăt tafəkka-net, ăqqălnăt-dd, ənnănăt ănfalălăn-asnăt-dd ănjălosăn hasnăt-ənnănen, iddar.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Osăn iyyăḍ dăɣ-năɣ daɣ aẓəkka, ăsbayănăn a-wa ənnănăt tiḍeḍen măšan, Ɣisa iman-net, wăr t-illa ere t-inhayăn.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Innʼ-asăn Ɣisa ălwăqq-wen: «Kăwăneḍ-i-š, tidət-dăɣ a-s ijraw-kăwăn iba n-tayətte, uhən, ma ăsiɣărăn ulhawăn-năwăn, igdal-awăn ad-təjrăhăm a-wa ənnăn ănnăbităn dăɣ-əlkəttabăn n-Măssinăɣ?
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Wădden ənnăn ilzam ad-inhəy Ălmasex tăhănšariḍt təzzar, ijjəš ălxurmăt-net.»
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Irmăs-asăn-dd ḍarăt-a-wen ɣur-ănnăbi Mosa, ikkă-dd ɣur-ănnăbităn wi iyyăḍnen iket-năsăn, itafăssar-asăn a-wa ənnăn əlkəttabăn dăɣ-isălan-net.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Ohăẓăn-in taɣrəmt ta əkkăn ɣas, issəknʼ-en a-s okay-tăn
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 măšan, ənnăn-as: «Ɣayəm ɣur-năɣ ed, ašăl iglă, ehăḍ-dăɣ, išwar ija», ăzzubbăt ɣur-săn.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Ǝqqălăn tetăte ɣas, iḍkăl tajəlla, ămmoy i-Măssinăɣ, irẓʼ-et, ikfʼ-asăn-tăt.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Ămerănăt tiṭṭawen-năsăn ălwăqq-wen-dăɣ, əzzăyăn-t măšan, ăttunkăl-asăn ăssaɣăt-wen-dăɣ.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Ănmănnăn jer-iman-năsăn: «Wădden a-s hanăɣ-ămmijrăd dăɣ-tabarăt, isafham-anăɣ əlkəttabăn n-ănnăbităn, sanăjmaḍăn ulhawăn-nănăɣ făll-ad-t-əzzəyăn.»
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Ǝbdădăn ăssaɣăt-wen-dăɣ, əqqălăn Yărussălam. Ogăẓăn-in inəṭṭulab wi n-măraw d-iyyăn d-inalkimăn-wi iyyăḍnen, ăžžiimmăɣăn dăɣ-edăgg iyyăn.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Ǝnnăn-asăn inəṭṭulab d-inalkimăn-wi iyyăḍnen: «Ijmaḍ-t ăššăk a-s Ɣisa, inkăr-dd jer-inəmmuttan, inhay-t Simyon.»
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Ǝllăɣen-asăn əntăneḍ-dăɣ amuqqəs wa əjăn dăr-s dăɣ-tabarăt d-əmmək wa s-t-əzzăyăn ălwăqq wa d-irẓa tajəlla.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Ămmiijrădăn hărwa a-s dd-ibdăd Ɣisa iman-net jere-săn, innʼ-asăn: «Insʼ ălxer n-Măssinăɣ fălla-wăn.»
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ăxwălăn, əggădăn ənniyătăn-năsăn, əknăn tarəmmeɣt ed, ăɣelăn ămăttănkul a hannăyăn
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 măšan, innʼ-asăn Ɣisa: «Ma kăwăn-ixwalăn, iggad d-ənniyătăn-năwăn, ikkas tafləst dăɣ-ulhawăn-năwăn?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Ǝkyədăt dăɣ-ifassăn-in d-iḍarăn-in, năkk iman-in a-wa, ăḍəsăt-ahi, təkyədăm dăɣ-i i-ad-təkkəsăm ăššăk, ămăttănkul, wăr dăr-i mad-alăh ed, wăr-ila taɣəssa wăla iɣăsan.»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ijannʼ-asăn a-wen, isaknʼ-en ifassăn-net d-iḍarăn-net
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 măšan, təgdăl-asăn təmɣăre n-tedăwit-i-dăɣ jăn ad-t-əfləsăn. Inhăy a-s ăqqanăn iɣăfawăn-năsăn ɣas, innʼ-asăn: «Ak təlam a itamăkšen diha?»
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Ǝkfăn-t-dd ašăr n-emăn ăhhoɣen,
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 irmăs-t-dd, ikšʼ-e data-săn.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Innʼ-asăn ḍarăt-a-wen: «A-wa-dăɣ a hawăn-janneɣ hărwa əlleɣ jere-wăn a-s ăhhuuššăl ad-itbət a-wa făll-i iktabăn dăɣ-alămăr wa n-ănnăbi Mosa d-əlkəttabăn wi n-ănnăbităn d-Ăẓẓăbur.»
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Ora ălwăqq-wen tiyətwen-năsăn i-ad-əfhəmăn əlkəttabăn,
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 innʼ-asăn: «Iktab a-s Ălmasex, ilzam ad-inhəy tăhănšariḍt, inkăr-dd ašăl wa s-kăraḍ jer-inəmmuttan,
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 ətwəjjən ḍarăt-a-wen isălan n-tătubt d-tenăšše n-ibăkkaḍăn s-isəm-net i-tiwsaten iket-dăɣ-năsnăt, isănt a-wen dăɣ-Yărussălam.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Kăwăneḍ a jeɣ tijuhawen n-a-wen iket-net,
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 năkk daɣ, ad-hawăn-dd-səssiwəyăɣ a-wa s-hawăn-ija Abba-nin ărkăwăl-net, a-wen-dăɣ a făl wăr felăm aɣrəm-wa-dăɣ, a təkkăs tărna ta dd-fălăt išənnawăn wăr kăwăn-təlsa.»
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ilwăy-tăn ḍarăt-a-wen har edes i-tadăbayt ta n-Bitanya, iḍkăl ifassăn-net, ija dăɣ-săn ălbăraka.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Itajj dăɣ-săn ălbăraka hărwa a-s dăr-săn ibḍa, imməḍkăl s-išənnawăn.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Ărkăɣăn-as əntăneḍ dihen-dăɣ təzzar, əqqălăn Yărussălam əknan dăɣ-tedăwit.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Hak ašăl ḍarăt-a-wen, timăqqusăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ihăn Yărussălam, tiimələn Măssinăɣ. Amin!
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.