João 19
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC
1 Irmăs Bilatəs Ɣisa, omăr əssărdusa i-ad-dăɣ-s əjən tiwit s-ibărtăkăn.
1 Pilatos mandou então flagelar Jesus.
2 Ǝggădăn-dd əssărdusa, əẓẓăn ălmăt, korona, a-wen, takənbut n-isənnanăn šund ta tăjjăn imănokalăn təzzar, ăswărăn-tăt eɣăf-net, əssəlsăn-t anăkăbba šăggăɣăn
2 Os soldados teceram de espinhos uma coroa e puseram-lha sobre a cabeça e cobriram-no com um manto de púrpura.
3 təzzar, ad-t-tiɣliɣələyăn, jannen-as: «Ămănokal n-kăl-Ălyăhud, nəjʼ-ak gărdəbu», sattăɣăn-as siha d-siha.
3 Aproximavam-se dele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Izjăr-dd Bilatəs daɣ s-kăl-Ălyăhud, innă: «Ǝnhəywăt, ăhaləs-i-dăɣ, ăssoɣălăɣ-awăn-t-in i-ad-kăwăn-səlmədăɣ a-s wăr t-illa uḍlem fălla-s əjrawăɣ t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.»
4 Pilatos saiu outra vez e disse-lhes: Eis que vo-lo trago fora, para que saibais que não acho nele nenhum motivo de acusação.
5 Izjăr-dd Ɣisa săr-săn ḍarăt-a-wen, ija takənbut ta n-isənnanăn, ilsa anăkăbba wa šăggăɣăn, innʼ-asăn Bilatəs ălwăqq-wen «Ăhaləs-năwăn dədi.»
5 Apareceu então Jesus, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Pilatos disse: Eis o homem!
6 Ǝnhăyăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălgomităn Ɣisa ikkʼ-en-dd ɣas, ăsɣăren iket-năsăn, ənnăn i-Bilatəs: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt, Itwəṣləbet făll-tajəttewt!» Innʼ-asăn Bilatəs ămăra: «Ărməsăt-t, təṣləbăm-t făll-tajəttewt kăwăneḍ iman-năwăn făl-a-s năkk, wăr t-illa uḍlem fălla-s əjrawăɣ t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.»
6 Quando os pontífices e os guardas o viram, gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Falou-lhes Pilatos: Tomai-o vós e crucificai-o, pois eu não acho nele culpa alguma.
7 Ǝnnăn-as imănokalăn n-kăl-Ălyăhud: «Năkkăneḍ, ijraw-anăɣ Ăṭṭăwrăt iji n-iman-net ed, ija iman-net Rure-s n-Măssinăɣ.»
7 Responderam-lhe os judeus: Nós temos uma lei, e segundo essa lei ele deve morrer, porque se declarou Filho de Deus.
8 Isla Bilatəs i-măjrăd-wen-dăɣ ɣas, irmăɣ,
8 Estas palavras impressionaram Pilatos.
9 ijjăš ehăn-net təzzar, innă i-Ɣisa: «Kăyy-i-dăɣ făw, əndek siha s-dd-hed?» Wăr t-illa a has-inna Ɣisa. Innʼ-as Bilatəs:
9 Entrou novamente no pretório e perguntou a Jesus: De onde és tu? Mas Jesus não lhe respondeu.
10 «Mafăl wăr hi-jənnid hărăt? Ajăn wăr təssenăd a-s năkk leɣ tădabit n-ad-kăy-in-ăyyăɣ, leɣ daɣ tădabit n-ad-kăy-əṣləbăɣ făll-tajəttewt?»
10 Pilatos então lhe disse: Tu não me respondes? Não sabes que tenho poder para te soltar e para te crucificar?
11 Innʼ-as Ɣisa: «Wăr făll-i mad-təkrəšăd tărna wălʼ iyyăt săl ta kăy-ikfa Măssinăɣ dăɣ-ăssaɣăt-wa-dăɣ, a-wen-dăɣ a făl ere wa hi-ijăn jer-ifassăn-năk, ojăr-kăy tifut n-abăkkaḍ.»
11 Respondeu Jesus: Não terias poder algum sobre mim, se de cima não te fora dado. Por isso, quem me entregou a ti tem pecado maior.
