Lucas 15
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Tisən-dd inarmasăn n-tiwse d-erk ăddinăt ăjjootnen Ɣisa i-ad-has-əslən.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Ǝnhăyăn kăl-faris d-ălɣulam n-Ăṭṭăwrăt a-wen ɣas, ad-simtəktikăn, jannen: «Ak, təjrahăm-in anɣim d-tihra ta ităjj d-erk ăddinăt?»
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Issăɣlăy-tăn-dd Ɣisa tangalt dăɣ-hasăn-inna:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 «Ǝndek dăɣ-wăn wa s-afăl ila temeḍe n-tehăle har dăɣ-snăt tăssujjăl tiyyăt, wădden ad-ăyy ti n-təẓẓayăt timərwen d-təẓẓayăt əfradnăt, igləw, isəssəjjəl ta dăɣ-s ăba har tăt-dd-ijrəw?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Afăl tăt-dd-ijrăw, ad-tăt-isəwăr iẓerhan-net ikna tedăwit,
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 afăl hin-iwwăḍ ihănan, ad-dd-iɣăr imidiwăn-net d-ănhărajăn-net, ănnʼ-asăn: ‹Ǝyyăwăt, ăhrăt dăr-i tedăwit, tehăle-nin ta tăssujjălăt, əjrăwăɣ-tăt-dd.›
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 S-əmmək-wen-dăɣ daɣ a făl, ăssiilmădăɣ-kăwăn a-s, ad-tajăr tedăwit ta madăt-tăj dăɣ-išənnawăn dăɣ-təssəba n-iyyăn anăsbăkkaḍ ătubăn, uhən i-təẓẓayăt timərwen n-ăwadəm d-təẓẓa ɣur-ija a-s, wăr-ămɣatărăn s-tătubt.
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Wădden daɣ afăl la tamăḍt măraw ărriyalăn n-aẓrəf hundăɣ har dăɣ-săn ăbʼ iyyăn, ad-sărməs tefătelt, ad-tišriwit ăkall n-ehăn, tiskənsəkit-t hundăɣ har dd-təjrəw ărriyal-net wa ăba?
8 Jesus continuou:
9 Afăl t-dd təjrăw, ad-dd-sədəw timidiwen-net d-tănhărajen-net, tănnʼ-asnăt: ‹Ahărmăt dăr-i tedăwit, ed ărriyal-in wa ăba, əjrăwăɣ-t-dd.›
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 A-wen-dăɣ a făl hawăn-ălleɣeɣ a-s, tămoos tătubt n-anăsbăkkaḍ iyyăn əssəbab n-tedăwit măqqoorăt i-ănjălosăn n-Măssinăɣ.»
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Innʼ-asăn Ɣisa daɣ: «Kăla t-illa ăhaləs ilan əssin aratăn.
