João 10
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NVI
1 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s e d t-illăm ere dd-ijjašăn afăraj n-arəzzej s-ašrut săl wa n-emm-net, emăkrăḍ d-ănarkab a ămoos,
1 "Eu lhes asseguro que aquele que não entra no aprisco das ovelhas pela porta, mas sobe por outro lugar, é ladrão e assaltante.
2 măšan, amăḍan n-tihatten ənta, emm n-afăraj a-s dd-itajjăš făll-tihatten-net.
2 Aquele que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 E-d tănăt-dd-osa, ad-has-arr ănaɣlaf-năsnăt s-ehăḍ emm n-afăraj. Afăl has-ămera afăraj har dd-ijjăš fălla-snăt, ad-əslənăt tihatten-net i-emăsli-net, iɣăr hak iyyăt s-isəm-net təzzar, izəzjăr-tănăt,
3 O porteiro abre-lhe a porta, e as ovelhas ouvem a sua voz. Ele chama as suas ovelhas pelo nome e as leva para fora.
4 afăl tănăt-dd-izzəzjăr iket-năsnăt, ad-iməl data-snăt, əlkəmnăt-as ed, əzzaynăt emăsli-net.
4 Depois de conduzir para fora todas as suas ovelhas, vai adiante delas, e estas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Amăḍan-en, tihatten-net, wăr mad-əlkəmnăt i-amăjar, ănn-ak, ad-has-əffoqqətnăt ed, wăr-əzzeynăt emăsli-net.»
5 Mas nunca seguirão um estranho; na verdade, fugirão dele, porque não reconhecem a voz de estranhos".
6 Ăsnăfăqqʼ-asăn Ɣisa isălan-win-dăɣ măšan, indăr-asăn ad-əfhəmăn a dăɣ-hasăn-ăssewăl.
6 Jesus usou essa comparação, mas eles não compreenderam o que lhes estava falando.
7 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s năkk a-s emm n-afăraj wa s-tajjăšnăt tihatten,
7 Então Jesus afirmou de novo: "Digo-lhes a verdade: Eu sou a porta das ovelhas.
8 ăddinăt-wi hi-dd-ăzzarnen, imăkrăḍăn d-inarkabăn a ămoosăn iket-dăɣ-năsăn, wăr hasăn-ăsjădnăt tihatten;
8 Todos os que vieram antes de mim eram ladrões e assaltantes, mas as ovelhas não os ouviram.
9 năkk a-s emm n-afăraj, ere săr-i t-dd-ijjăšăn-dăɣ, ad-iɣləs, ad-igilləw, itaqqăl-dd, ijarrăw daɣ amăḍon.
9 Eu sou a porta; quem entra por mim será salvo. Entrará e sairá, e encontrará pastagem.
10 Emăkrăḍ ənta, wăr dd-itis ar i-tikra d-aɣăras d-ahălak; năkk, oseɣ-dd i-ad-əjrəwăn dăgg-adəm tămudre, əjrəwăn-tăt daɣ s-tănoflayt.
10 O ladrão vem apenas para furtar, matar e destruir; eu vim para que tenham vida, e a tenham plenamente.
11 Năkk a-s amăḍan wa olăɣăn, amăḍan wa olăɣăn iman-net a ihakk i-ad-ăɣləsnăt tihatten-net
11 "Eu sou o bom pastor. O bom pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 măšan, ere wa s-tefert a făl ixdam, wăr-ămoos amăḍan olaɣăn, wădden ənta a-s măssi-s n-tihatten. A-wen-dăɣ a-s, afăl inhăy taɣəssit dd-malăt, ad-ăjawăḍ, ăyy tihatten d-iman-năsnăt, təjjəš-tănăt taɣəssit, šəmməhəš-tănăt,
12 O assalariado não é o pastor a quem as ovelhas pertencem. Assim, quando vê que o lobo vem, abandona as ovelhas e foge. Então o lobo ataca o rebanho e o dispersa.
13 ed issan a-s tefert ɣas a făl ixdam, wăr-ăkkul a jănăt tihatten.
13 Ele foge porque é assalariado e não se importa com as ovelhas.
14 Năkk a-s amăḍan wa olăɣăn, əzzayăɣ tihatten-in, əzzaynăt-ahi daɣ.
14 "Eu sou o bom pastor; conheço as minhas ovelhas; e elas me conhecem;
15 Ǝzzaynăt-ahi s-əmmək wa s-əzzayăɣ Abba, izzay-ahi daɣ ənta. Hakkăɣ-tănăt tămudre-nin,
15 assim como o Pai me conhece e eu conheço o Pai; e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 leɣ hărwa tihatten ăjjootnen wăren ha afăraj-wa-dăɣ, iwar-ahi s-ad-tănăt-dd-əwətăɣ, əslənăt əntănăteḍ-dăɣ i-emăsli-nin, təməl-t tiyyăt tahrut iḍan iyyăn n-amăḍan.
