Lucas 23
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Inkăr ălžămaɣăt iket-net, ittəlwăy Ɣisa s-Bilatəs wa n-gəfăr.
1 Então toda a assembléia levantou-se e o levou a Pilatos.
2 Osăn-in dihen ɣas, ad-t-saḍlamăn, jannen i-gəfăr: «A-s nărmăs ăhaləs-i-dăɣ, išaška tamətte-nănăɣ, ijanna ənta a-s Ălmasex wa n-ămănokal, ijanna daɣ i-ăddinăt wăr ẓelăm tiwse i-Qăyṣăr-i n-ămănokal wa măqqărăn.»
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: "Encontramos este homem subvertendo a nossa nação. Ele proíbe o pagamento de imposto a César e se declara ele próprio o Cristo, um rei".
3 Issəstăn Bilatəs Ɣisa, innʼ-as: «Ak, kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud meɣ?» Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk, tənned-tăn.»
3 Pilatos perguntou a Jesus: "Você é o rei dos judeus? " "Tu o dizes", respondeu Jesus.
4 Innă Bilatəs i-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-tamətte: «Ăhaləs-i-dăɣ, wăr hənnəyăɣ fălla-s uḍlem t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.»
4 Então Pilatos disse aos chefes dos sacerdotes e à multidão: "Não encontro motivo para acusar este homem".
5 Ǝẓẓăjăn ăddinăt imăslan-năsăn s-afălla, ənnăn-as: «Issəntă-dd ašəšk n-tamətte s-a-wa tăt-isăɣra ɣur-Galila ta dd-ifăl har dd-imdă Ălyăhudəyăt, iwwăḍ-dd Yărussălam ămăra.»
5 Mas eles insistiam: "Ele está subvertendo o povo em toda a Judéia com os seus ensinamentos. Começou na Galiléia e chegou até aqui".
6 Islă Bilatəs i-a-wen ɣas, issəstăn d-a-s Ɣisa i n-Galila meɣ?
6 Ouvindo isso, Pilatos perguntou se Jesus era galileu.
7 Ilmăd a-s Galila a t-təlăt ɣas, ăssawăy-t i-Harudəs wa n-gəfăr n-Galila-i fălla-s ixkamăn ed, a-s ităjj a-wen-dăɣ, iha Yărussălam.
7 Quando ficou sabendo que ele era da jurisdição de Herodes, enviou-o a Herodes, que também estava em Jerusalém naqueles dias.
8 Inhăy Harudəs Ɣisa ɣas, iddəwăt hullan făl-a-s ăru irhʼ ahănay-net dăɣ-təssəba n-a-wa fălla-s isăll, ijar daɣ ăṭṭăma n-ad-ăj Ɣisa, iji n-Măssinăɣ iyyăn data-s.
8 Quando Herodes viu Jesus, ficou muito alegre, porque havia muito tempo queria vê-lo. Pelo que ouvira falar dele, esperava vê-lo realizar algum milagre.
9 Ija Harudəs isəstanăn ăjjootnen i-Ɣisa măšan, wăr t-illa a has-inna Ɣisa.
9 Interrogou-o com muitas perguntas, mas Jesus não lhe deu resposta.
10 A-s ităjj a-wen, imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, saḍlamăn Ɣisa s-ăṣṣahăt.
10 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da lei estavam ali, acusando-o com veemência.
11 Iggăd-dd daɣ Harudəs d-əssărdusa-net, ad-t-samăḍrayăn, tajjăn-t tekăškăšt; əssəlsăn-t anăkăbba iknan tihusay, ăssoɣălăn-t ḍarăt-a-wen i-Bilatəs wa n-gəfăr.
11 Então Herodes e os seus soldados ridicularizaram-no e zombaram dele. Vestindo-o com um manto esplêndido, mandaram-no de volta a Pilatos.
12 Ašăl-ənnin-dăɣ, ad-ănmăẓăl Harudəs d-Bilatəs, ămedăwăn ed, dat-a-wa, ănimăkšărăn.
12 Herodes e Pilatos, que até ali eram inimigos, naquele dia tornaram-se amigos.
13 Ăsdăw-dd Bilatəs imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn d-tamətte, innʼ-asăn:
13 Pilatos reuniu os chefes dos sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 «Ăhaləs-i-dăɣ ya, tăwwăyăm-ahi-t-dd, tənnăm-ahi: ‹Išaška ăddinăt›, əssəstănăɣ-t data-wăn măšan, wăr fălla-s əjrewăɣ făw a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant dăɣ-hărătăn-wi-dăɣ t-sawarăm.
14 dizendo-lhes: "Vocês me trouxeram este homem como alguém que estava incitando o povo à rebelião. Eu o examinei na presença de vocês e não achei nenhuma base para as acusações que fazem contra ele.
