João 19
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NAA
1 Irmăs Bilatəs Ɣisa, omăr əssărdusa i-ad-dăɣ-s əjən tiwit s-ibărtăkăn.
1 Por isso, Pilatos tomou Jesus e mandou açoitá-lo.
2 Ǝggădăn-dd əssărdusa, əẓẓăn ălmăt, korona, a-wen, takənbut n-isənnanăn šund ta tăjjăn imănokalăn təzzar, ăswărăn-tăt eɣăf-net, əssəlsăn-t anăkăbba šăggăɣăn
2 Os soldados teceram uma coroa de espinhos e a puseram na cabeça de Jesus. Também o vestiram com um manto de púrpura.
3 təzzar, ad-t-tiɣliɣələyăn, jannen-as: «Ămănokal n-kăl-Ălyăhud, nəjʼ-ak gărdəbu», sattăɣăn-as siha d-siha.
3 Chegavam-se a ele e diziam: — Salve, rei dos judeus! E davam-lhe bofetadas.
4 Izjăr-dd Bilatəs daɣ s-kăl-Ălyăhud, innă: «Ǝnhəywăt, ăhaləs-i-dăɣ, ăssoɣălăɣ-awăn-t-in i-ad-kăwăn-səlmədăɣ a-s wăr t-illa uḍlem fălla-s əjrawăɣ t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.»
4 Pilatos saiu outra vez e disse aos judeus: — Eis que eu o apresento a vocês, para que saibam que não encontro nele crime algum.
5 Izjăr-dd Ɣisa săr-săn ḍarăt-a-wen, ija takənbut ta n-isənnanăn, ilsa anăkăbba wa šăggăɣăn, innʼ-asăn Bilatəs ălwăqq-wen «Ăhaləs-năwăn dədi.»
5 Então Jesus saiu, trazendo a coroa de espinhos e o manto de púrpura. E Pilatos lhes disse: — Eis o homem!
6 Ǝnhăyăn imănokalăn n-kăl-tikutawen d-ălgomităn Ɣisa ikkʼ-en-dd ɣas, ăsɣăren iket-năsăn, ənnăn i-Bilatəs: «Itwəṣləbet făll-tajəttewt, Itwəṣləbet făll-tajəttewt!» Innʼ-asăn Bilatəs ămăra: «Ărməsăt-t, təṣləbăm-t făll-tajəttewt kăwăneḍ iman-năwăn făl-a-s năkk, wăr t-illa uḍlem fălla-s əjrawăɣ t-ăsinăhăjjăn d-tamăttant.»
6 Quando viram Jesus, os principais sacerdotes e os seus guardas gritaram: — Crucifique! Crucifique! Pilatos repetiu: — Levem-no daqui vocês mesmos e o crucifiquem, porque eu não encontro nele crime algum.
7 Ǝnnăn-as imănokalăn n-kăl-Ălyăhud: «Năkkăneḍ, ijraw-anăɣ Ăṭṭăwrăt iji n-iman-net ed, ija iman-net Rure-s n-Măssinăɣ.»
7 Os judeus responderam: — Temos uma lei e, segundo essa lei, ele deve morrer, porque se fez Filho de Deus.
8 Isla Bilatəs i-măjrăd-wen-dăɣ ɣas, irmăɣ,
8 Pilatos, ouvindo tal declaração, ficou ainda mais atemorizado
9 ijjăš ehăn-net təzzar, innă i-Ɣisa: «Kăyy-i-dăɣ făw, əndek siha s-dd-hed?» Wăr t-illa a has-inna Ɣisa. Innʼ-as Bilatəs:
9 e, entrando outra vez no Pretório, perguntou a Jesus: — De onde você é? Mas Jesus não lhe deu resposta.
10 «Mafăl wăr hi-jənnid hărăt? Ajăn wăr təssenăd a-s năkk leɣ tădabit n-ad-kăy-in-ăyyăɣ, leɣ daɣ tădabit n-ad-kăy-əṣləbăɣ făll-tajəttewt?»
10 Então Pilatos o advertiu: — Você não me responde? Não sabe que tenho autoridade tanto para soltar você como para crucificá-lo?
11 Innʼ-as Ɣisa: «Wăr făll-i mad-təkrəšăd tărna wălʼ iyyăt săl ta kăy-ikfa Măssinăɣ dăɣ-ăssaɣăt-wa-dăɣ, a-wen-dăɣ a făl ere wa hi-ijăn jer-ifassăn-năk, ojăr-kăy tifut n-abăkkaḍ.»