12 Ad-itammăɣ ya Bilatəs i-ăddăbara s-t-in-ăswăyya măšan, ăsɣăren kăl-Ălyăhud dăɣ-išənnawăn, ənnăn-as: «Afăl t-in-toyyed, ad-nəlməd a-s kăyy wădden amidi n-Qăyṣăr a tămoosăd făl-a-s, nəssan a-s ere ijan iman-net ămănokal iket-net, ad-umas ašănjo n-Qăyṣăr.»
12 Desde então Pilatos procurava soltá-lo. Mas os judeus gritavam: Se o soltares, não és amigo do imperador, porque todo o que se faz rei se declara contra o imperador.
13 Islă Bilatəs i-a-wen ɣas, izzəzjăr-dd Ɣisa təzzar, ăqqima dăɣ-edăgg wa dăɣ-iɣattăs ăššăreɣa s-itawănna dăɣ-Ɣăbranəyya: Ɣăbbata.
13 Ouvindo estas palavras, Pilatos trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Lajeado, em hebraico Gábata.
14 Itajj a-wen s-tarăhut n-ašăl wa n-dat-wa n-ămudd wa n-Faṣka. Innă Bilatəs i-imănokalăn n-kăl-Ălyăhud: «Uhənăt, ămănokal-năwăn dədi.»
14 {Era a Preparação para a Páscoa, cerca da hora sexta.} Pilatos disse aos judeus: Eis o vosso rei!
15 Măšan, ăskălălăn iket-năsăn, ənnăn-as: «Ămmătet, ămmătet, itwəṣləbet făll-tajəttewt.» Innʼ-asăn Bilatəs: «Ɣas kăwăneḍ, ăba-hawăn ere təṣlăbăm ar ămănokal-năwăn?» Ǝnnăn-as imănokalăn n-kăl-tikutawen: «Năkkăneḍ, wăr nəla ămănokal săl Qăyṣăr.»
15 Mas eles clamavam: Fora com ele! Fora com ele! Crucifica-o! Pilatos perguntou-lhes: Hei de crucificar o vosso rei? Os sumos sacerdotes responderam: Não temos outro rei senão César!
16 Ijă Bilatəs Ɣisa jer-ifassăn-năsăn i-ad-itwəṣləb făll-tajəttewt. Ărmăsăn əssărdusa Ɣisa, əlwăyăn-t təzzar,
16 Entregou-o então a eles para que fosse crucificado.
17 ăslănjen-t tajəttewt ta făll-mad-itwəṣləb, əzjărăn dăr-s aɣrəm, əkkăn dăr-s edăgg wa s-itawănna dăɣ-Ɣăbranəyya: «Gălgota»; a-wen ălmăɣna-net: «Edăgg wa n-akărkor.»
17 Levaram então consigo Jesus. Ele próprio carregava a sua cruz para fora da cidade, em direção ao lugar chamado Calvário, em hebraico Gólgota.
18 Ašăl-en, ămizăyyen əssin inaɣtafăn atwəṣləb d-Ɣisa; iyyăn daw-aɣil-net, wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net, imăl-t ənta jere-săn.
18 Ali o crucificaram, e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Ǝṣlăbăn Ɣisa ɣas, issəktăb Bilatəs făll-ăllox iyyăn a-s:
19 Pilatos redigiu também uma inscrição e a fixou por cima da cruz. Nela estava escrito: Jesus de Nazaré, rei dos judeus.
20 Akătab-en, ăɣrăn-t kăl-Ălyăhud ăjjootnen făl-a-s, edăgg wa dăɣ-ătwăṣlăb Ɣisa, ohaẓ aɣrəm. Ăllox-en, akătab wa t-iwarăn, ija dăɣ kăraḍ iməjridăn: Ɣăbranəyya, Tăromanit d-Tălyunanit.
20 Muitos dos judeus leram essa inscrição, porque Jesus foi crucificado perto da cidade e a inscrição era redigida em hebraico, em latim e em grego.
21 Ǝggădăn-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-Ălyăhud, ăsmătărăn Bilatəs d-udaɣ ad-iktəb a-s Ɣisa ămănokal n-kăl-Ălyăhud ănn-ak, iktəbet a-s, innă: năkk, ămănokal n-kăl-Ălyăhud măšan,
21 Os sumos sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, mas sim: Este homem disse ser o rei dos judeus.
22 innʼ-asăn Bilatəs: «A-wa s-išwăr əktăbăɣ-t, əktăbăɣ-t.»
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi, escrevi.