15 Ăssawăyăɣ-t i-Harudəs ənta-dăɣ măšan, wăr t-illʼ uḍlem fălla-s ijraw ed, ăssoɣăl-anăɣ-t-dd. Wăr fălla-s hənnəyăɣ făw a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.
15 Nem Herodes, pois ele o mandou de volta para nós. Como podem ver, ele nada fez que mereça a morte.
16 Ăddăbara ămăra, ad-dăɣ-s səwwəjjăɣ tiwit, ăyyăɣ-t-in.» [
16 Portanto, eu o castigarei e depois o soltarei.
17 Ăzzăman-en, hak ămudd n-Faṣka, ăsiwăyyʼ-asăn-in Bilatəs u-takărmut iyyăn.
17 Ele era obrigado a soltar-lhes um preso durante a festa".
18 Ohărăn iket-năsăn iyyăn n-emm, ăsɣăren dăɣ-išənnawăn, jannen: «Ămmătet ăhaləs-wa-dăɣ, səwwəyəd-anăɣ-dd Bărɣăbbas.»]
18 A uma só voz eles gritaram: "Acaba com ele! Solta-nos Barrabás! "
19 Bărɣăbbas-i-hi, iha takărmut făl-a-s kăla dd-issənkăr tamətte dăɣ-aɣrəm har ijʼ iman n-ăwadəm dăɣ-a-wen-dăɣ.
19 ( Barrabás havia sido lançado na prisão por causa de uma insurreição na cidade e por assassinato. )
20 Ittăr Bilatəs ad-hasăn-ămmăjrăd daɣ ed irha ənta ad-hin-isəwwəyy Ɣisa
20 Desejando soltar a Jesus, Pilatos dirigiu-se a eles novamente.
21 măšan, ăsɣăren iket-dăɣ-năsăn dăɣ-išənnawăn, ənnăn-as: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt, itwəṣləbet făll-tajəttewt!»
21 Mas eles continuaram gritando: "Crucifica-o! Crucifica-o! "
22 Olăs-tăn asəstan wa s-kăraḍ, innʼ-asăn: «Mafăl, ma iɣšăd t-ăsiinăhăjjăn d-tamăttant? Wăr fălla-s əjrewăɣ a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant; ăddăbara ămăra, ad-dăɣ-s səwwəjjăɣ tiwit, səwwəyyăɣ-t-in.»
22 Pela terceira vez ele lhes falou: "Por quê? Que crime este homem cometeu? Não encontrei nele nada digno de morte. Vou mandar castigá-lo e depois o soltarei".
23 Ăxwălăn-t s-iɣăran-năsăn, tattărăn dăɣ-s ad-itwăṣləb făll-tajəttewt. Oyyʼ-asăn iman-net, ăsjăd-asăn Bilatəs,
23 Eles, porém, pediam insistentemente, com fortes gritos, que ele fosse crucificado; e a gritaria prevaleceu.
24 ăllil erhet-năsăn, iɣtăs-as tamăttant,
24 Então Pilatos decidiu fazer a vontade deles.
25 ăswăyyʼ-asăn-in ăhaləs wa dăɣ-s əttărăn ihăn takărmut dăɣ-təssəba n-asənkar wa dd-ija i-tamətte d-iman-wi ija, ija Ɣisa dăɣ-ifassăn-năsăn i-ad-has-əjən a-wa s-ărhăn.
25 Libertou o homem que havia sido lançado na prisão por insurreição e assassinato, aquele que eles haviam pedido, e entregou Jesus à vontade deles.
26 Ălwăqq wa d-ăwwăyăn Ɣisa i-ad-itwăṣləb, ăšhăššălăn ăhaləs s-isəm-net Simyon n-tadăbayt ta n-Qərwan dd-ifalăn išəkraš alənji n-tajəttewt ta făll-mad-itwăsḷəb Ɣisa; iḍkăl-tăt, ilkăm-asăn.
26 Enquanto o levavam, agarraram Simão de Cirene, que estava chegando do campo, e lhe colocaram a cruz às costas, fazendo-o carregá-la atrás de Jesus.
