Lucas 23

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Inkăr ălžămaɣăt iket-net, ittəlwăy Ɣisa s-Bilatəs wa n-gəfăr.
1 E levantando-se toda a multidão deles, conduziram Jesus a Pilatos.
2 Osăn-in dihen ɣas, ad-t-saḍlamăn, jannen i-gəfăr: «A-s nărmăs ăhaləs-i-dăɣ, išaška tamətte-nănăɣ, ijanna ənta a-s Ălmasex wa n-ămănokal, ijanna daɣ i-ăddinăt wăr ẓelăm tiwse i-Qăyṣăr-i n-ămănokal wa măqqărăn.»
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Achamos este homem pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo ser ele mesmo Cristo, rei.
3 Issəstăn Bilatəs Ɣisa, innʼ-as: «Ak, kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud meɣ?» Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk, tənned-tăn.»
3 Pilatos, pois, perguntou-lhe: És tu o rei dos judeus? Respondeu-lhe Jesus: É como dizes.
4 Innă Bilatəs i-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-tamətte: «Ăhaləs-i-dăɣ, wăr hənnəyăɣ fălla-s uḍlem t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.»
4 Então disse Pilatos aos principais sacerdotes, e às multidões: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ǝẓẓăjăn ăddinăt imăslan-năsăn s-afălla, ənnăn-as: «Issəntă-dd ašəšk n-tamətte s-a-wa tăt-isăɣra ɣur-Galila ta dd-ifăl har dd-imdă Ălyăhudəyăt, iwwăḍ-dd Yărussălam ămăra.»
5 Eles, porém, insistiam ainda mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Islă Bilatəs i-a-wen ɣas, issəstăn d-a-s Ɣisa i n-Galila meɣ?
6 Então Pilatos, ouvindo isso, perguntou se o homem era galileu;
7 Ilmăd a-s Galila a t-təlăt ɣas, ăssawăy-t i-Harudəs wa n-gəfăr n-Galila-i fălla-s ixkamăn ed, a-s ităjj a-wen-dăɣ, iha Yărussălam.
7 e, quando soube que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Inhăy Harudəs Ɣisa ɣas, iddəwăt hullan făl-a-s ăru irhʼ ahănay-net dăɣ-təssəba n-a-wa fălla-s isăll, ijar daɣ ăṭṭăma n-ad-ăj Ɣisa, iji n-Măssinăɣ iyyăn data-s.
8 Ora, quando Herodes viu a Jesus, alegrou-se muito; pois de longo tempo desejava vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; e esperava ver algum sinal feito por ele;
9 Ija Harudəs isəstanăn ăjjootnen i-Ɣisa măšan, wăr t-illa a has-inna Ɣisa.
9 e fazia-lhe muitas perguntas; mas ele nada lhe respondeu.
10 A-s ităjj a-wen, imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, saḍlamăn Ɣisa s-ăṣṣahăt.
10 Estavam ali os principais sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Iggăd-dd daɣ Harudəs d-əssărdusa-net, ad-t-samăḍrayăn, tajjăn-t tekăškăšt; əssəlsăn-t anăkăbba iknan tihusay, ăssoɣălăn-t ḍarăt-a-wen i-Bilatəs wa n-gəfăr.
11 Herodes, porém, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o com uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Ašăl-ənnin-dăɣ, ad-ănmăẓăl Harudəs d-Bilatəs, ămedăwăn ed, dat-a-wa, ănimăkšărăn.
12 Nesse mesmo dia Pilatos e Herodes tornaram-se amigos; pois antes andavam em inimizade um com o outro.
13 Ăsdăw-dd Bilatəs imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn d-tamətte, innʼ-asăn:
13 Então Pilatos convocou os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 «Ăhaləs-i-dăɣ ya, tăwwăyăm-ahi-t-dd, tənnăm-ahi: ‹Išaška ăddinăt›, əssəstănăɣ-t data-wăn măšan, wăr fălla-s əjrewăɣ făw a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant dăɣ-hărătăn-wi-dăɣ t-sawarăm.
