João 10
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs ARC
1 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s e d t-illăm ere dd-ijjašăn afăraj n-arəzzej s-ašrut săl wa n-emm-net, emăkrăḍ d-ănarkab a ămoos,
1 Na verdade, na verdade vos digo que aquele que não entra pela porta no curral das ovelhas, mas sobe por outra parte, é ladrão e salteador.
2 măšan, amăḍan n-tihatten ənta, emm n-afăraj a-s dd-itajjăš făll-tihatten-net.
2 Aquele, porém, que entra pela porta é o pastor das ovelhas.
3 E-d tănăt-dd-osa, ad-has-arr ănaɣlaf-năsnăt s-ehăḍ emm n-afăraj. Afăl has-ămera afăraj har dd-ijjăš fălla-snăt, ad-əslənăt tihatten-net i-emăsli-net, iɣăr hak iyyăt s-isəm-net təzzar, izəzjăr-tănăt,
3 A este o porteiro abre, e as ovelhas ouvem a sua voz, e chama pelo nome às suas ovelhas e as traz para fora.
4 afăl tănăt-dd-izzəzjăr iket-năsnăt, ad-iməl data-snăt, əlkəmnăt-as ed, əzzaynăt emăsli-net.
4 E, quando tira para fora as suas ovelhas, vai adiante delas, e as ovelhas o seguem, porque conhecem a sua voz.
5 Amăḍan-en, tihatten-net, wăr mad-əlkəmnăt i-amăjar, ănn-ak, ad-has-əffoqqətnăt ed, wăr-əzzeynăt emăsli-net.»
5 Mas, de modo nenhum, seguirão o estranho; antes, fugirão dele, porque não conhecem a voz dos estranhos.
6 Ăsnăfăqqʼ-asăn Ɣisa isălan-win-dăɣ măšan, indăr-asăn ad-əfhəmăn a dăɣ-hasăn-ăssewăl.
6 Jesus disse-lhes esta parábola, mas eles não entenderam o que era que lhes dizia.
7 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s năkk a-s emm n-afăraj wa s-tajjăšnăt tihatten,
7 Tornou, pois, Jesus a dizer-lhes: Em verdade vos digo que eu sou a porta das ovelhas.
8 ăddinăt-wi hi-dd-ăzzarnen, imăkrăḍăn d-inarkabăn a ămoosăn iket-dăɣ-năsăn, wăr hasăn-ăsjădnăt tihatten;
8 Todos quantos vieram antes de mim são ladrões e salteadores, mas as ovelhas não os ouviram.
9 năkk a-s emm n-afăraj, ere săr-i t-dd-ijjăšăn-dăɣ, ad-iɣləs, ad-igilləw, itaqqăl-dd, ijarrăw daɣ amăḍon.
9 Eu sou a porta; se alguém entrar por mim, salvar-se-á, e entrará, e sairá, e achará pastagens.
10 Emăkrăḍ ənta, wăr dd-itis ar i-tikra d-aɣăras d-ahălak; năkk, oseɣ-dd i-ad-əjrəwăn dăgg-adəm tămudre, əjrəwăn-tăt daɣ s-tănoflayt.
10 O ladrão não vem senão a roubar, a matar e a destruir; eu vim para que tenham vida e a tenham com abundância.
11 Năkk a-s amăḍan wa olăɣăn, amăḍan wa olăɣăn iman-net a ihakk i-ad-ăɣləsnăt tihatten-net
11 Eu sou o bom Pastor; o bom Pastor dá a sua vida pelas ovelhas.
12 măšan, ere wa s-tefert a făl ixdam, wăr-ămoos amăḍan olaɣăn, wădden ənta a-s măssi-s n-tihatten. A-wen-dăɣ a-s, afăl inhăy taɣəssit dd-malăt, ad-ăjawăḍ, ăyy tihatten d-iman-năsnăt, təjjəš-tănăt taɣəssit, šəmməhəš-tănăt,
12 Mas o mercenário, que não é pastor, de quem não são as ovelhas, vê vir o lobo, e deixa as ovelhas, e foge; e o lobo as arrebata e dispersa.
13 ed issan a-s tefert ɣas a făl ixdam, wăr-ăkkul a jănăt tihatten.
13 Ora, o mercenário foge, porque é mercenário e não tem cuidado das ovelhas.
14 Năkk a-s amăḍan wa olăɣăn, əzzayăɣ tihatten-in, əzzaynăt-ahi daɣ.
14 Eu sou o bom Pastor, e conheço as minhas ovelhas, e das minhas sou conhecido.
15 Ǝzzaynăt-ahi s-əmmək wa s-əzzayăɣ Abba, izzay-ahi daɣ ənta. Hakkăɣ-tănăt tămudre-nin,
15 Assim como o Pai me conhece a mim, também eu conheço o Pai e dou a minha vida pelas ovelhas.
16 leɣ hărwa tihatten ăjjootnen wăren ha afăraj-wa-dăɣ, iwar-ahi s-ad-tănăt-dd-əwətăɣ, əslənăt əntănăteḍ-dăɣ i-emăsli-nin, təməl-t tiyyăt tahrut iḍan iyyăn n-amăḍan.
