João 19
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARA
1 Irmăs Bilatəs Ɣisa, omăr əssărdusa i-ad-dăɣ-s əjən tiwit s-ibărtăkăn.
1 Então, por isso, Pilatos tomou a Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Ǝggădăn-dd əssărdusa, əẓẓăn ălmăt, korona, a-wen, takənbut n-isənnanăn šund ta tăjjăn imănokalăn təzzar, ăswărăn-tăt eɣăf-net, əssəlsăn-t anăkăbba šăggăɣăn
2 Os soldados, tendo tecido uma coroa de espinhos, puseram-lha na cabeça e vestiram-no com um manto de púrpura.
3 təzzar, ad-t-tiɣliɣələyăn, jannen-as: «Ămănokal n-kăl-Ălyăhud, nəjʼ-ak gărdəbu», sattăɣăn-as siha d-siha.
3 Chegavam-se a ele e diziam: Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Izjăr-dd Bilatəs daɣ s-kăl-Ălyăhud, innă: «Ǝnhəywăt, ăhaləs-i-dăɣ, ăssoɣălăɣ-awăn-t-in i-ad-kăwăn-səlmədăɣ a-s wăr t-illa uḍlem fălla-s əjrawăɣ t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.»
4 Outra vez saiu Pilatos e lhes disse: Eis que eu vo-lo apresento, para que saibais que eu não acho nele crime algum.
5 Izjăr-dd Ɣisa săr-săn ḍarăt-a-wen, ija takənbut ta n-isənnanăn, ilsa anăkăbba wa šăggăɣăn, innʼ-asăn Bilatəs ălwăqq-wen «Ăhaləs-năwăn dədi.»
5 Saiu, pois, Jesus trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. Disse-lhes Pilatos: Eis o homem!
6 Ǝnhăyăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălgomităn Ɣisa ikkʼ-en-dd ɣas, ăsɣăren iket-năsăn, ənnăn i-Bilatəs: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt, Itwəṣləbet făll-tajəttewt!» Innʼ-asăn Bilatəs ămăra: «Ărməsăt-t, təṣləbăm-t făll-tajəttewt kăwăneḍ iman-năwăn făl-a-s năkk, wăr t-illa uḍlem fălla-s əjrawăɣ t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.»
6 Ao verem-no, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: Crucifica-o! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Tomai-o vós outros e crucificai-o; porque eu não acho nele crime algum.
7 Ǝnnăn-as imănokalăn n-kăl-Ălyăhud: «Năkkăneḍ, ijraw-anăɣ Ăṭṭăwrăt iji n-iman-net ed, ija iman-net Rure-s n-Măssinăɣ.»
7 Responderam-lhe os judeus: Temos uma lei, e, de conformidade com a lei, ele deve morrer, porque a si mesmo se fez Filho de Deus.
8 Isla Bilatəs i-măjrăd-wen-dăɣ ɣas, irmăɣ,
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ainda mais atemorizado ficou,
9 ijjăš ehăn-net təzzar, innă i-Ɣisa: «Kăyy-i-dăɣ făw, əndek siha s-dd-hed?» Wăr t-illa a has-inna Ɣisa. Innʼ-as Bilatəs:
9 e, tornando a entrar no pretório, perguntou a Jesus: Donde és tu? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 «Mafăl wăr hi-jənnid hărăt? Ajăn wăr təssenăd a-s năkk leɣ tădabit n-ad-kăy-in-ăyyăɣ, leɣ daɣ tădabit n-ad-kăy-əṣləbăɣ făll-tajəttewt?»
10 Então, Pilatos o advertiu: Não me respondes? Não sabes que tenho autoridade para te soltar e autoridade para te crucificar?
11 Innʼ-as Ɣisa: «Wăr făll-i mad-təkrəšăd tărna wălʼ iyyăt săl ta kăy-ikfa Măssinăɣ dăɣ-ăssaɣăt-wa-dăɣ, a-wen-dăɣ a făl ere wa hi-ijăn jer-ifassăn-năk, ojăr-kăy tifut n-abăkkaḍ.»
11 Respondeu Jesus: Nenhuma autoridade terias sobre mim, se de cima não te fosse dada; por isso, quem me entregou a ti maior pecado tem.
