Lucas 23
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ACF
1 Inkăr ălžămaɣăt iket-net, ittəlwăy Ɣisa s-Bilatəs wa n-gəfăr.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 Osăn-in dihen ɣas, ad-t-saḍlamăn, jannen i-gəfăr: «A-s nărmăs ăhaləs-i-dăɣ, išaška tamətte-nănăɣ, ijanna ənta a-s Ălmasex wa n-ămănokal, ijanna daɣ i-ăddinăt wăr ẓelăm tiwse i-Qăyṣăr-i n-ămănokal wa măqqărăn.»
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Issəstăn Bilatəs Ɣisa, innʼ-as: «Ak, kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud meɣ?» Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk, tənned-tăn.»
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Innă Bilatəs i-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-tamətte: «Ăhaləs-i-dăɣ, wăr hənnəyăɣ fălla-s uḍlem t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.»
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Ǝẓẓăjăn ăddinăt imăslan-năsăn s-afălla, ənnăn-as: «Issəntă-dd ašəšk n-tamətte s-a-wa tăt-isăɣra ɣur-Galila ta dd-ifăl har dd-imdă Ălyăhudəyăt, iwwăḍ-dd Yărussălam ămăra.»
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Islă Bilatəs i-a-wen ɣas, issəstăn d-a-s Ɣisa i n-Galila meɣ?
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ilmăd a-s Galila a t-təlăt ɣas, ăssawăy-t i-Harudəs wa n-gəfăr n-Galila-i fălla-s ixkamăn ed, a-s ităjj a-wen-dăɣ, iha Yărussălam.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Inhăy Harudəs Ɣisa ɣas, iddəwăt hullan făl-a-s ăru irhʼ ahănay-net dăɣ-təssəba n-a-wa fălla-s isăll, ijar daɣ ăṭṭăma n-ad-ăj Ɣisa, iji n-Măssinăɣ iyyăn data-s.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 Ija Harudəs isəstanăn ăjjootnen i-Ɣisa măšan, wăr t-illa a has-inna Ɣisa.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 A-s ităjj a-wen, imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, saḍlamăn Ɣisa s-ăṣṣahăt.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Iggăd-dd daɣ Harudəs d-əssărdusa-net, ad-t-samăḍrayăn, tajjăn-t tekăškăšt; əssəlsăn-t anăkăbba iknan tihusay, ăssoɣălăn-t ḍarăt-a-wen i-Bilatəs wa n-gəfăr.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Ašăl-ənnin-dăɣ, ad-ănmăẓăl Harudəs d-Bilatəs, ămedăwăn ed, dat-a-wa, ănimăkšărăn.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 Ăsdăw-dd Bilatəs imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn d-tamətte, innʼ-asăn:
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 «Ăhaləs-i-dăɣ ya, tăwwăyăm-ahi-t-dd, tənnăm-ahi: ‹Išaška ăddinăt›, əssəstănăɣ-t data-wăn măšan, wăr fălla-s əjrewăɣ făw a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant dăɣ-hărătăn-wi-dăɣ t-sawarăm.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Ăssawăyăɣ-t i-Harudəs ənta-dăɣ măšan, wăr t-illʼ uḍlem fălla-s ijraw ed, ăssoɣăl-anăɣ-t-dd. Wăr fălla-s hənnəyăɣ făw a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Ăddăbara ămăra, ad-dăɣ-s səwwəjjăɣ tiwit, ăyyăɣ-t-in.» [
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 Ăzzăman-en, hak ămudd n-Faṣka, ăsiwăyyʼ-asăn-in Bilatəs u-takărmut iyyăn.
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 Ohărăn iket-năsăn iyyăn n-emm, ăsɣăren dăɣ-išənnawăn, jannen: «Ămmătet ăhaləs-wa-dăɣ, səwwəyəd-anăɣ-dd Bărɣăbbas.»]
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 Bărɣăbbas-i-hi, iha takărmut făl-a-s kăla dd-issənkăr tamətte dăɣ-aɣrəm har ijʼ iman n-ăwadəm dăɣ-a-wen-dăɣ.