16 Ainda tenho outras ovelhas que não são deste aprisco; também me convém agregar estas, e elas ouvirão a minha voz, e haverá um rebanho
17 Abba ənta, irhʼ-ahi ed hakkăɣ tămudre-nin, siɣulăɣ-tăt-dd iman-in.
17 Por isso, o Pai me ama, porque dou a minha vida para tornar a tomá-la.
18 Wăr t-illa ere ăddoben ad-dăɣ-i ahăɣ tămudre-nin, hakkăɣ-tăt d-iman-in, siɣulăɣ-tăt-dd dăɣ d-iman-in, ənta-den-dăɣ turhajăt ta əjrăwăɣ ɣur-Abba-nin.»
18 Ninguém ma tira de mim, mas eu de mim mesmo a dou; tenho poder para a dar e poder para tornar a tomá-la. Esse mandamento recebi de meu Pai.
19 Ǝslăn kăl-Ălyăhud i-măjrăd-wen-dăɣ ija Ɣisa ɣas, tənkăr tamɣənnant daɣ jere-săn.
19 Tornou, pois, a haver divisão entre os judeus por causa dessas palavras.
20 Ǝggădăn-dd dăɣ-săn iyyăḍ ăjjootnen, ad-jannen: «Ak mafăl tăsijădăm i-ere ihʼ alšin, ăbbuddăl?»
20 E muitos deles diziam: Tem demônio e está fora de si; por que o ouvis?
21 Jannen wi iyyăḍnen: «Măjrăd wa dd-izjărăn emm n-ăhaləs-i-dăɣ, wădden măjrăd s-ăddoobăt ad-t-ăj ere ihʼ alšin, nəssan daɣ a-s ere ihʼ alšin, wăr-ăddoobăt ad-arr tiṭṭawen n-iməddorɣal.»
21 Diziam outros: Estas palavras não são de endemoninhado; pode, porventura, um demônio abrir os olhos aos cegos?
22 Ăzzăman-en, ijă ămudd n-tasăktot n-ašəšdaj wa jăn kăl-Ălyăhud i-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ihăn Yărussălam s-tajrəst,
22 E em Jerusalém havia a Festa da Dedicação, e era inverno.
23 irjăš Ɣisa dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn dăɣ-tele n-edăgg wa s-itawănna: Wa n-Sulăyman,
23 E Jesus passeava no templo, no alpendre de Salomão.
24 əžžəmmăɣăn-dd fălla-s kăl-Ălyăhud, ənnăn-as: «Ǝkkəs-anăɣ dăɣ-taɣdărt, kunta kăyy a-s Ălmasex, ănnʼ-anăɣ-tăn, ma s-tăqqalăd, təkkəsăd-anăɣ dăɣ-tăqqăn n-eɣăf-ta-dăɣ?»
24 Rodearam-no, pois, os judeus e disseram-lhe: Até quando terás a nossa alma suspensa? Se tu és o Cristo, dize-no-lo abertamente.
25 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Wădden, əllăɣeɣ-awăn măšan, tunjăyăm tomănăm săr-i, ənhəywăt ɣas ijităn wi s-hi-ikfa Abba-nin turhajăt n-amišəl-năsăn, əntăneḍ-en-dăɣ a tajăyhanen făll-i.
25 Respondeu-lhes Jesus: Já vo- obras que eu faço em nome de meu Pai, essas testificam de mim.
26 Kăwăneḍ, wăr săr-i tomenăm făl-a-s wăr tăḍḍinăm dăɣ-ăddinăt wi hănen tahrut ta n-inalkimăn-in.
26 Mas vós não credes, porque não sois das minhas ovelhas, como
27 Tahrut ta leɣ n-inalkimăn-in, sallăn i-emăsli-nin, əzzayăɣ-tăn, əlkamăn-ahi daɣ.
27 As minhas ovelhas ouvem a minha voz, e eu conheço-as, e elas me seguem;
28 Wi leɣ, hakkăɣ-tăn tămudre ta tăɣlălăt, wăr dăɣ-săn təlkem tamăttant, wăr tăn-mad-ahăɣ daɣ ăwadəm wălʼ iyyăn dăɣ-ăfuss-in
28 e dou-lhes a vida eterna, e nunca hão de perecer, e ninguém as arrebatará das minhas mãos.