11 Jesus respondeu:
12 Ad-itammăɣ ya Bilatəs i-ăddăbara s-t-in-ăswăyya măšan, ăsɣăren kăl-Ălyăhud dăɣ-išənnawăn, ənnăn-as: «Afăl t-in-toyyed, ad-nəlməd a-s kăyy wădden amidi n-Qăyṣăr a tămoosăd făl-a-s, nəssan a-s ere ijan iman-net ămănokal iket-net, ad-umas ašănjo n-Qăyṣăr.»
12 A partir desse momento, Pilatos queria soltá-lo, mas os judeus gritavam: — Se você soltar este homem, não é amigo de César! Todo aquele que se faz rei é contra César!
13 Islă Bilatəs i-a-wen ɣas, izzəzjăr-dd Ɣisa təzzar, ăqqima dăɣ-edăgg wa dăɣ-iɣattăs ăššăreɣa s-itawănna dăɣ-Ɣăbranəyya: Ɣăbbata.
13 Quando Pilatos ouviu essas palavras, trouxe Jesus para fora e sentou-se no tribunal, no lugar chamado Pavimento, em hebraico Gabatá.
14 Itajj a-wen s-tarăhut n-ašăl wa n-dat-wa n-ămudd wa n-Faṣka. Innă Bilatəs i-imănokalăn n-kăl-Ălyăhud: «Uhənăt, ămănokal-năwăn dədi.»
14 E era a preparação da Páscoa, por volta do meio-dia. E Pilatos disse aos judeus: — Eis aqui o rei de vocês.
15 Măšan, ăskălălăn iket-năsăn, ənnăn-as: «Ămmătet, ămmătet, itwəṣləbet făll-tajəttewt.» Innʼ-asăn Bilatəs: «Ɣas kăwăneḍ, ăba-hawăn ere təṣlăbăm ar ămănokal-năwăn?» Ǝnnăn-as imănokalăn n-kăl-tikutawen: «Năkkăneḍ, wăr nəla ămănokal săl Qăyṣăr.»
15 Eles, porém, clamavam: — Fora! Fora! Crucifique-o! Então Pilatos perguntou: — Devo crucificar o rei de vocês? Os principais sacerdotes responderam: — Não temos rei, senão César!
16 Ijă Bilatəs Ɣisa jer-ifassăn-năsăn i-ad-itwəṣləb făll-tajəttewt. Ărmăsăn əssărdusa Ɣisa, əlwăyăn-t təzzar,
16 Então Pilatos entregou Jesus para ser crucificado, e eles o levaram.
17 ăslănjen-t tajəttewt ta făll-mad-itwəṣləb, əzjărăn dăr-s aɣrəm, əkkăn dăr-s edăgg wa s-itawănna dăɣ-Ɣăbranəyya: «Gălgota»; a-wen ălmăɣna-net: «Edăgg wa n-akărkor.»
17 Jesus, carregando ele mesmo a sua cruz, saiu para o lugar chamado Calvário, Gólgota em hebraico.
18 Ašăl-en, ămizăyyen əssin inaɣtafăn atwəṣləb d-Ɣisa; iyyăn daw-aɣil-net, wa iyyăḍăn daw-tăšalje-net, imăl-t ənta jere-săn.
18 Ali o crucificaram e com ele outros dois, um de cada lado, e Jesus no meio.
19 Ǝṣlăbăn Ɣisa ɣas, issəktăb Bilatəs făll-ăllox iyyăn a-s:
19 Pilatos escreveu também um título e o colocou no alto da cruz. E o que estava escrito era: “ Jesus Nazareno, o Rei dos Judeus ”.
20 Akătab-en, ăɣrăn-t kăl-Ălyăhud ăjjootnen făl-a-s, edăgg wa dăɣ-ătwăṣlăb Ɣisa, ohaẓ aɣrəm. Ăllox-en, akătab wa t-iwarăn, ija dăɣ kăraḍ iməjridăn: Ɣăbranəyya, Tăromanit d-Tălyunanit.
20 Muitos judeus leram este título, porque o lugar em que Jesus havia sido crucificado era perto da cidade; e estava escrito em hebraico, latim e grego.
21 Ǝggădăn-dd imănokalăn n-kăl-tikutawen d-kăl-Ălyăhud, ăsmătărăn Bilatəs d-udaɣ ad-iktəb a-s Ɣisa ămănokal n-kăl-Ălyăhud ănn-ak, iktəbet a-s, innă: năkk, ămănokal n-kăl-Ălyăhud măšan,
21 Os principais sacerdotes dos judeus disseram a Pilatos: — Não escreva: “Rei dos judeus”, e sim: “Ele disse: Sou o rei dos judeus.”
22 innʼ-asăn Bilatəs: «A-wa s-išwăr əktăbăɣ-t, əktăbăɣ-t.»