14 e disse-lhes: Apresentastes-me este homem como pervertedor do povo; e eis que, interrogando-o diante de vós, não achei nele nenhuma culpa, das de que o acusais;
15 Ăssawăyăɣ-t i-Harudəs ənta-dăɣ măšan, wăr t-illʼ uḍlem fălla-s ijraw ed, ăssoɣăl-anăɣ-t-dd. Wăr fălla-s hənnəyăɣ făw a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.
15 nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar; e eis que não tem feito ele coisa alguma digna de morte.
16 Ăddăbara ămăra, ad-dăɣ-s səwwəjjăɣ tiwit, ăyyăɣ-t-in.» [
16 Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
17 Ăzzăman-en, hak ămudd n-Faṣka, ăsiwăyyʼ-asăn-in Bilatəs u-takărmut iyyăn.
17 {E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.}
18 Ohărăn iket-năsăn iyyăn n-emm, ăsɣăren dăɣ-išənnawăn, jannen: «Ămmătet ăhaləs-wa-dăɣ, səwwəyəd-anăɣ-dd Bărɣăbbas.»]
18 Mas todos clamaram à uma, dizendo: Fora com este, e solta-nos Barrabás!
19 Bărɣăbbas-i-hi, iha takărmut făl-a-s kăla dd-issənkăr tamətte dăɣ-aɣrəm har ijʼ iman n-ăwadəm dăɣ-a-wen-dăɣ.
19 Ora, Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Ittăr Bilatəs ad-hasăn-ămmăjrăd daɣ ed irha ənta ad-hin-isəwwəyy Ɣisa
20 Mais uma vez, pois, falou-lhes Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 măšan, ăsɣăren iket-dăɣ-năsăn dăɣ-išənnawăn, ənnăn-as: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt, itwəṣləbet făll-tajəttewt!»
21 Eles, porém, bradavam, dizendo: Crucifica-o! crucifica-o!
22 Olăs-tăn asəstan wa s-kăraḍ, innʼ-asăn: «Mafăl, ma iɣšăd t-ăsiinăhăjjăn d-tamăttant? Wăr fălla-s əjrewăɣ a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant; ăddăbara ămăra, ad-dăɣ-s səwwəjjăɣ tiwit, səwwəyyăɣ-t-in.»
22 Falou-lhes, então, pela terceira vez: Pois, que mal fez ele? Não achei nele nenhuma culpa digna de morte. Castigá-lo-ei, pois, e o soltarei.
23 Ăxwălăn-t s-iɣăran-năsăn, tattărăn dăɣ-s ad-itwăṣləb făll-tajəttewt. Oyyʼ-asăn iman-net, ăsjăd-asăn Bilatəs,
23 Mas eles instavam com grandes brados, pedindo que fosse crucificado. E prevaleceram os seus clamores.
24 ăllil erhet-năsăn, iɣtăs-as tamăttant,
24 Então Pilatos resolveu atender-lhes o pedido;
25 ăswăyyʼ-asăn-in ăhaləs wa dăɣ-s əttărăn ihăn takărmut dăɣ-təssəba n-asənkar wa dd-ija i-tamətte d-iman-wi ija, ija Ɣisa dăɣ-ifassăn-năsăn i-ad-has-əjən a-wa s-ărhăn.
25 e soltou-lhes o que fora lançado na prisão por causa de sedição e de homicídio, que era o que eles pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ălwăqq wa d-ăwwăyăn Ɣisa i-ad-itwăṣləb, ăšhăššălăn ăhaləs s-isəm-net Simyon n-tadăbayt ta n-Qərwan dd-ifalăn išəkraš alənji n-tajəttewt ta făll-mad-itwăsḷəb Ɣisa; iḍkăl-tăt, ilkăm-asăn.
26 Quando o levaram dali tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Təlkam-asăn daɣ tamətte tăjjeet əhanăt tiḍeḍen ăsiikălălnen, təggatnăt iman-năsnăt s-ăkall.