23 Ǝṣlăbăn əssărdusa Ɣisa făll-tajəttewt ɣas, əjăn i-isəlsa-net əkkoẓăt tiẓunawen, iḍkăl hak iyyăn dăɣ-săn tăẓune tiyyăt, wăr dd-ăqqima ar tanăkăbbat wăr iha aẓămay wălʼ iyyăn.
23 Depois de os soldados crucificarem Jesus, tomaram as suas vestes e fizeram delas quatro partes, uma para cada soldado. A túnica, porém, toda tecida de alto a baixo, não tinha costura.
24 Ărmăsăn-tăt əssărdusa ɣas, ănmănnăn jer-iman-năsăn: «Udaɣ ad-tăt-nəsăɣărriwət, năjet fălla-s tisăɣeren i-ad-t-ikrəš iyyăn dăɣ-năɣ.» Ǝjăn tisăɣeren, ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa iktăbăn dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s inna:
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas deitemos sorte sobre ela, para ver de quem será. Assim se cumpria a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e deitaram sorte sobre a minha túnica {Sl 21,19}. Isso fizeram os soldados.
25 Edes i-tajəttewt ta făll-ătwăṣlăb Ɣisa, təbdad ma-s d-wălătma-s n-ma-s d-Măryăma ta n-hănne-s n-Klufas d-Măryăma ta s-itawănna ta n-Mulăždaləyăt.
25 Junto à cruz de Jesus estavam de pé sua mãe, a irmã de sua mãe, Maria, mulher de Cléofas, e Maria Madalena.
26 Inhăy Ɣisa ma-s təbdad edes i-ănăṭṭalib wa ikna tărha ɣas, innʼ-as: «Anna, rure-m dədi ibdădăn edes-ham.»
26 Quando Jesus viu sua mãe e perto dela o discípulo que amava, disse à sua mãe: Mulher, eis aí teu filho.
27 Innă daɣ i-ănăṭṭalib: «Kăyy daɣ, ma-k dədi təbdădăt edes-hak, taɣălift-năk.» Ɣur-ašăl-wen-dăɣ, ijʼ-et-dd ănăṭṭalib-en s-iman-net, iṭṭăf-as tămudre.
27 Depois disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. E dessa hora em diante o discípulo a levou para a sua casa.
28 Ilmăd Ɣisa a-s əssəbab wa făl dd-ămešăl s-ăddunya, ăssawăḍ-t-in iket-net, făll-tajəttewt-en-dăɣ, innă: «Ăffuudăɣ.» Ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa innă əlkəttab n-Măssinăɣ fălla-s.
28 Em seguida, sabendo Jesus que tudo estava consumado, para se cumprir plenamente a Escritura, disse: Tenho sede.
29 Iskar dihen ăkoss iḍkarăn bənegăr, innă Ɣisa ăffuud ɣas, əttălăn əssărdusa tăḍuft făll-ăbori, əssəlmăɣăn-tăt dăɣ-bənegăr təzzar, əẓẓălăn-as-tăt i-ad-tăt-isuməm măšan,
29 Havia ali um vaso cheio de vinagre. Os soldados encheram de vinagre uma esponja e, fixando-a numa vara de hissopo, chegaram-lhe à boca.
30 ăkrăbbăt Ɣisa bənegăr ɣas, inna: «A-wa s-dd-oseɣ, ijă, imdă». Ăskărăyrăy-dd eɣăf-net ḍarăt-a-wen, ijmăḍ-t unfas.
30 Havendo Jesus tomado do vinagre, disse: Tudo está consumado. Inclinou a cabeça e rendeu o espírito.
31 Itajj a-wen ašăl wa n-dat-wa n-Faṣka-i-dăɣ sadawăn ăddinăt i-ămudd. Šămad wăr-ərhen imănokalăn n-kăl-Ălyăhud ad-tăn-dd-iɣdăr ămudd wa n-Faṣka-i əknăn asəmɣar ed awătay-wen, oḍa ašăl wa n-ămudd făll-əssəbət-i n-tăsonfat, ɣas, osăn Bilatəs, əttărăn dăɣ-s ad-amăr i-əssărdusa terăẓẓe n-iḍarăn n-ăddinăt-wi ătwăṣlăbnen făll-tijəttewen təzzar, əkkəsăn-tăn-dd fălla-snăt.
31 Os judeus temeram que os corpos ficassem na cruz durante o sábado, porque já era a Preparação e esse sábado era particularmente solene. Rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas e fossem retirados.
