Lucas 23
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Inkăr ălžămaɣăt iket-net, ittəlwăy Ɣisa s-Bilatəs wa n-gəfăr.
1 Levantando-se toda a assembleia, levaram Jesus a Pilatos.
2 Osăn-in dihen ɣas, ad-t-saḍlamăn, jannen i-gəfăr: «A-s nărmăs ăhaləs-i-dăɣ, išaška tamətte-nănăɣ, ijanna ənta a-s Ălmasex wa n-ămănokal, ijanna daɣ i-ăddinăt wăr ẓelăm tiwse i-Qăyṣăr-i n-ămănokal wa măqqărăn.»
2 E ali passaram a acusá-lo, dizendo: Encontramos este homem pervertendo a nossa nação, vedando pagar tributo a César e afirmando ser ele o Cristo, o Rei.
3 Issəstăn Bilatəs Ɣisa, innʼ-as: «Ak, kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud meɣ?» Innʼ-as Ɣisa: «Kăyy iman-năk, tənned-tăn.»
3 Então, lhe perguntou Pilatos: És tu o rei dos judeus? Respondeu Jesus: Tu o dizes.
4 Innă Bilatəs i-imănokalăn n-kăl-tikutawen d-tamətte: «Ăhaləs-i-dăɣ, wăr hənnəyăɣ fălla-s uḍlem t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.»
4 Disse Pilatos aos principais sacerdotes e às multidões: Não vejo neste homem crime algum.
5 Ǝẓẓăjăn ăddinăt imăslan-năsăn s-afălla, ənnăn-as: «Issəntă-dd ašəšk n-tamətte s-a-wa tăt-isăɣra ɣur-Galila ta dd-ifăl har dd-imdă Ălyăhudəyăt, iwwăḍ-dd Yărussălam ămăra.»
5 Insistiam, porém, cada vez mais, dizendo: Ele alvoroça o povo, ensinando por toda a Judeia, desde a Galileia, onde começou, até aqui.
6 Islă Bilatəs i-a-wen ɣas, issəstăn d-a-s Ɣisa i n-Galila meɣ?
6 Tendo Pilatos ouvido isto, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Ilmăd a-s Galila a t-təlăt ɣas, ăssawăy-t i-Harudəs wa n-gəfăr n-Galila-i fălla-s ixkamăn ed, a-s ităjj a-wen-dăɣ, iha Yărussălam.
7 Ao saber que era da jurisdição de Herodes, estando este, naqueles dias, em Jerusalém, lho remeteu.
8 Inhăy Harudəs Ɣisa ɣas, iddəwăt hullan făl-a-s ăru irhʼ ahănay-net dăɣ-təssəba n-a-wa fălla-s isăll, ijar daɣ ăṭṭăma n-ad-ăj Ɣisa, iji n-Măssinăɣ iyyăn data-s.
8 Herodes, vendo a Jesus, sobremaneira se alegrou, pois havia muito queria vê-lo, por ter ouvido falar a seu respeito; esperava também vê-lo fazer algum sinal.
9 Ija Harudəs isəstanăn ăjjootnen i-Ɣisa măšan, wăr t-illa a has-inna Ɣisa.
9 E de muitos modos o interrogava; Jesus, porém, nada lhe respondia.
10 A-s ităjj a-wen, imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt, saḍlamăn Ɣisa s-ăṣṣahăt.
10 Os principais sacerdotes e os escribas ali presentes o acusavam com grande veemência.
11 Iggăd-dd daɣ Harudəs d-əssărdusa-net, ad-t-samăḍrayăn, tajjăn-t tekăškăšt; əssəlsăn-t anăkăbba iknan tihusay, ăssoɣălăn-t ḍarăt-a-wen i-Bilatəs wa n-gəfăr.
11 Mas Herodes, juntamente com os da sua guarda, tratou-o com desprezo, e, escarnecendo dele, fê-lo vestir-se de um manto aparatoso, e o devolveu a Pilatos.
12 Ašăl-ənnin-dăɣ, ad-ănmăẓăl Harudəs d-Bilatəs, ămedăwăn ed, dat-a-wa, ănimăkšărăn.
12 Naquele mesmo dia, Herodes e Pilatos se reconciliaram, pois, antes, viviam inimizados um com o outro.
13 Ăsdăw-dd Bilatəs imănokalăn n-kăl-tikutawen d-inušămăn d-tamətte, innʼ-asăn:
13 Então, reunindo Pilatos os principais sacerdotes, as autoridades e o povo,
14 «Ăhaləs-i-dăɣ ya, tăwwăyăm-ahi-t-dd, tənnăm-ahi: ‹Išaška ăddinăt›, əssəstănăɣ-t data-wăn măšan, wăr fălla-s əjrewăɣ făw a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant dăɣ-hărătăn-wi-dăɣ t-sawarăm.