27 Seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais o pranteavam e lamentavam.
28 Innăḍ-dd săr-snăt Ɣisa, innʼ-asnăt: «Šăt-Yărussălam, wăr təlhemăt făll-i, əlhəmăt făll-iman-năkmăt d-aratăn-năkmăt
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 ed, malăn-dd išilan dăɣ-mad-itwənn: ‹Tənḍəḍ i-timəjjejruten d-ti s-kăla wăr-əkrešnăt ara, wăr kăla ăssoḍăḍnăt›,
29 Porque dias hão de vir em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 ašăl-en, ad-ənnən ăddinăt i-iḍaɣăn: ‹Aḍəwăt fălla-năɣ›, ənnən i-tiḍaɣen: ‹Ălsəmăt-anăɣ›
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós; e aos outeiros: Cobri-nos.
31 făl-a-s, efew kunta ošal dăɣ-ahəšk ibdajăn s-əmmək-wa-dăɣ, ma inna wa ăqqurăn?»
31 Porque, se isto se faz no lenho verde, que se fará no seco?
32 Ăttilwăyăn daɣ dăɣ-a-wen-dăɣ əssin inaɣtafăn əkkanen tamăttant əntăneḍ-dăɣ.
32 E levavam também com ele outros dois, que eram malfeitores, para serem mortos.
33 Ălwăqq wa d-hin-əwwăḍăn edăgg wa s-itawănna: «Edăgg wa n-akărkor», əṣlăbăn Ɣisa, əṣlăbăn daɣ inaɣtafăn edes-has, iyyăn daw-aɣil-net, wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Caveira, ali o crucificaram, a ele e também aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ălwăqq wa d-əṣlăbăn Ɣisa, innă: «Abba, ănš-asăn făl-a-s, wăr-əssenăn a hăn»; jăn ḍarăt-a-wen tisăɣeren i-ad-uẓanăn isəlsa-net jer-iman-năsăn.
34 Jesus, porém, dizia: Pai, perdoa-lhes; porque não sabem o que fazem. Então repartiram as vestes dele, deitando sortes sobre elas.
35 A-s ităjj a-wen, təbdad tamətte, tăjjəyha i-a-wa ijăn iket-net; ḍaẓẓăn imănnăhăḍăn n-kăl-Ălyăhud dăɣ-Ɣisa, jannen: «Wădden iɣlăs ăddinăt wi iyyăḍnen, iɣləset ya iman-net ămăra kunta ənta a-s Ălmasex wa ăsnăfrăn Măssinăɣ i-iman-net.»
35 E o povo estava ali a olhar. E as próprias autoridades zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Ǝjăn-t əssărdusa taḍăẓẓa, ẓahaẓăn-t-dd bənegăr, hakkăn-as-t,
36 Os soldados também o escarneciam, chegando-se a ele, oferecendo-lhe vinagre,
37 jannen-as: «Kunta kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud, ăɣləs iman-năk ya!»
37 e dizendo: Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ǝttəytăyăn ăllox jənnəj-s, iktab fălla-s:
38 Por cima dele estava esta inscrição {em letras gregas, romanas e hebraicas:} ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inaɣtafăn wi ătwăṣlăbnen dihen, ad-isamăḍray Ɣisa, ijannʼ-as: «Wădden kăyy a-s Ălmasex, ăɣləs iman-năk ya, tăɣləsăd-anăɣ!»
39 Então um dos malfeitores que estavam pendurados, blasfemava dele, dizendo: Não és tu o Cristo? salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Ăklăwlăw ănaɣtaf-wa iyyăḍăn făll-amidi-net, innʼ-as: «Kăyy-i dăr-s oharăn tisnant-ta-dăɣ, uksaḍ Măssinăɣ,
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 năkkăneḍ, a-wa hanăɣ-irmăsăn, imojjan-nănăɣ a săr-năɣ-t-dd-orăwăn, nănihăjja dăr-s, iwar-anăɣ uḍlem măšan ənta, wăr t-illa a lăbasăn iɣšad.»
41 E nós, na verdade, com justiça; porque recebemos o que os nossos feitos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Innʼ ănaɣtaf wa s-iket imməjrăd i-Ɣisa: «Ǝktəw-ahi-dd afăl dd-tăqqălăd tăminakălăd.»