12 Ad-itammăɣ ya Bilatəs i-ăddăbara s-t-in-ăswăyya măšan, ăsɣăren kăl-Ălyăhud dăɣ-išənnawăn, ənnăn-as: «Afăl t-in-toyyed, ad-nəlməd a-s kăyy wădden amidi n-Qăyṣăr a tămoosăd făl-a-s, nəssan a-s ere ijan iman-net ămănokal iket-net, ad-umas ašănjo n-Qăyṣăr.»
12 A partir deste momento, Pilatos procurava soltá-lo, mas os judeus clamavam: Se soltas a este, não és amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Islă Bilatəs i-a-wen ɣas, izzəzjăr-dd Ɣisa təzzar, ăqqima dăɣ-edăgg wa dăɣ-iɣattăs ăššăreɣa s-itawănna dăɣ-Ɣăbranəyya: Ɣăbbata.
13 Ouvindo Pilatos estas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, no hebraico Gabatá.
14 Itajj a-wen s-tarăhut n-ašăl wa n-dat-wa n-ămudd wa n-Faṣka. Innă Bilatəs i-imănokalăn n-kăl-Ălyăhud: «Uhənăt, ămănokal-năwăn dədi.»
14 E era a parasceve pascal, cerca da hora sexta; e disse aos judeus: Eis aqui o vosso rei.
15 Măšan, ăskălălăn iket-năsăn, ənnăn-as: «Ămmătet, ămmătet, itwəṣləbet făll-tajəttewt.» Innʼ-asăn Bilatəs: «Ɣas kăwăneḍ, ăba-hawăn ere təṣlăbăm ar ămănokal-năwăn?» Ǝnnăn-as imănokalăn n-kăl-tikutawen: «Năkkăneḍ, wăr nəla ămănokal săl Qăyṣăr.»
15 Eles, porém, clamavam: Fora! Fora! Crucifica-o! Disse-lhes Pilatos: Hei de crucificar o vosso rei? Responderam os principais sacerdotes: Não temos rei, senão César!
16 Ijă Bilatəs Ɣisa jer-ifassăn-năsăn i-ad-itwəṣləb făll-tajəttewt. Ărmăsăn əssărdusa Ɣisa, əlwăyăn-t təzzar,
16 Então, Pilatos o entregou para ser crucificado.
17 ăslănjen-t tajəttewt ta făll-mad-itwəṣləb, əzjărăn dăr-s aɣrəm, əkkăn dăr-s edăgg wa s-itawănna dăɣ-Ɣăbranəyya: «Gălgota»; a-wen ălmăɣna-net: «Edăgg wa n-akărkor.»
17 Tomaram eles, pois, a Jesus; e ele próprio, carregando a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico,
18 Ašăl-en, ămizăyyen əssin inaɣtafăn atwəṣləb d-Ɣisa; iyyăn daw-aɣil-net, wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net, imăl-t ənta jere-săn.
18 onde o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Ǝṣlăbăn Ɣisa ɣas, issəktăb Bilatəs făll-ăllox iyyăn a-s:
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no cimo da cruz; o que estava escrito era: Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus .
20 Akătab-en, ăɣrăn-t kăl-Ălyăhud ăjjootnen făl-a-s, edăgg wa dăɣ-ătwăṣlăb Ɣisa, ohaẓ aɣrəm. Ăllox-en, akătab wa t-iwarăn, ija dăɣ kăraḍ iməjridăn: Ɣăbranəyya, Tăromanit d-Tălyunanit.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus fora crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Ǝggădăn-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-Ălyăhud, ăsmătărăn Bilatəs d-udaɣ ad-iktəb a-s Ɣisa ămănokal n-kăl-Ălyăhud ănn-ak, iktəbet a-s, innă: năkk, ămănokal n-kăl-Ălyăhud măšan,
21 Os principais sacerdotes diziam a Pilatos: Não escrevas: Rei dos judeus, e sim que ele disse: Sou o rei dos judeus.
22 innʼ-asăn Bilatəs: «A-wa s-išwăr əktăbăɣ-t, əktăbăɣ-t.»