14 disse-lhes: Apresentastes-me este homem como agitador do povo; mas, tendo-o interrogado na vossa presença, nada verifiquei contra ele dos crimes de que o acusais.
15 Ăssawăyăɣ-t i-Harudəs ənta-dăɣ măšan, wăr t-illʼ uḍlem fălla-s ijraw ed, ăssoɣăl-anăɣ-t-dd. Wăr fălla-s hənnəyăɣ făw a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.
15 Nem tampouco Herodes, pois no-lo tornou a enviar. É, pois, claro que nada contra ele se verificou digno de morte.
16 Ăddăbara ămăra, ad-dăɣ-s səwwəjjăɣ tiwit, ăyyăɣ-t-in.» [
16 Portanto, após castigá-lo, soltá-lo-ei.
17 Ăzzăman-en, hak ămudd n-Faṣka, ăsiwăyyʼ-asăn-in Bilatəs u-takărmut iyyăn.
17 [E era-lhe forçoso soltar-lhes um detento por ocasião da festa.]
18 Ohărăn iket-năsăn iyyăn n-emm, ăsɣăren dăɣ-išənnawăn, jannen: «Ămmătet ăhaləs-wa-dăɣ, səwwəyəd-anăɣ-dd Bărɣăbbas.»]
18 Toda a multidão, porém, gritava: Fora com este! Solta-nos Barrabás!
19 Bărɣăbbas-i-hi, iha takărmut făl-a-s kăla dd-issənkăr tamətte dăɣ-aɣrəm har ijʼ iman n-ăwadəm dăɣ-a-wen-dăɣ.
19 Barrabás estava no cárcere por causa de uma sedição na cidade e também por homicídio.
20 Ittăr Bilatəs ad-hasăn-ămmăjrăd daɣ ed irha ənta ad-hin-isəwwəyy Ɣisa
20 Desejando Pilatos soltar a Jesus, insistiu ainda.
21 măšan, ăsɣăren iket-dăɣ-năsăn dăɣ-išənnawăn, ənnăn-as: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt, itwəṣləbet făll-tajəttewt!»
21 Eles, porém, mais gritavam: Crucifica-o! Crucifica-o!
22 Olăs-tăn asəstan wa s-kăraḍ, innʼ-asăn: «Mafăl, ma iɣšăd t-ăsiinăhăjjăn d-tamăttant? Wăr fălla-s əjrewăɣ a t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant; ăddăbara ămăra, ad-dăɣ-s səwwəjjăɣ tiwit, səwwəyyăɣ-t-in.»
22 Então, pela terceira vez, lhes perguntou: Que mal fez este? De fato, nada achei contra ele para condená-lo à morte; portanto, depois de o castigar, soltá-lo-ei.
23 Ăxwălăn-t s-iɣăran-năsăn, tattărăn dăɣ-s ad-itwăṣləb făll-tajəttewt. Oyyʼ-asăn iman-net, ăsjăd-asăn Bilatəs,
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E o seu clamor prevaleceu.
24 ăllil erhet-năsăn, iɣtăs-as tamăttant,
24 Então, Pilatos decidiu atender-lhes o pedido.
25 ăswăyyʼ-asăn-in ăhaləs wa dăɣ-s əttărăn ihăn takărmut dăɣ-təssəba n-asənkar wa dd-ija i-tamətte d-iman-wi ija, ija Ɣisa dăɣ-ifassăn-năsăn i-ad-has-əjən a-wa s-ărhăn.
25 Soltou aquele que estava encarcerado por causa da sedição e do homicídio, a quem eles pediam; e, quanto a Jesus, entregou-o à vontade deles.
26 Ălwăqq wa d-ăwwăyăn Ɣisa i-ad-itwăṣləb, ăšhăššălăn ăhaləs s-isəm-net Simyon n-tadăbayt ta n-Qərwan dd-ifalăn išəkraš alənji n-tajəttewt ta făll-mad-itwăsḷəb Ɣisa; iḍkăl-tăt, ilkăm-asăn.
26 E, como o conduzissem, constrangendo um cireneu, chamado Simão, que vinha do campo, puseram-lhe a cruz sobre os ombros, para que a levasse após Jesus.
27 Təlkam-asăn daɣ tamətte tăjjeet əhanăt tiḍeḍen ăsiikălălnen, təggatnăt iman-năsnăt s-ăkall.
27 Seguia-o numerosa multidão de povo, e também mulheres que batiam no peito e o lamentavam.
28 Innăḍ-dd săr-snăt Ɣisa, innʼ-asnăt: «Šăt-Yărussălam, wăr təlhemăt făll-i, əlhəmăt făll-iman-năkmăt d-aratăn-năkmăt
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos!
