João 10
Ălǝnžil n-Ɣisa Ălmasex: Kitab Ălmuqăddăs (TAQ) vs NTLH
1 Innʼ-asăn Ɣisa ḍarăt-a-wen: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s e d t-illăm ere dd-ijjašăn afăraj n-arəzzej s-ašrut săl wa n-emm-net, emăkrăḍ d-ănarkab a ămoos,
1 Jesus disse:
2 măšan, amăḍan n-tihatten ənta, emm n-afăraj a-s dd-itajjăš făll-tihatten-net.
2 Mas quem entra pela porta é o pastor do rebanho.
3 E-d tănăt-dd-osa, ad-has-arr ănaɣlaf-năsnăt s-ehăḍ emm n-afăraj. Afăl has-ămera afăraj har dd-ijjăš fălla-snăt, ad-əslənăt tihatten-net i-emăsli-net, iɣăr hak iyyăt s-isəm-net təzzar, izəzjăr-tănăt,
3 O porteiro abre a porta para ele. As ovelhas reconhecem a sua voz quando ele as chama pelo nome, e ele as leva para fora do curral.
4 afăl tănăt-dd-izzəzjăr iket-năsnăt, ad-iməl data-snăt, əlkəmnăt-as ed, əzzaynăt emăsli-net.
4 Quando todas estão do lado de fora, ele vai na frente delas, e elas o seguem porque conhecem a voz dele.
5 Amăḍan-en, tihatten-net, wăr mad-əlkəmnăt i-amăjar, ănn-ak, ad-has-əffoqqətnăt ed, wăr-əzzeynăt emăsli-net.»
5 Mas de jeito nenhum seguirão um estranho! Pelo contrário, elas fugirão, pois não conhecem a voz de estranhos.
6 Ăsnăfăqqʼ-asăn Ɣisa isălan-win-dăɣ măšan, indăr-asăn ad-əfhəmăn a dăɣ-hasăn-ăssewăl.
6 Jesus fez esta comparação, mas ninguém entendeu o que ele queria dizer.
7 Olăs daɣ, innʼ-asăn: «Ălleɣeɣ-awăn s-tidət tădduuttet a-s năkk a-s emm n-afăraj wa s-tajjăšnăt tihatten,
7 Então Jesus continuou:
8 ăddinăt-wi hi-dd-ăzzarnen, imăkrăḍăn d-inarkabăn a ămoosăn iket-dăɣ-năsăn, wăr hasăn-ăsjădnăt tihatten;
8 Todos os que vieram antes de mim são ladrões e bandidos, mas as ovelhas não deram atenção à voz deles.
9 năkk a-s emm n-afăraj, ere săr-i t-dd-ijjăšăn-dăɣ, ad-iɣləs, ad-igilləw, itaqqăl-dd, ijarrăw daɣ amăḍon.
9 Eu sou a porta. Quem entrar por mim será salvo; poderá entrar e sair e achará comida.
10 Emăkrăḍ ənta, wăr dd-itis ar i-tikra d-aɣăras d-ahălak; năkk, oseɣ-dd i-ad-əjrəwăn dăgg-adəm tămudre, əjrəwăn-tăt daɣ s-tănoflayt.
10 O ladrão só vem para roubar, matar e destruir; mas eu vim para que as ovelhas tenham vida, a vida completa.
11 Năkk a-s amăḍan wa olăɣăn, amăḍan wa olăɣăn iman-net a ihakk i-ad-ăɣləsnăt tihatten-net
11 — Eu sou o bom pastor; o bom pastor dá a vida pelas ovelhas.
12 măšan, ere wa s-tefert a făl ixdam, wăr-ămoos amăḍan olaɣăn, wădden ənta a-s măssi-s n-tihatten. A-wen-dăɣ a-s, afăl inhăy taɣəssit dd-malăt, ad-ăjawăḍ, ăyy tihatten d-iman-năsnăt, təjjəš-tănăt taɣəssit, šəmməhəš-tănăt,
12 Um empregado trabalha somente por dinheiro; ele não é pastor, e as ovelhas não são dele. Por isso, quando vê um lobo chegando, ele abandona as ovelhas e foge. Então o lobo ataca e espalha as ovelhas.
13 ed issan a-s tefert ɣas a făl ixdam, wăr-ăkkul a jănăt tihatten.
13 O empregado foge porque trabalha somente por dinheiro e não se importa com as ovelhas. Eu sou o bom pastor. Assim como o Pai me conhece, e eu conheço o Pai, assim também conheço as minhas ovelhas, e elas me conhecem. E estou pronto para morrer por elas.