22 Respondeu Pilatos: O que escrevi escrevi.
23 Ǝṣlăbăn əssărdusa Ɣisa făll-tajəttewt ɣas, əjăn i-isəlsa-net əkkoẓăt tiẓunawen, iḍkăl hak iyyăn dăɣ-săn tăẓune tiyyăt, wăr dd-ăqqima ar tanăkăbbat wăr iha aẓămay wălʼ iyyăn.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, tomaram-lhe as vestes e fizeram quatro partes, para cada soldado uma parte; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Ărmăsăn-tăt əssărdusa ɣas, ănmănnăn jer-iman-năsăn: «Udaɣ ad-tăt-nəsăɣărriwət, năjet fălla-s tisăɣeren i-ad-t-ikrəš iyyăn dăɣ-năɣ.» Ǝjăn tisăɣeren, ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa iktăbăn dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s inna:
24 Disseram, pois, uns aos outros: Não a rasguemos, mas lancemos sortes sobre ela para ver a quem caberá — para se cumprir a Escritura: Repartiram entre si as minhas vestes e sobre a minha túnica lançaram sortes. Assim, pois, o fizeram os soldados.
25 Edes i-tajəttewt ta făll-ătwăṣlăb Ɣisa, təbdad ma-s d-wălătma-s n-ma-s d-Măryăma ta n-hănne-s n-Klufas d-Măryăma ta s-itawănna ta n-Mulăždaləyăt.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, e a irmã dela, e Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Inhăy Ɣisa ma-s təbdad edes i-ănăṭṭalib wa ikna tărha ɣas, innʼ-as: «Anna, rure-m dədi ibdădăn edes-ham.»
26 Vendo Jesus sua mãe e junto a ela o discípulo amado, disse: Mulher, eis aí teu filho.
27 Innă daɣ i-ănăṭṭalib: «Kăyy daɣ, ma-k dədi təbdădăt edes-hak, taɣălift-năk.» Ɣur-ašăl-wen-dăɣ, ijʼ-et-dd ănăṭṭalib-en s-iman-net, iṭṭăf-as tămudre.
27 Depois, disse ao discípulo: Eis aí tua mãe. Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Ilmăd Ɣisa a-s əssəbab wa făl dd-ămešăl s-ăddunya, ăssawăḍ-t-in iket-net, făll-tajəttewt-en-dăɣ, innă: «Ăffuudăɣ.» Ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa innă əlkəttab n-Măssinăɣ fălla-s.
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para se cumprir a Escritura, disse: Tenho sede!
29 Iskar dihen ăkoss iḍkarăn bənegăr, innă Ɣisa ăffuud ɣas, əttălăn əssărdusa tăḍuft făll-ăbori, əssəlmăɣăn-tăt dăɣ-bənegăr təzzar, əẓẓălăn-as-tăt i-ad-tăt-isuməm măšan,
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, lha chegaram à boca.
30 ăkrăbbăt Ɣisa bənegăr ɣas, inna: «A-wa s-dd-oseɣ, ijă, imdă». Ăskărăyrăy-dd eɣăf-net ḍarăt-a-wen, ijmăḍ-t unfas.
30 Quando, pois, Jesus tomou o vinagre, disse: Está consumado! E, inclinando a cabeça, rendeu o espírito.
31 Itajj a-wen ašăl wa n-dat-wa n-Faṣka-i-dăɣ sadawăn ăddinăt i-ămudd. Šămad wăr-ərhen imănokalăn n-kăl-Ălyăhud ad-tăn-dd-iɣdăr ămudd wa n-Faṣka-i əknăn asəmɣar ed awătay-wen, oḍa ašăl wa n-ămudd făll-əssəbət-i n-tăsonfat, ɣas, osăn Bilatəs, əttărăn dăɣ-s ad-amăr i-əssărdusa terăẓẓe n-iḍarăn n-ăddinăt-wi ătwăṣlăbnen făll-tijəttewen təzzar, əkkəsăn-tăn-dd fălla-snăt.
31 Então, os judeus, para que no sábado não ficassem os corpos na cruz, visto como era a preparação, pois era grande o dia daquele sábado, rogaram a Pilatos que se lhes quebrassem as pernas, e fossem tirados.
