Lucas 15

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tisən-dd inarmasăn n-tiwse d-erk ăddinăt ăjjootnen Ɣisa i-ad-has-əslən.
1 Cobradores de impostos e outros pecadores vinham ouvir Jesus ensinar.
2 Ǝnhăyăn kăl-faris d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt a-wen ɣas, ad-simtəktikăn, jannen: «Ak, təjrahăm-in anɣim d-tihra ta ităjj d-erk ăddinăt?»
2 Os fariseus e mestres da lei o criticavam, dizendo: “Ele se reúne com pecadores e até come com eles!”.
3 Issăɣlăy-tăn-dd Ɣisa tangalt dăɣ-hasăn-inna:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Ǝndek dăɣ-wăn wa s-afăl ila temeḍe n-tehăle har dăɣ-snăt tăssujjăl tiyyăt, wădden ad-ăyy ti n-təẓẓayăt timərwen d-təẓẓayăt əfradnăt, igləw, isəssəjjəl ta dăɣ-s ăba har tăt-dd-ijrəw?
4 “Se um homem tiver cem ovelhas e uma delas se perder, o que acham que ele fará? Não deixará as outras noventa e nove no pasto e buscará a perdida até encontrá-la?
5 Afăl tăt-dd-ijrăw, ad-tăt-isəwăr iẓerhan-net ikna tedăwit,
5 E, quando a encontrar, ele a carregará alegremente nos ombros e a levará para casa.
6 afăl hin-iwwăḍ ihănan, ad-dd-iɣăr imidiwăn-net d-ănhărajăn-net, ănnʼ-asăn: ‹Ǝyyăwăt, ăhrăt dăr-i tedăwit, tehăle-nin ta tăssujjălăt, əjrăwăɣ-tăt-dd.›
6 Quando chegar, reunirá os amigos e vizinhos e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei minha ovelha perdida!’.
7 S-əmmək-wen-dăɣ daɣ a făl, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s, ad-tajăr tedăwit ta madăt-tăj dăɣ-išənnawăn dăɣ-təssəba n-iyyăn anăsbăkkaḍ ătubăn, uhən i-təẓẓayăt timərwen n-ăwadəm d-təẓẓa ɣur-ija a-s, wăr-ămɣatărăn s-tătubt.
7 Da mesma forma, há mais alegria no céu por causa do pecador perdido que se arrepende do que por noventa e nove justos que não precisam se arrepender.”
8 Wădden daɣ afăl la tamăḍt măraw ărriyalăn n-aẓrəf hundăɣ har dăɣ-săn ăbʼ iyyăn, ad-sărməs tefătelt, ad-tišriwit ăkall n-ehăn, tiskənsəkit-t hundăɣ har dd-təjrəw ărriyal-net wa ăba?
8 “Ou suponhamos que uma mulher tenha dez moedas de prata e perca uma. Acaso não acenderá uma lâmpada, varrerá a casa inteira e procurará com cuidado até encontrá-la?
9 Afăl t-dd təjrăw, ad-dd-sədəw timidiwen-net d-tănhărajen-net, tănnʼ-asnăt: ‹Ahărmăt dăr-i tedăwit, ed ărriyal-in wa ăba, əjrăwăɣ-t-dd.›
9 E, quando a encontrar, reunirá as amigas e vizinhas e dirá: ‘Alegrem-se comigo, pois encontrei a minha moeda perdida!’.
10 A-wen-dăɣ a făl hawăn-ălleɣeɣ a-s, tămoos tătubt n-anăsbăkkaḍ iyyăn əssəbab n-tedăwit măqqoorăt i-ănjălosăn n-Măssinăɣ.»
10 Da mesma forma, há alegria na presença dos anjos de Deus quando um único pecador se arrepende”.
11 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Kăla t-illa ăhaləs ilan əssin aratăn.