27 Təlkam-asăn daɣ tamətte tăjjeet əhanăt tiḍeḍen ăsiikălălnen, təggatnăt iman-năsnăt s-ăkall.
27 Um grande número de pessoas o seguia, inclusive mulheres que lamentavam e choravam por ele.
28 Innăḍ-dd săr-snăt Ɣisa, innʼ-asnăt: «Šăt-Yărussălam, wăr təlhemăt făll-i, əlhəmăt făll-iman-năkmăt d-aratăn-năkmăt
28 Jesus voltou-se e disse-lhes: "Filhas de Jerusalém, não chorem por mim; chorem por vocês mesmas e por seus filhos!
29 ed, malăn-dd išilan dăɣ-mad-itwənn: ‹Tənḍəḍ i-timəjjejruten d-ti s-kăla wăr-əkrešnăt ara, wăr kăla ăssoḍăḍnăt›,
29 Pois chegará a hora em que vocês dirão: ‘Felizes as estéreis, os ventres que nunca geraram e os seios que nunca amamentaram! ’
30 ašăl-en, ad-ənnən ăddinăt i-iḍaɣăn: ‹Aḍəwăt fălla-năɣ›, ənnən i-tiḍaɣen: ‹Ălsəmăt-anăɣ›
30 "Então dirão às montanhas: ‘Caiam sobre nós! ’ e às colinas: ‘Cubram-nos! ’
31 făl-a-s, efew kunta ošal dăɣ-ahəšk ibdajăn s-əmmək-wa-dăɣ, ma inna wa ăqqurăn?»
31 Pois, se fazem isto com a árvore verde, o que acontecerá quando ela estiver seca? "
32 Ăttilwăyăn daɣ dăɣ-a-wen-dăɣ əssin inaɣtafăn əkkanen tamăttant əntăneḍ-dăɣ.
32 Dois outros homens, ambos criminosos, também foram levados com ele, para serem executados.
33 Ălwăqq wa d-hin-əwwăḍăn edăgg wa s-itawănna: «Edăgg wa n-akărkor», əṣlăbăn Ɣisa, əṣlăbăn daɣ inaɣtafăn edes-has, iyyăn daw-aɣil-net, wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram com os criminosos, um à sua direita e o outro à sua esquerda.
34 Ălwăqq wa d-əṣlăbăn Ɣisa, innă: «Abba, ănš-asăn făl-a-s, wăr-əssenăn a hăn»; jăn ḍarăt-a-wen tisăɣeren i-ad-uẓanăn isəlsa-net jer-iman-năsăn.
34 Jesus disse: "Pai, perdoa-lhes, pois não sabem o que estão fazendo". Então eles dividiram as roupas dele, tirando sortes.
35 A-s ităjj a-wen, təbdad tamətte, tăjjəyha i-a-wa ijăn iket-net; ḍaẓẓăn imănnăhăḍăn n-kăl-Ălyăhud dăɣ-Ɣisa, jannen: «Wădden iɣlăs ăddinăt wi iyyăḍnen, iɣləset ya iman-net ămăra kunta ənta a-s Ălmasex wa ăsnăfrăn Măssinăɣ i-iman-net.»
35 O povo ficou observando, e as autoridades o ridicularizavam. "Salvou os outros", diziam; "salve-se a si mesmo, se é o Cristo de Deus, o Escolhido".
36 Ǝjăn-t əssărdusa taḍăẓẓa, ẓahaẓăn-t-dd bənegăr, hakkăn-as-t,
36 Os soldados, aproximando-se, também zombavam dele. Oferecendo-lhe vinagre,
37 jannen-as: «Kunta kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud, ăɣləs iman-năk ya!»
37 diziam: "Se você é o rei dos judeus, salve-se a si mesmo".
38 Ǝttəytăyăn ăllox jənnəj-s, iktab fălla-s:
38 Havia uma inscrição acima dele, que dizia: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inaɣtafăn wi ătwăṣlăbnen dihen, ad-isamăḍray Ɣisa, ijannʼ-as: «Wădden kăyy a-s Ălmasex, ăɣləs iman-năk ya, tăɣləsăd-anăɣ!»
39 Um dos criminosos que ali estavam dependurados lançava-lhe insultos: "Você não é o Cristo? Salve-se a si mesmo e a nós! "
40 Ăklăwlăw ănaɣtaf-wa iyyăḍăn făll-amidi-net, innʼ-as: «Kăyy-i dăr-s oharăn tisnant-ta-dăɣ, uksaḍ Măssinăɣ,
40 Mas o outro criminoso o repreendeu, dizendo: "Você não teme a Deus, nem estando sob a mesma sentença?
41 năkkăneḍ, a-wa hanăɣ-irmăsăn, imojjan-nănăɣ a săr-năɣ-t-dd-orăwăn, nănihăjja dăr-s, iwar-anăɣ uḍlem măšan ənta, wăr t-illa a lăbasăn iɣšad.»
41 Nós estamos sendo punidos com justiça, porque estamos recebendo o que os nossos atos merecem. Mas este homem não cometeu nenhum mal".