29 ed, malăn-dd išilan dăɣ-mad-itwənn: ‹Tənḍəḍ i-timəjjejruten d-ti s-kăla wăr-əkrešnăt ara, wăr kăla ăssoḍăḍnăt›,
29 Porque dias virão em que se dirá: Bem-aventuradas as estéreis, que não geraram, nem amamentaram.
30 ašăl-en, ad-ənnən ăddinăt i-iḍaɣăn: ‹Aḍəwăt fălla-năɣ›, ənnən i-tiḍaɣen: ‹Ălsəmăt-anăɣ›
30 Nesses dias, dirão aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 făl-a-s, efew kunta ošal dăɣ-ahəšk ibdajăn s-əmmək-wa-dăɣ, ma inna wa ăqqurăn?»
31 Porque, se em lenho verde fazem isto, que será no lenho seco?
32 Ăttilwăyăn daɣ dăɣ-a-wen-dăɣ əssin inaɣtafăn əkkanen tamăttant əntăneḍ-dăɣ.
32 E também eram levados outros dois, que eram malfeitores, para serem executados com ele.
33 Ălwăqq wa d-hin-əwwăḍăn edăgg wa s-itawănna: «Edăgg wa n-akărkor», əṣlăbăn Ɣisa, əṣlăbăn daɣ inaɣtafăn edes-has, iyyăn daw-aɣil-net, wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net.
33 Quando chegaram ao lugar chamado Calvário, ali o crucificaram, bem como aos malfeitores, um à direita, outro à esquerda.
34 Ălwăqq wa d-əṣlăbăn Ɣisa, innă: «Abba, ănš-asăn făl-a-s, wăr-əssenăn a hăn»; jăn ḍarăt-a-wen tisăɣeren i-ad-uẓanăn isəlsa-net jer-iman-năsăn.
34 Contudo, Jesus dizia: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. Então, repartindo as vestes dele, lançaram sortes.
35 A-s ităjj a-wen, təbdad tamətte, tăjjəyha i-a-wa ijăn iket-net; ḍaẓẓăn imănnăhăḍăn n-kăl-Ălyăhud dăɣ-Ɣisa, jannen: «Wădden iɣlăs ăddinăt wi iyyăḍnen, iɣləset ya iman-net ămăra kunta ənta a-s Ălmasex wa ăsnăfrăn Măssinăɣ i-iman-net.»
35 O povo estava ali e a tudo observava. Também as autoridades zombavam e diziam: Salvou os outros; a si mesmo se salve, se é, de fato, o Cristo de Deus, o escolhido.
36 Ǝjăn-t əssărdusa taḍăẓẓa, ẓahaẓăn-t-dd bənegăr, hakkăn-as-t,
36 Igualmente os soldados o escarneciam e, aproximando-se, trouxeram-lhe vinagre, dizendo:
37 jannen-as: «Kunta kăyy a-s ămănokal n-kăl-Ălyăhud, ăɣləs iman-năk ya!»
37 Se tu és o rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Ǝttəytăyăn ăllox jənnəj-s, iktab fălla-s:
38 Também sobre ele estava esta epígrafe [em letras gregas, romanas e hebraicas]: Este é o Rei dos Judeus .
39 Iggăd-dd iyyăn dăɣ-inaɣtafăn wi ătwăṣlăbnen dihen, ad-isamăḍray Ɣisa, ijannʼ-as: «Wădden kăyy a-s Ălmasex, ăɣləs iman-năk ya, tăɣləsăd-anăɣ!»
39 Um dos malfeitores crucificados blasfemava contra ele, dizendo: Não és tu o Cristo? Salva-te a ti mesmo e a nós também.
40 Ăklăwlăw ănaɣtaf-wa iyyăḍăn făll-amidi-net, innʼ-as: «Kăyy-i dăr-s oharăn tisnant-ta-dăɣ, uksaḍ Măssinăɣ,
40 Respondendo-lhe, porém, o outro, repreendeu-o, dizendo: Nem ao menos temes a Deus, estando sob igual sentença?
41 năkkăneḍ, a-wa hanăɣ-irmăsăn, imojjan-nănăɣ a săr-năɣ-t-dd-orăwăn, nănihăjja dăr-s, iwar-anăɣ uḍlem măšan ənta, wăr t-illa a lăbasăn iɣšad.»
