Lucas 18
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Ijʼ-asăn Ɣisa daɣ tangalt tiyyăt dăɣ-irha ad-tăn-isəlməd a-s lan s-ad-təddalăn Măssinăɣ hărkuk, wăr dăɣ-s təkkəsăn ăṭṭăma.
1 Jesus contou a seguinte parábola , mostrando aos discípulos que deviam orar sempre e nunca desanimar:
2 Innʼ-asăn: «Kăla t-illa aɣrəm ihʼ ălqaḷḷi wărăn ăksuḍ Măssinăɣ, wăr-issəfrăr daɣ dăgg-adəm.
2 — Em certa cidade havia um juiz que não
3 Təllʼ-e daɣ dihen tănuḍăft t-dd-tiisət hak ašăl, təjannʼ-as: ‹Ǝkkəs-ahi tekăriḍt dăɣ-ăwadəm wa hi-ohăɣăn.›
3 Nessa cidade morava uma viúva que sempre o procurava para pedir justiça, dizendo: “Ajude-me e julgue o meu caso contra o meu adversário!”
4 Ăhojă ălqaḷḷi wăr tăt-in-ijreh, har šik, innă dăɣ-iman-net ašăl iyyăn: ‹Kud-dăɣ wăr-ăksuḍăɣ Măssinăɣ, wăr-əssəfrărăɣ dăgg-adəm,
4 — Durante muito tempo o juiz não quis julgar o caso da viúva, mas afinal pensou assim: “É verdade que eu não temo a Deus e também não respeito ninguém.
5 ad-əkkəsăɣ tekăriḍt i-tamăḍt-i-dăɣ hi-tăsɣăfăt i-ad-hi-tăkf ălɣafyăt.› »
5 Porém, como esta viúva continua me aborrecendo, vou dar a sentença a favor dela. Se eu não fizer isso, ela não vai parar de vir me amolar até acabar comigo.”
6 Innʼ-asăn Ălɣalim Ɣisa: «Săjdăt ɣas i-a-wa-dăɣ inna ălqaḷḷi-wa-dăɣ n-enăllăbăs.
6 E o Senhor continuou:
7 Ɣas tordam a-s Măssinăɣ wăr-e-ikkəs tekăriḍt i-wi ăsnăfrăn săr-s dd-hallănen ehăḍ d-ašăl? Tordam a-s ad-hin-ăhaj fălla-săn?
7 Será, então, que Deus não vai fazer justiça a favor do seu próprio povo, que grita por socorro dia e noite? Será que ele vai demorar para ajudá-lo?
8 Ăbo! Ălleɣeɣ-awăn a-s, ad-hasăn-ikkəs tekăriḍt šik măšan, tordam făw s-ašăl wa dd-mad-iqqəl Ăgg-ăgg-adəm, ad-dd-agəẓ immun făll-ărori n-ăkall?»
8 Eu afirmo a vocês que ele julgará a favor do seu povo e fará isso bem depressa. Mas, quando o
9 Issăɣlăy Ɣisa ḍarăt-a-wen tangalt ăddinăt wi ordănen iman-năsăn iqqud, a-s ija a-wen, əlkăhăn imidiwăn-năsăn, innʼ-asăn:
9 Jesus também contou esta parábola para os que achavam que eram muito bons e desprezavam os outros:
10 «Kăla əkkăn əssin meddən ehăn n-ămudd wa măqqărăn i-ad-umadăn, ăɣbədăn Măssinăɣ. Iyyăn u-faris, wa iyyăḍăn ănarmas n-tiwse.
10 — Dois homens foram ao Templo para orar. Um era
11 Osăn-in ɣas, ibdăd wa n-u-faris, ad-itumad, ijanna dăɣ-iman-net: ‹Ăjoḍăyăɣ-ak Măssinăɣ făl-a-s, wăr-olehăɣ d-ăddinăt-wi iyyăḍnen n-imăkrăḍăn d-iməzzəna, wăr-olehăɣ daɣ d-u-tiwse-wa-dăɣ,
11 O fariseu ficou de pé e orou sozinho, assim: “Ó Deus, eu te agradeço porque não sou avarento, nem desonesto, nem imoral como as outras pessoas. Agradeço-te também porque não sou como este cobrador de impostos.
12 tuẓamăɣ əssin išilan dăɣ-əssəboɣ, takkăsăɣ tămukăst n-a-wa jarrăwăɣ iket-net.›
12 Jejuo duas vezes por semana e te dou a décima parte de tudo o que ganho.”
13 A-s ităjj a-wen u-tiwse ənta, ibdad dihen, təgdal-as tăkrakiḍt wăla ad-iḍkəl asăwaḍ-net, ăsninăn iman-net, ijanna ənta: ‹Ya Măssinăɣ! Səsməḍ făll-i, əkrəšăɣet data-k idəm năkk-i n-anăsbăkkaḍ.› »
13 — Mas o cobrador de impostos ficou de longe e nem levantava o rosto para o céu. Batia no peito e dizia: “Ó Deus, tem pena de mim, pois sou pecador!”