42 Então disse: Jesus, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Innʼ-as Ɣisa: «Ăsidătteɣ-ak a-s ašăl-i-dăɣ, ad-dăr-i tahərəd ălžănnăt.»
43 Respondeu-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 A-s ităjj a-wen-dăɣ, išwar təja tarăhut, əlsănăt tihay ărori n-ăkall iket-dăɣ-net hundăɣ har təja tezzar.
44 Era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até a hora nona, pois o sol se escurecera;
45 Tăttunkăl tăfukt, iqqărrawăt ărido wa ibḍăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, edăgg wa šăddijăn d-wa iknăn təšədje.
45 e rasgou-se ao meio o véu do santuário.
46 Ăsɣărăt Ɣisa s-ăṣṣahăt ḍarăt-a-wen, innă: «Abba, ărməs unfas-in.» Innă a-wen-dăɣ ɣas, əjmăḍăn-t iman.
46 Jesus, clamando com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Inhăy kăbtăn wa ixkămăn făll-əssărdusa wi əṣlăbnen Ɣisa a-wa ijăn ɣas, omăl Măssinăɣ, innă: «Wăr t-ihʼ ăššăk a-s ăhaləs-i-dăɣ, ămaɣdal.»
47 Quando o centurião viu o que acontecera, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ǝnhăyăn ăddinăt wi dd-ăddewnen s-edăgg-wen-dăɣ a-wa ijăn, əqqălăn, ănxasăn iman-năsăn hullan.
48 E todas as multidões que presenciaram este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltaram batendo no peito.
49 A-s ităjj a-wen-dăɣ, əbdadăn imidiwăn n-Ɣisa dăɣ-ijəj əkyadăn əntăneḍ d-tiḍeḍen-ti has-dd-əlkămnen wa-dăɣ n-Galila har əntănăteḍ-da-dăɣ.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus, e as mulheres que o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Osă-dd ăhaləs oɣadăn, olaɣăn n-taɣrəmt ta n-Arimata s-isəm-net Yusəf, iha inušămăn n-Iṣrayil-wi ɣattăsnen ăššăreɣa,
50 Então um homem chamado José, natural de Arimatéia, cidade dos judeus, membro do sinédrio, homem bom e justo,
51 wăr-oher d-imizărăn-wi iyyăḍnen ăddăbaratăn-wi jăn dăɣ-isălan n-Ɣisa ed ijar ăṭṭăma n-a-s ilkam ad-dd-təzzubbət Təmmənəya n-Măssinăɣ,
51 o qual não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, e que esperava o reino de Deus,
52 ənta-en-dăɣ a ihălăn ad-ăkk Bilatəs, ittăr dăɣ-s tafəkka n-Ɣisa,
52 chegando a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus;
53 oyyas-tăt Bilatəs ɣas, ikkăs-dd Yusəf tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt, ijʼ-et dăɣ-tefit təzzar, issənsʼ-et dăɣ-aẓəkka iɣašăn dăɣ-esăwăl s-kăla wăr dăɣ-s insa ere ăba.
53 e tirando-o da cruz, envolveu-o num pano de linho, e pô-lo num sepulcro escavado em rocha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Itajj a-wen-dăɣ ašăl wa d-siməjnun ăddinăt i-ămudd wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.
54 Era o dia da preparação, e ia começar o sábado.
55 Ǝlkămnăt tiḍeḍen-ti dd-ăddewnen d-Ɣisa wa-dăɣ n-Galila har diha-dăɣ i-Yusəf, ənhăynăt edăgg n-aẓəkka-en hakd-dăɣ əmmək wa s-tənsa tafəkka n-Ɣisa dăɣ-aẓəkka-en.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galiléia, seguindo a José, viram o sepulcro, e como o corpo foi ali depositado.
56 Ǝqqălnăt ihănan ɣas, ad-sadawnăt əlɣənfărăn d-aḍutăn. Ijă ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat ɣas, ăssunfănăt ed, a-wen-dăɣ, a innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
56 Então voltaram e prepararam especiarias e ungüentos. E no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.