32 Osăn-dd əssărdusa ɣas, ărẓăn iḍarăn n-ănaɣtaf wa ăzzarăn, okăyăn daɣ s-amidi-net wa iyyăḍăn, jăn-as a-wen-dăɣ ənta-dăɣ.
32 Vieram os soldados e quebraram as pernas do primeiro e do outro, que com ele foram crucificados.
33 Ǝwwăḍăn-dd Ɣisa, ənhăyăn-t ămmut ɣas, okăyăn-t wăr-ărẓen iḍarăn-net
33 Chegando, porém, a Jesus, como o vissem já morto, não lhe quebraram as pernas,
34 măšan, inbăj iyyăn dăɣ-əssărdusa tajəẓẓelt n-Ɣisa s-allaɣ-net, izjăr-tăt-dd ašni s-əlkamăn aman.
34 mas um dos soldados abriu-lhe o lado com uma lança e, imediatamente, saiu sangue e água.
35 Năkk a iktăbăn isălan-wi-dăɣ ed, ăjjəyhăɣ-asăn iket-dăɣ-năsăn, tajuhe-nin daɣ, wăr tăt-ihʼ ăššăk. Ɣas, siɣulăɣ-tăn năkk-i tăn-inhăyăn s-tiṭṭawen-in dăɣ-təssəba n-ad-tamənăm s-Ɣisa.
35 O que foi testemunha desse fato o atesta {e o seu testemunho é digno de fé, e ele sabe que diz a verdade}, a fim de que vós creiais.
36 Isălan-wi-dăɣ, jăn i-ad-itbət a-wa iktăbăn dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s innă:
36 Assim se cumpriu a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado {Ex 12,46}.
37 Innă daɣ măjrăd n-Măssinăɣ dăɣ-edăgg iyyăn săl-wen:
37 E diz em outra parte a Escritura: Olharão para aquele que transpassaram {Zc 12,10}.
38 Osă-dd Yusəf wa n-tadăbayt ta n-Arimata. Ămoos ənta iman-net, ănăṭṭalib n-Ɣisa, măšan, iffar a-wen făl tuksəḍa n-a-wa dăɣ-s-e-ənnən imănokalăn n-kăl-Ălyăhud. Ǝnta-en-dăɣ a ihălăn tikawt n-Bilatəs, ittăr dăɣ-s turhajăt n-ad-dd-ikkəs tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt; ikfʼ-e Bilatəs turhajăt n-a-wen ɣas, ikkăs-dd tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt.
38 Depois disso, José de Arimatéia, que era discípulo de Jesus, mas ocultamente, por medo dos judeus, rogou a Pilatos a autorização para tirar o corpo de Jesus. Pilatos permitiu. Foi, pois, e tirou o corpo de Jesus.
39 Osă-dd daɣ dihen Nikodem wa s-kăla dd-ădwănnăt i-Ɣisa s-ehăḍ, iwway a okăyăn kăraḍăt timərwen n-kelu n-matălxer d-aḍutăn.
39 Acompanhou-o Nicodemos {aquele que anteriormente fora de noite ter com Jesus}, levando umas cem libras de uma mistura de mirra e aloés.
40 Ărmăsăn tafəkka n-Ɣisa, əknăn-tăt s-matălxer d-ăḍutăn təzzar, əttălăn-tăt dăɣ-tefit, ed a-wen-dăɣ a tajjăn kăl-Ălyăhud i-ere ăba təzzar, əjăn-t dăɣ-aẓəkka.
40 Tomaram o corpo de Jesus e envolveram-no em panos com os aromas, como os judeus costumam sepultar.
41 Edăgg wa dăɣ-ătwăṣlăb Ɣisa, ohaẓ-t ašəkrəš n-ihəškan, iha aẓəkka s-kăla wăr dăɣ-s insa ere ăba.
41 No lugar em que ele foi crucificado havia um jardim, e no jardim um sepulcro novo, em que ninguém ainda fora depositado.
42 Aẓəkka-wen-dăɣ a dăɣ-jăn tafəkka n-Ɣisa ed, wăr tăn-ujəj, ăsinăkmăm-tăn daɣ ămudd-i s-afăl dd-iwwăḍ ăssaɣăt-net, ad-ăbas t-illa emăremar.
42 Foi ali que depositaram Jesus por causa da Preparação dos judeus e da proximidade do túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.