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Ittăr Bilatəs ad-hasăn-ămmăjrăd daɣ ed irha ənta ad-hin-isəwwəyy Ɣisa
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 măšan, ăsɣăren iket-dăɣ-năsăn dăɣ-išənnawăn, ənnăn-as: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt, itwəṣləbet făll-tajəttewt!»
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Olăs-tăn asəstan wa s-kăraḍ, innʼ-asăn: «Mafăl, ma iɣšăd t-ăsiinăhăjjăn d-tamăttant? Wăr fălla-s əjrewăɣ a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant; ăddăbara ămăra, ad-dăɣ-s səwwəjjăɣ tiwit, səwwəyyăɣ-t-in.»
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 Ăxwălăn-t s-iɣăran-năsăn, tattărăn dăɣ-s ad-itwăṣləb făll-tajəttewt. Oyyʼ-asăn iman-net, ăsjăd-asăn Bilatəs,
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 ăllil erhet-năsăn, iɣtăs-as tamăttant,
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 ăswăyyʼ-asăn-in ăhaləs wa dăɣ-s əttărăn ihăn takărmut dăɣ-təssəba n-asənkar wa dd-ija i-tamətte d-iman-wi ija, ija Ɣisa dăɣ-ifassăn-năsăn i-ad-has-əjən a-wa s-ărhăn.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Ălwăqq wa d-ăwwăyăn Ɣisa i-ad-itwăṣləb, ăšhăššălăn ăhaləs s-isəm-net Simyon n-tadăbayt ta n-Qərwan dd-ifalăn išəkraš alənji n-tajəttewt ta făll-mad-itwăsḷəb Ɣisa; iḍkăl-tăt, ilkăm-asăn.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Təlkam-asăn daɣ tamətte tăjjeet əhanăt tiḍeḍen ăsiikălălnen, təggatnăt iman-năsnăt s-ăkall.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 Innăḍ-dd săr-snăt Ɣisa, innʼ-asnăt: «Šăt-Yărussălam, wăr təlhemăt făll-i, əlhəmăt făll-iman-năkmăt d-aratăn-năkmăt
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 ed, malăn-dd išilan dăɣ-mad-itwənn: ‹Tənḍəḍ i-timəjjejruten d-ti s-kăla wăr-əkrešnăt ara, wăr kăla ăssoḍăḍnăt›,
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 ašăl-en, ad-ənnən ăddinăt i-iḍaɣăn: ‹Aḍəwăt fălla-năɣ›, ənnən i-tiḍaɣen: ‹Ălsəmăt-anăɣ›
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 făl-a-s, efew kunta ošal dăɣ-ahəšk ibdajăn s-əmmək-wa-dăɣ, ma inna wa ăqqurăn?»
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 Ăttilwăyăn daɣ dăɣ-a-wen-dăɣ əssin inaɣtafăn əkkanen tamăttant əntăneḍ-dăɣ.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Ălwăqq wa d-hin-əwwăḍăn edăgg wa s-itawănna: «Edăgg wa n-akărkor», əṣlăbăn Ɣisa, əṣlăbăn daɣ inaɣtafăn edes-has, iyyăn daw-aɣil-net, wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 Ălwăqq wa d-əṣlăbăn Ɣisa, innă: «Abba, ănš-asăn făl-a-s, wăr-əssenăn a hăn»; jăn ḍarăt-a-wen tisăɣeren i-ad-uẓanăn isəlsa-net jer-iman-năsăn.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 A-s ităjj a-wen, təbdad tamətte, tăjjəyha i-a-wa ijăn iket-net; ḍaẓẓăn imănnăhăḍăn n-kăl-Ălyăhud dăɣ-Ɣisa, jannen: «Wădden iɣlăs ăddinăt wi iyyăḍnen, iɣləset ya iman-net ămăra kunta ənta a-s Ălmasex wa ăsnăfrăn Măssinăɣ i-iman-net.»
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Ǝjăn-t əssărdusa taḍăẓẓa, ẓahaẓăn-t-dd bənegăr, hakkăn-as-t,
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 jannen-as: «Kunta kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud, ăɣləs iman-năk ya!»