16 Tenho outras ovelhas que não são deste aprisco. É necessário que eu as conduza também. Elas ouvirão a minha voz, e haverá um só rebanho e um só pastor.
17 Abba ənta, irhʼ-ahi ed hakkăɣ tămudre-nin, siɣulăɣ-tăt-dd iman-in.
17 Por isso é que meu Pai me ama, porque eu dou a minha vida para retomá-la.
18 Wăr t-illa ere ăddoben ad-dăɣ-i ahăɣ tămudre-nin, hakkăɣ-tăt d-iman-in, siɣulăɣ-tăt-dd dăɣ d-iman-in, ənta-den-dăɣ turhajăt ta əjrăwăɣ ɣur-Abba-nin.»
18 Ninguém a tira de mim, mas eu a dou por minha espontânea vontade. Tenho autoridade para dá-la e para retomá-la. Esta ordem recebi de meu Pai".
19 Ǝslăn kăl-Ălyăhud i-măjrăd-wen-dăɣ ija Ɣisa ɣas, tənkăr tamɣənnant daɣ jere-săn.
19 Diante dessas palavras, os judeus ficaram outra vez divididos.
20 Ǝggădăn-dd dăɣ-săn iyyăḍ ăjjootnen, ad-jannen: «Ak mafăl tăsijădăm i-ere ihʼ alšin, ăbbuddăl?»
20 Muitos deles diziam: "Ele está endemoninhado e enlouqueceu. Por que ouvi-lo? "
21 Jannen wi iyyăḍnen: «Măjrăd wa dd-izjărăn emm n-ăhaləs-i-dăɣ, wădden măjrăd s-ăddoobăt ad-t-ăj ere ihʼ alšin, nəssan daɣ a-s ere ihʼ alšin, wăr-ăddoobăt ad-arr tiṭṭawen n-iməddorɣal.»
21 Mas outros diziam: "Essas palavras não são de um endemoninhado. Pode um demônio abrir os olhos dos cegos? "
22 Ăzzăman-en, ijă ămudd n-tasăktot n-ašəšdaj wa jăn kăl-Ălyăhud i-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ihăn Yărussălam s-tajrəst,
22 Celebrava-se a festa da Dedicação, em Jerusalém. Era inverno,
23 irjăš Ɣisa dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn dăɣ-tele n-edăgg wa s-itawănna: Wa n-Sulăyman,
23 e Jesus estava no templo, caminhando pelo Pórtico de Salomão.
24 əžžəmmăɣăn-dd fălla-s kăl-Ălyăhud, ənnăn-as: «Ǝkkəs-anăɣ dăɣ-taɣdărt, kunta kăyy a-s Ălmasex, ănnʼ-anăɣ-tăn, ma s-tăqqalăd, təkkəsăd-anăɣ dăɣ-tăqqăn n-eɣăf-ta-dăɣ?»
24 Os judeus reuniram-se ao redor dele e perguntaram: "Até quando nos deixará em suspense? Se é você o Cristo, diga-nos abertamente".
25 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Wădden, əllăɣeɣ-awăn măšan, tunjăyăm tomănăm săr-i, ənhəywăt ɣas ijităn wi s-hi-ikfa Abba-nin turhajăt n-amišəl-năsăn, əntăneḍ-en-dăɣ a tajăyhanen făll-i.
25 Jesus respondeu: "Eu já lhes disse, mas vocês não crêem. As obras que eu realizo em nome de meu Pai falam por mim,
26 Kăwăneḍ, wăr săr-i tomenăm făl-a-s wăr tăḍḍinăm dăɣ-ăddinăt wi hănen tahrut ta n-inalkimăn-in.
26 mas vocês não crêem, porque não são minhas ovelhas.
27 Tahrut ta leɣ n-inalkimăn-in, sallăn i-emăsli-nin, əzzayăɣ-tăn, əlkamăn-ahi daɣ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Wi leɣ, hakkăɣ-tăn tămudre ta tăɣlălăt, wăr dăɣ-săn təlkem tamăttant, wăr tăn-mad-ahăɣ daɣ ăwadəm wălʼ iyyăn dăɣ-ăfuss-in
28 Eu lhes dou a vida eterna, e elas jamais perecerão; ninguém as poderá arrancar da minha mão.
29 făl-a-s, Abba-nin-i hi-tăn-ikfăn, wăr t-illa ere s-wădden illʼ-e jənnəj-s, wăr t-illa daɣ ere ăddooben ukəs-năsăn dăɣ-ăfuss-net.