14 Năkk a-s amăḍan wa olăɣăn, əzzayăɣ tihatten-in, əzzaynăt-ahi daɣ.
14 — ausente —
15 Ǝzzaynăt-ahi s-əmmək wa s-əzzayăɣ Abba, izzay-ahi daɣ ənta. Hakkăɣ-tănăt tămudre-nin,
15 — ausente —
16 leɣ hărwa tihatten ăjjootnen wăren ha afăraj-wa-dăɣ, iwar-ahi s-ad-tănăt-dd-əwətăɣ, əslənăt əntănăteḍ-dăɣ i-emăsli-nin, təməl-t tiyyăt tahrut iḍan iyyăn n-amăḍan.
16 Tenho outras ovelhas que não estão neste curral. Eu preciso trazer essas também, e elas ouvirão a minha voz. Então elas se tornarão um só rebanho com um só pastor.
17 Abba ənta, irhʼ-ahi ed hakkăɣ tămudre-nin, siɣulăɣ-tăt-dd iman-in.
17 — O Pai me ama porque eu dou a minha vida para recebê-la outra vez.
18 Wăr t-illa ere ăddoben ad-dăɣ-i ahăɣ tămudre-nin, hakkăɣ-tăt d-iman-in, siɣulăɣ-tăt-dd dăɣ d-iman-in, ənta-den-dăɣ turhajăt ta əjrăwăɣ ɣur-Abba-nin.»
18 Ninguém tira a minha vida de mim, mas eu a dou por minha própria vontade. Tenho o direito de dá-la e de tornar a recebê-la, pois foi isso o que o meu Pai me mandou fazer.
19 Ǝslăn kăl-Ălyăhud i-măjrăd-wen-dăɣ ija Ɣisa ɣas, tənkăr tamɣənnant daɣ jere-săn.
19 Quando ouviu isso, o povo se dividiu outra vez. Muitos diziam:
20 Ǝggădăn-dd dăɣ-săn iyyăḍ ăjjootnen, ad-jannen: «Ak mafăl tăsijădăm i-ere ihʼ alšin, ăbbuddăl?»
20 — Ele está dominado por um demônio! Está louco! Por que é que vocês escutam o que ele diz?
21 Jannen wi iyyăḍnen: «Măjrăd wa dd-izjărăn emm n-ăhaləs-i-dăɣ, wădden măjrăd s-ăddoobăt ad-t-ăj ere ihʼ alšin, nəssan daɣ a-s ere ihʼ alšin, wăr-ăddoobăt ad-arr tiṭṭawen n-iməddorɣal.»
21 Outros afirmavam: — Quem está dominado por um demônio não fala assim! Será que um demônio pode dar vista aos cegos?
22 Ăzzăman-en, ijă ămudd n-tasăktot n-ašəšdaj wa jăn kăl-Ălyăhud i-ehăn n-ămudd wa măqqărăn ihăn Yărussălam s-tajrəst,
22 Era inverno, e em Jerusalém estavam comemorando a Festa da Dedicação .
23 irjăš Ɣisa dăɣ-ehăn n-ămudd wa măqqărăn dăɣ-tele n-edăgg wa s-itawănna: Wa n-Sulăyman,
23 Jesus estava andando pelo pátio do Templo, perto da entrada chamada “ Alpendre de Salomão ”.
24 əžžəmmăɣăn-dd fălla-s kăl-Ălyăhud, ənnăn-as: «Ǝkkəs-anăɣ dăɣ-taɣdărt, kunta kăyy a-s Ălmasex, ănnʼ-anăɣ-tăn, ma s-tăqqalăd, təkkəsăd-anăɣ dăɣ-tăqqăn n-eɣăf-ta-dăɣ?»
24 Então o povo se ajuntou em volta dele e perguntou: — Até quando você vai nos deixar na dúvida? Diga com franqueza: você é ou não é o
25 Ăwwežăb-asăn, innʼ-asăn: «Wădden, əllăɣeɣ-awăn măšan, tunjăyăm tomănăm săr-i, ənhəywăt ɣas ijităn wi s-hi-ikfa Abba-nin turhajăt n-amišəl-năsăn, əntăneḍ-en-dăɣ a tajăyhanen făll-i.
25 Jesus respondeu:
26 Kăwăneḍ, wăr săr-i tomenăm făl-a-s wăr tăḍḍinăm dăɣ-ăddinăt wi hănen tahrut ta n-inalkimăn-in.
26 mas vocês não creem porque não são minhas ovelhas.
27 Tahrut ta leɣ n-inalkimăn-in, sallăn i-emăsli-nin, əzzayăɣ-tăn, əlkamăn-ahi daɣ.
27 As minhas ovelhas escutam a minha voz; eu as conheço, e elas me seguem.
28 Wi leɣ, hakkăɣ-tăn tămudre ta tăɣlălăt, wăr dăɣ-săn təlkem tamăttant, wăr tăn-mad-ahăɣ daɣ ăwadəm wălʼ iyyăn dăɣ-ăfuss-in
28 Eu lhes dou a vida eterna, e por isso elas nunca morrerão. Ninguém poderá arrancá-las da minha mão.
29 făl-a-s, Abba-nin-i hi-tăn-ikfăn, wăr t-illa ere s-wădden illʼ-e jənnəj-s, wăr t-illa daɣ ere ăddooben ukəs-năsăn dăɣ-ăfuss-net.