32 Osăn-dd əssărdusa ɣas, ărẓăn iḍarăn n-ănaɣtaf wa ăzzarăn, okăyăn daɣ s-amidi-net wa iyyăḍăn, jăn-as a-wen-dăɣ ənta-dăɣ.
32 Os soldados foram e quebraram as pernas ao primeiro e ao outro que com ele tinham sido crucificados;
33 Ǝwwăḍăn-dd Ɣisa, ənhăyăn-t ămmut ɣas, okăyăn-t wăr-ărẓen iḍarăn-net
33 chegando-se, porém, a Jesus, como vissem que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 măšan, inbăj iyyăn dăɣ-əssărdusa tajəẓẓelt n-Ɣisa s-allaɣ-net, izjăr-tăt-dd ašni s-əlkamăn aman.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Năkk a iktăbăn isălan-wi-dăɣ ed, ăjjəyhăɣ-asăn iket-dăɣ-năsăn, tajuhe-nin daɣ, wăr tăt-ihʼ ăššăk. Ɣas, siɣulăɣ-tăn năkk-i tăn-inhăyăn s-tiṭṭawen-in dăɣ-təssəba n-ad-tamənăm s-Ɣisa.
35 Aquele que isto viu testificou, sendo verdadeiro o seu testemunho; e ele sabe que diz a verdade, para que também vós creiais.
36 Isălan-wi-dăɣ, jăn i-ad-itbət a-wa iktăbăn dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s innă:
36 E isto aconteceu para se cumprir a Escritura: Nenhum dos seus ossos será quebrado.
37 Innă daɣ măjrăd n-Măssinăɣ dăɣ-edăgg iyyăn săl-wen:
37 E outra vez diz a Escritura: Eles verão aquele a quem traspassaram.
38 Osă-dd Yusəf wa n-tadăbayt ta n-Arimata. Ămoos ənta iman-net, ănăṭṭalib n-Ɣisa, măšan, iffar a-wen făl tuksəḍa n-a-wa dăɣ-s-e-ənnən imănokalăn n-kăl-Ălyăhud. Ǝnta-en-dăɣ a ihălăn tikawt n-Bilatəs, ittăr dăɣ-s turhajăt n-ad-dd-ikkəs tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt; ikfʼ-e Bilatəs turhajăt n-a-wen ɣas, ikkăs-dd tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt.
38 Depois disto, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus, ainda que ocultamente pelo receio que tinha dos judeus, rogou a Pilatos lhe permitisse tirar o corpo de Jesus. Pilatos lho permitiu. Então, foi José de Arimateia e retirou o corpo de Jesus.
39 Osă-dd daɣ dihen Nikodem wa s-kăla dd-ădwănnăt i-Ɣisa s-ehăḍ, iwway a okăyăn kăraḍăt timərwen n-kelu n-matălxer d-aḍutăn.
39 E também Nicodemos, aquele que anteriormente viera ter com Jesus à noite, foi, levando cerca de cem libras de um composto de mirra e aloés.
40 Ărmăsăn tafəkka n-Ɣisa, əknăn-tăt s-matălxer d-ăḍutăn təzzar, əttălăn-tăt dăɣ-tefit, ed a-wen-dăɣ a tajjăn kăl-Ălyăhud i-ere ăba təzzar, əjăn-t dăɣ-aẓəkka.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os aromas, como é de uso entre os judeus na preparação para o sepulcro.
41 Edăgg wa dăɣ-ătwăṣlăb Ɣisa, ohaẓ-t ašəkrəš n-ihəškan, iha aẓəkka s-kăla wăr dăɣ-s insa ere ăba.
41 No lugar onde Jesus fora crucificado, havia um jardim, e neste, um sepulcro novo, no qual ninguém tinha sido ainda posto.
42 Aẓəkka-wen-dăɣ a dăɣ-jăn tafəkka n-Ɣisa ed, wăr tăn-ujəj, ăsinăkmăm-tăn daɣ ămudd-i s-afăl dd-iwwăḍ ăssaɣăt-net, ad-ăbas t-illa emăremar.
42 Ali, pois, por causa da preparação dos judeus e por estar perto o túmulo, depositaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.