41 Nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o castigo que os nossos atos merecem; mas este nenhum mal fez.
42 Innʼ ănaɣtaf wa s-iket imməjrăd i-Ɣisa: «Ǝktəw-ahi-dd afăl dd-tăqqălăd tăminakălăd.»
42 E acrescentou: Jesus, lembra-te de mim quando vieres no teu reino.
43 Innʼ-as Ɣisa: «Ăsidătteɣ-ak a-s ašăl-i-dăɣ, ad-dăr-i tahərəd ălžănnăt.»
43 Jesus lhe respondeu: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no paraíso.
44 A-s ităjj a-wen-dăɣ, išwar təja tarăhut, əlsănăt tihay ărori n-ăkall iket-dăɣ-net hundăɣ har təja tezzar.
44 Já era quase a hora sexta, e, escurecendo-se o sol, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
45 Tăttunkăl tăfukt, iqqărrawăt ărido wa ibḍăn dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn, edăgg wa šăddijăn d-wa iknăn təšədje.
45 E rasgou-se pelo meio o véu do santuário.
46 Ăsɣărăt Ɣisa s-ăṣṣahăt ḍarăt-a-wen, innă: «Abba, ărməs unfas-in.» Innă a-wen-dăɣ ɣas, əjmăḍăn-t iman.
46 Então, Jesus clamou em alta voz: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito! E, dito isto, expirou.
47 Inhăy kăbtăn wa ixkămăn făll-əssărdusa wi əṣlăbnen Ɣisa a-wa ijăn ɣas, omăl Măssinăɣ, innă: «Wăr t-ihʼ ăššăk a-s ăhaləs-i-dăɣ, ămaɣdal.»
47 Vendo o centurião o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Verdadeiramente, este homem era justo.
48 Ǝnhăyăn ăddinăt wi dd-ăddewnen s-edăgg-wen-dăɣ a-wa ijăn, əqqălăn, ănxasăn iman-năsăn hullan.
48 E todas as multidões reunidas para este espetáculo, vendo o que havia acontecido, retiraram-se a lamentar, batendo nos peitos.
49 A-s ităjj a-wen-dăɣ, əbdadăn imidiwăn n-Ɣisa dăɣ-ijəj əkyadăn əntăneḍ d-tiḍeḍen-ti has-dd-əlkămnen wa-dăɣ n-Galila har əntănăteḍ-da-dăɣ.
49 Entretanto, todos os conhecidos de Jesus e as mulheres que o tinham seguido desde a Galileia permaneceram a contemplar de longe estas coisas.
50 Osă-dd ăhaləs oɣadăn, olaɣăn n-taɣrəmt ta n-Arimata s-isəm-net Yusəf, iha inušămăn n-Iṣrayil-wi ɣattăsnen ăššăreɣa,
50 E eis que certo homem, chamado José, membro do Sinédrio, homem bom e justo
51 wăr-oher d-imizărăn-wi iyyăḍnen ăddăbaratăn-wi jăn dăɣ-isălan n-Ɣisa ed ijar ăṭṭăma n-a-s ilkam ad-dd-təzzubbət Təmmənəya n-Măssinăɣ,
51 (que não tinha concordado com o desígnio e ação dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que esperava o reino de Deus,
52 ənta-en-dăɣ a ihălăn ad-ăkk Bilatəs, ittăr dăɣ-s tafəkka n-Ɣisa,
52 tendo procurado a Pilatos, pediu-lhe o corpo de Jesus,
53 oyyas-tăt Bilatəs ɣas, ikkăs-dd Yusəf tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt, ijʼ-et dăɣ-tefit təzzar, issənsʼ-et dăɣ-aẓəkka iɣašăn dăɣ-esăwăl s-kăla wăr dăɣ-s insa ere ăba.
53 e, tirando-o do madeiro, envolveu-o num lençol de linho, e o depositou num túmulo aberto em rocha, onde ainda ninguém havia sido sepultado.
54 Itajj a-wen-dăɣ ašăl wa d-siməjnun ăddinăt i-ămudd wa n-əssəbət-i n-tăsonfat.
54 Era o dia da preparação, e começava o sábado.
55 Ǝlkămnăt tiḍeḍen-ti dd-ăddewnen d-Ɣisa wa-dăɣ n-Galila har diha-dăɣ i-Yusəf, ənhăynăt edăgg n-aẓəkka-en hakd-dăɣ əmmək wa s-tənsa tafəkka n-Ɣisa dăɣ-aẓəkka-en.
55 As mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus, seguindo, viram o túmulo e como o corpo fora ali depositado.
56 Ǝqqălnăt ihănan ɣas, ad-sadawnăt əlɣənfărăn d-aḍutăn. Ijă ašăl wa n-əssəbət-i n-tăsonfat ɣas, ăssunfănăt ed, a-wen-dăɣ, a innă alămăr wa n-ănnăbi Mosa.
56 Então, se retiraram para preparar aromas e bálsamos. E, no sábado, descansaram, segundo o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.