29 O poder que o Pai me deu é maior do que tudo, e ninguém pode arrancá-las da mão dele.
30 Năkk d-Abba, iyyăn hărăt, wăr nəẓley.»
30 Eu e o Pai somos um.
31 Innă Ɣisa a-wen ɣas, obărăn-dd săr-s tihun i-ad-t-əkfən sămmăjori-năsnăt măšan, innʼ-asăn:
31 Então eles tornaram a pegar pedras para matar Jesus.
32 «Lăɣătăt-ahi ɣas dăɣ-ijităn n-Abba wi-dăɣ ăhuskătnen jeɣ jere-wăn, əndek dăɣ-săn wa ilăn ăddălil n-tenăɣe ta s-tărham ad-hi-tăt-təjəm?»
32 E ele disse:
33 Ǝnnăn-as kăl-Ălyăhud: «Wădden dăɣ-təssəba n-iji ăhusken jed a făl kăy-nəhakk tamăttant, ănn-ak dăɣ-təssəba n-asəkkufar wa jed ed kăyy-i n-ăgg-adəm, tăsisăgdăhăd iman-năk d-Măssinăɣ.»
33 Eles responderam: — Não é por causa de nenhuma coisa boa que queremos matá-lo, mas porque, ao dizer isso, você está
34 Innʼ-asăn Ɣisa: «Ajăn wădden iktab dăɣ-Ăṭṭăwrăt-năwăn a-s, Măssinăɣ, innă:
34 Então Jesus afirmou:
35 Wădden, nəssan daɣ a-s măjrăd n-Măssinăɣ, iɣlal, wăr-itəməttəy. Ɣas kunta ăddinăt wi əlkămnen i-măjrăd-en, ixlăk-tăn-dd dăɣ-milhaw-net,
35 Sabemos que as
36 mafăl jannem ăskafărăɣ, năkk-i ăsnăfrăn Abba, ăšmašăl-ahi-dd s-ăddunya făl-a-s innin ənneɣ-awăn: ‹Năkk Rure-s n-Măssinăɣ a ămoosăɣ.›
36 Quanto a mim, o Pai me escolheu e me enviou ao mundo. Então por que vocês dizem que blasfemo contra Deus quando afirmo que sou Filho dele?
37 Ămăra kunta ɣas a-wa tamašalăɣ wădden Abba-nin a dd-ifal, adiš wăr săr-i tomenăm măšan,
37 Se não faço o que o meu Pai manda, não creiam em mim.
38 kunta a-wa tamašalăɣ Abba-nin a dd-ifal, adiš kud-dăɣ wăr săr-i tomenăm năkk, ămənăt s-timašalen-en-dăɣ i-ad-təlmədăm, səbbuyənăm a-s năkk, ărtayăɣ d-Abba, irtay dăr-i daɣ ənta, heeɣ-t, ihʼ-ahi.»
38 Mas, se eu faço, e vocês não creem em mim, então creiam pelo menos nas coisas que faço. E isso para que vocês fiquem sabendo de uma vez por todas que o Pai vive em mim e que eu vivo no Pai.
39 Ăsmăgăggăyăn daɣ kăl-Ălyăhud dăɣ-arămas-net măšan, ăẓlăbbăt-dd Ɣisa dăɣ-săn, iglă.
39 A essa altura tentaram novamente prendê-lo, mas Jesus escapou das mãos deles.
40 Ikka ḍarăt-a-wen asălim wa n-emăynăj n-ejănš wa n-Ɣurdəni, dăɣ-edăgg wa s-kăla dăɣ-s isalmaɣ Exya ăddinăt, izzăɣ dihen-dăɣ.
40 Ele voltou de novo para o lado leste do rio Jordão, foi para o lugar onde João Batista tinha batizado antes e ficou lá.
41 Ǝkkăn-t-dd ăddinăt ăjjootnen, jannănen: «Exya, wăr-ija tăkunt wălʼ iyyăt măšan, a-wa inna făll-ăhaləs-i-dăɣ, itbat iket-net.»
41 E muita gente ia vê-lo, dizendo: — João não fez nenhum milagre, mas tudo o que ele disse sobre Jesus é verdade.
42 Omănăn ăddinăt ăjjootnen s-Ɣisa dăɣ-edăgg-en-dăɣ.
42 E naquele lugar muita gente creu em Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.