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ǝttəytăyăn ăllox jənnəj-s, iktab fălla-s:
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inaɣtafăn wi ătwăṣlăbnen dihen, ad-isamăḍray Ɣisa, ijannʼ-as: «Wădden kăyy a-s Ălmasex, ăɣləs iman-năk ya, tăɣləsăd-anăɣ!»
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Ăklăwlăw ănaɣtaf-wa iyyăḍăn făll-amidi-net, innʼ-as: «Kăyy-i dăr-s oharăn tisnant-ta-dăɣ, uksaḍ Măssinăɣ,
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 năkkăneḍ, a-wa hanăɣ-irmăsăn, imojjan-nănăɣ a săr-năɣ-t-dd-orăwăn, nănihăjja dăr-s, iwar-anăɣ uḍlem măšan ənta, wăr t-illa a lăbasăn iɣšad.»
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 Innʼ ănaɣtaf wa s-iket imməjrăd i-Ɣisa: «Ǝktəw-ahi-dd afăl dd-tăqqălăd tăminakălăd.»
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Innʼ-as Ɣisa: «Ăsidătteɣ-ak a-s ašăl-i-dăɣ, ad-dăr-i tahərəd ălžănnăt.»
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 A-s ităjj a-wen-dăɣ, išwar təja tarăhut, əlsănăt tihay ărori n-ăkall iket-dăɣ-net hundăɣ har təja tezzar.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 Tăttunkăl tăfukt, iqqărrawăt ărido wa ibḍăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, edăgg wa šăddijăn d-wa iknăn təšədje.
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Ăsɣărăt Ɣisa s-ăṣṣahăt ḍarăt-a-wen, innă: «Abba, ărməs unfas-in.» Innă a-wen-dăɣ ɣas, əjmăḍăn-t iman.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Inhăy kăbtăn wa ixkămăn făll-əssărdusa wi əṣlăbnen Ɣisa a-wa ijăn ɣas, omăl Măssinăɣ, innă: «Wăr t-ihʼ ăššăk a-s ăhaləs-i-dăɣ, ămaɣdal.»
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Ǝnhăyăn ăddinăt wi dd-ăddewnen s-edăgg-wen-dăɣ a-wa ijăn, əqqălăn, ănxasăn iman-năsăn hullan.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 A-s ităjj a-wen-dăɣ, əbdadăn imidiwăn n-Ɣisa dăɣ-ijəj əkyadăn əntăneḍ d-tiḍeḍen-ti has-dd-əlkămnen wa-dăɣ n-Galila har əntănăteḍ-da-dăɣ.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Osă-dd ăhaləs oɣadăn, olaɣăn n-taɣrəmt ta n-Arimata s-isəm-net Yusəf, iha inušămăn n-Iṣrayil-wi ɣattăsnen ăššăreɣa,
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 wăr-oher d-imizărăn-wi iyyăḍnen ăddăbaratăn-wi jăn dăɣ-isălan n-Ɣisa ed ijar ăṭṭăma n-a-s ilkam ad-dd-təzzubbət Təmmənəya n-Măssinăɣ,
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 ənta-en-dăɣ a ihălăn ad-ăkk Bilatəs, ittăr dăɣ-s tafəkka n-Ɣisa,
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 oyyas-tăt Bilatəs ɣas, ikkăs-dd Yusəf tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt, ijʼ-et dăɣ-tefit təzzar, issənsʼ-et dăɣ-aẓəkka iɣašăn dăɣ-esăwăl s-kăla wăr dăɣ-s insa ere ăba.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Itajj a-wen-dăɣ ašăl wa d-siməjnun ăddinăt i-ămudd wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Ǝlkămnăt tiḍeḍen-ti dd-ăddewnen d-Ɣisa wa-dăɣ n-Galila har diha-dăɣ i-Yusəf, ənhăynăt edăgg n-aẓəkka-en hakd-dăɣ əmmək wa s-tənsa tafəkka n-Ɣisa dăɣ-aẓəkka-en.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Ǝqqălnăt ihănan ɣas, ad-sadawnăt əlɣənfărăn d-aḍutăn. Ijă ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat ɣas, ăssunfănăt ed, a-wen-dăɣ, a innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.