22 Pilatos respondeu: — O que escrevi escrevi.
23 Ǝṣlăbăn əssărdusa Ɣisa făll-tajəttewt ɣas, əjăn i-isəlsa-net əkkoẓăt tiẓunawen, iḍkăl hak iyyăn dăɣ-săn tăẓune tiyyăt, wăr dd-ăqqima ar tanăkăbbat wăr iha aẓămay wălʼ iyyăn.
23 Os soldados, pois, quando crucificaram Jesus, pegaram as roupas dele e dividiram em quatro partes, uma parte para cada soldado; e pegaram também a túnica. A túnica, porém, era sem costura, toda tecida de alto a baixo.
24 Ărmăsăn-tăt əssărdusa ɣas, ănmănnăn jer-iman-năsăn: «Udaɣ ad-tăt-nəsăɣărriwət, năjet fălla-s tisăɣeren i-ad-t-ikrəš iyyăn dăɣ-năɣ.» Ǝjăn tisăɣeren, ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa iktăbăn dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s inna:
24 Por isso, os soldados disseram uns aos outros: — Não a rasguemos, mas vamos tirar a sorte para ver quem ficará com ela. Isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura, que diz: “Repartiram entre si as minhas roupas e sobre a minha túnica lançaram sortes.” E foi isso que os soldados fizeram.
25 Edes i-tajəttewt ta făll-ătwăṣlăb Ɣisa, təbdad ma-s d-wălătma-s n-ma-s d-Măryăma ta n-hănne-s n-Klufas d-Măryăma ta s-itawănna ta n-Mulăždaləyăt.
25 E junto à cruz estavam a mãe de Jesus, a irmã dela, Maria, mulher de Clopas, e Maria Madalena.
26 Inhăy Ɣisa ma-s təbdad edes i-ănăṭṭalib wa ikna tărha ɣas, innʼ-as: «Anna, rure-m dədi ibdădăn edes-ham.»
26 Vendo Jesus a sua mãe e junto dela o discípulo amado, disse:
27 Innă daɣ i-ănăṭṭalib: «Kăyy daɣ, ma-k dədi təbdădăt edes-hak, taɣălift-năk.» Ɣur-ašăl-wen-dăɣ, ijʼ-et-dd ănăṭṭalib-en s-iman-net, iṭṭăf-as tămudre.
27 Depois, disse ao discípulo: Dessa hora em diante, o discípulo a tomou para casa.
28 Ilmăd Ɣisa a-s əssəbab wa făl dd-ămešăl s-ăddunya, ăssawăḍ-t-in iket-net, făll-tajəttewt-en-dăɣ, innă: «Ăffuudăɣ.» Ămoos a-wen a ăssiitbătăn a-wa innă əlkəttab n-Măssinăɣ fălla-s.
28 Depois, vendo Jesus que tudo já estava consumado, para que se cumprisse a Escritura, disse:
29 Iskar dihen ăkoss iḍkarăn bənegăr, innă Ɣisa ăffuud ɣas, əttălăn əssărdusa tăḍuft făll-ăbori, əssəlmăɣăn-tăt dăɣ-bənegăr təzzar, əẓẓălăn-as-tăt i-ad-tăt-isuməm măšan,
29 Estava ali um vaso cheio de vinagre. Embeberam de vinagre uma esponja e, fixando-a num caniço de hissopo, aproximaram a esponja da boca de Jesus.
30 ăkrăbbăt Ɣisa bənegăr ɣas, inna: «A-wa s-dd-oseɣ, ijă, imdă». Ăskărăyrăy-dd eɣăf-net ḍarăt-a-wen, ijmăḍ-t unfas.
30 Quando Jesus tomou o vinagre, disse: E, inclinando a cabeça, entregou o espírito.
31 Itajj a-wen ašăl wa n-dat-wa n-Faṣka-i-dăɣ sadawăn ăddinăt i-ămudd. Šămad wăr-ərhen imănokalăn n-kăl-Ălyăhud ad-tăn-dd-iɣdăr ămudd wa n-Faṣka-i əknăn asəmɣar ed awătay-wen, oḍa ašăl wa n-ămudd făll-əssəbət-i n-tăsonfat, ɣas, osăn Bilatəs, əttărăn dăɣ-s ad-amăr i-əssărdusa terăẓẓe n-iḍarăn n-ăddinăt-wi ătwăṣlăbnen făll-tijəttewen təzzar, əkkəsăn-tăn-dd fălla-snăt.
31 Então, para que os corpos não ficassem na cruz durante o sábado, visto que era o dia da preparação e era grande o dia daquele sábado, os judeus pediram a Pilatos que fossem quebradas as pernas dos crucificados e fossem tirados das cruzes.