14 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ălleɣeɣ-awăn a-s u-tiwse-wa-dăɣ, a-s iqqăl ehăn-net, ijraw idəm wăr-ijrew u-faris dat-Măssinăɣ. Ere iḍkălăn iman-net, ad-irəs, ere daɣ wa ăsrăsăn iman-net, ad-t-iḍkəl Măssinăɣ.»
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 Ămmewăyăn-dd ḍarăt-a-wen imărkăsăn s-Ɣisa i-ad-dăɣ-săn ăj ălbăraka, măšan, ənhăyăn inəṭṭulab-net a-wen ɣas, ăklăwlăwăn făll-imărawăn-năsăn.
15 Depois disso, algumas pessoas levaram as suas crianças a Jesus para que ele as abençoasse, mas os discípulos viram isso e repreenderam aquelas pessoas.
16 Iɣrʼ-en-dd Ɣisa s-iman-net, innʼ-asăn: «Ăyyăt aratăn ad-hi-dd-əkkən, wăr tăn-in-tăwweɣăm făll-i făl-a-s Təmmənəya n-Măssinăɣ, ăddinăt-wi dăr-săn ănifăqqănen a-s tăt-ihakk.
16 Então Jesus chamou as crianças para perto de si e disse:
17 Ăsidătteɣ-awăn a-s ere wărăn iqbel Təmmənəya n-Măssinăɣ s-əmmək wa s-tăt-mad-iqbəl ara, wăr tăt-mad-ijjəš.»
17 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem não receber o Reino de Deus como uma criança nunca entrará nele.
18 Osă-dd ălfăqqi iyyăn n-kăl-Ălyăhud Ɣisa, innʼ-as: «Ălɣalim wa olăɣăn, ma s-leɣ s-ad-t-ăjăɣ i-ad-əkkusăɣ tămudre ta tăɣlălăt?»
18 Certo líder judeu perguntou a Jesus: — Bom Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
19 Innʼ-as Ɣisa: «Mafăl hi-ɣarrăd s-isəm: Wa olăɣăn? Wăr t-illa ere olaɣăn săl Măssinăɣ.
19 Jesus respondeu:
20 Wădden təssanăd alămărăn-net: ‹Wăr jed əzzəna, wăr jed iman, wăr tokerăd, wăr tăjjəyhăd s-bahu, səmɣăr ti-k d-ma-k.› »
20 Você conhece os mandamentos: “Não cometa adultério, não mate, não roube, não dê falso testemunho contra ninguém, respeite o seu pai e a sua mãe.”
21 Innʼ-as ălfăqqi: «Ăɣdalăɣ i-a-wen-dăɣ iket-net hărwa ămoosăɣ ara.»
21 O homem respondeu: — Desde criança eu tenho obedecido a todos esses mandamentos.
22 Isla Ɣisa i-măjrăd wa ija ɣas, innʼ-as: «Hărăt iyyăn a hak-in-ăba: tužžăr-in a-wa led iket-net, tuẓanăd-t i-tilăqqiwen i-ad-təjrəwăd ărrəzăɣ dăɣ-ălžănnăt, dihen, əqqəl-dd, əlkəm-ahi.»
22 Quando Jesus ouviu isso, disse:
23 Islʼ ălfăqqi i-a-wen ɣas, ənxăsăn iman-net ed ila ehăre n-tikunen.
23 Quando o homem ouviu isso, ficou muito triste, pois era riquíssimo.
24 Inhăy-t Ɣisa ănxasăn iman-net ɣas, innă: «Unhh! Aẓwi ija i-ere irzaɣăn ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ!
24 Vendo a tristeza dele, Jesus disse:
25 Ojăr tărăɣse ta ija i-amnəs ujəš s-tiṭṭ n-ănaẓmay uhən i-ere irzaɣăn ujəš n-Təmmənəya n-Măssinăɣ.»
25 É mais difícil um rico entrar no Reino de Deus do que um camelo passar pelo fundo de uma agulha.
26 Ǝnnăn-as ăddinăt-wi has-ăsijădnen a-s inna a-wen-dăɣ: «Adiš mi madăn-iɣləs.»
