João 10

Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s e d t-illăm ere dd-ijjašăn afăraj n-arəzzej s-ašrut săl wa n-emm-net, emăkrăḍ d-ănarkab a ămoos,
1 Em verdade, em verdade vos digo: quem não entra pela porta no aprisco das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 măšan, amăḍan n-tihatten ənta, emm n-afăraj a-s dd-itajjăš făll-tihatten-net.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 E-d tănăt-dd-osa, ad-has-arr ănaɣlaf-năsnăt s-ehăḍ emm n-afăraj. Afăl has-ămera afăraj har dd-ijjăš fălla-snăt, ad-əslənăt tihatten-net i-emăsli-net, iɣăr hak iyyăt s-isəm-net təzzar, izəzjăr-tănăt,
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as ovelhas pelo nome e as conduz à pastagem.
4 afăl tănăt-dd-izzəzjăr iket-năsnăt, ad-iməl data-snăt, əlkəmnăt-as ed, əzzaynăt emăsli-net.
4 Depois de conduzir todas as suas ovelhas para fora, vai adiante delas; e as ovelhas seguem-no, pois lhe conhecem a voz.
5 Amăḍan-en, tihatten-net, wăr mad-əlkəmnăt i-amăjar, ănn-ak, ad-has-əffoqqətnăt ed, wăr-əzzeynăt emăsli-net.»
5 Mas não seguem o estranho; antes fogem dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ăsnăfăqqʼ-asăn Ɣisa isălan-win-dăɣ măšan, indăr-asăn ad-əfhəmăn a dăɣ-hasăn-ăssewăl.
6 Jesus disse-lhes essa parábola, mas não entendiam do que ele queria falar.
7 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s năkk a-s emm n-afăraj wa s-tajjăšnăt tihatten,
7 Jesus tornou a dizer-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: eu sou a porta das ovelhas.
8 ăddinăt-wi hi-dd-ăzzarnen, imăkrăḍăn d-inarkabăn a ămoosăn iket-dăɣ-năsăn, wăr hasăn-ăsjădnăt tihatten;
8 Todos quantos vieram antes de mim foram ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 năkk a-s emm n-afăraj, ere săr-i t-dd-ijjăšăn-dăɣ, ad-iɣləs, ad-igilləw, itaqqăl-dd, ijarrăw daɣ amăḍon.
9 Eu sou a porta. Se alguém entrar por mim será salvo; tanto entrará como sairá e encontrará pastagem.
10 Emăkrăḍ ənta, wăr dd-itis ar i-tikra d-aɣăras d-ahălak; năkk, oseɣ-dd i-ad-əjrəwăn dăgg-adəm tămudre, əjrəwăn-tăt daɣ s-tănoflayt.
10 O ladrão não vem senão para furtar, matar e destruir. Eu vim para que as ovelhas tenham vida e para que a tenham em abundância.
11 Năkk a-s amăḍan wa olăɣăn, amăḍan wa olăɣăn iman-net a ihakk i-ad-ăɣləsnăt tihatten-net
11 Eu sou o bom pastor. O bom pastor expõe a sua vida pelas ovelhas.
12 măšan, ere wa s-tefert a făl ixdam, wăr-ămoos amăḍan olaɣăn, wădden ənta a-s măssi-s n-tihatten. A-wen-dăɣ a-s, afăl inhăy taɣəssit dd-malăt, ad-ăjawăḍ, ăyy tihatten d-iman-năsnăt, təjjəš-tănăt taɣəssit, šəmməhəš-tănăt,
12 O mercenário, porém, que não é pastor, a quem não pertencem as ovelhas, quando vê que o lobo vem vindo, abandona as ovelhas e foge; o lobo rouba e dispersa as ovelhas.
13 ed issan a-s tefert ɣas a făl ixdam, wăr-ăkkul a jănăt tihatten.
13 O mercenário, porém, foge, porque é mercenário e não se importa com as ovelhas.
14 Năkk a-s amăḍan wa olăɣăn, əzzayăɣ tihatten-in, əzzaynăt-ahi daɣ.
14 Eu sou o bom pastor. Conheço as minhas ovelhas e as minhas ovelhas conhecem a mim,
15 Ǝzzaynăt-ahi s-əmmək wa s-əzzayăɣ Abba, izzay-ahi daɣ ənta. Hakkăɣ-tănăt tămudre-nin,
15 como meu Pai me conhece e eu conheço o Pai. Dou a minha vida pelas minhas ovelhas.