29 făl-a-s, Abba-nin-i hi-tăn-ikfăn, wăr t-illa ere s-wădden illʼ-e jənnəj-s, wăr t-illa daɣ ere ăddooben ukəs-năsăn dăɣ-ăfuss-net.
29 Meu Pai, que
30 Năkk d-Abba, iyyăn hărăt, wăr nəẓley.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Innă Ɣisa a-wen ɣas, obărăn-dd săr-s tihun i-ad-t-əkfən sămmăjori-năsnăt măšan, innʼ-asăn:
31 Os judeus pegaram, então, outra vez, em pedras para o apedrejarem.
32 «Lăɣătăt-ahi ɣas dăɣ-ijităn n-Abba wi-dăɣ ăhuskătnen jeɣ jere-wăn, əndek dăɣ-săn wa ilăn ăddălil n-tenăɣe ta s-tărham ad-hi-tăt-təjəm?»
32 Respondeu-lhes Jesus: Tenho-vos mostrado muitas obras boas procedentes de meu Pai; por qual dessas obras me apedrejais?
33 Ǝnnăn-as kăl-Ălyăhud: «Wădden dăɣ-təssəba n-iji ăhusken jed a făl kăy-nəhakk tamăttant, ănn-ak dăɣ-təssəba n-asəkkufar wa jed ed kăyy-i n-ăgg-adəm, tăsisăgdăhăd iman-năk d-Măssinăɣ.»
33 Os judeus responderam, dizendo-lhe: Não te apedrejamos por alguma obra boa, mas pela blasfêmia, porque, sendo tu homem, te fazes Deus a ti mesmo.
34 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ajăn wădden iktab dăɣ-Ăṭṭăwrăt-năwăn a-s, Măssinăɣ, innă:
34 Respondeu-lhes Jesus: Não está escrito na vossa lei: Eu disse: sois deuses?
35 Wădden, nəssan daɣ a-s măjrăd n-Măssinăɣ, iɣlal, wăr-itəməttəy. Ɣas kunta ăddinăt wi əlkămnen i-măjrăd-en, ixlăk-tăn-dd dăɣ-milhaw-net,
35 Pois, se a lei chamou deuses àqueles a quem a palavra de Deus foi dirigida (e a Escritura não pode ser anulada),
36 mafăl jannem ăskafărăɣ, năkk-i ăsnăfrăn Abba, ăšmašăl-ahi-dd s-ăddunya făl-a-s innin ənneɣ-awăn: ‹Năkk Rure-s n-Măssinăɣ a ămoosăɣ.›
36 àquele a quem o Pai santificou e enviou ao mundo, vós dizeis: Blasfemas, porque disse: Sou Filho de Deus?
37 Ămăra kunta ɣas a-wa tamašalăɣ wădden Abba-nin a dd-ifal, adiš wăr săr-i tomenăm măšan,
37 Se não faço as obras de meu Pai, não me acrediteis.
38 kunta a-wa tamašalăɣ Abba-nin a dd-ifal, adiš kud-dăɣ wăr săr-i tomenăm năkk, ămənăt s-timašalen-en-dăɣ i-ad-təlmədăm, səbbuyənăm a-s năkk, ărtayăɣ d-Abba, irtay dăr-i daɣ ənta, heeɣ-t, ihʼ-ahi.»
38 Mas, se as faço, e não credes em mim, crede nas obras, para que conheçais e acrediteis que o Pai está em mim, e eu, nele.
39 Ăsmăgăggăyăn daɣ kăl-Ălyăhud dăɣ-arămas-net măšan, ăẓlăbbăt-dd Ɣisa dăɣ-săn, iglă.
39 Procuravam, pois, prendê-lo outra vez, mas ele escapou de suas mãos,
40 Ikka ḍarăt-a-wen asălim wa n-emăynăj n-ejănš wa n-Ɣurdəni, dăɣ-edăgg wa s-kăla dăɣ-s isalmaɣ Exya ăddinăt, izzăɣ dihen-dăɣ.
40 e retirou-se outra vez para além do Jordão, para o lugar onde João tinha primeiramente batizado, e ali ficou.
41 Ǝkkăn-t-dd ăddinăt ăjjootnen, jannănen: «Exya, wăr-ija tăkunt wălʼ iyyăt măšan, a-wa inna făll-ăhaləs-i-dăɣ, itbat iket-net.»
41 E muitos iam ter com ele e diziam: Na verdade, João não fez sinal algum, mas tudo quanto João disse deste era verdade.
42 Omănăn ăddinăt ăjjootnen s-Ɣisa dăɣ-edăgg-en-dăɣ.
42 E muitos ali creram nele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.