Lucas 18
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Ijʼ-asăn Ɣisa daɣ tangalt tiyyăt dăɣ-irha ad-tăn-isəlməd a-s lan s-ad-təddalăn Măssinăɣ hărkuk, wăr dăɣ-s təkkəsăn ăṭṭăma.
1 Propôs-lhes Jesus uma parábola para mostrar que é necessário orar sempre sem jamais deixar de fazê-lo.
2 Innʼ-asăn: «Kăla t-illa aɣrəm ihʼ ălqaḷḷi wărăn ăksuḍ Măssinăɣ, wăr-issəfrăr daɣ dăgg-adəm.
2 Havia em certa cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava pessoa alguma.
3 Təllʼ-e daɣ dihen tănuḍăft t-dd-tiisət hak ašăl, təjannʼ-as: ‹Ǝkkəs-ahi tekăriḍt dăɣ-ăwadəm wa hi-ohăɣăn.›
3 Na mesma cidade vivia também uma viúva que vinha com freqüência à sua presença para dizer-lhe: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 Ăhojă ălqaḷḷi wăr tăt-in-ijreh, har šik, innă dăɣ-iman-net ašăl iyyăn: ‹Kud-dăɣ wăr-ăksuḍăɣ Măssinăɣ, wăr-əssəfrărăɣ dăgg-adəm,
4 Ele, porém, por muito tempo não o quis. Por fim, refletiu consigo: Eu não temo a Deus nem respeito os homens;
5 ad-əkkəsăɣ tekăriḍt i-tamăḍt-i-dăɣ hi-tăsɣăfăt i-ad-hi-tăkf ălɣafyăt.› »
5 todavia, porque esta viúva me importuna, far-lhe-ei justiça, senão ela não cessará de me molestar.
6 Innʼ-asăn Ălɣalim Ɣisa: «Săjdăt ɣas i-a-wa-dăɣ inna ălqaḷḷi-wa-dăɣ n-enăllăbăs.
6 Prosseguiu o Senhor: Ouvis o que diz este juiz injusto?
7 Ɣas tordam a-s Măssinăɣ wăr-e-ikkəs tekăriḍt i-wi ăsnăfrăn săr-s dd-hallănen ehăḍ d-ašăl? Tordam a-s ad-hin-ăhaj fălla-săn?
7 Por acaso não fará Deus justiça aos seus escolhidos, que estão clamando por ele dia e noite? Porventura tardará em socorrê-los?
8 Ăbo! Ălleɣeɣ-awăn a-s, ad-hasăn-ikkəs tekăriḍt šik măšan, tordam făw s-ašăl wa dd-mad-iqqəl Ăgg-ăgg-adəm, ad-dd-agəẓ immun făll-ărori n-ăkall?»
8 Digo-vos que em breve lhes fará justiça. Mas, quando vier o Filho do Homem, acaso achará fé sobre a terra?
9 Issăɣlăy Ɣisa ḍarăt-a-wen tangalt ăddinăt wi ordănen iman-năsăn iqqud, a-s ija a-wen, əlkăhăn imidiwăn-năsăn, innʼ-asăn:
9 Jesus lhes disse ainda esta parábola a respeito de alguns que se vangloriavam como se fossem justos, e desprezavam os outros:
10 «Kăla əkkăn əssin meddən ehăn n-ămudd wa măqqărăn i-ad-umadăn, ăɣbədăn Măssinăɣ. Iyyăn u-faris, wa iyyăḍăn ănarmas n-tiwse.
10 Subiram dois homens ao templo para orar. Um era fariseu; o outro, publicano.
11 Osăn-in ɣas, ibdăd wa n-u-faris, ad-itumad, ijanna dăɣ-iman-net: ‹Ăjoḍăyăɣ-ak Măssinăɣ făl-a-s, wăr-olehăɣ d-ăddinăt-wi iyyăḍnen n-imăkrăḍăn d-iməzzəna, wăr-olehăɣ daɣ d-u-tiwse-wa-dăɣ,
11 O fariseu, em pé, orava no seu interior desta forma: Graças te dou, ó Deus, que não sou como os demais homens: ladrões, injustos e adúlteros; nem como o publicano que está ali.
12 tuẓamăɣ əssin išilan dăɣ-əssəboɣ, takkăsăɣ tămukăst n-a-wa jarrăwăɣ iket-net.›
12 Jejuo duas vezes na semana e pago o dízimo de todos os meus lucros.
13 A-s ităjj a-wen u-tiwse ənta, ibdad dihen, təgdal-as tăkrakiḍt wăla ad-iḍkəl asăwaḍ-net, ăsninăn iman-net, ijanna ənta: ‹Ya Măssinăɣ! Səsməḍ făll-i, əkrəšăɣet data-k idəm năkk-i n-anăsbăkkaḍ.› »
13 O publicano, porém, mantendo-se à distância, não ousava sequer levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem piedade de mim, que sou pecador!