11 Jesus continuou: “Um homem tinha dois filhos.
12 Ašăl iyyăn, osă-dd wa ənḍărrăn ti-s, innʼ-as: ‹Abba, akfʼ-ahi ejădăr-in dăɣ-tăkasit.› Ăẓun ti-săn a-wa ila jere-săn.
12 O filho mais jovem disse ao pai: ‘Quero a minha parte da herança’, e o pai dividiu seus bens entre os filhos.
13 Hărăt n-išilan ḍarăt-a-wen, ăttužžăr-in wa ənḍărrăn ejădăr-net, irmăs aẓrəf-net, ikkʼ ăkall iyyăn ujəjăn, ăllil iẓəjraẓ n-iman-net, ad-ibaxxăs a-wa ila.
13 “Alguns dias depois, o filho mais jovem arrumou suas coisas e se mudou para uma terra distante, onde desperdiçou tudo que tinha por viver de forma desregrada.
14 Ălwăqq wa d-ikkəykăy a-wa iṭṭăf, oḍă-dd laẓ făll-ăkall wa iha iket-net, toɣăy-as tămăɣatert.
14 Quando seu dinheiro acabou, uma grande fome se espalhou pela terra, e ele começou a passar necessidade.
15 Igla, ixdăm ɣur-iyyăn dăɣ-kăl-ăkall, ăssokʼ-e ăgg-ăkall išəkraš-net i-ad-dăɣ-săn iḍən əlxənžărăn.
15 Convenceu um fazendeiro da região a empregá-lo, e esse homem o mandou a seus campos para cuidar dos porcos.
16 Ijʼ-as laẓ asəmmănənnăḍ wa-dăɣ făl dd-iqqăl isadărhan tetăte n-išəkša-wi-dăɣ tattăn əlxənžărăn măšan, wăr t-ikfa măssi-săn turhajăt n-a-wen.
16 Embora quisesse saciar a fome com as vagens dadas aos porcos, ninguém lhe dava coisa alguma.
17 Ǝqqălăn-t-dd iman-net ašăl iyyăn, ăznăzjamăt, innă: ‹Năkk-i-dăɣ, ma hi-ijăn dăɣ a-wa? Ajăn wădden a-wa ila abba-nin dăɣ-inaxdimăn ijarrăw a ikša har t-isəssikəy, uhən-dăɣ năkk, năkk-da-dăɣ, isimnənniḍ-ahi laẓ;
17 “Quando finalmente caiu em si, disse: ‘Até os empregados de meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui, morrendo de fome.
18 ăddăbara, ad-ənkărăɣ, ăqqəlăɣ abba-nin, ănnăɣ-as: Abba, ănmăšrăyăɣ i-Măssinăɣ, ăbodărăɣ-kăy,
18 Vou retornar à casa de meu pai e dizer: Pai, pequei contra o céu e contra o senhor,
19 ăbas ăniihăjjăɣ d-ad-itwənn rure-k a ămoosăɣ, ăjʼ-ahi iyyăn dăɣ-inaxdimăn-năk.›
19 e não sou mais digno de ser chamado seu filho. Por favor, trate-me como seu empregado’.
20 Ibdăd, iqqăl ăkall wa iha ti-s. Ikkă-dd ehăn dăɣ-ijəj a-s t-ojja ti-s, tănɣʼ-e tăhanint-net, ošăl săr-s, orʼ-as ifassăn-net, oḍă dăɣ-săn, ad-t-itisəs dăɣ-ijərjar-net, itiməllut-as.
20 “Então voltou para a casa de seu pai. Quando ele ainda estava longe, seu pai o viu. Cheio de compaixão, correu para o filho, o abraçou e o beijou.