42 Innʼ ănaɣtaf wa s-iket imməjrăd i-Ɣisa: «Ǝktəw-ahi-dd afăl dd-tăqqălăd tăminakălăd.»
42 Então ele disse: "Jesus, lembra-te de mim quando entrares no teu Reino".
43 Innʼ-as Ɣisa: «Ăsidătteɣ-ak a-s ašăl-i-dăɣ, ad-dăr-i tahərəd ălžănnăt.»
43 Jesus lhe respondeu: "Eu lhe garanto: Hoje você estará comigo no paraíso".
44 A-s ităjj a-wen-dăɣ, išwar təja tarăhut, əlsănăt tihay ărori n-ăkall iket-dăɣ-net hundăɣ har təja tezzar.
44 Já era quase meio dia, e trevas cobriram toda a terra até às três horas da tarde;
45 Tăttunkăl tăfukt, iqqărrawăt ărido wa ibḍăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, edăgg wa šăddijăn d-wa iknăn təšədje.
45 o sol deixara de brilhar. E o véu do santuário rasgou-se ao meio.
46 Ăsɣărăt Ɣisa s-ăṣṣahăt ḍarăt-a-wen, innă: «Abba, ărməs unfas-in.» Innă a-wen-dăɣ ɣas, əjmăḍăn-t iman.
46 Jesus bradou em alta voz: "Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito". Tendo dito isso, expirou.
47 Inhăy kăbtăn wa ixkămăn făll-əssărdusa wi əṣlăbnen Ɣisa a-wa ijăn ɣas, omăl Măssinăɣ, innă: «Wăr t-ihʼ ăššăk a-s ăhaləs-i-dăɣ, ămaɣdal.»
47 O centurião, vendo o que havia acontecido, louvou a Deus, dizendo: "Certamente este homem era justo".
48 Ǝnhăyăn ăddinăt wi dd-ăddewnen s-edăgg-wen-dăɣ a-wa ijăn, əqqălăn, ănxasăn iman-năsăn hullan.
48 E todo o povo que se havia juntado para presenciar o que estava acontecendo, ao ver isso, começou a bater no peito e a afastar-se.
49 A-s ităjj a-wen-dăɣ, əbdadăn imidiwăn n-Ɣisa dăɣ-ijəj əkyadăn əntăneḍ d-tiḍeḍen-ti has-dd-əlkămnen wa-dăɣ n-Galila har əntănăteḍ-da-dăɣ.
49 Mas todos os que o conheciam, inclusive as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, ficaram de longe, observando essas coisas.
50 Osă-dd ăhaləs oɣadăn, olaɣăn n-taɣrəmt ta n-Arimata s-isəm-net Yusəf, iha inušămăn n-Iṣrayil-wi ɣattăsnen ăššăreɣa,
50 Havia um homem chamado José, membro do Conselho, homem bom e justo,
51 wăr-oher d-imizărăn-wi iyyăḍnen ăddăbaratăn-wi jăn dăɣ-isălan n-Ɣisa ed ijar ăṭṭăma n-a-s ilkam ad-dd-təzzubbət Təmmənəya n-Măssinăɣ,
51 que não tinha consentido na decisão e no procedimento dos outros. Ele era da cidade de Arimatéia, na Judéia, e esperava o Reino de Deus.
52 ənta-en-dăɣ a ihălăn ad-ăkk Bilatəs, ittăr dăɣ-s tafəkka n-Ɣisa,
52 Dirigindo-se a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 oyyas-tăt Bilatəs ɣas, ikkăs-dd Yusəf tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt, ijʼ-et dăɣ-tefit təzzar, issənsʼ-et dăɣ-aẓəkka iɣašăn dăɣ-esăwăl s-kăla wăr dăɣ-s insa ere ăba.
53 Então, desceu-o, envolveu-o num lençol de linho e o colocou num sepulcro cavado na rocha, no qual ninguém ainda fora colocado.
54 Itajj a-wen-dăɣ ašăl wa d-siməjnun ăddinăt i-ămudd wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.
54 Era o Dia da Preparação, e estava para começar o sábado.
55 Ǝlkămnăt tiḍeḍen-ti dd-ăddewnen d-Ɣisa wa-dăɣ n-Galila har diha-dăɣ i-Yusəf, ənhăynăt edăgg n-aẓəkka-en hakd-dăɣ əmmək wa s-tənsa tafəkka n-Ɣisa dăɣ-aẓəkka-en.
55 As mulheres que haviam acompanhado Jesus desde a Galiléia, seguiram José e viram o sepulcro, e como o corpo de Jesus fora colocado nele.
56 Ǝqqălnăt ihănan ɣas, ad-sadawnăt əlɣənfărăn d-aḍutăn. Ijă ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat ɣas, ăssunfănăt ed, a-wen-dăɣ, a innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
56 Então, foram para casa e prepararam perfumes e especiarias aromáticas. E descansaram no sábado, em obediência ao mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.