14 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ălleɣeɣ-awăn a-s u-tiwse-wa-dăɣ, a-s iqqăl ehăn-net, ijraw idəm wăr-ijrew u-faris dat-Măssinăɣ. Ere iḍkălăn iman-net, ad-irəs, ere daɣ wa ăsrăsăn iman-net, ad-t-iḍkəl Măssinăɣ.»
14 Digo-vos: este voltou para casa justificado, e não o outro. Pois todo o que se exaltar será humilhado, e quem se humilhar será exaltado.
15 Ămmewăyăn-dd ḍarăt-a-wen imărkăsăn s-Ɣisa i-ad-dăɣ-săn ăj ălbăraka, măšan, ənhăyăn inəṭṭulab-net a-wen ɣas, ăklăwlăwăn făll-imărawăn-năsăn.
15 Trouxeram-lhe também criancinhas, para que ele as tocasse. Vendo isto, os discípulos as repreendiam.
16 Iɣrʼ-en-dd Ɣisa s-iman-net, innʼ-asăn: «Ăyyăt aratăn ad-hi-dd-əkkən, wăr tăn-in-tăwweɣăm făll-i făl-a-s Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddinăt-wi dăr-săn ănifăqqănen a-s tăt-ihakk.
16 Jesus, porém, chamou-as e disse: Deixai vir a mim as criancinhas e não as impeçais, porque o Reino de Deus é daqueles que se parecem com elas.
17 Ăsidătteɣ-awăn a-s ere wărăn iqbel Təmmənəya n-Măssinăɣ s-əmmək wa s-tăt-mad-iqbəl ara, wăr tăt-mad-ijjəš.»
17 Em verdade vos declaro: quem não receber o Reino de Deus como uma criancinha, nele não entrará.
18 Osă-dd ălfăqqi iyyăn n-kăl-Ălyăhud Ɣisa, innʼ-as: «Ălɣalim wa olăɣăn, ma s-leɣ s-ad-t-ăjăɣ i-ad-əkkusăɣ tămudre ta tăɣlălăt?»
18 Um homem de posição perguntou então a Jesus: Bom Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
19 Innʼ-as Ɣisa: «Mafăl hi-ɣarrăd s-isəm: Wa olăɣăn? Wăr t-illa ere olaɣăn săl Măssinăɣ.
19 Jesus respondeu-lhe: Por que me chamas bom? Ninguém é bom senão só Deus.
20 Wădden təssanăd alămărăn-net: ‹Wăr jed əzzəna, wăr jed iman, wăr tokerăd, wăr tăjjəyhăd s-bahu, səmɣăr ti-k d-ma-k.› »
20 Conheces os mandamentos: não cometerás adultério; não matarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; honrarás pai e mãe.
21 Innʼ-as ălfăqqi: «Ăɣdalăɣ i-a-wen-dăɣ iket-net hărwa ămoosăɣ ara.»
21 Disse ele: Tudo isso tenho guardado desde a minha mocidade.
22 Isla Ɣisa i-măjrăd wa ija ɣas, innʼ-as: «Hărăt iyyăn a hak-in-ăba: tužžăr-in a-wa led iket-net, tuẓanăd-t i-tilăqqiwen i-ad-təjrəwăd ărrəzăɣ dăɣ-ălžănnăt, dihen, əqqəl-dd, əlkəm-ahi.»
22 A estas palavras, Jesus lhe falou: Ainda te falta uma coisa: vende tudo o que tens, dá-o aos pobres e terás um tesouro no céu; depois, vem e segue-me.
23 Islʼ ălfăqqi i-a-wen ɣas, ənxăsăn iman-net ed ila ehăre n-tikunen.
23 Ouvindo isto, ele se entristeceu, pois era muito rico.
24 Inhăy-t Ɣisa ănxasăn iman-net ɣas, innă: «Unhh! Aẓwi ija i-ere irzaɣăn ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ!
24 Vendo-o entristecer-se, disse Jesus: Como é difícil aos ricos entrar no Reino de Deus!
25 Ojăr tărăɣse ta ija i-amnəs ujəš s-tiṭṭ n-ănaẓmay uhən i-ere irzaɣăn ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
25 É mais fácil passar o camelo pelo fundo duma agulha do que um rico entrar no Reino de Deus.
26 Ǝnnăn-as ăddinăt-wi has-ăsijădnen a-s inna a-wen-dăɣ: «Adiš mi madăn-iɣləs.»
26 Perguntaram os ouvintes: Quem então poderá salvar-se?
27 Innʼ-asăn: «A-wa wăr-ăsmăkkănăn dăgg-adəm, ăddoobăt-t Măssinăɣ.»
27 Respondeu Jesus: O que é impossível aos homens é possível a Deus.
28 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Năkkăneḍ-i-š oyyănen ihănan-nănăɣ nəlkăm-ak, əndek isălan-nănăɣ, ma s-ilkam ad-t-nəjrəw?»