16 leɣ hărwa tihatten ăjjootnen wăren ha afăraj-wa-dăɣ, iwar-ahi s-ad-tănăt-dd-əwətăɣ, əslənăt əntănăteḍ-dăɣ i-emăsli-nin, təməl-t tiyyăt tahrut iḍan iyyăn n-amăḍan.
16 Tenho ainda outras ovelhas que não são deste aprisco. Preciso conduzi-las também, e ouvirão a minha voz e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Abba ənta, irhʼ-ahi ed hakkăɣ tămudre-nin, siɣulăɣ-tăt-dd iman-in.
17 O Pai me ama, porque dou a minha vida para a retomar.
18 Wăr t-illa ere ăddoben ad-dăɣ-i ahăɣ tămudre-nin, hakkăɣ-tăt d-iman-in, siɣulăɣ-tăt-dd dăɣ d-iman-in, ənta-den-dăɣ turhajăt ta əjrăwăɣ ɣur-Abba-nin.»
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou de mim mesmo e tenho o poder de a dar, como tenho o poder de a reassumir. Tal é a ordem que recebi de meu Pai.
19 Ǝslăn kăl-Ălyăhud i-măjrăd-wen-dăɣ ija Ɣisa ɣas, tənkăr tamɣənnant daɣ jere-săn.
19 A propósito dessas palavras, originou-se nova divisão entre os judeus.
20 Ǝggădăn-dd dăɣ-săn iyyăḍ ăjjootnen, ad-jannen: «Ak mafăl tăsijădăm i-ere ihʼ alšin, ăbbuddăl?»
20 Muitos deles diziam: Ele está possuído do demônio. Ele delira. Por que o escutais vós?
21 Jannen wi iyyăḍnen: «Măjrăd wa dd-izjărăn emm n-ăhaləs-i-dăɣ, wădden măjrăd s-ăddoobăt ad-t-ăj ere ihʼ alšin, nəssan daɣ a-s ere ihʼ alšin, wăr-ăddoobăt ad-arr tiṭṭawen n-iməddorɣal.»
21 Outros diziam: Estas palavras não são de quem está endemoninhado. Acaso pode o demônio abrir os olhos a um cego?
22 Ăzzăman-en, ijă ămudd n-tasăktot n-ašəšdaj wa jăn kăl-Ălyăhud i-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ihăn Yărussălam s-tajrəst,
22 Celebrava-se em Jerusalém a festa da Dedicação. Era inverno.
23 irjăš Ɣisa dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn dăɣ-tele n-edăgg wa s-itawănna: Wa n-Sulăyman,
23 Jesus passeava no templo, no pórtico de Salomão.
24 əžžəmmăɣăn-dd fălla-s kăl-Ălyăhud, ənnăn-as: «Ǝkkəs-anăɣ dăɣ-taɣdărt, kunta kăyy a-s Ălmasex, ănnʼ-anăɣ-tăn, ma s-tăqqalăd, təkkəsăd-anăɣ dăɣ-tăqqăn n-eɣăf-ta-dăɣ?»
24 Os judeus rodearam-no e perguntaram-lhe: Até quando nos deixarás na incerteza? Se tu és o Cristo, dize-nos claramente.
25 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Wădden, əllăɣeɣ-awăn măšan, tunjăyăm tomănăm săr-i, ənhəywăt ɣas ijităn wi s-hi-ikfa Abba-nin turhajăt n-amišəl-năsăn, əntăneḍ-en-dăɣ a tajăyhanen făll-i.
25 Jesus respondeu-lhes : Eu vo-lo digo, mas não credes. As obras que faço em nome de meu Pai, estas dão testemunho de mim.
26 Kăwăneḍ, wăr săr-i tomenăm făl-a-s wăr tăḍḍinăm dăɣ-ăddinăt wi hănen tahrut ta n-inalkimăn-in.
26 Entretanto, não credes, porque não sois das minhas ovelhas.
27 Tahrut ta leɣ n-inalkimăn-in, sallăn i-emăsli-nin, əzzayăɣ-tăn, əlkamăn-ahi daɣ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, eu as conheço e elas me seguem.
28 Wi leɣ, hakkăɣ-tăn tămudre ta tăɣlălăt, wăr dăɣ-săn təlkem tamăttant, wăr tăn-mad-ahăɣ daɣ ăwadəm wălʼ iyyăn dăɣ-ăfuss-in
28 Eu llhes dou a vida eterna; elas jamais hão de perecer, e ninguém as roubará de minha mão.
29 făl-a-s, Abba-nin-i hi-tăn-ikfăn, wăr t-illa ere s-wădden illʼ-e jənnəj-s, wăr t-illa daɣ ere ăddooben ukəs-năsăn dăɣ-ăfuss-net.