11 E Jesus disse ainda:
12 Ašăl iyyăn, osă-dd wa ənḍărrăn ti-s, innʼ-as: ‹Abba, akfʼ-ahi ejădăr-in dăɣ-tăkasit.› Ăẓun ti-săn a-wa ila jere-săn.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Hărăt n-išilan ḍarăt-a-wen, ăttužžăr-in wa ənḍărrăn ejădăr-net, irmăs aẓrəf-net, ikkʼ ăkall iyyăn ujəjăn, ăllil iẓəjraẓ n-iman-net, ad-ibaxxăs a-wa ila.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Ălwăqq wa d-ikkəykăy a-wa iṭṭăf, oḍă-dd laẓ făll-ăkall wa iha iket-net, toɣăy-as tămăɣatert.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Igla, ixdăm ɣur-iyyăn dăɣ-kăl-ăkall, ăssokʼ-e ăgg-ăkall išəkraš-net i-ad-dăɣ-săn iḍən əlxənžărăn.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Ijʼ-as laẓ asəmmănənnăḍ wa-dăɣ făl dd-iqqăl isadărhan tetăte n-išəkša-wi-dăɣ tattăn əlxənžărăn măšan, wăr t-ikfa măssi-săn turhajăt n-a-wen.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ǝqqălăn-t-dd iman-net ašăl iyyăn, ăznăzjamăt, innă: ‹Năkk-i-dăɣ, ma hi-ijăn dăɣ a-wa? Ajăn wădden a-wa ila abba-nin dăɣ-inaxdimăn ijarrăw a ikša har t-isəssikəy, uhən-dăɣ năkk, năkk-da-dăɣ, isimnənniḍ-ahi laẓ;
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 ăddăbara, ad-ənkărăɣ, ăqqəlăɣ abba-nin, ănnăɣ-as: Abba, ănmăšrăyăɣ i-Măssinăɣ, ăbodărăɣ-kăy,
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 ăbas ăniihăjjăɣ d-ad-itwənn rure-k a ămoosăɣ, ăjʼ-ahi iyyăn dăɣ-inaxdimăn-năk.›
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Ibdăd, iqqăl ăkall wa iha ti-s. Ikkă-dd ehăn dăɣ-ijəj a-s t-ojja ti-s, tănɣʼ-e tăhanint-net, ošăl săr-s, orʼ-as ifassăn-net, oḍă dăɣ-săn, ad-t-itisəs dăɣ-ijərjar-net, itiməllut-as.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Innă alyaḍ ălwăqq-wen i-ti-s: ‹Abba, ănmăšrăyăɣ i-Măssinăɣ, ăbodărăɣ-kăy, ăbas ăniihăjjăɣ d-ad-itwənn năkk rure-k.›
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Iɣră-dd ti-s inaxdimăn-net, innʼ-asăn: ‹Ašəlăt tărmaḍ, awəyăt-dd anăkăbba wa ufăn, təjəm-as-t, ăjăt taḍhot dăɣ-assəkăḍ-net, təkfəm-t tifădelen ăynaynen,
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 ărməsăt-dd ašjăr wa ojărăn tadhont, tăɣrəsăm-as, ăjet amăjaru d-ăzzăho
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 făl-a-s rure-ɣ wa s-kăla ămmut iddăr-dd, kăla ăssujjăl măšan, ittəjrăw-dd.› Ǝssəntăn eqqas d-tiɣləla ălwăqq-wen-dăɣ.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 A-s ităjj a-wen, rure-s wa n-teɣăfădde ihʼ išəkraš. Ikka-dd dihen a-s isla i-tandiwen d-tihărdănen d-isuhaɣ əkkan išənnawăn,
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 iɣră-dd iyyăn dăɣ-inaxdimăn, issəstăn-t d-a-wa ijăn,
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 innʼ-as ănaxdim: ‹Ăŋŋa-k, ad-dd-iqqălăn, inɣʼ-as ti-k ašjăr wa iddăren ed, iqqăl-t-dd rure-s, iddar-iɣlas.›
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ojăl, unjăy s-ad-dd-ijjəš ehăn. Ikkʼ-e-hi-dd ti-s, ad-t-isalɣad.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Inna i-ti-s: ‹Wădden năkk, a ilan iwətyan əšɣalăɣ-ăk, wăr kăla ănmăšrăyăɣ i-a hi-tənned măšan, wăr kăla hi-təkfed wăla dăɣ-eɣăyd s-əkleɣ năkk d-imidiwăn-in
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 măšan, iqqăl-dd rure-k wa hin-ibxăsăn aẓrəf-năk dăɣ-tălkăxbaten ɣas, tăɣrăsăd-as i-ašjăr-wa iddăren.›
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Innʼ-as ti-s: ‹Alyaḍ-in, kăyy, wăr kăla hi-fălăd, a-wa əleɣ iket-net i-năk
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 măšan ašăl-i, ăniihăjja s-ad-năj amăjaru d-ăzzăho, făl-a-s ăŋŋa-k wa s-kăla ămmut, iddăr-dd, kăla ăssujjăl măšan, ittəjrăw-dd.› »
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.