28 Pedro então disse: Vê, nós abandonamos tudo e te seguimos.
29 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăsidătteɣ-awăn a-s wăr t-illa dăɣ-wăn-i madăn-ăyy ehăn-net meɣ hănne-s meɣ ayətma-s meɣ imărawăn-net meɣ məddana-s dăɣ-təssəba n-Təmmənəya n-Măssinăɣ
29 Jesus respondeu: Em verdade vos declaro: ninguém há que tenha abandonado, por amor do Reino de Deus, sua casa, sua mulher, seus irmãos, seus pais ou seus filhos,
30 s-wădden, ad-ijrəw a ănnuḍfăsăn făll-a-wen dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ijrəw daɣ tămudre ta tăɣlălăt dăɣ-ăddunya ta dd-malăt.»
30 que não receba muito mais neste mundo e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ikkăs-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin s-takše, innʼ-asăn: «Ǝnhəywăt, năkkăneḍ-da hi-əkkănen Yărussălam i-ad-itbət a-wa əktăbăn ănnăbităn dăɣ-isălan n-Ăgg-ăgg-adəm
31 Em seguida, Jesus tomou à parte os Doze e disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém. Tudo o que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem será cumprido.
32 făl-a-s, ad-t-əjən ayətma-s dăɣ-ifassăn n-inəẓẓulam, əjən-t tekăškăšt, səmmăḍrəyăn-t, sutəfən fălla-s,
32 Ele será entregue aos pagãos. Hão de escarnecer dele, ultrajá-lo, desprezá-lo;
33 əjən dăɣ-s tiwit, əjən iman-net măšan, ašăl wa s-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.»
33 bater-lhe-ão com varas e o farão morrer; e ao terceiro dia ressurgirá.
34 Ijʼ-asăn Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ măšan, wăr t-illa a dăɣ-s əjrahăn ed, ăttunkăl-asăn ălmăɣna-net, wăr-əjrehăn a-wa dăɣ-hasăn-ăssewăl.
34 Mas eles nada disto compreendiam, e estas palavras eram-lhes um enigma cujo sentido não podiam entender.
35 Ălwăqq wa d-hin-ohăẓăn taɣrəmt ta n-Žărriko, əkkăn-dd edes i-emədderɣəl ăqqiimăn dăɣ-asălim n-zăbo, itattăr takute dăɣ-ăddinăt.
35 Ao aproximar-se Jesus de Jericó, estava um cego sentado à beira do caminho, pedindo esmolas.
36 Islă i-tăkat ta ja tamətte ɣas, issəstăn d-a-wa ijăn.
36 Ouvindo o ruído da multidão que passava, perguntou o que havia.
37 Ǝnnăn-as ăddinăt: «Ɣisa wa n-Năṣirăt a okayăn.»
37 Responderam-lhe: É Jesus de Nazaré, que passa.
38 Ăsɣărăt, innă: «Ya Ɣisa wa n-Ăgg-Dawəd, aḍən-ahi tăhanint!»
38 Ele então exclamou: Jesus, filho de Davi, tem piedade de mim!
39 Ăɣtălăn-t ăddinăt-wi ăzzarnen i-tamətte i-ad-hin-isusəm măšan, ăsɣărăt s-afălla: «Ya Ăgg Dawəd, aḍən-ahi tăhanint!»
39 Os que vinham na frente repreendiam-no rudemente para que se calasse. Mas ele gritava ainda mais forte: Filho de Davi, tem piedade de mim!
40 Ibdăd Ɣisa, omăr s-ad-săr-s dd-ăttălwăy. Osʼ-e-hi-dd emədderɣəl ɣas, issəstăn-t, innʼ-as:
40 Jesus parou e mandou que lho trouxessem. Chegando ele perto, perguntou-lhe:
41 «Ma s-tărhed ad-hak-t-ăjăɣ?» Innʼ-as emədderɣəl: «Ălɣalim, aləsăɣet ahănay.»
41 Que queres que te faça? Respondeu ele: Senhor, que eu veja.
42 Innʼ-as Ɣisa: «Ǝnhəy! Iɣlăs-kăy immun-năk.»
42 Jesus lhe disse: Vê! Tua fé te salvou.
43 Inhăy ălwaqq-wen-dăɣ, ilkăm i-Ɣisa, ad-itiiməl Măssinăɣ, tiiməl daɣ tamətte ta tənhăyăt a-wa ijăn Măssinăɣ făl tihusay n-ijităn-net.
43 E imediatamente ficou vendo e seguia a Jesus, glorificando a Deus. Presenciando isto, todo o povo deu glória a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.