26 Os que ouviram isso perguntaram: — Então, quem é que pode se salvar?
27 Innʼ-asăn: «A-wa wăr-ăsmăkkănăn dăgg-adəm, ăddoobăt-t Măssinăɣ.»
27 Jesus respondeu:
28 Iggăd-dd Bəṭrus, innʼ-as: «Năkkăneḍ-i-š oyyănen ihănan-nănăɣ nəlkăm-ak, əndek isălan-nănăɣ, ma s-ilkam ad-t-nəjrəw?»
28 Aí Pedro disse: — Veja! Nós deixamos a nossa família e seguimos o senhor.
29 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ăsidătteɣ-awăn a-s wăr t-illa dăɣ-wăn-i madăn-ăyy ehăn-net meɣ hănne-s meɣ ayətma-s meɣ imărawăn-net meɣ məddana-s dăɣ-təssəba n-Təmmənəya n-Măssinăɣ
29 Jesus respondeu:
30 s-wădden, ad-ijrəw a ănnuḍfăsăn făll-a-wen dăɣ-ăddunya-ta-dăɣ, ijrəw daɣ tămudre ta tăɣlălăt dăɣ-ăddunya ta dd-malăt.»
30 receberá ainda nesta vida muito mais e, no futuro, receberá a vida eterna.
31 Ikkăs-dd Ɣisa ḍarăt-a-wen inəṭṭulab-net wi n-măraw d-əssin s-takše, innʼ-asăn: «Ǝnhəywăt, năkkăneḍ-da hi-əkkănen Yărussălam i-ad-itbət a-wa əktăbăn ănnăbităn dăɣ-isălan n-Ăgg-ăgg-adəm
31 Jesus levou os doze discípulos para um lado e disse:
32 făl-a-s, ad-t-əjən ayətma-s dăɣ-ifassăn n-inəẓẓulam, əjən-t tekăškăšt, səmmăḍrəyăn-t, sutəfən fălla-s,
32 Ele será entregue aos não judeus, e estes vão zombar dele, insultá-lo, cuspir nele
33 əjən dăɣ-s tiwit, əjən iman-net măšan, ašăl wa s-kăraḍ ḍarăt tamăttant-net, ad-dd-inkăr jer-inəmmuttan.»
33 e bater nele; e depois o matarão. Mas no terceiro dia ele ressuscitará.
34 Ijʼ-asăn Ɣisa măjrăd-wen-dăɣ măšan, wăr t-illa a dăɣ-s əjrahăn ed, ăttunkăl-asăn ălmăɣna-net, wăr-əjrehăn a-wa dăɣ-hasăn-ăssewăl.
34 Os discípulos não entenderam nada do que Jesus disse. O que essas palavras queriam dizer estava escondido deles, e eles não sabiam do que Jesus estava falando.
35 Ălwăqq wa d-hin-ohăẓăn taɣrəmt ta n-Žărriko, əkkăn-dd edes i-emədderɣəl ăqqiimăn dăɣ-asălim n-zăbo, itattăr takute dăɣ-ăddinăt.
35 Jesus já estava chegando perto da cidade de Jericó. Acontece que um cego estava sentado na beira do caminho, pedindo esmola.
36 Islă i-tăkat ta ja tamətte ɣas, issəstăn d-a-wa ijăn.
36 Quando ouviu a multidão passando, ele perguntou o que era aquilo.
37 Ǝnnăn-as ăddinăt: «Ɣisa wa n-Năṣirăt a okayăn.»
37 — É Jesus de Nazaré que está passando! — responderam.
38 Ăsɣărăt, innă: «Ya Ɣisa wa n-Ăgg-Dawəd, aḍən-ahi tăhanint!»
38 Aí o cego começou a gritar: — Jesus,
39 Ăɣtălăn-t ăddinăt-wi ăzzarnen i-tamətte i-ad-hin-isusəm măšan, ăsɣărăt s-afălla: «Ya Ăgg Dawəd, aḍən-ahi tăhanint!»
39 As pessoas que iam na frente o repreenderam e mandaram que ele calasse a boca. Mas ele gritava ainda mais: — Filho de Davi, tenha pena de mim!
40 Ibdăd Ɣisa, omăr s-ad-săr-s dd-ăttălwăy. Osʼ-e-hi-dd emədderɣəl ɣas, issəstăn-t, innʼ-as:
40 Jesus parou e mandou que trouxessem o cego. Quando ele chegou perto, Jesus perguntou:
41 «Ma s-tărhed ad-hak-t-ăjăɣ?» Innʼ-as emədderɣəl: «Ălɣalim, aləsăɣet ahănay.»
41 — O que é que você quer que eu faça? — Senhor, eu quero ver de novo! — respondeu ele.
42 Innʼ-as Ɣisa: «Ǝnhəy! Iɣlăs-kăy immun-năk.»
42 Então Jesus disse:
43 Inhăy ălwaqq-wen-dăɣ, ilkăm i-Ɣisa, ad-itiiməl Măssinăɣ, tiiməl daɣ tamətte ta tənhăyăt a-wa ijăn Măssinăɣ făl tihusay n-ijităn-net.
43 No mesmo instante o homem começou a ver e, dando glória a Deus, foi seguindo Jesus. E todos os que viram isso começaram a louvar a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.