21 Innă alyaḍ ălwăqq-wen i-ti-s: ‹Abba, ănmăšrăyăɣ i-Măssinăɣ, ăbodărăɣ-kăy, ăbas ăniihăjjăɣ d-ad-itwənn năkk rure-k.›
21 O filho disse: ‘Pai, pequei contra o céu e contra o senhor, e não sou mais digno de ser chamado seu filho’.
22 Iɣră-dd ti-s inaxdimăn-net, innʼ-asăn: ‹Ašəlăt tărmaḍ, awəyăt-dd anăkăbba wa ufăn, təjəm-as-t, ăjăt taḍhot dăɣ-assəkăḍ-net, təkfəm-t tifădelen ăynaynen,
22 “O pai, no entanto, disse aos servos: ‘Depressa! Tragam a melhor roupa da casa e vistam nele. Coloquem-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés.
23 ărməsăt-dd ašjăr wa ojărăn tadhont, tăɣrəsăm-as, ăjet amăjaru d-ăzzăho
23 Matem o novilho gordo. Faremos um banquete e celebraremos,
24 făl-a-s rure-ɣ wa s-kăla ămmut iddăr-dd, kăla ăssujjăl măšan, ittəjrăw-dd.› Ǝssəntăn eqqas d-tiɣləla ălwăqq-wen-dăɣ.
24 pois este meu filho estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’. E começaram a festejar.
25 A-s ităjj a-wen, rure-s wa n-teɣăfădde ihʼ išəkraš. Ikka-dd dihen a-s isla i-tandiwen d-tihărdănen d-isuhaɣ əkkan išənnawăn,
25 “Enquanto isso, o filho mais velho trabalhava no campo. Na volta para casa, ouviu música e dança,
26 iɣră-dd iyyăn dăɣ-inaxdimăn, issəstăn-t d-a-wa ijăn,
26 e perguntou a um dos servos o que estava acontecendo.
27 innʼ-as ănaxdim: ‹Ăŋŋa-k, ad-dd-iqqălăn, inɣʼ-as ti-k ašjăr wa iddăren ed, iqqăl-t-dd rure-s, iddar-iɣlas.›
27 O servo respondeu: ‘Seu irmão voltou, e seu pai matou o novilho gordo, pois ele voltou são e salvo!’.
28 Ojăl, unjăy s-ad-dd-ijjəš ehăn. Ikkʼ-e-hi-dd ti-s, ad-t-isalɣad.
28 “O irmão mais velho se irou e não quis entrar. O pai saiu e insistiu com o filho,
29 Inna i-ti-s: ‹Wădden năkk, a ilan iwətyan əšɣalăɣ-ăk, wăr kăla ănmăšrăyăɣ i-a hi-tənned măšan, wăr kăla hi-təkfed wăla dăɣ-eɣăyd s-əkleɣ năkk d-imidiwăn-in
29 mas ele respondeu: ‘Todos esses anos, tenho trabalhado como um escravo para o senhor e nunca me recusei a obedecer às suas ordens. E o senhor nunca me deu nem mesmo um cabrito para eu festejar com meus amigos.
30 măšan, iqqăl-dd rure-k wa hin-ibxăsăn aẓrəf-năk dăɣ-tălkăxbaten ɣas, tăɣrăsăd-as i-ašjăr-wa iddăren.›
30 Mas, quando esse seu filho volta, depois de desperdiçar o seu dinheiro com prostitutas, o senhor comemora matando o novilho!’.
31 Innʼ-as ti-s: ‹Alyaḍ-in, kăyy, wăr kăla hi-fălăd, a-wa əleɣ iket-net i-năk
31 “O pai lhe respondeu: ‘Meu filho, você está sempre comigo, e tudo que eu tenho é seu.
32 măšan ašăl-i, ăniihăjja s-ad-năj amăjaru d-ăzzăho, făl-a-s ăŋŋa-k wa s-kăla ămmut, iddăr-dd, kăla ăssujjăl măšan, ittəjrăw-dd.› »
32 Mas tínhamos de comemorar este dia feliz, pois seu irmão estava morto e voltou à vida. Estava perdido e foi achado!’”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.