32 Osăn-dd əssărdusa ɣas, ărẓăn iḍarăn n-ănaɣtaf wa ăzzarăn, okăyăn daɣ s-amidi-net wa iyyăḍăn, jăn-as a-wen-dăɣ ənta-dăɣ.
32 Os soldados quebraram as pernas dos homens que tinham sido crucificados com Jesus, primeiro de um, depois do outro.
33 Ǝwwăḍăn-dd Ɣisa, ənhăyăn-t ămmut ɣas, okăyăn-t wăr-ărẓen iḍarăn-net
33 Quando, porém, chegaram a Jesus, vendo que já estava morto, não lhe quebraram as pernas.
34 măšan, inbăj iyyăn dăɣ-əssărdusa tajəẓẓelt n-Ɣisa s-allaɣ-net, izjăr-tăt-dd ašni s-əlkamăn aman.
34 Mas um dos soldados lhe abriu o lado com uma lança, e logo saiu sangue e água.
35 Năkk a iktăbăn isălan-wi-dăɣ ed, ăjjəyhăɣ-asăn iket-dăɣ-năsăn, tajuhe-nin daɣ, wăr tăt-ihʼ ăššăk. Ɣas, siɣulăɣ-tăn năkk-i tăn-inhăyăn s-tiṭṭawen-in dăɣ-təssəba n-ad-tamənăm s-Ɣisa.
35 Aquele que viu isso dá testemunho, e o testemunho dele é verdadeiro. E ele sabe que diz a verdade, para que também vocês creiam.
36 Isălan-wi-dăɣ, jăn i-ad-itbət a-wa iktăbăn dăɣ-măjrăd n-Măssinăɣ a-s innă:
36 E isso aconteceu para que se cumprisse a Escritura: “Nenhum dos seus ossos será quebrado.”
37 Innă daɣ măjrăd n-Măssinăɣ dăɣ-edăgg iyyăn săl-wen:
37 E outra vez diz a Escritura: “Olharão para aquele a quem traspassaram.”
38 Osă-dd Yusəf wa n-tadăbayt ta n-Arimata. Ămoos ənta iman-net, ănăṭṭalib n-Ɣisa, măšan, iffar a-wen făl tuksəḍa n-a-wa dăɣ-s-e-ənnən imănokalăn n-kăl-Ălyăhud. Ǝnta-en-dăɣ a ihălăn tikawt n-Bilatəs, ittăr dăɣ-s turhajăt n-ad-dd-ikkəs tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt; ikfʼ-e Bilatəs turhajăt n-a-wen ɣas, ikkăs-dd tafəkka n-Ɣisa făll-tajəttewt.
38 Depois disso, José de Arimateia, que era discípulo de Jesus — ainda que em segredo, porque tinha medo dos judeus —, pediu a Pilatos permissão para tirar o corpo de Jesus. E Pilatos deu permissão. Então José de Arimateia foi e retirou o corpo de Jesus.
39 Osă-dd daɣ dihen Nikodem wa s-kăla dd-ădwănnăt i-Ɣisa s-ehăḍ, iwway a okăyăn kăraḍăt timərwen n-kelu n-matălxer d-aḍutăn.
39 E Nicodemos, aquele que anteriormente tinha ido falar com Jesus à noite, também foi, levando cerca de trinta e cinco quilos de um composto de mirra e aloés.
40 Ărmăsăn tafəkka n-Ɣisa, əknăn-tăt s-matălxer d-ăḍutăn təzzar, əttălăn-tăt dăɣ-tefit, ed a-wen-dăɣ a tajjăn kăl-Ălyăhud i-ere ăba təzzar, əjăn-t dăɣ-aẓəkka.
40 Tomaram, pois, o corpo de Jesus e o envolveram em lençóis com os óleos aromáticos, como é costume entre os judeus na preparação para o sepultamento.
41 Edăgg wa dăɣ-ătwăṣlăb Ɣisa, ohaẓ-t ašəkrəš n-ihəškan, iha aẓəkka s-kăla wăr dăɣ-s insa ere ăba.
41 No lugar onde Jesus foi crucificado havia um jardim; neste jardim havia um túmulo novo, no qual ninguém ainda tinha sido colocado.
42 Aẓəkka-wen-dăɣ a dăɣ-jăn tafəkka n-Ɣisa ed, wăr tăn-ujəj, ăsinăkmăm-tăn daɣ ămudd-i s-afăl dd-iwwăḍ ăssaɣăt-net, ad-ăbas t-illa emăremar.
42 Ali, por causa da preparação dos judeus e porque o túmulo ficava perto, colocaram o corpo de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.