29 Meu Pai, que mas deu, é maior do que todos; e ninguém as pode arrebatar da mão de meu Pai.
30 Năkk d-Abba, iyyăn hărăt, wăr nəẓley.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Innă Ɣisa a-wen ɣas, obărăn-dd săr-s tihun i-ad-t-əkfən sămmăjori-năsnăt măšan, innʼ-asăn:
31 Os judeus pegaram pela segunda vez em pedras para o apedejar.
32 «Lăɣătăt-ahi ɣas dăɣ-ijităn n-Abba wi-dăɣ ăhuskătnen jeɣ jere-wăn, əndek dăɣ-săn wa ilăn ăddălil n-tenăɣe ta s-tărham ad-hi-tăt-təjəm?»
32 Disse-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas da parte de meu Pai. Por qual dessas obras me apedrejais?
33 Ǝnnăn-as kăl-Ălyăhud: «Wădden dăɣ-təssəba n-iji ăhusken jed a făl kăy-nəhakk tamăttant, ănn-ak dăɣ-təssəba n-asəkkufar wa jed ed kăyy-i n-ăgg-adəm, tăsisăgdăhăd iman-năk d-Măssinăɣ.»
33 Os judeus responderam-lhe: Não é por causa de alguma boa obra que te queremos apedrejar, mas por uma blasfêmia, porque, sendo homem, te fazes Deus.
34 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ajăn wădden iktab dăɣ-Ăṭṭăwrăt-năwăn a-s, Măssinăɣ, innă:
34 Replicou-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: Vós sois deuses {Sl 81,6}?
35 Wădden, nəssan daɣ a-s măjrăd n-Măssinăɣ, iɣlal, wăr-itəməttəy. Ɣas kunta ăddinăt wi əlkămnen i-măjrăd-en, ixlăk-tăn-dd dăɣ-milhaw-net,
35 Se a lei chama deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida {ora, a Escritura não pode ser desprezada},
36 mafăl jannem ăskafărăɣ, năkk-i ăsnăfrăn Abba, ăšmašăl-ahi-dd s-ăddunya făl-a-s innin ənneɣ-awăn: ‹Năkk Rure-s n-Măssinăɣ a ămoosăɣ.›
36 como acusais de blasfemo aquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, porque eu disse: Sou o Filho de Deus?
37 Ămăra kunta ɣas a-wa tamašalăɣ wădden Abba-nin a dd-ifal, adiš wăr săr-i tomenăm măšan,
37 Se eu não faço as obras de meu Pai, não me creiais.
38 kunta a-wa tamašalăɣ Abba-nin a dd-ifal, adiš kud-dăɣ wăr săr-i tomenăm năkk, ămənăt s-timašalen-en-dăɣ i-ad-təlmədăm, səbbuyənăm a-s năkk, ărtayăɣ d-Abba, irtay dăr-i daɣ ənta, heeɣ-t, ihʼ-ahi.»
38 Mas se as faço, e se não quiserdes crer em mim, crede nas minhas obras, para que saibais e reconheçais que o Pai está em mim e eu no Pai.
39 Ăsmăgăggăyăn daɣ kăl-Ălyăhud dăɣ-arămas-net măšan, ăẓlăbbăt-dd Ɣisa dăɣ-săn, iglă.
39 Procuraram então prendê-lo, mas ele se esquivou das suas mãos.
40 Ikka ḍarăt-a-wen asălim wa n-emăynăj n-ejănš wa n-Ɣurdəni, dăɣ-edăgg wa s-kăla dăɣ-s isalmaɣ Exya ăddinăt, izzăɣ dihen-dăɣ.
40 Ele se retirou novamente para além do Jordão, para o lugar onde João começara a batizar, e lá permaneceu.
41 Ǝkkăn-t-dd ăddinăt ăjjootnen, jannănen: «Exya, wăr-ija tăkunt wălʼ iyyăt măšan, a-wa inna făll-ăhaləs-i-dăɣ, itbat iket-net.»
41 Muitos foram a ele e diziam: João não fez milagre algum,
42 Omănăn ăddinăt ăjjootnen s-Ɣisa dăɣ-edăgg-en-dăɣ.
42 mas tudo o que João falou deste homem era verdade. E muitos acreditaram nele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.