29 Meu Pai, que as deu para mim, é maior do que todos; ninguém as pode arrancar da mão de meu Pai.
30 Năkk d-Abba, iyyăn hărăt, wăr nəẓley.»
30 Eu e o Pai somos um".
31 Innă Ɣisa a-wen ɣas, obărăn-dd săr-s tihun i-ad-t-əkfən sămmăjori-năsnăt măšan, innʼ-asăn:
31 Novamente os judeus pegaram pedras para apedrejá-lo,
32 «Lăɣătăt-ahi ɣas dăɣ-ijităn n-Abba wi-dăɣ ăhuskătnen jeɣ jere-wăn, əndek dăɣ-săn wa ilăn ăddălil n-tenăɣe ta s-tărham ad-hi-tăt-təjəm?»
32 mas Jesus lhes disse: "Eu lhes mostrei muitas boas obras da parte do Pai. Por qual delas vocês querem me apedrejar? "
33 Ǝnnăn-as kăl-Ălyăhud: «Wădden dăɣ-təssəba n-iji ăhusken jed a făl kăy-nəhakk tamăttant, ănn-ak dăɣ-təssəba n-asəkkufar wa jed ed kăyy-i n-ăgg-adəm, tăsisăgdăhăd iman-năk d-Măssinăɣ.»
33 Responderam os judeus: "Não vamos apedrejá-lo por nenhuma boa obra, mas pela blasfêmia, porque você é um simples homem e se apresenta como Deus".
34 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ajăn wădden iktab dăɣ-Ăṭṭăwrăt-năwăn a-s, Măssinăɣ, innă:
34 Jesus lhes respondeu: "Não está escrito na Lei de vocês: ‘Eu disse: Vocês são deuses’?
35 Wădden, nəssan daɣ a-s măjrăd n-Măssinăɣ, iɣlal, wăr-itəməttəy. Ɣas kunta ăddinăt wi əlkămnen i-măjrăd-en, ixlăk-tăn-dd dăɣ-milhaw-net,
35 Se ele chamou ‘deuses’ àqueles a quem veio a palavra de Deus ( e a Escritura não pode ser anulada )
36 mafăl jannem ăskafărăɣ, năkk-i ăsnăfrăn Abba, ăšmašăl-ahi-dd s-ăddunya făl-a-s innin ənneɣ-awăn: ‹Năkk Rure-s n-Măssinăɣ a ămoosăɣ.›
36 que dizer a respeito daquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo? Então, por que vocês me acusam de blasfêmia porque eu disse: ‘Sou Filho de Deus’?
37 Ămăra kunta ɣas a-wa tamašalăɣ wădden Abba-nin a dd-ifal, adiš wăr săr-i tomenăm măšan,
37 Se eu não realizo as obras do meu Pai, não creiam em mim.
38 kunta a-wa tamašalăɣ Abba-nin a dd-ifal, adiš kud-dăɣ wăr săr-i tomenăm năkk, ămənăt s-timašalen-en-dăɣ i-ad-təlmədăm, səbbuyənăm a-s năkk, ărtayăɣ d-Abba, irtay dăr-i daɣ ənta, heeɣ-t, ihʼ-ahi.»
38 Mas se as realizo, mesmo que não creiam em mim, creiam nas obras, para que possam saber e entender que o Pai está em mim, e eu no Pai".
39 Ăsmăgăggăyăn daɣ kăl-Ălyăhud dăɣ-arămas-net măšan, ăẓlăbbăt-dd Ɣisa dăɣ-săn, iglă.
39 Outra vez tentaram prendê-lo, mas ele se livrou das mãos deles.
40 Ikka ḍarăt-a-wen asălim wa n-emăynăj n-ejănš wa n-Ɣurdəni, dăɣ-edăgg wa s-kăla dăɣ-s isalmaɣ Exya ăddinăt, izzăɣ dihen-dăɣ.
40 Então Jesus atravessou novamente o Jordão e foi para o lugar onde João batizava nos primeiros dias do seu ministério. Ali ficou,
41 Ǝkkăn-t-dd ăddinăt ăjjootnen, jannănen: «Exya, wăr-ija tăkunt wălʼ iyyăt măšan, a-wa inna făll-ăhaləs-i-dăɣ, itbat iket-net.»
41 e muita gente foi até onde ele estava, dizendo: "Embora João nunca tenha realizado um sinal miraculoso, tudo o que ele disse a respeito deste homem era verdade".
42 Omănăn ăddinăt ăjjootnen s-Ɣisa dăɣ-edăgg-en-dăɣ.
42 E ali muitos creram em Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.